Kropla Blasku

Ostatnio miałam długo skrywany kryzys czytelniczy... trwał może rok... może pół..... Po co pisać, po co czytać? - właśnie po to by natrafić w życiu na skarby które są wyjątkowe dla jednostki. Czasami szukam odzwierciedlenia swoich uczuć emocji, odpowiedzi, rozrywki... Poezja u mnie pojawia się w szczególnych chwilach w "między czasach" gdy coś się kończy i trzeba ruszyć dalej, gdy szukam siebie na nowo. Piękne intymne wiersze pełne nostalgii, romantyzmu.
Dzięki autorowi znów przeniosłam się w ten subtelny intymny świat swojego umysłu, nadziei, własnych tęsknot i miłości który zabijałam wkraczając w dorosłość i żyjąc za mgłą codzienność. Brawo! Polecam.

Ostatnio miałam długo skrywany kryzys czytelniczy... trwał może rok... może pół..... Po co pisać, po co czytać? - właśnie po to by natrafić w życiu na skarby które są wyjątkowe dla jednostki. Czasami szukam odzwierciedlenia swoich uczuć emocji, odpowiedzi, rozrywki... Poezja u mnie pojawia się w szczególnych chwilach w "między czasach" gdy coś się kończy i trzeba ruszyć...

Kropla Blasku autorstwa Arkadiusz Bracha jest bardzo ciekawym zbiorem wierszy, w którym można odnaleźć wiersze o różnej tematyce, począwszy od miłości, a skończywszy na rozważaniach o charakterze metafizycznym. Autor przelał w swoje dzieło emocje w dosyć wyrazisty sposób, a sam początek będący nawiązaniem do twórczości Zbigniewa Herberta wprowadza czytelnika w odpowiedni nastrój, niezbędny do tego by w pełni wchłonąć (zrozumieć) treści zawarte w poszczególnych wierszach tego tomiku.

Kropla Blasku autorstwa Arkadiusz Bracha jest bardzo ciekawym zbiorem wierszy, w którym można odnaleźć wiersze o różnej tematyce, począwszy od miłości, a skończywszy na rozważaniach o charakterze metafizycznym. Autor przelał w swoje dzieło emocje w dosyć wyrazisty sposób, a sam początek będący nawiązaniem do twórczości Zbigniewa Herberta wprowadza czytelnika w odpowiedni...

Arkadiusz Brach opatrzył swój debiutancki tomik mottem, którym jest „Pudełko z wyobraźnią” Zbigniewa Herberta. Swojemu mistrzowi słowa poświęcił pierwszy wiersz, w którym widać dążenie do przekazu łączącego mądrość, piękno i prostotę.

Ta idea zdaje się przyświecać całemu zbiorowi, w którym dominują liryki o tematyce miłosnej, refleksyjnej i filozoficznej.
Są tu utwory o szczęściu i smutku, o życiu, przemijaniu, śmierci i pamięci, która utrwala to, co wartościowe i ważne.

Młody, trzydziestojednoletni poeta z Krakowa, pisze w sposób wyważony, nie szafuje słowami, widać, że jego utwory są dopracowane i przemyślane.
Uderza w nich ekonomia słowa, którą bardzo cenię i którą – wbrew pozorom – jest osiągnąć bardzo trudno.

Kilka wierszy zwróciło moją szczególną uwagę. To między innymi „Wszystko przeminie”, „Chciałbym w pamięci wyryć”, „Przeszłość”, „Było, wróciło…”, „Chwila”, „Odkrywanie”.
Jest w nich mowa o tym, co teraz i kiedyś, o tym, co było, jest i będzie, przy czym przyszłość stoi często pod znakiem zapytania, nieraz podmiot liryczny zastanawia się, czy w ogóle istnieje coś w mitycznym „Tam”, gdy „umrze jeden ze światów”.

Podmiot liryczny wciąż poznaje świat, jest go ciekawy, ma świadomość własnej małości wobec idei i dzieła stworzenia, ale jednocześnie jest świadom bycia jego elementem. To ktoś myślący, wrażliwy, kochający, tęskniący, mający wiele do zaoferowania, hołdujący ponadczasowym wartościom moralnym, znajdujący przyjemność w dziwieniu się i ciągłemu poszukiwaniu, odkrywaniu oraz celebrowaniu otaczającego świata.

Poezja Arkadiusza Bracha jest komunikatywna, chociaż niejednoznaczna, i to jej niewątpliwa zaleta. Czyta się ją z wielką przyjemnością, tym bardziej, że wpisuje się ona w poetykę mistrza autora i innych współczesnych klasyków.

„Kropla Blasku” to tomik, do którego chce się wracać.
Cieszę się, że mam go w swojej domowej biblioteczce i że poznałam jego autora na LC.
Polecam wszystkim, którzy cenią poezję dopracowaną, przemyślaną i mającą do powiedzenia coś ważnego, w dodatku w sposób sensowny i ujmujący.

Arkadiusz Brach opatrzył swój debiutancki tomik mottem, którym jest „Pudełko z wyobraźnią” Zbigniewa Herberta. Swojemu mistrzowi słowa poświęcił pierwszy wiersz, w którym widać dążenie do przekazu łączącego mądrość, piękno i prostotę.

Ta idea zdaje się przyświecać całemu zbiorowi, w którym dominują liryki o tematyce miłosnej, refleksyjnej i filozoficznej.
Są tu utwory o...