rozwińzwiń

Taniec młynarza

Okładka książki Taniec młynarza autora Winston Graham, 9788380157446
Okładka książki Taniec młynarza
Winston Graham Wydawnictwo: Czarna Owca Cykl: Dziedzictwo rodu Poldarków (tom 9) powieść historyczna
512 str. 8 godz. 32 min.
Kategoria:
powieść historyczna
Format:
papier
Cykl:
Dziedzictwo rodu Poldarków (tom 9)
Tytuł oryginału:
The Miller's Dance
Data wydania:
2018-04-04
Data 1. wyd. pol.:
2018-04-04
Data 1. wydania:
2008-06-06
Liczba stron:
512
Czas czytania
8 godz. 32 min.
Język:
polski
ISBN:
9788380157446
Tłumacz:
Tomasz Wyżyński
Średnia ocen

7,4 7,4 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Taniec młynarza w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Opinia społeczności i

Taniec młynarza



książek na półce przeczytane 1483 napisanych opinii 946

Oceny książki Taniec młynarza

Średnia ocen
7,4 / 10
322 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Taniec młynarza

avatar
744
449

Na półkach: ,

Dziewiąta odsłona sagi "Poldark" za mną!
Wojna nadal trwa, ta między Poldarkami A Warlegganami również. W Namparze trwa budowa pieca parowego i ponowne otwarcie kopalni Wheal Leisure, na której czele stoi młody Jeremy. Chłopak rozwija pasję i pracuje nad konstrukcją pojazdu parowego. Niestety w sferze miłosnej nie ma szczęścia. Ciągle walczy o Cuby, ale Warlegganowie rzucają na niego swój cień, przysparzając mu samych kłopotów. U jego siostry także się nie układa.
Clowance planuje ślub ze Stephenem, ale ciągłe kłótnie i niezgody burzą ich związek. Również zawiedziony jest George Warleggan, który nie tak sobie wyobrażał życie po ślubie z lady Harriet. A u Poldarków czas oczekiwania na kolejne dziecko.

Mogę tylko napisać, że jest to kolejna świetna część sagi, przy której zarwałam noce! Bardzo wciąga, bo skupia się głównie na Jeremym i Clowance. Młode pokolenie wchodzi na pierwszy plan. Jak zawsze nudne są długie opisy maszyn i polityki, ale na to przymknę oko.
Szybko zabieram się za następny tom.

Dziewiąta odsłona sagi "Poldark" za mną!
Wojna nadal trwa, ta między Poldarkami A Warlegganami również. W Namparze trwa budowa pieca parowego i ponowne otwarcie kopalni Wheal Leisure, na której czele stoi młody Jeremy. Chłopak rozwija pasję i pracuje nad konstrukcją pojazdu parowego. Niestety w sferze miłosnej nie ma szczęścia. Ciągle walczy o Cuby, ale Warlegganowie...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
2127
1048

Na półkach: , ,

Młode pokolenie przejęło stery. Teraz to oni wstrząsają Kornwalią, a każdy z nich ma masę pomysłów i jeszcze więcej zapału. Pomimo tego, że niektórzy chcieliby to zniszczyć.
Dużo się dzieje, przyjemnie się czyta, tylko opisy maszyn, dołączają do opisów polityki, w tym że są nudne i mało mnie interesują, więc wolę jak są krótkie.

Młode pokolenie przejęło stery. Teraz to oni wstrząsają Kornwalią, a każdy z nich ma masę pomysłów i jeszcze więcej zapału. Pomimo tego, że niektórzy chcieliby to zniszczyć.
Dużo się dzieje, przyjemnie się czyta, tylko opisy maszyn, dołączają do opisów polityki, w tym że są nudne i mało mnie interesują, więc wolę jak są krótkie.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
170
170

Na półkach: ,

Kolejny tom sagi, może jakoś mnie nie porwał, ale bardzo przyjemnie mi się go czytało. Jestem związana z bohaterami, mimo że tęsknię trochę za poprzednim pokoleniem, skupienie na nowym jest przyjemną odmianą. Ich losy także mnie ciekawią, w jednych sytuacjach im kibicuje, w innych staram się zrozumieć ich działanie, czasami nawet bardzo mnie wkurzają ale w pozytywny sposób. Nie mogę się doczekać ich dalszych losów. Wydarzenia są wciągające, ale przyznam, że na opisach maszyn albo historycznych wydarzeń trochę się wyłączałam, bo to nie moje klimaty i po prostu przejeżdżałam wzrokiem po literkach. Ale tak to wiadomo jak to z sagami, oczywiście przeczytam następny tom.

Kolejny tom sagi, może jakoś mnie nie porwał, ale bardzo przyjemnie mi się go czytało. Jestem związana z bohaterami, mimo że tęsknię trochę za poprzednim pokoleniem, skupienie na nowym jest przyjemną odmianą. Ich losy także mnie ciekawią, w jednych sytuacjach im kibicuje, w innych staram się zrozumieć ich działanie, czasami nawet bardzo mnie wkurzają ale w pozytywny sposób....

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

782 użytkowników ma tytuł Taniec młynarza na półkach głównych
  • 438
  • 338
  • 6
211 użytkowników ma tytuł Taniec młynarza na półkach dodatkowych
  • 126
  • 32
  • 19
  • 15
  • 8
  • 6
  • 5

Inne książki autora

Winston Graham
Winston Graham
Brytyjski pisarz, autor znany ze swoich powieści historycznych z serii Poldark. Napisał także wiele innych książek, w tym thrillerów, non-fiction, opowiadań, czy sztuk teatralnych. Laureat Orderu Imperium Brytyjskiego. Graham urodził się w Mancheterze. Jego ojciec, Albert Grime miał dobrze prosperujący biznes, jako importer herbaty, dopóki nie dostał udaru. Kiedy miał 17 lat Winston przeprowadził się do Kornwalii, gdzie mieszkał przez 34 lata. Zawsze chciał pragnął zostać pisarzem, a po śmierci ojca, matka umożliwiła mu spędzanie długich godzin na pisaniu i próbach wydania swoich dzieł. Pierwszą powieść, House with the Stained Glass Windows, opublikował w roku 1934. W roku 1945 wyszła pierwsza jego książka z serii Poldark. Bohater, Ross Poldark wraca po wojnach w Ameryce do Kornwalii, gdzie usiłuje ratować podupadły biznes ojca. W sumie autor napisał 12 tomów tej sagi. Łącznie napisał ponad 40 książek. W 1939 roku ożenił się z Jean Williamson, którą znał od wielu lat. Często pomagała Grahamowi przy jego książkach. Mieli dwoje dzieci, syna i córkę. Graham zmarł w 2003 roku, w wieku 95 lat.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Serce królowej Elizabeth Chadwick
Serce królowej
Elizabeth Chadwick
„ Pieniądze, wpływy i nakazy ludzkie zawsze przemawiały głośniej aniżeli Bóg i sumienie.” (str.10) Poznajemy dalsze losy Alienor koronowanej wraz z mężem Henrykiem II na królową i króla Anglii. Początkowo pod swoją nieobecność król pozwalał Alienor rządzić Anglią, lecz zawsze miał swoich ludzi wokół niej. Jednak z czasem uznał że jej głównym zajęciem powinno być rodzenie i wychowanie potomków. Z czasem traktował żonę jak klacz rozpłodową. W ciągu 9 lat siedem razy była w ciąży i rodziła , ale to nie był koniec. Dopiero kiedy podczas kolejnego porodu jest życie zawisło na włosku powiedziała dosyć. Alienor na każdym kroku musiała być czujna, bo mąż był człowiekiem porywczym, o nieobliczalnym zachowaniu i uwzględniał zdanie żony kiedy było mu wygodnie. Królowa była sprytną, mądrą osobą, posiadała dużą wiedzę i wiedziała jak podejść męża. Czasem zmieniał zdanie, lecz najczęściej stawiał na swoim, co nie zawsze było korzystne dla jego panowania. Jednym z przykładów może być mianowanie swojego kanclerza Tomasza Becketa na arcybiskupa Canterbery. Mimo, że żona przekonywał go żeby tego nie robił. A że Tomasz był człowiekiem chciwym, otaczającym się bogactwem i splendorem szybko pokazał na co go stać i między panami rozgorzała wojna i nigdy nie doszli do porozumienia. Z czasem między małżonkami zaczęło się dziać coraz gorzej, dlatego z ulgą przyjmowali rozłąkę. Henryk rzadko bywał w domu. Albo walczył podporządkowując sobie kolejne terytoria, albo zażywał rozrywki polując. Alienor zaś rodziła kolejne dzieci i wychowywała te które były już na świecie. Bardzo kochała swoje dzieci. Coraz częściej była odsuwana od władzy, lub decyzje podejmowano za jej plecami. Różnica wieku między małżonkami z czasem stawał się coraz bardziej widoczna. Henryk zaspokajał swoje potrzeby seksualne z licznymi kochankami i nawet się z tym nie krył. Od żony wymagał bezwzględnego posłuszeństwa i nie wtrącania się do spraw królestwa. Decydował o losie swoich poddanych nie bacząc na to jak ich unieszczęśliwia. Rzadko zmieniał swoje zdanie. Losy dzieci królewskich były przesądzone już w kołysce. Nastoletnie dziewczynki wychodziły za mąż czasem za dużo starszych od siebie. Liczyły się względy strategiczne, majątek i pozycja kandydata na męża. To samo tyczyło chłopców. Dzieci pary królewskiej powoli opuszczały dwór, wypełniając wolę ojca, który zaplanował im przyszłość. Mimo iż Alienor była królową Anglii, księżną Normandii i hrabiną Anjou. Te tytuły z czasem miały coraz bardziej pusty wydźwięk, bo król izolował ją od wszystkiego. Kiedy jej drogi z mężem prawie się rozeszły doradzała swoim dzieciom szczególnie synom, którym nie podobała się polityka uprawiana przez ojca i zaczęli się buntować. Król nieustannie kontrolował poczynania swoich synów i żony i ograniczał ich wpływy. Wszędzie miał swoich szpiegów. Alienor przebyła długą drogę pełną poświęceń i wyrzeczeń, cierpienia i bólu, a w zamian otrzymała tak niewiele. Król w końcu w zdradziecki sposób odebrał jej ukochaną Akwitanię, tę niewielką cząstkę władzy którą miała. Samotna, opuszczona przez bliskich, zdradzona przez męża, uwięziona czekała co przyniesie jej przyszłość. A że była silną osobowością na pewno sobie poradzi. O tym dowiem się z trzeciej części sagi. Zarówno pierwsza jak i druga część bardzo mi się podobała. Podziwiałam Alienor, która nie miała szczęśliwego życia. Dwa jej małżeństwa były nieudane. I mimo początkowej fascynacji i pożądaniu kończyły się nienawiścią obojga małżonków. Fakt faktem że zarówno Ludwik jak i Henryk bardzo się zmienili z czasem na niekorzyść.
Alicja - awatar Alicja
oceniła na72 lata temu
Puchar miłości Winston Graham
Puchar miłości
Winston Graham
I kolejna odsłona sagi za mną. Jest to już dziesiąty, wspaniały tom. Dalsze losy bohaterów: Geoffrey Charles z żoną Andorą przypływają do Kornwalii i tak samo jak kiedyś Ross, wracaja do kompletnej rudery, którą trzeba wyremontować. Po owocnej akcji rabunkowej minęło sporo czasu i temat ucichł, ale jedyną osobą prowadzącą śledztwo w tej sprawie jest George Warleggan. Drake z Morwenną odnawiają przyjaźń z Geoffreyem i dostają propozycje zamieszkania w odnowionym Trenwith na czas jego nieobecności. W Morwennie budzą się przykre wspomnienia, a najgorsze kiedy widzi swego syna. Music Thomas wciąż wzdycha do Katie i wielokrotnie wpada w tarapaty. Jeremy postanawia wstąpić do wojska, lecz nie bywa tam długo, bo wojna wkrótce się kończy. Nadal darzy uczuciem Cuby i nie może jej wybaczyć planowanego ślubu z Valentinem. Z tego powodu nawiązuje w Brukseli romans. U Clowance duże zmiany. Ratuje umierającego Stephena i dochodzą do wniosku, że ciągle się kochają. Biorą ślub i w końcu są szczęśliwi, za to mniej szczęśliwy jest Ben, który topi smutki w alkoholu. George urządza przyjęcie, na którym planuje zdemaskować bandziorów, jednak nic nie idzie po jego myśli. Dodatkowo syn psuje jego plan i rezygnuje ze ślubu z Cuby... Ahhh uwielbiam bohaterów tej sagi i niestety jest to już dziesiąty tom, więc niedługo z przykrością będę musiała się z nimi pożegnać :( W tej części również nie ma nudy, dużo się dzieje! Akcja jest rozbudowana i jest dużo wątków miłosnych. Tematy kopalniane mnie wyjątkowo nie znudziły, bo było ich mniej. Cenię postać Rossa, za jego skromność i miłość do Demelzy. Co mogę więcej napisać? Czyta się szybko i ciekawie. Dobra część!
sqot_es - awatar sqot_es
ocenił na101 rok temu
Iskra Stanisław Krzemiński
Iskra
Stanisław Krzemiński
„Drogi do wolności” – seria przeczytana z siedmioletnim opóźnieniem, po obejrzeniu (z opóźnieniem fantastycznego serialu „ Drogi wolności”). Książki uzupełniły serial, który zrealizowany został z wielką starannością: wspaniała scenografia - stroje, wnętrza, miasto, bogactwo historycznych faktów, wplecionych w losy sióstr Biernackich z ulicy Sławkowskiej w Krakowie, które odważnie zakładają gazetę i zostają redaktorkami w zdominowanym przez mężczyzn prasowym świecie. Seria, której odnalezienie w sieci było sporą trudnością, a udało się je zdobyć w jednym z antykwariatów. Książki, które bardzo chciałam zdobyć, by dowiedzieć się jakie są dalsze losy Aliny, Maryni i Lali. Okazało się jednak, że trzy duże tomy są zaledwie połową serialu… , a zostały napisane na podstawie scenariusza, w momencie, gdy produkcja filmu pozostawała niewiadomą. "Drogi do wolności" są wspaniałym, niezwykle dokładnym świadectwem historii, od wybuchu I wojny światowej do początków nowej Polski, z udziałem najważniejszych postaci i wydarzeń tamtego okresu, lecz przede wszystkim przez pryzmat życia kobiet w galicyjskim, wojennym i wolnym Krakowie.Polecam – to wspaniałe duże trzy tomy, wypełnione po brzegi kobiecymi losami, lecz oczywiście mężczyzn również w ich życiu nie brakuje, w postaci świetnych i bardzo wyrazistych bohaterów – fikcyjnych i prawdziwych jak Witos czy Piłsudski. Piękne i wzruszające listy starego drukarza Dawida do swojej zmarłej żony. Wielką zaletą jest niezwykła dbałość o język, gdy pochodzący z różnych warstw społecznych ludzie, mówią właściwym sobie sposobem – salonowo lub swoją gwarą. Wiele emocji – wartość historyczna – kobiecy świat, czyli to, co kocham najbardziej w literaturze. No i Kraków oczywiście. :-)
Lena - awatar Lena
oceniła na86 miesięcy temu
Tajemnica mirtowego pokoju Wilkie Collins
Tajemnica mirtowego pokoju
Wilkie Collins
Wilkie Collins był jednym z najbardziej poczytnych pisarzy epoki wiktoriańskiej w Anglii, na równi Karolem Dickensem, którego był przyjacielem. Collins był bardzo płodnym pisarzem, stworzył 30 powieści, ponad 60 opowiadań, 14 dramatów i ponad 100 esejów. Pisarz uważany jest za prekursora powieści detektywistycznej. W XIX wieku było modne pisanie powieści w odcinkach, publikowanie ich w gazetach i dzięki temu pisarze mieli stałe dochody. Pisał tak Dickens i Collins, a w Polsce na przykład Henryk Sienkiewicz. Taki sposób pisania wymagał, żeby każdy odcinek był na tyle intrygujący, aby czytelnik kupił następną gazetę. Powieść rozpoczyna się mrocznie. Na łożu śmierci Lady Treverton dyktuje swojej zaufanej służącej list do męża, w którym wyznaje największą tajemnicę swojego życia. Wymusza na niej ślubowanie, że jeżeli nawet nie odda tego listu mężowi, to go nie zniszczy i nie opuści on tego domu. Służąca przed ucieczką z domu chowa ten list w niezamieszkanej od lat części Porthgenna Tower, w tytułowym Mirtowym Pokoju. Kapitan Treverton po śmierci żony wraz z małą córeczką, Rosamond opuszcza Porthgenna Tower i wystawia posiadłość na sprzedaż. O piętnastu latach, już dorosła Rosamonda poślubia niewidomego szlachcica Leonarda. Niestety jej ojciec ginie na morzu. Ojciec Leonarda kupuje Porthgenna Tower, jako dom dla młodej pary. W drodze do tego domostwa Rosamond dowiaduje się, że gdzieś w nieznanej jej posiadłości, w jakimś Mirtowym Pokoju znajduje się ukryta tajemnica. Rozpoczyna się wyścig, kto pierwszy odkryje tajemnice, co ona zawiera i jaki będzie mieć wpływ na dalsze losy bohaterów. Oczywiście czytając tego rodzaju powieści, trzeba przygotować się na bardzo kwiecisty język i plastyczne opisy. Mnie zawsze denerwują egzaltowane bohaterki z wyższych sfer, ich naiwność posunięta jest do głupoty. Jednak świetnie zbudowana intryga i bardzo dobrze budowane napięcie rekompensuje to. Przy okazji barwnie przedstawia epokę wiktoriańską, w której sam żył. Oprócz tego są fantastyczni bohaterowie drugoplanowi, barwni i charakterystyczni. Wątek wyklętego wuja bohaterki, Andrewa Treverton i jego sługi Shrowlema jest przezabawny. Uśmiałam się w czasie dialogu służącej ze swoją matką, gdy opowiadała, co widziała przez dziurkę od klucza. Lubię poczucie humoru autora. „Tajemnica Mirtowego Pokoju” można nazwać prekursorem powieści sensacyjnej, pełną tajemnic, ale też namiętności i miłości.
jatymyoni - awatar jatymyoni
ocenił na85 miesięcy temu
Sekret Tatiany Gill Paul
Sekret Tatiany
Gill Paul
Oficer kawalerii Dymitr trafia do szpitala. Trafia on pod opiekę Tatiany. Niebawem dowiaduje się, że dziewczyna jest córką cara Mikołaja II. Zaczyna ich łączyć ogromna miłość. Niestety rewolucje przetaczające się przez Rosję oraz panujący w kraju bolszewicki terror sprawiają, że drogi kochanków rozchodzą się. Prawie sto lat później przeżywająca w swoim małżeństwie kryzys Kitty przylatuje z Londynu do Stanów Zjednoczonych. Zatrzymuje się w domu należącym do swojego pradziadka. Odkrywa tam wysadzany klejnotami naszyjnik. Znalezisko to staje się dla Kitty okazją do poznania przeszłości o swojej rodzinie. "Sekret Tatiany" to kolejna przeczytana przeze mnie powieść, w której historia miesza się z teraźniejszością. To historia osób, które pragną miłości i chcą odnaleźć spokój. Muszą mierzyć się przy tym ze skomplikowanymi stosunkami międzyludzkimi oraz burzliwą sytuacją społeczno-polityczną. Odkrywane przez nich tajemnice mocno wstrząsają ich życiem. Jednocześnie nie tracą nadziei na lepszą przyszłość i starają się być wierni swoim przekonaniom. Choć ich koleje losu nie układają się zbyt pomyślnie wierzą, że mogą jeszcze naprawić swoje relacje z bliźnimi i zyskać szansę na prawdziwą miłość. Reasumując. Jest to pełna emocji i uniesień powieść, która urzeka swoją narracją oraz klimatem. Wgłębiając się w jej treść, coraz mocniej utożsamiałem się z postaciami i z wypiekami na twarzy czytałem ich dalsze losy. Cieszę się, że mogłem sięgnąć po tę książkę.
Maras - awatar Maras
ocenił na810 miesięcy temu
Brzydka królowa. Elżbieta Rakuszanka żona Kazimierza Jagiellończyka Wiktoria Gische
Brzydka królowa. Elżbieta Rakuszanka żona Kazimierza Jagiellończyka
Wiktoria Gische
Brzydka Królowa" autorstwa Victorii Gische to powieść historyczna, która przybliża czytelnikom życie Elżbiety Rakuszanki, żony Kazimierza Jagiellończyka, królowej Polski. Książka skupia się na jej losach od dzieciństwa w surowych warunkach po śmierci rodziców, poprzez aranżowane małżeństwo, aż po jej rolę jako matki trzynaściorga dzieci, z których wiele osiągnęło znaczące pozycje w Europie. Gische zręcznie łączy fakty historyczne z fikcją literacką, tworząc postać Elżbiety jako królowej, która mimo braku urody zdobywa szacunek i miłość swojego męża. Autorka wnikliwie opisuje codzienne życie na królewskim dworze, intrygi i polityczne zmagania, co sprawia, że książka wciąga od pierwszych stron.Książka podkreśla jej wkład w politykę i wychowanie dzieci, z których czterech zostało królami. Jednym z mocnych punktów powieści jest przedstawienie Elżbiety jako silnej kobiety, która umiejętnie radzi sobie z trudami życia na dworze oraz licznymi wyzwaniami osobistymi. Czytelnicy mogą docenić jej determinację i mądrość, które pozwoliły jej wychować dzieci na przyszłych królów i królowe, co jest szczególnie podkreślane w książce. Styl autorki jest przystępny i prosty, co sprawia, że książkę czyta się szybko i przyjemnie. "Brzydka Królowa" to interesująca lektura, która przybliża postać Elżbiety Rakuszanki w nowym, ciekawym świetle. Polecam ją wszystkim miłośnikom powieści historycznych oraz tym, którzy lubią odkrywać mało znane aspekty historii Europy.
ady134 - awatar ady134
ocenił na81 rok temu

Cytaty z książki Taniec młynarza

Więcej
Winston Graham Taniec młynarza Zobacz więcej
Winston Graham Taniec młynarza Zobacz więcej
Winston Graham Taniec młynarza Zobacz więcej
Więcej