Nauczyciel tańca

Mega jest

Mega jest

Żadko jest tak ze mam łzy w oczach czytając książkę ale ta książka wycisnęła wszystkie moje łzy jakie w sobie miałam. Przy każdym rozdziale myślałam że nic mnie nie zaskoczy a jednak do ostatniej strony zaskakiwała. POLECAM i na pewni wrócę do niej po jakimś czasie ❤️

Żadko jest tak ze mam łzy w oczach czytając książkę ale ta książka wycisnęła wszystkie moje łzy jakie w sobie miałam. Przy każdym rozdziale myślałam że nic mnie nie zaskoczy a jednak do ostatniej strony zaskakiwała. POLECAM i na pewni wrócę do niej po jakimś czasie ❤️

Historia bohaterów ciekawa, ale styl pisania autorki nie do końca mi odpowiada jest taki „toporny”. Spróbuje przeczytać tom 2 może będzie lepszy.

Historia bohaterów ciekawa, ale styl pisania autorki nie do końca mi odpowiada jest taki „toporny”. Spróbuje przeczytać tom 2 może będzie lepszy.

Książka „Nauczyciel tańca” Anny Dąbrowskiej zabiera czytelnika do pierwszego tomu cyklu o tym samym tytule.
Poznajemy siostry: Kaję, która opiekuje się młodszą siostrą Sarą. Ich rodzice zginęli w pożarze, co wpłynęło traumatyczne na młodszą z sióstr, powodując mutyzm. Na ich drodze pojawia się Dominik, chłopak, który tańczy. Zostaje nauczycielem Sary. Jego życie splata się ze starszą z sióstr Kają.
Książka pełna emocji, dziwnych akcji, które przeplatają się z rozstaniami i powrotami.
Książkę czyta się szybko i lekko, jednak nie zapada na dłużej w pamięci.

Książka „Nauczyciel tańca” Anny Dąbrowskiej zabiera czytelnika do pierwszego tomu cyklu o tym samym tytule.
Poznajemy siostry: Kaję, która opiekuje się młodszą siostrą Sarą. Ich rodzice zginęli w pożarze, co wpłynęło traumatyczne na młodszą z sióstr, powodując mutyzm. Na ich drodze pojawia się Dominik, chłopak, który tańczy. Zostaje nauczycielem Sary. Jego życie splata się...

Całkiem szybko się czyta, znajdziemy tu splątane losy kilku osób. Nie rozumiem rodziców Kaji, ale nie mnie osądzać. Polecam

Całkiem szybko się czyta, znajdziemy tu splątane losy kilku osób. Nie rozumiem rodziców Kaji, ale nie mnie osądzać. Polecam

Kolejny raz trafia w moje ręce słaba książka. Przeczytałam do końca chyba tylko dlatego, że już ostatnio kilka porzuciła. Poza tym większość jej przesłuchałam w audiobooku, podczas podróży (część przespałam),więc stwierdziłam, że dam radę skończyć czytać. Przede wszystkim książka bardzo schematyczna i do bólu przewidywalna. Nie zaskoczyło mnie w niej absolutnie nic, choć autorka bardzo próbowała wprowadzać zwroty akcji i szokujące wątki. A zaczynało się dobrze. Kaja opiekuje się dużo młodszą siostrą, która przestała mówić po tym, jak ich rodzice zginęli w pożarze. Chcąc spełniać marzenia dziewczynki, prosi Dominika, złego chłopca z dzielnicy rapu, o lekcje krumpu dla swojej siostry. I na tym dobry pomysł się kończy. Nie zaskoczyło mnie nic, ani to, że Dominik trafił do domu dziecka, gdzie był molestowany, ani że Sara okazała się córką Kai (którą urodziła w wieku 14 lat),ani że rodzice Kai byli pierwszymi adopcyjnymi rodzicami Dominika, ale gdy mama zaszła w ciążę to „zwrócili” chłopaka do domu dziecka (tu zbieg okoliczności już totalnie absurdalny). Oprócz Ediego – przyjaciela Dominika, który tak naprawdę też był bardzo sztampową postacią, to nie polubiłam absolutnie żadnego bohatera. Kaja to taka mimoza, choć potrafiła w wieku 14 lat okłamać chłopaka, żeby uprawiać z nim seks. Dziecka, które nosiła pod sercem nienawidziła i uważała, że niszczy jej życie i sprawia ból, ale przecież sama była sobie winna. Potem nagle odwracają kota ogonem, twierdząc, że to mama Kai była tą złą, bo kazała córce podpisać umowę, że zrzeka się praw do Sary i nie powie jej, że jest jej mamą. Z kolei Dominik to już w ogóle. Badboy, co to nie pozwala się dotykać, nie całuje się z kobietami, uznaje tylko ostry seks od tyłu, ale przy Kai cudownie się zmienia, wychodzi z niego czuły romantyk i wgl wspaniały mężczyzna. Generalnie psychologicznie ta książka wypada słabo. Bohaterowie podają nam na tacy wyjaśnienia swoich zachowań, tłumacząc wszystko krok po kroku, co sprawia, że brakuje tu emocji.
Tańca mamy tu jak na lekarstwo, a lekcji tańca to już całkiem. W drugiej części dominują sceny seksu rozciągnięte na ileś stron, które są jak wyjęte z taniego erotyka. Ponownie brakuje tu emocji, czegoś magicznego, bo jak przy pierwszym zbliżeniu Dominik mówi do Kai „uwielbiam lizać twoją cipkę”, no to sorry, ale coś tu nie gra (ja przy takim tekście wybuchłabym śmiechem i uciekła).
Wielu rzeczy jeszcze mogłabym się czepiać, typowej wyuzdanej kochanki Mag, która godzi się na seks bez związku, ale potem ma pretensje, gdy Dominik przyprowadza Kaję i oczywiście miesza w ich związku (na co Kaja pozwala),albo ojciec Sary, który nagle ni stad ni zowąd pojawia się, akurat w najbardziej odpowiednim momencie. Scena nim to też był absurd. Artur nazywa ciągle przy Sarze Kaję „mama”, a Sara ani razu nie pyta Kai dlaczego.
Książki raczej nie polecam. Dla mnie to taka kolejna opera mydlana, w której kumulują się wszystkie dramaty świata, a w dodatku właśnie słabo poprowadzona psychologicznie.

Kolejny raz trafia w moje ręce słaba książka. Przeczytałam do końca chyba tylko dlatego, że już ostatnio kilka porzuciła. Poza tym większość jej przesłuchałam w audiobooku, podczas podróży (część przespałam),więc stwierdziłam, że dam radę skończyć czytać. Przede wszystkim książka bardzo schematyczna i do bólu przewidywalna. Nie zaskoczyło mnie w niej absolutnie nic, choć...

Ciekawa zaskakująca pełna pasji o przyjaźni, miłości oddaniu. Warto po nią sięgnąć i przekonać się, że dwa różne światy mogą stworzyć razem wspólny.

Ciekawa zaskakująca pełna pasji o przyjaźni, miłości oddaniu. Warto po nią sięgnąć i przekonać się, że dwa różne światy mogą stworzyć razem wspólny.

Historia przejmujaca...i pelna zwrotów akcji...bardzo ciekawie zbudowana fabula...i pokazane, jak zycie zatacza kregi...i jakie jest przewrotne...ale w swej przewrotności również uzdrawiające. Widać duza roznice w języku, którego uzywa Dominik i Kaja...ciekawa pozycja. Polecam

Historia przejmujaca...i pelna zwrotów akcji...bardzo ciekawie zbudowana fabula...i pokazane, jak zycie zatacza kregi...i jakie jest przewrotne...ale w swej przewrotności również uzdrawiające. Widać duza roznice w języku, którego uzywa Dominik i Kaja...ciekawa pozycja. Polecam

To książka pełna emocji!
Nauczyć się żyć i kochać mając na sobie bagaż przeszłości...
Polecam. Sięgam po następną część.

To książka pełna emocji!
Nauczyć się żyć i kochać mając na sobie bagaż przeszłości...
Polecam. Sięgam po następną część.

„Dorosłość to nie tylko decydowanie o własnym życiu, ale i masa problemów. Czasami chciałabym, by ktoś powiedział mi, co powinnam robić, jaka decyzja będzie tą właściwą. Niestety, jedyny głos, który dyktuje mi, co mam robić, to cisza – śmieje mi się w twarz, bo wie, że jestem zdana tylko na siebie”.
Kaja Jemioł, asystentka fotografa, rzeczywiście jest zdana tylko na siebie. Kiedy w tragicznym wypadku traci rodziców, staje się matką dla swojej siostry – dwunastoletniej Sary, która w wyniku traumy przestaje mówić. Chcąc ratować 12-latkę, idąc za radą terapeutki, zapisuje ją na lekcje krumpingu, prowadzonego przez przystojnego Dominika Antosa. 33-latek szybko zauważa potencjał w dziewczynce. „Domi” szybko wpada w oko również Kai, która długo walczy z tym niejednostronnym uczuciem. Szybko okazuje się, że ta relacja naznaczona jest tajemnicami, które są, czasami nie do udźwignięcia. Czy mimo tego Kaja i Dominik dadzą sobie szansę i czy taniec sprawi, że Sara zacznie mówić?
Od kilku tygodni mam kryzys czytelniczy. Wiele książek zaczynałam, a nie kończyłam. A jak kończyłam, to po kilku tygodniach. Aż w końcu trafiłam na książkę Anny Dąbrowskiej, którą przeczytałam w kilka godzin. To, co dostałam, to jakiś kosmos. Piękna, trudna i emocjonalna historia, która nie daje o sobie zapomnieć. Książkę czyta się szybko ze względu na wartkość fabuły, która nie jest przekombinowana. Bohaterowie trudni, acz wyraziści. Niektórzy mądrzy, nieadekwatnie do wieku. Wielopłaszczyznowi. Empatyczni. Szukający ratunku i zrozumienia. Tacy swoi. I to mnie w nich ujęło.
Pióro Anny Dąbrowskiej ma to do siebie, że jest dobre. Że jest trudne. Że jest najeżone emocjami, które sprawiają, że się dostaje kawałek dobrej literatury, którą warto przeczytać. Dlatego też cieszę się, że ta powieść ma swoją kontynuację, za którą zaraz się zabieram.
Polecam.

„Dorosłość to nie tylko decydowanie o własnym życiu, ale i masa problemów. Czasami chciałabym, by ktoś powiedział mi, co powinnam robić, jaka decyzja będzie tą właściwą. Niestety, jedyny głos, który dyktuje mi, co mam robić, to cisza – śmieje mi się w twarz, bo wie, że jestem zdana tylko na siebie”.
Kaja Jemioł, asystentka fotografa, rzeczywiście jest zdana tylko na siebie....