Noc noży

Całkiem przyzwoity powrót po kilku latach do świata Malazu. Wprawdzie nie jest to poziom Eriksona, ale i tak bawiłem się całkiem dobrze. Fabuła nieźle skonstruowana i sprawnie i szybko poprowadzona, bo całość rozgrywa się właściwie w jednym miejscu i zaledwie przez kilkanaście godzin. Bardzo dobrze napisani bohaterowie, jak zawsze w tym świecie skomplikowani, ale co ważne dla mnie dający się lubić. Do tego wpleceni do tej historii zostali bohaterowie znani z głównej serii.
Ogólnie całkiem dobry początek serii i chętnie sięgnę po kolejny tom.

Całkiem przyzwoity powrót po kilku latach do świata Malazu. Wprawdzie nie jest to poziom Eriksona, ale i tak bawiłem się całkiem dobrze. Fabuła nieźle skonstruowana i sprawnie i szybko poprowadzona, bo całość rozgrywa się właściwie w jednym miejscu i zaledwie przez kilkanaście godzin. Bardzo dobrze napisani bohaterowie, jak zawsze w tym świecie skomplikowani, ale co ważne...

Wróciłem do książki po latach, sporo ciekawych smaczków z mojego ulubionego świata, trochę za krótka.

Wróciłem do książki po latach, sporo ciekawych smaczków z mojego ulubionego świata, trochę za krótka.

Powrót do Malazu za mną i cóż... Był to powrót średni, niestety. Chociaż nie wiem na ile jest to spowodowane po prostu słabszą historią, a na ile moimi wysokimi oczekiwaniami odnośnie tej książki.
Powieść Ian Cameron Esslemont ma niestety ten sam mankament co dzieła jego przyjaciela, czyli ogromną ilość postaci i wątków. I o ile u Eriksona można się w tym w, którymś momencie połapać (tomy są opasłe, więc czasu jest więcej) o tyle tutaj przy, tej niedługiej opowieści jest to męczące i drażniące. Temat jest ciekawy bo to jednak rzucenie światła na dość ważną historię z całego uniwersum Malazańskiej Księgi Poległych, mimo wszystko wydaje mi się za słaby, aby poświęcić mu całą jedną książkę.
Zobaczymy co będzie dalej. Bo mimo wszystko klimat i całe uniwersum bardzo mi się podoba, a następne części już czekają na półce. Póki co duży niedosyt i zawód.

Powrót do Malazu za mną i cóż... Był to powrót średni, niestety. Chociaż nie wiem na ile jest to spowodowane po prostu słabszą historią, a na ile moimi wysokimi oczekiwaniami odnośnie tej książki.
Powieść Ian Cameron Esslemont ma niestety ten sam mankament co dzieła jego przyjaciela, czyli ogromną ilość postaci i wątków. I o ile u Eriksona można się w tym w, którymś...

Z plusów: czuć, że to Malazan. Z minusów: czuć, że to nie Erikson. Niemniej, dla fanów Malazańskiej z pewnością warto

Z plusów: czuć, że to Malazan. Z minusów: czuć, że to nie Erikson. Niemniej, dla fanów Malazańskiej z pewnością warto

Niezjadliwa przez fatalny warsztat, Bez żalu tę jedną część można odpuścić.

Niezjadliwa przez fatalny warsztat, Bez żalu tę jedną część można odpuścić.

Po skończeniu M.K.P. Eriksona naturalną reakcją była chęć rzucenia się na kolejne powieści z tego uniwersum, tym razem wykreowane jego przyjaciela Iana Esslemonta. „Noc noży” to wstęp do większej całości i trudno jednoznacznie ocenić jego wartość. Niemniej jednak, nie jest to ten sam poziom i rozmach co M.K.P. Na razie może być, a następna część, myślę że pokaże, czy warto zagłębiać się dalej w tę historię.

Po skończeniu M.K.P. Eriksona naturalną reakcją była chęć rzucenia się na kolejne powieści z tego uniwersum, tym razem wykreowane jego przyjaciela Iana Esslemonta. „Noc noży” to wstęp do większej całości i trudno jednoznacznie ocenić jego wartość. Niemniej jednak, nie jest to ten sam poziom i rozmach co M.K.P. Na razie może być, a następna część, myślę że pokaże, czy...

Bardzo fajny zastrzyk nowych informacji dotyczących niektórych wątków z MPK. Czuć, że to Malazan a prostota tej historii sprawiła, że czytało się ją niezwykle sprawnie.

Bardzo fajny zastrzyk nowych informacji dotyczących niektórych wątków z MPK. Czuć, że to Malazan a prostota tej historii sprawiła, że czytało się ją niezwykle sprawnie.

Czuć w książce Eriksona i bardzo przyjemnie się czytać.
Nie jest jakaś to pociągająca opowieść ale fajnie że autor dopina niektóre wątki powiązane z MKP np. postać Dasemma lub drogę do Ascendencji Kellanveda i Tancerza. :)

Czuć w książce Eriksona i bardzo przyjemnie się czytać.
Nie jest jakaś to pociągająca opowieść ale fajnie że autor dopina niektóre wątki powiązane z MKP np. postać Dasemma lub drogę do Ascendencji Kellanveda i Tancerza. :)

Przyznam szczerze, że chyba największy atut tej książki to bliskie powiązanie z Malazańską Księgą Poległych. Jej znajomość daje tu sporo, bo dowiadujemy się pewnych kulisów wydarzeń z tamtej serii, co podbija ciekawość. Klimatem jest (siłą rzeczy) również zbliżona.
Z konkretnych minusów, które wpłynęły na mój odbiór muszę wymienić raczej średnie opisy. Rzadko sprawiały, że czułem scenę lepiej, a często wprowadzały zamęt (kto i co gdzie się znajduje i co się tak naprawdę dzieje - nie mam na myśli szachrajstw z magią, to oczywiście inna sprawa) albo dawały zbędne szczegóły, które nic nie wnoszą (ubiór nic nieznaczącej osoby itp.).
Jakoś mega nie porywa, ale czyta się dość sprawnie, choć wyobrażam sobie, że gdyby nie znał MKP, to mógłby co chwilę drapać się po głowie.
Dużo akcji już po wprowadzeniowym początku.

Przyznam szczerze, że chyba największy atut tej książki to bliskie powiązanie z Malazańską Księgą Poległych. Jej znajomość daje tu sporo, bo dowiadujemy się pewnych kulisów wydarzeń z tamtej serii, co podbija ciekawość. Klimatem jest (siłą rzeczy) również zbliżona.
Z konkretnych minusów, które wpłynęły na mój odbiór muszę wymienić raczej średnie opisy. Rzadko sprawiały, że...

A kiedy przyjdzie ta noooc, ta ostatnia ta zielonaaa.. Nie, jednak nie tak to leciało.
Księżyc Cienia nadchodzi! Strzeżcie się niewierni, albowiem tej nocy, będą się działy cuda i dziwy, nikt nie będzie bezpieczny! (Chyba, że zabarykaduje się w domu, tam teoretycznie jest bezpiecznie). Legenda głosi, że owej nocy, cesarz Kellanved powróci, aby odzyskać swój tron! Jednak, nie do końca wiadomo, o który tron chodzi.. Ulice Malazanu spłyną gęstą krwią różnych frakcji, każda z nich ma swój cel, swoje metody. Nikt jednak nie zdaje sobie sprawy, że ich małe gierki, są niczym wobec prawdziwego zagrożenia, które nadpływa z..
Ah, cóż to była za przygoda, akcja całej książki dzieje się podczas jednej nocy, jednak nie ma tam czasu na nudę. Skończyłam dopiero co 3ci tom głównej serii Malazanu, książka pana Esslemonta, zmieniła mój pogląd na niektórych bohaterów. Nikt nie jest do końca taki, jaki się wydawał na początku. Pojawiły się również nowe pytania, nowe wątpliwości..
Czuć, że nie jest to pióro pana Erikson'a, ale historia jest ciekawie opowiedziana, miło było się z nią zapoznać. Polecam dla fanów Malazanu :)

A kiedy przyjdzie ta noooc, ta ostatnia ta zielonaaa.. Nie, jednak nie tak to leciało.
Księżyc Cienia nadchodzi! Strzeżcie się niewierni, albowiem tej nocy, będą się działy cuda i dziwy, nikt nie będzie bezpieczny! (Chyba, że zabarykaduje się w domu, tam teoretycznie jest bezpiecznie). Legenda głosi, że owej nocy, cesarz Kellanved powróci, aby odzyskać swój tron! Jednak,...