Firstlife. Pierwsze życie

Nie wiem czy to wina tłumaczenia czy samego stylu pisania autorki, ale niestety bardzo ,,zmęczyłam" tą powieść. Brak logiki w stworzonym świecie bardzo mnie drażnił, parę przykładów: bohaterka ma sama podjąć decyzję (ta, sama... tortury , manipulacje, próby przekupstwa),zbyt szybka miłość do Killiana (naprawdę nie zrozumiałam skąd, ta miłość w ogóle się wzięła),walka frakcji na samym końcu powieści (nagle Trojka mogła pomagać członkom Miriady?),no i wisienka na torcie, o czymś musiał być drugi tom, więc co zrobimy? A niech wszyscy się pozabijają, przecież jakoś musimy przejść do kolejnego etapu powieści jakim było drugie życie. Do tego dziwne wierszyki głównej bohaterki i wspominane piosenki, które okazały się przepowiedniami, naprawdę wydaje mi się, że coś tu było nie tak przetłumaczone, ale to tylko moja opinia.
Jedyny plus tej powieści to sam pomysł. Życie po życiu, możliwość ,,wyboru" gdzie trafi się po śmierci i konsekwencje tego wyboru. Naprawdę, sam pomysł mi się podobał, ale niestety sam pomysł, to za mało. Bardzo możliwe, że w dalszych tomach te wszystkie bezsensowne sytuacje będą wyjaśnione, ale niestety, ja już poddaję się na pierwszym tomie.

Nie wiem czy to wina tłumaczenia czy samego stylu pisania autorki, ale niestety bardzo ,,zmęczyłam" tą powieść. Brak logiki w stworzonym świecie bardzo mnie drażnił, parę przykładów: bohaterka ma sama podjąć decyzję (ta, sama... tortury , manipulacje, próby przekupstwa),zbyt szybka miłość do Killiana (naprawdę nie zrozumiałam skąd, ta miłość w ogóle się wzięła),walka...

zapamiętałam trochę lepiej tą historię, ale nadal czuję przywiązanie tylko nie rozumiem czemu bohaterowie tak szybko zmieniają nastawianie do siebie ☠️

zapamiętałam trochę lepiej tą historię, ale nadal czuję przywiązanie tylko nie rozumiem czemu bohaterowie tak szybko zmieniają nastawianie do siebie ☠️

Po około połowie wydarzenia nabierają tempa. Fabuła nawet ciekawa. Niestety na minus żenujące teksty, oczywiste „odkrywcze” odkrycia bohaterki, trójkącik miłosny z dwoma chłopcami którzy się nienawidzą i fakt ze bohaterka absolutnie nie może oprzeć się urokowi jednemu z nich, mimo ze wie ze nią manipuluje. Było tez kilka momentów ze autorka nagieła zasady świata stworzonego przez siebie samą, chyba tylko po to by dopasować to jakoś do wydarzeń które sobie wymyslila.
Sięgnęłam po tę książkę ponieważ spodobała mi się seria „Alicja w krainie zombie”, jednak to zdecydowanie nie to.
Poza tym jestem prawie pewna ze już wcześniej przeczytałam te książkę i całkowicie wyparłam ten fakt z pamięci. Dlaczego? Przez praktycznie całą książkę podczas czytania miałam dziwne uczucie ze kojarzę te wydarzenia, takie przebłyski pamięci, mimo ze totalnie nie pamiętałam zakończenia ani co się wydarzy później.
To chyba wystarczająco o niej świadczy- można przeczytać ale no nie jest to jakaś wybitna ksiazka zapadająca w pamięć.
Raczej nie planuje sięgać po kolejne części (póki nie skończyłam pierwszej, nawet nie wiedziałam ze istnieją kolejne i szczerze mówiąc jestem zawiedziona, chętnie dowiedziałabym się co jest w kolejnych częściach ale bez czytania ich, tylko i wyłącznie dla wewnętrznej potrzeby domknięcia całości i zaspokojenia ciekawości)

Po około połowie wydarzenia nabierają tempa. Fabuła nawet ciekawa. Niestety na minus żenujące teksty, oczywiste „odkrywcze” odkrycia bohaterki, trójkącik miłosny z dwoma chłopcami którzy się nienawidzą i fakt ze bohaterka absolutnie nie może oprzeć się urokowi jednemu z nich, mimo ze wie ze nią manipuluje. Było tez kilka momentów ze autorka nagieła zasady świata stworzonego...

Świetny koncept dwóch światów, złożone postacie, fascynacja głównej bohaterki liczbami, romans "trójkąt", chłopcy złożeni, symbolika liczb i biblijna, wierząca autorka, zakończenie ok.

Świetny koncept dwóch światów, złożone postacie, fascynacja głównej bohaterki liczbami, romans "trójkąt", chłopcy złożeni, symbolika liczb i biblijna, wierząca autorka, zakończenie ok.

Przeczytałam tę książkę ponownie po kilku latach i wciągnęła mnie zdecydowanie bardziej, aż sięgnęłam po kolejne części

Przeczytałam tę książkę ponownie po kilku latach i wciągnęła mnie zdecydowanie bardziej, aż sięgnęłam po kolejne części

Autorka postarała się, żeby jak najbardziej zagmatwać tłumaczenie swojego świata. Im prościej próbowała, tym gorzej wychodziło. A szkoda...

Autorka postarała się, żeby jak najbardziej zagmatwać tłumaczenie swojego świata. Im prościej próbowała, tym gorzej wychodziło. A szkoda...

"Spermiasta Armatka" - jest to dosłowny cytat z tej książki.

Naprawdę nie wiem nawet od czego zacząć. Obrzydliwe żarciki rzucane między postaciami. Brak sensu, logiki i konsekwencji.

Jestem przerażona. Czytałam bardzo wiele złych książek i kiedy już myślałam, że dotarłam do dna czeluści piekielnych, to nagle "Firstlife" zaczął pukać od spodu.

Bardzo mnie ciekawi jak to możliwe, że coś takiego w ogóle zostało wydane. Niektóre fanowskie opowiadania pisane przez dziesięciolatki (oczywiście im nie umniejszając, chodzi jedynie o brak doświadczenia) są stokroć lepsze od tego, co właśnie przeczytałam.


Główna bohaterka ma podjąć decyzję, która zaważy na całym jej Drugim Życiu (życiu po śmierci) i decyzja ta nie może być dokonana pod przymusem, bo inaczej jest nieważna. Dlatego też, autorka wysłała główną bohaterkę do zakładu, w którym za pomocą tortur mają ją skłonić do podjęcia decyzji. Jedynej, słusznej decyzji.

"Spermiasta Armatka" - jest to dosłowny cytat z tej książki.

Naprawdę nie wiem nawet od czego zacząć. Obrzydliwe żarciki rzucane między postaciami. Brak sensu, logiki i konsekwencji.

Jestem przerażona. Czytałam bardzo wiele złych książek i kiedy już myślałam, że dotarłam do dna czeluści piekielnych, to nagle "Firstlife" zaczął pukać od spodu.

Bardzo mnie ciekawi jak to...

Książkę tą strasznie ciężko mi się czytało... bardzo dużo informacji, w dużej mierze nieistotnych...
Powieść ta jest o Ten, która musi wybrać pomiędzy dwiema frakcjami.... buntuje się, jest poddawana torturom... w wyniku jej kilku samolubnych decyzji giną ludzie...a skorupy się rozpadają...
Dotrwałam do końca ale .... totalnie zniechęciła mnie do kontynuowania tej serii.

Książkę tą strasznie ciężko mi się czytało... bardzo dużo informacji, w dużej mierze nieistotnych...
Powieść ta jest o Ten, która musi wybrać pomiędzy dwiema frakcjami.... buntuje się, jest poddawana torturom... w wyniku jej kilku samolubnych decyzji giną ludzie...a skorupy się rozpadają...
Dotrwałam do końca ale .... totalnie zniechęciła mnie do kontynuowania tej serii.

Sięgnęłam na tą książkę po przeczytaniu Alicji w krainie zombie. Podobała mi się jej bohaterowie i zdolność pisania autorki więc z automatu myślałam że bohaterka tej książki także przypadnie mi do gustu. Przynajmniej co do tego miałam racje. Natomiast reszta... Była mniej zachęcająca. Fabuła była chaotyczna a wykreowany przez autorkę świat niezrozumiały i niejasny. Nie wyjaśniono wielu rzeczy które według mnie były bardzo ważne w tej książce. Denerwowało mnie niezdecydowanie głównej bohaterki. Książka nie była nużąca z początku, nawet mnie wkręciła ale w połowie zaczęła się ciężka praca.

Sięgnęłam na tą książkę po przeczytaniu Alicji w krainie zombie. Podobała mi się jej bohaterowie i zdolność pisania autorki więc z automatu myślałam że bohaterka tej książki także przypadnie mi do gustu. Przynajmniej co do tego miałam racje. Natomiast reszta... Była mniej zachęcająca. Fabuła była chaotyczna a wykreowany przez autorkę świat niezrozumiały i niejasny. Nie...

Świat przedstawiony przez autorkę jest troszkę zbyt chaotyczny, a bohaterom brakuje realności. Zdecydowanie zabrakło też dodatkowych opisów - wiele wątków jest niejasnych, pozostawione zostały ledwo muśnięte wytłumaczeniem. Czasem trzeba domyślać się co autorka miała na myśli.

Mimo to książkę czytało się przyjemnie, jeśli nie traktuje się jej poważnie, można miło spędzić czas na lekturze.

Świat przedstawiony przez autorkę jest troszkę zbyt chaotyczny, a bohaterom brakuje realności. Zdecydowanie zabrakło też dodatkowych opisów - wiele wątków jest niejasnych, pozostawione zostały ledwo muśnięte wytłumaczeniem. Czasem trzeba domyślać się co autorka miała na myśli.

Mimo to książkę czytało się przyjemnie, jeśli nie traktuje się jej poważnie, można miło spędzić...