Zagubieni w Paryżu

Bardzo przyjemna, choć na pewno niełatwa historia. Polecam!

Bardzo przyjemna, choć na pewno niełatwa historia. Polecam!

Książkę pt. „Zagubieni w Paryżu” otrzymałam, gdyż uwielbiam wszystko, co francuskie. Jednak w tym przypadku Francja i Paryż były bardzo słabo wyczuwalne. Stanowiły jedynie delikatne tło. Przyznam, że jednak nie przeszkadzało mi to, gdyż sama powieść okazała się zaskakująco ciekawa i przyjemnie mi się ją czytało. Może nie jest to jakaś wybitna literatura, jednak spędziłam z nią bardzo miło wieczór i popołudnie.

Powieść opowiada o kilku kobietach i ich wzajemnych relacjach a nawet przyjaźni. Jedną z nich jest młoda Australijka, wyzwolona matka 3 dzieci, która postanawia wyrwać się z przytłaczającego ją życia rodzinnego toczącego się na włoskiej prowincji i odnaleźć swoje miejsce w Paryżu. Tam też trafia w końcu Zosia, która wyrwała się w końcu z Polski, by dołączyć do czekającego na nią chłopaka. Od czasu do czasu pojawia się tam tajemnicza Janka, która ma jakieś powiązania z konspiracją. Oczywiście, pojawiają się również inne postaci – także męskie – które stanowią interesujące uzupełnienie głównych wątków.

Książka o tym jak emigranci potrafią odnaleźć się z dala o kraju i z jakimi problemami muszą się nieraz zmagać. O szukaniu własnego miejsca, przede wszystkim w zgodzie ze sobą. Autorka porusza sporo tematów – zarówno społecznych jak i historycznych. Najciekawszym był dla mnie chyba wątek wprowadzonego stanu wojennego i stosunek do niego „Paryżan”, o których opowiada książka. Chociaż Anna Rucińska porusza te tematy dość ogólnie i nie skupia się zbytnio na emocjonalnej stronie tych wydarzeń. Raczej relacjonuje bez zbytniego dramatyzmu, przez co książkę czyta się bardzo lekko, traktując ją po prostu jak dobrą rozrywkę. Interesujące doświadczenie. Polecam raczej kobietom, gdyż powieść wpisuje się bardzo dobrze w kanon tzw. literatury kobiecej.

Książkę pt. „Zagubieni w Paryżu” otrzymałam, gdyż uwielbiam wszystko, co francuskie. Jednak w tym przypadku Francja i Paryż były bardzo słabo wyczuwalne. Stanowiły jedynie delikatne tło. Przyznam, że jednak nie przeszkadzało mi to, gdyż sama powieść okazała się zaskakująco ciekawa i przyjemnie mi się ją czytało. Może nie jest to jakaś wybitna literatura, jednak spędziłam z...

Bez zachwytu! Książka wielowątkowa, ale żaden z nich nie jest rozwinięty do końca. Wszystko pobieżne i mocno spłycone. Naprawdę nie wiem dla kogo ta lekturka.

Bez zachwytu! Książka wielowątkowa, ale żaden z nich nie jest rozwinięty do końca. Wszystko pobieżne i mocno spłycone. Naprawdę nie wiem dla kogo ta lekturka.

Trochę się zawiodłam. Temat ciekawy, ale ledwie rozwinięty, wątków sporo, a stron do czytania niewiele. W dodatku notka na tylnej okładce jest trochę myląca. Mimo to jednak kilka pozytywów "Zagubieni w Paryżu" mają.

http://niebieska-sukienka.pl/zagubieni-w-paryzu-anna-laura-rucinska/

Trochę się zawiodłam. Temat ciekawy, ale ledwie rozwinięty, wątków sporo, a stron do czytania niewiele. W dodatku notka na tylnej okładce jest trochę myląca. Mimo to jednak kilka pozytywów "Zagubieni w Paryżu" mają.

http://niebieska-sukienka.pl/zagubieni-w-paryzu-anna-laura-rucinska/

„Zagubieni w Paryżu” to opowieść o Valerii, postaci autentycznej i silnej kobiecie, która decyduje się uciec od męża .
Valerii z pochodzenia jest Australijką, posiada rodzinę we Francji. W 1979 roku wychodzi za mąż za Włocha i wyjeżdża do jego rodzinnej miejscowości. Dość szybko okazuje się, iż różnice życia na wyspie i temperamentu teściowej i męża oraz tęsknota za rodziną, doprowadzają do ucieczki wraz z dwójką dzieci . Valerii wraca do Australii, jednak po niedługim czasie wyjeżdża do Francji , najpierw do ciotki do Burgundii a następnie do Paryża.
To w Paryżu poznaje środowisko polskich emigrantów i artystów, oraz kilka osób zaangażowanych w działalność opozycyjną . Jednym z nich jest Andrzej z którym połączy ją romans. Nadchodzą złe wieści z Polski, został ogłoszony stan wojenny. Francuzi chętnie angażują się w pomoc humanitarną , również Valerii wyjeżdża z zebraną żywnością i odzieżą, licząc iż spotka Andrzeja.
Jak potoczą się losy niezwykłej, niezłomnej Valerii ??
Choć mogło się wydawać iż poznamy w powieści piękno Paryża, to Paryż stanowi jedynie jej tło. Jest to opowieść O Polakach uciekających z kraju w 1981 roku i Valerie, która swoją pomocą zyskała sympatię i nie bała się przyjechać do Warszawy w czasie stanu wojennego.
Powieść jest debiutem autorki,temat emigracji we Francji jest jej dobrze znany, ponieważ w 1981roku stan wojenny zastał ją właśnie w Paryżu.
Książkę z początku wydaje się zwyczajna, ale z każdą kolejną stroną wciąga coraz bardziej. Niesie sporo ciekawych przemyśleń pozostawi z pewnością ślad w pamięci po odłożeniu na półkę.
Polecam !
[TWK 134]

„Zagubieni w Paryżu” to opowieść o Valerii, postaci autentycznej i silnej kobiecie, która decyduje się uciec od męża .
Valerii z pochodzenia jest Australijką, posiada rodzinę we Francji. W 1979 roku wychodzi za mąż za Włocha i wyjeżdża do jego rodzinnej miejscowości. Dość szybko okazuje się, iż różnice życia na wyspie i temperamentu teściowej i męża oraz tęsknota za...

Zaczyna się interesująco. Valerii urodzona w Australii,z korzeniami we Francji poznaje w Anglii Włocha z tradycyjnej włoskiej rodziny. Wychodzi za mąż i ma 3 dzieci. Zdominowana przez matkę męża, ucieka z dziećmi do Australii. Mąż przeprowadza się za nią , a ona wyjeżdża do Paryża, gdzie poznaje żonatego Polaka i się w nim zakochuje. Potem wszystko rozłazi się na różne wątki , które żyją własnym życiem i dotyczą różnych pojawiających się znienacka osób.

Zaczyna się interesująco. Valerii urodzona w Australii,z korzeniami we Francji poznaje w Anglii Włocha z tradycyjnej włoskiej rodziny. Wychodzi za mąż i ma 3 dzieci. Zdominowana przez matkę męża, ucieka z dziećmi do Australii. Mąż przeprowadza się za nią , a ona wyjeżdża do Paryża, gdzie poznaje żonatego Polaka i się w nim zakochuje. Potem wszystko rozłazi się na różne...

Nie mogę wykrzesać z siebie sympatii dla głównej bohaterki, Valérie. Jest inteligenta, otwarta na drugiego człowieka, odważna, empatyczna i … nieodpowiedzialna. Naprawdę jestem w stanie zrozumieć, że rozczarowana małżeństwem z Włochem nie chciała w nim tkwić za wszelką cenę. Naprawdę rozumiem, że będąc mamą trójki dzieci też ma prawo do swojego życia i do szczęścia. Naprawdę rozumiem, że chciałaby ułożyć sobie jeszcze życie z innym mężczyzną. Tylko dlaczego nie może to być wolny mężczyzna? Mężczyzna bez żadnych zobowiązań i mężczyzna mieszkający także co najmniej we Francji?

Valérie nie jest obca wielokulturowość. Sama urodziła się i wychowywała w Australii. Często bywała we Francji, w której mieszka rodzina jej matki, a do której ostatecznie się wyprowadziła. Studiowała w Anglii. Wyszła za mąż za Włocha i kilka ładnych lat spędziła w jego rodzinnej miejscowości. Zakochana w Polaku z olbrzymią determinacją uczyła się języka polskiego, a gdy jej polski kochanek został odcięty od świata przez wprowadzony w Polsce stan wojenny, Valérie rzuciła się w wir organizowania pomocy humanitarnej dla Polaków i wraz z konwojem wyruszyła do Polski.

Bardzo mnie to uderzyło, że dla kochanka, którego tak właściwie dobrze nie znała, który był mężem innej kobiety postanowiła pojechać do Polski w czasie stanu wojennego. A swoje dzieci tymczasem wywiozła do swojej babki. Tak, zapewniła im należytą opiekę, ale czy choć przez chwilę zastanowiła się, że z tej Polski może już nie wrócić, że w owym czasie podróż do Polski była podróżą podwyższonego ryzyka? Czy było warto?

W Polsce Valérie przekonała się, że Andrzej nigdy nie porzuci swojej żony. Choćby nie wiadomo jak wielka namiętność łączyła ją i Andrzeja ich związek będzie opierał się wyłącznie na niej. Czy taki związek ma szansę na przetrwanie? Czy warto w niego inwestować?

Zagubieni w Paryżu to książka wielowątkowa. Autorka sygnalizuje wiele problemów, a niektóre z nich są aktualne i dziś. Celowo użyłam słowa sygnalizuje. Pojawia się kilka ważnych tematów, ale autorka o nich jedynie wspomina. Żaden z wątków nie został należycie rozwinięty i doprowadzony do końca. Historie wszystkich bohaterów, a jest ich wielu, zostają nagle przerwane. Czuję wielki niedosyt i trochę zawód. Przez całą powieść trwałam w oczekiwaniu. Jak się okazało na oczekiwaniu się skończyło.

Chciałabym zwrócić jeszcze uwagę na pozostałych bohaterów. Pojawiają się i Polacy mieszkający w Paryżu i ich rodziny, które zostały w kraju, i barwna rodzina Valérie, i wodzący wszystkich za nos Antonio, i temperamentni Hiszpanie, i emigranci z Afryki Północnej zamieszkujący przedmieścia Paryża i ona, Janka. Janka, to najbardziej ekscentryczna postać, pojawiająca się na kartach tej powieści. Nie do końca potrafię ją rozgryźć. Raz mnie śmieszy, a raz irytuje. Bez wątpienia to ona jest gwiazdą Zagubionych w Paryżu.

Książka nie jest zła, ale ja chyba byłam nastawiona na coś trochę innego.

https://monikaolgaczyta.blogspot.com/

Nie mogę wykrzesać z siebie sympatii dla głównej bohaterki, Valérie. Jest inteligenta, otwarta na drugiego człowieka, odważna, empatyczna i … nieodpowiedzialna. Naprawdę jestem w stanie zrozumieć, że rozczarowana małżeństwem z Włochem nie chciała w nim tkwić za wszelką cenę. Naprawdę rozumiem, że będąc mamą trójki dzieci też ma prawo do swojego życia i do szczęścia....

Pierwsze co pomyślałam sobie po zakończeniu lektury to to, że autorka ma chyba jakieś wtyki w wydawnictwie... Nie wiem jak ta powieść przeszła sito i została wydrukowana :P
Ale do rzeczy. Z notki z tyłu dowiadujemy się, że powieść dotyczy młodej Francuzki, która zakochana w starszym od niej Polaku, tuż po ogłoszeniu stanu wojennego, przybywa do naszego kraju z pomocą humanitarną. I tu pierwszy zonk. Podróże Valerie odbywa się na 170 stronie. Z 230 :P Cała podróż trwa dwa dni (haha!) i zostaje opisana na 3 stronach ;) Ale ok, tutaj to wina ewidentnie wydawnictwa, które stworzyło tak nieadekwatny opis do treści. Nie zmienia to jednak faktu, że czytelnik ma nadzieję na opis przeżyć bogatej Francuzki w tak trudnych czasach w obcym dla niej kraju. Nic z tych rzeczy :P
Powieść co prawda rozpoczyna się od historii Valerie, która we mnie nie wzbudziła za grosz sympatii, no ale nie ma takiego obowiązku ;) Zatem poznajemy Valerie, która odchodzi od męża Włocha, kursuje z trójką dzieci między domami w Australii i Francji. W Paryżu poznaje Andrzeja, który jest działaczek Solidarności. Zakochują się w sobie, on ją traktuje jako muzę, a ona wierzy, że zostawi dla niej żonę, która została w Polsce. Widzą się może ze 3 razy ale nasza Valerie jest taka zdolna, że w pół roku nauczyła się polskiego (z miłości do Andrzeja oczywiście). W tym miejscu na scenie pojawia się Jacek, nauczyciel Valerie, i jego dziewczyna Zosia. Nie wiadomo kiedy akcja powieści zaczyna skupiać się na Zosi i jej rodzinie, która została w Polsce. Ta część jest nawet dosyć interesująca, ale trwa niestety bardzo krótko. Bo już dochodzimy do strony 170, gdy Valerie przybywa do Polski. I tu się okazuje, że Andrzej nie zostawi jednak swojej żony (oo jakie zaskoczenie!),która, chyba w celu dodania dramaturgii, zostaje internowana i może tego nie przeżyć ze względu na stan zdrowia. Akcja wraca do Paryża i nagle przeżywamy kolejne zaskoczenie, bo główną bohaterką (w okolicy 200 strony) zostaje Janka. To kuzynka Zosi, która dzięki małżeństwu z bogatym Niemcem (za którego wyszła za mąż z nienawiści, bo Niemcy zabrali jej bogatym przodkom dorobek życia) może podróżować między Polską a Zachodem. Internowanej w grudniu '81 udaje się wyjść na wolność i dalej krąży pomiędzy dwiema stronami żelaznej kurtyny. Do końca powieści pojawia się jeszcze przyjaciółka Zosi, która ma niewiernego małżonka i mieszka w bloku zamieszkałym przez arabską, biedną społeczność. Janka zamienia się w detektywa i w ciągu godziny znajduje dowody na jego licznezdrady. Po czym przyłapuje na zdradzie również Jacka, partnera Zosi. I książka się kończy :P
Książkę skończyłam czytać jakiś kwadrans temu. Do tej pory mam wielkie WTF wypisane na twarzy. Po raz kolejny utwierdziłam się w przekonaniu, że to czego najbardziej nie lubię w literaturze, to książek-wydmuszek. Aspirują do bycia wysoką literaturą, a są takim nie wiadomo czym. Przystrojone w piórka, niosą z sobą minimalną wartość. Zdecydowanie wolę czytadła, które niczego nie udają.

Pierwsze co pomyślałam sobie po zakończeniu lektury to to, że autorka ma chyba jakieś wtyki w wydawnictwie... Nie wiem jak ta powieść przeszła sito i została wydrukowana :P
Ale do rzeczy. Z notki z tyłu dowiadujemy się, że powieść dotyczy młodej Francuzki, która zakochana w starszym od niej Polaku, tuż po ogłoszeniu stanu wojennego, przybywa do naszego kraju z pomocą...

Przyznaję - sięgnęłam po tę książkę przez pomyłkę. Jako pasjonatka wszystkiego co „french” dałam się skusić na tytuł. I poległam.
Książka jest niewątpliwie ciekawym przypadkiem psychologicznym. To zbiór przeżyć kilku osób, których życie i historia łączy ze sobą. Autorka chciała, by ich drogi przecięły się właśnie w Paryżu. I tak właśnie się dzieje. Prędzej czy później to miasto odznacza się w życiu każdego z bohaterów. I tyle by go było. Jest po prostu geograficznym punktem na mapie. Zagubieni mogli być równie dobrze w Brukseli, Amsterdamie czy Madrycie.

Przyznaję - sięgnęłam po tę książkę przez pomyłkę. Jako pasjonatka wszystkiego co „french” dałam się skusić na tytuł. I poległam.
Książka jest niewątpliwie ciekawym przypadkiem psychologicznym. To zbiór przeżyć kilku osób, których życie i historia łączy ze sobą. Autorka chciała, by ich drogi przecięły się właśnie w Paryżu. I tak właśnie się dzieje. Prędzej czy później to...

Zagubieni w Paryżu to pozycja wyjątkowa, bardzo polska, bardzo prawdziwa i bardzo realna. Akcha powiesci dzieje się w Australii, we Włoszech, w Polsce i w Francji. Tak samo wielonarodosciowi są bohaterowie tej powieści. To piękna opowieść o przyjaźni, miłości, poszukiwaniu siebie i walce i wolność,zarówno tą osobistą jak i krajową.

Akcja powiesci dzieje się w XX wieku, mamy przełomowy dla Polski rok 1981, ale wszystko rozpoczyna się wcześniej... Valerie, główna bohaterka powieści, Australijka, zakochuje się w tajemniczym i małomównym Włochu. Biorę ślub ze względu na ciążę i zamieszkują z rodziną męża. To typowa włoska familia, gdzie rządzi mamma. Małżonkowie oddalają się od siebie, pomimo dwójki dzieci, które mają. Valerie kochająca otwarte duże przestrzenie zaczyna się dusić w miejscowości otoczonej górami. Kiedy okazuje się, że jest w 3 ciąży - przy pomocy rodziny, ucieka od męża i wraca do Australii. Ten nie daje za wygraną i Stara się skłonić żonę do powrotu - bez skutecznie. Valerie mocno wspiera babcia, która zasiewa w niej pomysł przeprowadzenia się do Francji. Przy wsparciu rodziny znajduje tam dom, pracę i w końcu zakochuje się. Nie ma jednak szczęścia w miłości... Jej wybranek, Andrzej jest Polakiem, który we Francji pojawia się i znika. W dodatku jest żonaty, a w Polsce nastają trudne czasy. Zostaje ogłoszony stan wojenny i ich kontakt się urywa. Valerie decyduje się na szalony krok i wyrusza do Polski na poszukiwania ukochanego.

Zagubieni w Paryżu to wzruszająca i porywająca opowieść o życiu, o jego pokręconych ścieżkach i wyzwaniach, jakie stawia przed ludźmi. Nie tylko Valerie poznajemy w tej powieści, jest jeszcze jej nauczyciel polskiego Jacek, jego żona Zosia, z która Valerie się zaprzyjaźnić i jej kuzynka Janka, zaangażowana Polska patriotów. Ich losy splatają się na kartach powieści, a bardzo mocno ich losy warunkuje trudną sytuacja w Polsce.
Zaintrygowani? Sięgnięcie po Zagubionych w Paryżu i poznajcie ich losy. Naprawdę warto!


http://markietanka-mojeksiazki.blogspot.com/2017/05/zagubieni-w-paryzu-anna-laura-rucinska.html

Zagubieni w Paryżu to pozycja wyjątkowa, bardzo polska, bardzo prawdziwa i bardzo realna. Akcha powiesci dzieje się w Australii, we Włoszech, w Polsce i w Francji. Tak samo wielonarodosciowi są bohaterowie tej powieści. To piękna opowieść o przyjaźni, miłości, poszukiwaniu siebie i walce i wolność,zarówno tą osobistą jak i krajową.

Akcja powiesci dzieje się w XX wieku,...