Kafka on the Shore

DNF 345str

DNF 345str

Pierwsza książka Murakamiego, która mi nie podeszła. Niestety, historia jest bardzo zagmatwana, momentami bajkowa, ale jednocześnie często obrzydliwa i erotyczna, co się gryzie. Nie chcę nic zdradzać, ale to nie są klasyczne opisy romantycznych stosunków, tylko coś w rodzaju sapiącego nad uchem dalekiego wujka na weselu. W większości przypadków marzycie, by to jak najszybciej zeskanować wzrokiem i zmienić stronę.

Przez niektóre dialogi i opisy trudno przebrnąć, ma się wrażenie, że książkę da się spokojnie skrócić o przynajmniej 150 stron. Nie zgadzam się, że łatwo się ją czyta. Odkładałam ją kilka razy i przeczytałam w międzyczasie dwie inne pozycje z biblioteczki, co nie zdarzyło mi się od lat.

Czytelnik nie dostaje wszystkich wyjaśnień, co mnie osobiście zawiodło. Jeśli chcecie zacząć przygodę z Murakamim to raczej nie od tej książki.

Pierwsza książka Murakamiego, która mi nie podeszła. Niestety, historia jest bardzo zagmatwana, momentami bajkowa, ale jednocześnie często obrzydliwa i erotyczna, co się gryzie. Nie chcę nic zdradzać, ale to nie są klasyczne opisy romantycznych stosunków, tylko coś w rodzaju sapiącego nad uchem dalekiego wujka na weselu. W większości przypadków marzycie, by to jak...

Książka porusza bardzo ważne wątki egzystencjalne, jednak niektóre wątki erotyczne byly dla mnie zbyt… cóż, żeby nie powiedzieć - intensywne? Słabo napisane, to chyba będzie dobre określenie. Autor niepotrzebnie się tak na nich skupiał.

Książka porusza bardzo ważne wątki egzystencjalne, jednak niektóre wątki erotyczne byly dla mnie zbyt… cóż, żeby nie powiedzieć - intensywne? Słabo napisane, to chyba będzie dobre określenie. Autor niepotrzebnie się tak na nich skupiał.

Myślałam, że te różne opisy erotyczne w książkach Murakamiego wcale nie są tak złe i ludzie robią z igły widły, ale jednak...

Myślałam, że te różne opisy erotyczne w książkach Murakamiego wcale nie są tak złe i ludzie robią z igły widły, ale jednak...

8.5. Czytane po angielsku. Zastanawiałem się pomiędzy 8 a 9, ale potem przypomniałem sobie ile razy Murakami nie mógł się powstrzymać przed pisaniem o kutasie głównego bohatera.

8.5. Czytane po angielsku. Zastanawiałem się pomiędzy 8 a 9, ale potem przypomniałem sobie ile razy Murakami nie mógł się powstrzymać przed pisaniem o kutasie głównego bohatera.

DNF
czyta się dla mnie nieprzyjemnie i niekomfortowo, może kiedyś wrócę

DNF
czyta się dla mnie nieprzyjemnie i niekomfortowo, może kiedyś wrócę

Z jednej strony widzę zalety tej książki, ciekawy sposób podejścia do tematu traumy, dobrze użyte elementu fantastyczne i naprawdę wciągający styl pisania bo te 600 stron czytało się jak 300. Ale niestety kilka elementów tu mi nie gra trochę. Nawet nie wiem jak to wyrazić dokładnie po prostu nie wszystko trzyma się w tej opowieści. Np. wszyscy są pomocni, bohaterowie są kierownik przez los przez co brakuje tu suspensu, te wątki seksualne są całkowicie niepotrzebne, kilka postaci jest tu wydaje się dość pominiętych jak ten bibliotekarz i jego brat i wiele więcej. Mam nadzieję że z czasem zmienię opinie, może po innych dziełach autora.

Z jednej strony widzę zalety tej książki, ciekawy sposób podejścia do tematu traumy, dobrze użyte elementu fantastyczne i naprawdę wciągający styl pisania bo te 600 stron czytało się jak 300. Ale niestety kilka elementów tu mi nie gra trochę. Nawet nie wiem jak to wyrazić dokładnie po prostu nie wszystko trzyma się w tej opowieści. Np. wszyscy są pomocni, bohaterowie są...

To moja pierwsza przygoda z Murakamim i być może ten autor tak ma, ale… z jednej strony książka porusza ciężkie, przejmujące, egzystencjalne i mroczne tematy – traumę, kazirodczą przepowiednię, samotność, wojenną ranę, która nigdy się nie goi – a z drugiej dostajemy infantylne, naiwne, czy po prostu dziecinne rozdziały. Mimo to całość wciągnęła i zostawiła z tym dziwnym posmakiem – mieszanką niepokoju i melancholii.

To moja pierwsza przygoda z Murakamim i być może ten autor tak ma, ale… z jednej strony książka porusza ciężkie, przejmujące, egzystencjalne i mroczne tematy – traumę, kazirodczą przepowiednię, samotność, wojenną ranę, która nigdy się nie goi – a z drugiej dostajemy infantylne, naiwne, czy po prostu dziecinne rozdziały. Mimo to całość wciągnęła i zostawiła z tym dziwnym...

Zaskakująca i nieoczywista powieść. Cała narracja skupia się wokół postaci młodzieńca oraz jego skomplikowanych relacji rodzinnych, które stają się bezpośrednią przyczyną ucieczki z domu. Już od pierwszych stron książka przesiąknięta jest psychoanalitycznym spojrzeniem na relację ojciec–syn–matka. Rzeczywistość w powieści nie funkcjonuje tu jako zbiór faktów, lecz jako system znaków i symboli.
Jeśli miałbym posłużyć się obrazowym opisem Kafka nad morzem, byłoby to osobliwe połączenie psychoanalizy Freuda z Miasteczkiem Twin Peaks, podlane intensywnym, japońskim sosem sojowym — w stylu tamari.

Zaskakująca i nieoczywista powieść. Cała narracja skupia się wokół postaci młodzieńca oraz jego skomplikowanych relacji rodzinnych, które stają się bezpośrednią przyczyną ucieczki z domu. Już od pierwszych stron książka przesiąknięta jest psychoanalitycznym spojrzeniem na relację ojciec–syn–matka. Rzeczywistość w powieści nie funkcjonuje tu jako zbiór faktów, lecz jako...

Znakomita. Polecam!

Znakomita. Polecam!