Wszechświat cię wspiera. Uwierz w cuda

Wiele inspirujących przykładów z życia, wiadomo anegdotycznych dowodów na działanie jej teorii.
Chyba poradniki tego typu mają to do siebie że ciągle powtarzają to samo, i tutaj też miałam takie wrażenie, że można by to było krocie napisac. Fajnie że pod koniec rozdziałów są podsumowania, wypunktowane najważniejsze rzeczy. Podoba mi się też że podane są konkretne kroki jak np. oddzielić się od osądów. Przeszkadzało mi ciągłe cytowanie i odnoszenie się do księgi cudów
Myślę że może nie trafiłam w dobrym momencie na tą książkę.

Wiele inspirujących przykładów z życia, wiadomo anegdotycznych dowodów na działanie jej teorii.
Chyba poradniki tego typu mają to do siebie że ciągle powtarzają to samo, i tutaj też miałam takie wrażenie, że można by to było krocie napisac. Fajnie że pod koniec rozdziałów są podsumowania, wypunktowane najważniejsze rzeczy. Podoba mi się też że podane są konkretne kroki jak...

Miałam nadzieję co do tej książki, jednak nie znalazłam w niej nic odkrywczego, bardzo ogólne i podstawowe porady, które mam wrażenie że każdy z nas już zna. Ciężko mi było dobrnąć do końca

Miałam nadzieję co do tej książki, jednak nie znalazłam w niej nic odkrywczego, bardzo ogólne i podstawowe porady, które mam wrażenie że każdy z nas już zna. Ciężko mi było dobrnąć do końca

Dość mocno mnie rozczarowała, bo bardzo zawiało wypranym white girl spiritualism. Na pewno kilka cennych wskazówek zachęcających do autorefleksji, niemniej spodziewałam się czegoś więcej.

Dość mocno mnie rozczarowała, bo bardzo zawiało wypranym white girl spiritualism. Na pewno kilka cennych wskazówek zachęcających do autorefleksji, niemniej spodziewałam się czegoś więcej.

Bardzo kiepska i męcząca pozycja. Odniosłam wrażenie, że autorka znalazła sposób na autopromocję - kursów, jej stron; medytacji itp. właśnie poprzez napisanie tejże książki.

Główne przesłanie? Należy "dostrajać się do wszechświata" i oczekiwać jakichś cudów. Sądzi, że trzeba uwolnić się od lęku, czy osądów. Słusznie, ale może nie na zasadzie zaprzeczania rzeczywistości i przeżywanym emocjom (?). Pojawia się mnóstwo powtórzeń i to trąbienie w kółko o tym samym, żeby modlić się, przyciągać i otwierać przepływ energii.
Uważam, że medytacja sama w sobie jest bardzo dobra i potrzebna, ale twierdzenie, że wyleczyła się dzięki niej z depresji, no to błagam. I to po jednej medytacji? Bardzo szkodliwa teza, gdyż często bez farmakoterapii i psychoterapii nie ma szans na pełne wyzdrowienie. Podobno, równocześnie odszedł jej lęk, a jednak w dalszej części książki opowiada, ile to razy musiała pozbywać się go "dostrajając do swojej mocy".

Ciekawe, że w 9 rozdziale sama przyznaje, że po kilku miesiącach pisania poczuła się jak oszustka, co mnie nie dziwi, bo naprawdę sporo tu hipokryzji, np. uważa, że trzeba szerzyć miłość i radość, ale regularnie wdaje się w konflikty; przywołuje nawet konkretne sytuacje, gdzie słownie atakuje pracowniczkę lotniska, a potem uważa za cud, że tamta przyszła ją przeprosić, gdzie moim zdaniem, to autorka chamsko się zachowała i wyładowała na niej i to tylko dlatego, że opóźnił jej się lot i była zmęczona. Ona jednak uważała, że spłynął na nią cud w postaci przeprosin dzięki temu, że połączyła się ze wszechświatem. Innym razem nie została gdzieś zaproszona, bo grupa kobiet stwierdziła, że jest zarozumiała. Sama stwierdziła, że uważa siebie za osobę wyjątkową, więc widać, że ktoś tu ma przerośnięte ego. Innym razem nie pasowało jej to, że inna kobieta głośno się wypowiada, więc, jak to napisała "musiała ją przekrzyczeć". Koniec końców przestała się na nią wkurzać, bo przecież mogła być do niej podobna (a co jakby nie była?). Twierdzi, że należy wyzbyć się osądzania, a sama to robi. Wiadomo, fajnie, że umie się przyznać, ale skoro postrzega siebie jako wspaniałą nauczycielkę i powołuje się też na opinie jej klientów, czy autorytetów, to równie fajnie by było, jakby sama potrafiła pokazać, że ludzie mają swoje zmagania i właśnie może czasami lepiej pokierować się współczuciem, a nie tylko tym, że "mogę zrozumieć kogoś, bo może mnie przypominać".
Kiedy odczuła, że została odrzucona, np. nie dostając zaproszenia na wydarzenie, to dopraszała się i jak już dostała akceptację zapraszającego, to uważała, że to dzięki wszechświatowi. Ciągle doszukuje się jakiejś symboliki i to mocno na siłę. Wszelkie dobre decyzje to był wynik połączenia ze wszechświatem, a te negatywne, to dlatego, że nie pomedytowała albo "podłączyła się do lęku".

Dałam dwie gwiazdki, bo czytałam o wiele bardziej nawiedzone pozycje. Plusik za to, że autorka zachęca do szukania przyjemności w niesprzyjających warunkach, np. pisze, że stojąc w korku zamiast denerwować się warto zrobić coś miłego jak włączyć podcast czy porozmawiać przez telefon. Zgadzam się, że warto też dbać o to, aby miłości w naszym życiu było jak najwięcej, ale oczywiście bez udawania, że jak znajdujemy się w trudnej sytuacji, to tylko pouśmiechamy się, pomodlimy i pozostaje tylko czekać na cuda. No nie, bez działania nic się nie zrobi, więc nie ma co dawać sobie prać mózg takimi tezami. Tak czy siak - nie polecam, szkoda czasu.

Bardzo kiepska i męcząca pozycja. Odniosłam wrażenie, że autorka znalazła sposób na autopromocję - kursów, jej stron; medytacji itp. właśnie poprzez napisanie tejże książki.

Główne przesłanie? Należy "dostrajać się do wszechświata" i oczekiwać jakichś cudów. Sądzi, że trzeba uwolnić się od lęku, czy osądów. Słusznie, ale może nie na zasadzie zaprzeczania rzeczywistości i...

Hmmm, ciężko mi się odnieść do tej książki, nadajemy z autorką na zupełnie innych falach i gadanie o tym jak to wystarczy chwilę pomedytować żeby wyjść z ciężkiego uzależnienia i depresji jakoś do mnie nie przemawia.

Całość napisana w bardzo "pozytywny" sposób - coś jakby "Potęga Podświadomości" i "Sekret" posypane różową, brokatową posypką - do porzygu.

Hmmm, ciężko mi się odnieść do tej książki, nadajemy z autorką na zupełnie innych falach i gadanie o tym jak to wystarczy chwilę pomedytować żeby wyjść z ciężkiego uzależnienia i depresji jakoś do mnie nie przemawia.

Całość napisana w bardzo "pozytywny" sposób - coś jakby "Potęga Podświadomości" i "Sekret" posypane różową, brokatową posypką - do...

Dużo o niej słyszałam, dużo dobrego. Jednak się zawiodłam. Może to kwestia języka, magicznego słownictwa, nie wiem, ale ja jej polecać nie będę. A spłaszczenie i nadużycie słowa „lęk” to już w ogóle, no nie.

Dużo o niej słyszałam, dużo dobrego. Jednak się zawiodłam. Może to kwestia języka, magicznego słownictwa, nie wiem, ale ja jej polecać nie będę. A spłaszczenie i nadużycie słowa „lęk” to już w ogóle, no nie.

Przyjemnie słuchało się tej książki. Autorka używa ciepłych i trafiających do słuchacza zwrotów. Buduje relacje z czytelnikiem, przekazuje treści w sposób zrozumiały. Książka porusza takie tematy, jak: szukanie szczęścia, stawianie czoła naszym lękom, kierowanie się miłością w życiu i pozytywną energią oraz osądzanie innych ludzi. Przekazana jest nam prosta zależnosc, że dobra energia nas buduje, a zła rujnuje w każdym aspekcie. Autorka zachęca także, żebyśmy patrzyli na świat z miłością i w ten sposób wysyłali do wszechświata pozytywne komunikaty, a wszechświat nam w ten sam sposób odpowie. Pozycja dodaje energii do działania, motywuje, otwiera głowę na dobroć. Jeśli szukasz lekkiej pozycji o magii przyciągania, odzyskiwaniu kontaktu z własną mocą i kierowania się w życiu miłością to jest to książka dla Ciebie.

Przyjemnie słuchało się tej książki. Autorka używa ciepłych i trafiających do słuchacza zwrotów. Buduje relacje z czytelnikiem, przekazuje treści w sposób zrozumiały. Książka porusza takie tematy, jak: szukanie szczęścia, stawianie czoła naszym lękom, kierowanie się miłością w życiu i pozytywną energią oraz osądzanie innych ludzi. Przekazana jest nam prosta zależnosc, że...

Książka, którą napisała znana przewodniczka duchowa jest niesamowicie otulająca, ciepła i przyjemna. Działa na nas jak gorący napój w deszczowy jesienny wieczór. Autorka za pomocą pięknych słów, które wydostały się z samej głębi jej serca, zakłada plaster na przesiąknięte lękiem dusze czytelników. Wielokrotnie podkreśla ona, że wszystko wokół jest najczystszą miłością i zaczniemy to dostrzegać, gdy pozbędziemy się lęku.

Problematyka książki zwraca uwagę na to, że czasami najlepszym rozwiązaniem jest odpuszczenie, puszczenie sterów i zaufanie sile Wszechświata, która prowadzi nas do naszego najwyższego dobra. Nawet jeśli spotykamy na drodze przeszkody, to autorka uczy nas jak przyjąć je z miłością, aby łatwiej sobie z nimi poradzić i tłumaczy, że nic nie dzieje się bez powodu, a trudności są dla niej pewnego rodzaju boskim zadaniem. Istotnym elementem jest również spokój i dobroć z uwzględnieniem tego, że otrzymujemy w życiu to, co jest zgodne z wysyłaną przez nas energią.

Książka może w większości nie mówi o czymś niesamowicie odkrywczym, ale w momencie w którym zetkniemy się z tymi słowami, naprawdę mogą one odmienić nasze życie. Mam nadzieję, że uda mi się dostosować do zmian, które postanowiłam w trakcie słuchania tego audiobooka i zacznę dostrzegać cuda, przytrafiające mi się każdego dnia.

W treści znajdziecie dużo ćwiczeń z zakresu jogi kundalini i wiele wskazówek w praktykach medytacyjnych. Zamieszczona jest też masa przykładów ludzi, którzy po zaufaniu energii miłości odmienili swoje życie.

Życzę Wam wszystkiego dobrego na Waszej drodze do Światła!

Książka, którą napisała znana przewodniczka duchowa jest niesamowicie otulająca, ciepła i przyjemna. Działa na nas jak gorący napój w deszczowy jesienny wieczór. Autorka za pomocą pięknych słów, które wydostały się z samej głębi jej serca, zakłada plaster na przesiąknięte lękiem dusze czytelników. Wielokrotnie podkreśla ona, że wszystko wokół jest najczystszą miłością i...

To nie to, że jestem jakaś hiperracjonalna i programowo gardzę "uduchowionymi" klimatami. Wręcz, rzekłabym, przeciwnie. Ale ta książczyna to stek na maksa uproszczonych i zblendowanych na mdłą papkę dla niemowląt, hamerykańsko naiwnych niuejdżowych pierdymałów. Ach, zaufajmyż Wszechświatu a wszystko będzie cacy... Ot, prawo przyciągania i potęga podświadomości w wersji dla biednych (intelektualnie). Niestety podane w formie totalnego grafomańskiego lania wody i miliona powtórzeń.

To nie to, że jestem jakaś hiperracjonalna i programowo gardzę "uduchowionymi" klimatami. Wręcz, rzekłabym, przeciwnie. Ale ta książczyna to stek na maksa uproszczonych i zblendowanych na mdłą papkę dla niemowląt, hamerykańsko naiwnych niuejdżowych pierdymałów. Ach, zaufajmyż Wszechświatu a wszystko będzie cacy... Ot, prawo przyciągania i potęga podświadomości w wersji dla...

Niestety nie przebrnęłam, głównie ze względu na „magiczne” słownictwo. Nie mam wątpliwości, że komuś może służyć, ale nie jest to pozycja dla mnie.

Niestety nie przebrnęłam, głównie ze względu na „magiczne” słownictwo. Nie mam wątpliwości, że komuś może służyć, ale nie jest to pozycja dla mnie.