Player One

Kolejny przypadek, gdy książka wygrywa z filmem, który jest luźną interpretacją lektury..

Kolejny przypadek, gdy książka wygrywa z filmem, który jest luźną interpretacją lektury..

Świetna historia, zwłaszcza dla pasjonatów gier komputerowych. Widać, że autor też ich pasjonat, trafia więc swój do swojego, jest ta sama fala. Końcówka tylko nieco przydługa, jak dla mnie, poza tym miód.

Świetna historia, zwłaszcza dla pasjonatów gier komputerowych. Widać, że autor też ich pasjonat, trafia więc swój do swojego, jest ta sama fala. Końcówka tylko nieco przydługa, jak dla mnie, poza tym miód.

“Player One” Ernesta Cline’a to absolutna perełka dla wszystkich miłośników popkultury, literatury rozrywkowej i wciągających historii osadzonych w futurystycznym świecie. Autor z mistrzowską lekkością łączy dynamiczną fabułę, nostalgię lat 80. oraz wizję cyberprzestrzeni, która jest tak żywa i sugestywna, że łatwo zapomnieć o rzeczywistości za oknem.
Cline tworzy bohaterów, którym zaczynasz kibicować, a ich zmagania w wirtualnej rzeczywistości OASIS wciągają od pierwszych stron. Tempo akcji jest idealnie wyważone – książka jednocześnie trzyma w napięciu i pozwala cieszyć się bogactwem nawiązań do gier wideo, filmów, muzyki i kultury geeków.
Największą siłą powieści jest to, że działa zarówno jako świetna przygodówka, jak i emocjonalna historia o przyjaźni, determinacji oraz szukaniu własnego miejsca w świecie – tym cyfrowym i tym realnym. To powieść, która potrafi zachwycić nawet tych, którzy na co dzień nie interesują się fantastyką.
“Player One” to książka pełna energii, wyobraźni i serca. Bawi, wzrusza i inspiruje. Zdecydowanie warto po nią sięgnąć – to jedna z tych historii, które zostają w czytelniku na długo.

“Player One” Ernesta Cline’a to absolutna perełka dla wszystkich miłośników popkultury, literatury rozrywkowej i wciągających historii osadzonych w futurystycznym świecie. Autor z mistrzowską lekkością łączy dynamiczną fabułę, nostalgię lat 80. oraz wizję cyberprzestrzeni, która jest tak żywa i sugestywna, że łatwo zapomnieć o rzeczywistości za oknem.
Cline tworzy...

Początek był długi i monotonny, ale okazja szybko się rozkręca. Chociaż często zwalnia i chociaż momentami jest przegadana, nie ma nudy. Autor co prawda pogonił wątek romantyczny, ale wybaczam, bo to nigdy nie miał być romans.

Książka dużo mi dała. Zmusiła do przemyśleń, zachęciła do życia poza internetem, do rozmyślania, jak to się stało, że zrobimy wszystko, żeby się znieczulić. W skrócie przypomniała mi, czemu lubię ten gatunek. Była również pierwszą od lat książką, przy czytaniu której uroniłam łzę. No, może kilka łez.

Początek był długi i monotonny, ale okazja szybko się rozkręca. Chociaż często zwalnia i chociaż momentami jest przegadana, nie ma nudy. Autor co prawda pogonił wątek romantyczny, ale wybaczam, bo to nigdy nie miał być romans.

Książka dużo mi dała. Zmusiła do przemyśleń, zachęciła do życia poza internetem, do rozmyślania, jak to się stało, że zrobimy wszystko, żeby się...

Książka kompletnie w moim stylu. Pozwala przenieść doświadczenia z grania w gry komputerowe i całej stworzonej ku temu kultury na kartki papieru.

Książka kompletnie w moim stylu. Pozwala przenieść doświadczenia z grania w gry komputerowe i całej stworzonej ku temu kultury na kartki papieru.

Specyficzny charakter książki s-f z można powiedzieć, że podobieństwo do Harryego Pottera szukającego, tam Horkruksów a tutaj? Może jest w opisie. Charakter drogi na wysokim poziomie wsparty o wirtualną rzeczywistość.

Specyficzny charakter książki s-f z można powiedzieć, że podobieństwo do Harryego Pottera szukającego, tam Horkruksów a tutaj? Może jest w opisie. Charakter drogi na wysokim poziomie wsparty o wirtualną rzeczywistość.

„Player One” to książka, która od pierwszych stron wciągnęła mnie bez reszty. Uwielbiam klimaty retro, stare filmy oraz gry komputerowe, więc czytając książkę czułem się "jak w domu".

Czytając o przygodach Wade’a w wirtualnym świecie OASIS, miałem wrażenie, że sam jestem częścią tej niesamowitej gry. Cieszyłem się z odniesień do starych filmów i gier, wzruszałem się losem bohaterów i kibicowałem im przy każdej przeszkodzie. Były momenty, kiedy nie mogłem się oderwać i czytałem „jeszcze tylko jeden rozdział”… aż kończyło się na kilku godzinach później.

Jeśli lubisz gry, fantastykę i trochę geekowskie klimaty – nie możesz tego przegapić!

„Player One” to książka, która od pierwszych stron wciągnęła mnie bez reszty. Uwielbiam klimaty retro, stare filmy oraz gry komputerowe, więc czytając książkę czułem się "jak w domu".

Czytając o przygodach Wade’a w wirtualnym świecie OASIS, miałem wrażenie, że sam jestem częścią tej niesamowitej gry. Cieszyłem się z odniesień do starych filmów i gier, wzruszałem się losem...

Nie spodziewałam się, że to kiedyś powiem... ale wolę film.
Wiecie, jak czasami oglądacie film na podstawie książki i czujecie w kościach, że w książce będzie więcej, lepiej, silniej?
Tu było bardziej nużąco. Sam pomysł na historię jest super, ale niestety - jak dla mnie - wykonanie średnie. Raczej nie sięgnę po drugi tom, ale jakby nakręcili drugi film, jak najbardziej!

Nie spodziewałam się, że to kiedyś powiem... ale wolę film.
Wiecie, jak czasami oglądacie film na podstawie książki i czujecie w kościach, że w książce będzie więcej, lepiej, silniej?
Tu było bardziej nużąco. Sam pomysł na historię jest super, ale niestety - jak dla mnie - wykonanie średnie. Raczej nie sięgnę po drugi tom, ale jakby nakręcili drugi film, jak najbardziej!

Chyba czystym przypadkiem dobrałem tę książkę do wypożyczenia z Biblioteki. Widocznie dostałem jakiegoś zaćmienia mózgu, że zdecydowałem się stracić czas na taki badziew. Dla mnie to była męczarnia od pierwszej do ostatniej strony, nic mi się tu nie kleiło, absolutnie nic. W niedalekiej przyszłości powstało uniwersum sztucznej inteligencji, a gdy umarł twórca, to zostawił po sobie testament, że kto rozwiążę jego zagadki, ten przejmie jego bogactwo. Dla mnie ta fabuła to było totalne nieporozumienie. Straszliwie irytujący główny bohater i narrator, dialogi i sposób narracji, a także to żenujące słownictwo było jakby żywcem wyjęte z twórczości Kinga. Bynajmniej to żaden komplement. Autor lanie wody i sztuczne zapełnianie stron wprowadził na jakiś nowy poziom. Nie znałem średniej tej książki, teraz patrzę i oczom nie wierzę. Najlepszym momentem tego gniota była ulga gdy w końcu to skończyłem. A na koniec zostawiłem sobie wątek tej całej wirtualnej rzeczywistości. Wiem, że już jest przygotowane jakieś wielkie uniwersum, gdzie "każdy będzie mógł być kim zechce". Jeszcze nie powstało, a już się tym brzydzę jak portalami społecznościowymi, więc skoro mogę być kim zechcę, to oczywiście będę tym, który nawet nanosekundy na to nie poświęci i nigdy się tam nie zaloguje.

Chyba czystym przypadkiem dobrałem tę książkę do wypożyczenia z Biblioteki. Widocznie dostałem jakiegoś zaćmienia mózgu, że zdecydowałem się stracić czas na taki badziew. Dla mnie to była męczarnia od pierwszej do ostatniej strony, nic mi się tu nie kleiło, absolutnie nic. W niedalekiej przyszłości powstało uniwersum sztucznej inteligencji, a gdy umarł twórca, to zostawił...

Zachwycony filmem postanowiłem sięgnąć też po książkę i okazuje się, że to prawie całkowicie inna historia. Dlatego każdemu polecam sprawdzić zarówno film jak i te dzieło. Książkę bardzo szybko się czyta i bardzo wciąga, a jedyny minus jaki ja zauważyłem to niektóre zachowania głównego bohatera, które mogą trochę irytować.

Zachwycony filmem postanowiłem sięgnąć też po książkę i okazuje się, że to prawie całkowicie inna historia. Dlatego każdemu polecam sprawdzić zarówno film jak i te dzieło. Książkę bardzo szybko się czyta i bardzo wciąga, a jedyny minus jaki ja zauważyłem to niektóre zachowania głównego bohatera, które mogą trochę irytować.