Wiedźmy Himmlera

Taka sobie.

Taka sobie.

Nie ma w tej książce za wiele ani o wiedźmach, ani o Himmlerze, ani o zapowiadanych masonach. To zwykły chwyt marketingowy. Nie dajcie się nabrać, tak jak ja się dałem. To mocno przeciętny kryminał, nie budzący w czytelniku żadnych emocji. Tyle, że dobrze opakowany.

Nie ma w tej książce za wiele ani o wiedźmach, ani o Himmlerze, ani o zapowiadanych masonach. To zwykły chwyt marketingowy. Nie dajcie się nabrać, tak jak ja się dałem. To mocno przeciętny kryminał, nie budzący w czytelniku żadnych emocji. Tyle, że dobrze opakowany.

Słabe, płytkie i ogólnie strata czasu. Pozornie wydaje się jakaś, ale jak się wsłuchać w teksty, to zwykła płycizna, często przeplatana zwykłym prostactwem. Tak jak w niej seks pani prokurator, od czapy i zbędny. Zmarnowany czas. Choć uczciwe trzeba przyznać, że są od niej jeszcze gorsze pozycje.

Słabe, płytkie i ogólnie strata czasu. Pozornie wydaje się jakaś, ale jak się wsłuchać w teksty, to zwykła płycizna, często przeplatana zwykłym prostactwem. Tak jak w niej seks pani prokurator, od czapy i zbędny. Zmarnowany czas. Choć uczciwe trzeba przyznać, że są od niej jeszcze gorsze pozycje.

Skuszona samym tytułem jak i przesłaniem z niego płynącym postanowiłam poznać historię stworzoną przez Katarzynę Marciszewską. Moja recenzja nie będzie długa ponieważ jest to kolejne rozczarowanie tego roku dla mnie jako czytelniczki. Mam wrażenie, pomimo listy osób wymienionych na końcu, jako tych mających wpływ na kształt opowieści, że autorka nie ma pojęcia jak poprowadzić śledźtwo. Dochodzenie oparte na poszlakach, bez braku dowodów i na domniemaniach, nie wzbudza zainteresowania a notoryczne posądzenia o to kto jest zabójcą, irytują. Oczywiście każdy bohater może okazać się mordercą, ale jeśli przy każdym czytam że "o to może on/ona zabiła" i nie jest to niczym poparte, robi się to nużące. Były momenty w których zastanawiałam się po co ja to jeszcze czytam a samych odniesień do Himlera jest tu jak na lekarstwo a więc po raz kolejny tytuł jest mylny jęśli weźmiemy pod uwagę treść. Ogólnie prowizoryczny powód zabójstwa rozczarowuje. Liczyłam na świetny kryminał z historycznym tłem a dostałam kolejny banał.

Skuszona samym tytułem jak i przesłaniem z niego płynącym postanowiłam poznać historię stworzoną przez Katarzynę Marciszewską. Moja recenzja nie będzie długa ponieważ jest to kolejne rozczarowanie tego roku dla mnie jako czytelniczki. Mam wrażenie, pomimo listy osób wymienionych na końcu, jako tych mających wpływ na kształt opowieści, że autorka nie ma pojęcia jak...

Przeczytałam, niezła powieść kryminalna, ale dużo jej brakuje do prawdziwego wow!. Zapowiadała się wyjątkowo dobrze, ale autorka roztrwoniła potencjał. Za dużo wątków, część zupełnie niczego nie wnosi. Żadnego z bohaterów nie polubiłam ani trochę, co praktycznie mi się nie zdarza. Strona obyczajowa powieści dodatkowo mnie dołowała. Jedynie rozwiązanie zagadki kryminalnej mnie zaskoczyło. Oczekiwałam więcej, ale może kolejna powieść będzie lepsza

Przeczytałam, niezła powieść kryminalna, ale dużo jej brakuje do prawdziwego wow!. Zapowiadała się wyjątkowo dobrze, ale autorka roztrwoniła potencjał. Za dużo wątków, część zupełnie niczego nie wnosi. Żadnego z bohaterów nie polubiłam ani trochę, co praktycznie mi się nie zdarza. Strona obyczajowa powieści dodatkowo mnie dołowała. Jedynie rozwiązanie zagadki kryminalnej...

Książkę wziąłem na celownik głównie ze względu na miejsce akcji. Niestety książka mnie rozczarowała. Fabuła słaba, za dużo wątków, których autorka nie pociągnęła i ucięła bez wyjaśnień. Główni bohaterowie bardzo jednowymiarowi. Próba ich podkręcenia tragiczną historią nie udaje się.
Absolutnie nie rozumiem sensu wplatania w fabułę Himmlera, bez którego książka ta absolutnie nic by nie straciła.
Sam Poznań z książki też nie zachwyca. Dużo lepiej opisał go Mróz w Wyroku (którejś kolejnej części Chyłki).
Fakt, że do samego końca nie wiadomo, kto jest sprawcą, ale rozwiązanie tej zagadki oparte jest na tylu niemożliwych zbiegach okoliczności, że po wszystkim czułem ogromny niedosyt.

Książkę wziąłem na celownik głównie ze względu na miejsce akcji. Niestety książka mnie rozczarowała. Fabuła słaba, za dużo wątków, których autorka nie pociągnęła i ucięła bez wyjaśnień. Główni bohaterowie bardzo jednowymiarowi. Próba ich podkręcenia tragiczną historią nie udaje się.
Absolutnie nie rozumiem sensu wplatania w fabułę Himmlera, bez którego książka ta...

Książka nie jest zła. Myślę, że niepotrzebnie rozbudza się tu zainteresowanie czytelnika angażując w całość Himmlera, bez którego fabuła nic by nie straciła.

Książka nie jest zła. Myślę, że niepotrzebnie rozbudza się tu zainteresowanie czytelnika angażując w całość Himmlera, bez którego fabuła nic by nie straciła.

Szczerze mówiąc nie tego się spodziewałem po przeczytaniu opisu i zobaczeniu okładki. Książka zdecydowanie mi się podobała chociaż jak na kryminał faktycznie jest tych „zbiegów okoliczności ” trochę za dużo, ale poza tym nie jest źle i książka lekko i szybko wchodzi.

Szczerze mówiąc nie tego się spodziewałem po przeczytaniu opisu i zobaczeniu okładki. Książka zdecydowanie mi się podobała chociaż jak na kryminał faktycznie jest tych „zbiegów okoliczności ” trochę za dużo, ale poza tym nie jest źle i książka lekko i szybko wchodzi.

Jestem trochę zawiedziony. Historia mnie nie wciągnęła. Do tego brakło powiązania masońskiego, które powinno stanowić jakieś tło do całej fabuły. Nawiązania do Himlera - żadne. Spodziewałem się czegoś na miarę Browna czy Forsytha. Rozczarowania biorą się z oczekiwań.

Jestem trochę zawiedziony. Historia mnie nie wciągnęła. Do tego brakło powiązania masońskiego, które powinno stanowić jakieś tło do całej fabuły. Nawiązania do Himlera - żadne. Spodziewałem się czegoś na miarę Browna czy Forsytha. Rozczarowania biorą się z oczekiwań.

Najpierw na dachu poznańskiego Okrąglaka znaleziono zmasakrowane zwłoki znanej profesor historii Małgorzaty Staroń-Matuszewskiej. Wiele wskazuje, że morderstwo wiąże się w jakiś sposób z przedmiotem jej badań, zbiorem dokumentów masońskich, odziedziczonych przez Poznań i Ciążeń po Niemcach. Wykorzystaniem masoników przez Himmlera w jego szalonych wizjach zainteresowana była kiedyś młodsza siostra Małgorzaty, Magdalena. Nie zrobiła jednak naukowej kariery. Obecnie jest wrakiem człowieka. Kiedy i ona ginie, prowadząca sprawę prokurator przychyla się do hipotezy, że było to samobójstwo, rezultat winy za wcześniejsze zamordowanie siostry, i umarza śledztwo. Nie zgadza się z tą decyzją policyjny dochodzeniowiec Roger Kalita.

Niestety, okazuje się, że fascynujący temat, śmiało odwołujący się do historii i nieźle osadzony w obecnych poznańsko-ciążeńskich realiach, to za mało by książkę można było uznać za sukces. W opisach prowadzenia dochodzenia, łącznie z rozwiązaniem kryminalnej zagadki uderza, najłagodniej rzecz ujmując, ewidentny brak profesjonalizmu. Nie na wiele zdają się obyczajowe i romansowe ubarwienia fabuły. Mam też zastrzeżenia do produkcji audiobooka, szczególnie do sapania w mikrofon lektora, dysponującego skądinąd całkiem przyjemną barwą głosu.

Nie jest to zatem zbyt udany powieściowy debiut Katarzyny Marciszewskiej. Doceniam jednak jej pasję w tropieniu historycznych smaczków i mam dzieję, że kolejne próby przekuwania ich w fikcję literacką lepiej się powiodą. Bez względu na to, czy ponownie sięgnie po wielkopolską scenerię czy po jej rodzimy, zachodnio-pomorski region.

Najpierw na dachu poznańskiego Okrąglaka znaleziono zmasakrowane zwłoki znanej profesor historii Małgorzaty Staroń-Matuszewskiej. Wiele wskazuje, że morderstwo wiąże się w jakiś sposób z przedmiotem jej badań, zbiorem dokumentów masońskich, odziedziczonych przez Poznań i Ciążeń po Niemcach. Wykorzystaniem masoników przez Himmlera w jego szalonych wizjach zainteresowana była...