Starcy z Brighton

Liczyłam na coś innego, a to w sumie taka książka o niczym. Tłumaczenie to porażka, ja rozumiem, że przekład jest z francuskiego, ale to nie oznacza, że każde angielskie wyrażenie ma być zostawione w cudzysłowie. To książka dla polskiego czytelnika, a takie dopiski nie ratują braku angielskiego klimatu w tej książce. Bohaterowie bardzo płytko opisani, pięciolatek nie mówi głosem pięciolatka, zmiany w nim zachodzą chyba jedynie w głowie autora, bo w języku książki i zachowaniu bohatera w ogóle. Generalnie historia jest bardzo chaotyczna i według mnie nie składa się w logiczną, spójną całość. Bardziej odczytuję to jako popis wiedzy autora o postaciach z XIX wieku i to taki niezbyt udany.

Liczyłam na coś innego, a to w sumie taka książka o niczym. Tłumaczenie to porażka, ja rozumiem, że przekład jest z francuskiego, ale to nie oznacza, że każde angielskie wyrażenie ma być zostawione w cudzysłowie. To książka dla polskiego czytelnika, a takie dopiski nie ratują braku angielskiego klimatu w tej książce. Bohaterowie bardzo płytko opisani, pięciolatek nie mówi...

poruszająca i tragiczna jednocześnie. polecam!

poruszająca i tragiczna jednocześnie. polecam!

Biorąc do ręki ksiażkę pt. "Starcy z Brighton" spodziewałam się dramatu małego dziecka. Bo czymże dla niego może być umieszczenie w domu starców przez rodziców, którzy nie mieli lepszego pomysłu na utemperowanie wybuchowego pięciolatka? Czytałam książkę, gdy mój synek był w podobnym wieku. Nie znalazłam jednak w niej dogłębnego studium psychiki dziecka, na co bardzo liczyłam. Chłopiec znalazł się w strasznym momencie swego życia, który trudno mu było zrozumieć. Musiał dorosnąć i spoważnieć szybciej niż jego rówieśnicy. Możemy się jedynie domyślać, co odrzucone dziecko musiało czuć, nie wiedząc na jak długo rodzice je oddalili od siebie. Uważam, że w książce zbyt dużo miejsca poświęcono opowieściom o pensjonariuszach niż głównemu bohaterowi.

Biorąc do ręki ksiażkę pt. "Starcy z Brighton" spodziewałam się dramatu małego dziecka. Bo czymże dla niego może być umieszczenie w domu starców przez rodziców, którzy nie mieli lepszego pomysłu na utemperowanie wybuchowego pięciolatka? Czytałam książkę, gdy mój synek był w podobnym wieku. Nie znalazłam jednak w niej dogłębnego studium psychiki dziecka, na co bardzo...

Fabuła książki wzbudza surrealistyczne odczucia. Mamy młodego bohatera, który wrzucony w środowisko starców sam staje się nim zamiast przeżywać dzieciństwo. Współczułam chłopcu, zwłaszcza, że spotkał go los, który niejednemu dojrzałemu człowiekowi by doskwierał. Bohater zupełnie osamotniony - jego rodzice prawie nie pojawiają się, nie wie, czy i kiedy zostanie zabrany z ośrodka dla ludzi starych. Czytamy zatem o psychologicznym dramacie małego dziecka, którego najważniejsze podstawowe potrzeby są zaspokojone, ale jego psychika przeżywa piekło.

Fabuła książki wzbudza surrealistyczne odczucia. Mamy młodego bohatera, który wrzucony w środowisko starców sam staje się nim zamiast przeżywać dzieciństwo. Współczułam chłopcu, zwłaszcza, że spotkał go los, który niejednemu dojrzałemu człowiekowi by doskwierał. Bohater zupełnie osamotniony - jego rodzice prawie nie pojawiają się, nie wie, czy i kiedy zostanie zabrany z...