Ciotka Poldi i sycylijskie lwy

Przepyszna, polecam każdemu! Nie mogę się doczekać na tlumaczenie nastepnych tomow !

Przepyszna, polecam każdemu! Nie mogę się doczekać na tlumaczenie nastepnych tomow !

Świetnie się bawiłam czytając tę książkę. Lekka i zabawna z kryminalnym wątkiem w tle opowieść, sprawiła, że choć widzę wiele detali, które gdzieś tam nie bardzo mi leżą, to wiecie, co? One są nieważne, bo najważniejsze jest to, że pokochałam ciotkę Poldi, za jej żywiołowość, cięty język, żyłkę detektywa, miłość do ludzi, zwierząt i za to jaka po prostu była. Polubiłam też jej rodzinę i przyjaciół, ale też cały klimat Sycylii, gorący i zachęcający tak, by czytając poczuć naturę Sycylii, posmakować espresso (z pięcioma łyżeczkami cukru),posmakować cudownych sycylijskich przysmaków, zbierać grzyby u podnóża Etny i odpoczywać podziwiając wschody i zachody słońca wpatrując się w fale... Historia ciotki Poldi sama w sobie jest słodko-gorzka, ale jakiż ona ma charakterek, zacięcie, kolorową aurę, gdzie pokazuje nam całą paletę odcieni samej siebie. Owszem, może i lepiej by się czytało, gdyby narratorem była sama Poldi, ale... po kilku rozdziałach kompletnie mi to nie przeszkadzało, że narratorem jest siostrzeniec naszej Poldi. Polubiłam nawet te wcięcia ich dialogu wplecione pomiędzy 🤣. Jak dobrze byłoby mieć taką ciotkę Poldi, chcę taką ciotkę... Za to, że dużo się uśmiałam, za piękny obraz Sycylii, za ironiczne żarty i bardzo ciekawą osobowość głównej bohaterki ode mnie dyszka...

Świetnie się bawiłam czytając tę książkę. Lekka i zabawna z kryminalnym wątkiem w tle opowieść, sprawiła, że choć widzę wiele detali, które gdzieś tam nie bardzo mi leżą, to wiecie, co? One są nieważne, bo najważniejsze jest to, że pokochałam ciotkę Poldi, za jej żywiołowość, cięty język, żyłkę detektywa, miłość do ludzi, zwierząt i za to jaka po prostu była. Polubiłam też...

Książka była ok, chociaż nie do końca podobał mi się styl pisania autora. Nie odpowiadało mi to, że narratorką nie była sama Poldi tylko jej siostrzeniec.

Mimo wszystko fajna pozycja na lato. Znajdziemy tu trochę humoru, zagadkę kryminalną i piękne sycylijskie klimaty😄

Książka była ok, chociaż nie do końca podobał mi się styl pisania autora. Nie odpowiadało mi to, że narratorką nie była sama Poldi tylko jej siostrzeniec.

Mimo wszystko fajna pozycja na lato. Znajdziemy tu trochę humoru, zagadkę kryminalną i piękne sycylijskie klimaty😄

Śmiałam się w głos. Cudowna, idealna na letnie wieczory lektura, która pozwoli porwać czytelnika do oblanej słońcem Sycylii, w której doszło do zbrodni pod nosem tytułowej ciotki Poldi, która nie da sobie w kaszę dmuchać.

Śmiałam się w głos. Cudowna, idealna na letnie wieczory lektura, która pozwoli porwać czytelnika do oblanej słońcem Sycylii, w której doszło do zbrodni pod nosem tytułowej ciotki Poldi, która nie da sobie w kaszę dmuchać.

Miłe zaskoczenie. Lektura dobra na urlop - lekka, łatwa i przyjemna; intelektualnie niezbyt wymagająca, ale za to z dynamiczną fabułą i zabawnymi dialogami. Jej akcja rozgrywa się w ciepłym klimacie sycylijskiej prowincji, co też dodaje smaczku. Jest oczywiście zbrodnia, ale bez krwawej jatki; jest odrobina sercowych perypetii, ale okraszonych humorem, dzięki czemu nie jest to mdłe romansidło. Czyta się naprawdę dobrze.

Miłe zaskoczenie. Lektura dobra na urlop - lekka, łatwa i przyjemna; intelektualnie niezbyt wymagająca, ale za to z dynamiczną fabułą i zabawnymi dialogami. Jej akcja rozgrywa się w ciepłym klimacie sycylijskiej prowincji, co też dodaje smaczku. Jest oczywiście zbrodnia, ale bez krwawej jatki; jest odrobina sercowych perypetii, ale okraszonych humorem, dzięki czemu nie jest...

Tak to jest jak człowiek uwierzy pełnym zachwytu recenzjom. I spodziewa się Bóg wie czego. Powieści tak zabawnej, że Chmielewska się chowa. Tak intrygującej, że spać się nie pójdzie przed doczytaniem do ostatniej linijki. A tymczasem jest tak sobie. Trochę rubasznego żartu, lecz czego się spodziewać, gdy główna bohaterka to Niemka. I to nie najmłodsza na dodatek. Ciut klimatu Sycylii. Jakieś zabójstwo w tle. Coś na kształt płomiennego romansu z peruką na horyzoncie. Ot, poczytałam, poprzerzucałam strony, starając się odnaleźć to, czym tak się zauroczyli moi poprzednicy. Cóż, nie mogę powiedzieć, iż odniosłam sukces. Skończyłam, i to by było na tyle. Porzucę gdzieś, może wpadnie w czyjeś łaskawsze ręce.

Tak to jest jak człowiek uwierzy pełnym zachwytu recenzjom. I spodziewa się Bóg wie czego. Powieści tak zabawnej, że Chmielewska się chowa. Tak intrygującej, że spać się nie pójdzie przed doczytaniem do ostatniej linijki. A tymczasem jest tak sobie. Trochę rubasznego żartu, lecz czego się spodziewać, gdy główna bohaterka to Niemka. I to nie najmłodsza na dodatek. Ciut...

Zabawna, lekka, śmieszna w sam raz na wakacje na Sycylii.

Zabawna, lekka, śmieszna w sam raz na wakacje na Sycylii.

.

.

Złota myś o trwonieniu czasu i długości życia jest ciekawym i zabawnym wyjaśnieniem zachowań ludzi. W książę można znaleść kilka myśli, które są "prawdami objawionymi" na zjawiska czasami trudne do nazwania.

Złota myś o trwonieniu czasu i długości życia jest ciekawym i zabawnym wyjaśnieniem zachowań ludzi. W książę można znaleść kilka myśli, które są "prawdami objawionymi" na zjawiska czasami trudne do nazwania.

Historia generalnie zabawna i lekka, ale jakoś mi się ciągnęła.

Historia generalnie zabawna i lekka, ale jakoś mi się ciągnęła.