Y - Ostatni z mężczyzn: Tom Piąty

Ta seria w recenzjach często porównywana jest do filmu. Jakiego? No przecież „Seksmisji”. Uważam, że niesłusznie. Jest zdecydowanie bardziej złożona i wielopłaszczyznowa. W książce możemy obserwować, jak młody chłopak zmienia się w mężczyznę. Jak trudy wędrówki po odmienionym świecie wpływają na jego system wartości, na jego światopogląd. Nagle okazuje się, że jego idee fixe nie są już takie ważne. Że gonił króliczka, wcale nie chcąc go łapać. Że dotarcie do celu tak naprawdę wywołuje jedynie frustrację. Dlaczego? Poczytajcie sami. Ciekawa pozycja. Pełna emocji, wartkiej akcji. Czasami chaotyczna, czasami naciągana. Lecz w ogólnym odczuciu – przyjemna. A już jeśli chodzi o aspekt wizualny, to zdecydowanie satysfakcjonująca. Polecam.

Ta seria w recenzjach często porównywana jest do filmu. Jakiego? No przecież „Seksmisji”. Uważam, że niesłusznie. Jest zdecydowanie bardziej złożona i wielopłaszczyznowa. W książce możemy obserwować, jak młody chłopak zmienia się w mężczyznę. Jak trudy wędrówki po odmienionym świecie wpływają na jego system wartości, na jego światopogląd. Nagle okazuje się, że jego idee...

Na końcu wędrówki pod drzewo, pociekły mi łzy. Dawno komiks mnie nie poruszył tak jak ten. Świetna seria, piękne zakończenie.

Na końcu wędrówki pod drzewo, pociekły mi łzy. Dawno komiks mnie nie poruszył tak jak ten. Świetna seria, piękne zakończenie.

Świetne zakończenie cudownej serii. Będę tęsknił za tym tytułem.

Świetne zakończenie cudownej serii. Będę tęsknił za tym tytułem.

Wspaniałe zakończenie tej epickiej przygody! Będzie mi brakowało tej serii chciałbym abym mógł przeczytać tą serię jeszcze raz, ale żebym nic nie pamiętał bo przeżyć tą historię jeszcze raz byłoby coś wspaniałego. Zdecydowanie polecam tą serię każdemu, a jeden moment był tak smutny, że na chwilę musiałem przerwać czytanie i poukładać sobie to w wszystko w głowie.
Pozdrawiam

Wspaniałe zakończenie tej epickiej przygody! Będzie mi brakowało tej serii chciałbym abym mógł przeczytać tą serię jeszcze raz, ale żebym nic nie pamiętał bo przeżyć tą historię jeszcze raz byłoby coś wspaniałego. Zdecydowanie polecam tą serię każdemu, a jeden moment był tak smutny, że na chwilę musiałem przerwać czytanie i poukładać sobie to w wszystko w głowie.
Pozdrawiam

Przykro mi. Przykro mi, że to już koniec.

Kocham powieść drogi. Uwielbiam historię bohatera lub bohaterki, którzy przemierzają kolejne miasta, państwa, kontynenty czy krainy żeby osiągnąć swoj cel. W przypadku TEGO komiksu z ogromnym zaciekawieniem śledziłem losy i powolny rozwój Yoricka. Fascynowała mnie przemiana zarówno głównego bohatera, jak i jego towarzyszy. Każda z postaci przeszła swoją własną drogę, której towarzyszyły zarówno dobre i złe chwile, kryzysy, rozczarowania, ale i zauroczenia, przyjaźnie i momenty szczęścia. Bardzo przyjemnie obserwowało mi się losy agentki 355, doktor Mann, Hero i Beth. Wydaje mi się, że to postacie drugoplanowe stanowią największy atut komiksu.

Y-Ostatni z Mężczyzn to niesamowita, poruszająca, emocjonalna i bardzo ciekawa historia. Komiks zawiera masę plot twistów i cliffhangerów, które zachęcają do przeczytania kolejnego zeszytu i następnego tomu. Całość przeczytałem bardzo szybko i ani przez chwilę się nie nudziłem. Gdybym miał na siłę wskazać jakąś wadę to byłby/byłaby to główny antagonista. Brakowało mi kogoś, kogo mógłbym się bać i odczuwać niepokój przed każdym spotkaniem z głównymi bohaterami. Alter nie była według mnie pełnokrwistym adwersarzem.

„Y” to warta przeczytania i satysfakcjonujaca lektura, która dostarczyła mi szeregu różnych (głównie pozytywnych) emocji. Brian K. Vaughan kupił mnie genialnym nawiązaniem do mojego ulubionego komiksu (Kaznodziei) i zapalniczką z pewnym antyrosyjskim hasłem. Przeczytajcie Ostatniego z Mężczyzn. Gwarantuję, że nie będzie to czas stracony.

Przykro mi. Przykro mi, że to już koniec.

Kocham powieść drogi. Uwielbiam historię bohatera lub bohaterki, którzy przemierzają kolejne miasta, państwa, kontynenty czy krainy żeby osiągnąć swoj cel. W przypadku TEGO komiksu z ogromnym zaciekawieniem śledziłem losy i powolny rozwój Yoricka. Fascynowała mnie przemiana zarówno głównego bohatera, jak i jego towarzyszy. Każda z...

https://salomonik.eu/blog/przeczytane/3056-y-ostatni-z-mezczyzn-tom-5

https://salomonik.eu/blog/przeczytane/3056-y-ostatni-z-mezczyzn-tom-5

Piekne spiecie calego cyklu - smieszno smutne jak i cala seria.

Piekne spiecie calego cyklu - smieszno smutne jak i cala seria.

Były łzy, były twisty, wątki zostały podomykane. Piękne zwieńczenie bardzo dobrej serii.

Były łzy, były twisty, wątki zostały podomykane. Piękne zwieńczenie bardzo dobrej serii.

Ostatni tom serii to satysfakcjonujące, aczkolwiek bynajmniej nie perfekcyjne zakończenie przygód ostatniego faceta na świecie. Znajdą się tutaj bardzo dobrze napisane sceny, świetne postmodernistyczne dialogi, ciekawe sytuacje i całkiem sporo melancholii. Ale równie dobrze można rozpocząć ocenianie tego komiksu od drugiego końca skali: poczynając od bzdurnego (i na dodatek zupełnie niepotrzebnego) „wyjaśnienia” przyczyny wymarcia mężczyzn, po irracjonalne zachowania kilku głównych bohaterek z generał Alter i Beth, narzeczoną Yoricka, na czele.

Myślę, że największym plusem piątego tomu jest udane „wybrnięcie” Briana K. Vaughana i napisanie słodko-gorzkiego finału całej historii. Po wszelakich burzach, katastrofach i armageddonach zwykłe życie toczy się jakoś tam dalej i powoli rany zostają przykryte bliznami. Zapomnieć dramatycznych wydarzeń się nie da – ale świat ma nadal sporo do zaoferowania. Wsadzenie sobie lufy do ust i pociągnięcie za spust nadal będzie dla co niektórych rozwiązaniem, jednak większość ocalałych znajdzie dosyć energii w sobie, aby odważyć się na start od nowa.

Droga Yoricka i jego przyjaciół do tego punktu opisana jest stosunkowo ciekawie i wiarygodnie. Natomiast scenariusz zawiódł w kwestii technicznie najtrudniejszej, czyli przy wyjaśnieniu przyczyn katastrofy. Dlaczego Vaughan w ogóle za to się zabrał jest dla mnie tajemnicą. Gdyby był odrobinę odważniejszy i przyznał się, że dobrego wyjaśnienia dla bardzo efekciarskiego wymarcia samców ssaków w ciągu kilku sekund i tak nie da się sprokurować, wtedy ten tom otrzymałby przynajmniej jedną gwiazdkę więcej. Jeszcze jedną przyznałbym, gdyby nie przerysowane zachowania generał Alter i jej izraelskiego plutonu. Podobnie ma się sprawa z Beth, narzeczoną Yoricka. Rozwój tej postaci zostaje odwrócony o 180 stopni na niewielu kartkach tego tomu. Typowy deus ex machina.

Spoglądając na miejsca w tej antologii, które nie przypadły mi do gustu, to skupiają się one w zeszytach historii „Dlaczego i czemuż to?” I dokładnie z zadawaniem sobie tego pytania czytałem tę część opowieści.

Podsumowując całą serię stwierdzam, że nie jestem całkowicie przekonany, dlaczego musiałem przebrnąć przez trzy słabsze środkowe tomy, aby dotrzeć do lepiej napisanego finału. Mam uczucie niedosytu i straconej szansy na wspaniałą okazję, aby w opowieści pełnej przemocy, bólu i strachu „przemycić” naprawdę inteligentną rozprawę o stanie spraw między płciami w naszym postmodernistycznym świecie.

Ostatni tom serii to satysfakcjonujące, aczkolwiek bynajmniej nie perfekcyjne zakończenie przygód ostatniego faceta na świecie. Znajdą się tutaj bardzo dobrze napisane sceny, świetne postmodernistyczne dialogi, ciekawe sytuacje i całkiem sporo melancholii. Ale równie dobrze można rozpocząć ocenianie tego komiksu od drugiego końca skali: poczynając od bzdurnego (i na dodatek...

Podsumowując już całą serię, komiks bardzo średni. Teoretycznie, jeżeli chodzi o scenariusz, wszystko tutaj grało. No, może poza kilkoma niepotrzebnymi wątkami. Historia zamknęła się całkiem zgrabnie, autorzy nie przeciągali co bardzo na plus. Jeżeli chodzi o postacie to jest o wiele gorzej. Nie polubiłam żadnej z nich. Ich los był mi bardzo obojętny.

Podsumowując już całą serię, komiks bardzo średni. Teoretycznie, jeżeli chodzi o scenariusz, wszystko tutaj grało. No, może poza kilkoma niepotrzebnymi wątkami. Historia zamknęła się całkiem zgrabnie, autorzy nie przeciągali co bardzo na plus. Jeżeli chodzi o postacie to jest o wiele gorzej. Nie polubiłam żadnej z nich. Ich los był mi bardzo obojętny.