Korsarz

Wszystkie książki autora ( Józef Teodor Konrad Korzeniowski 1857 - 1924 )czytałem w czasach mojej młodości, ale dokładnie je pamiętam.
Należał do moich ulubionych pisarzy !!!
Jak można zostać jednym z najwybitniejszych klasyków literatury angielskiej i światowej XIX i XX wieku, to już pozostanie tajemnicą.
Choć angielski był jego trzecim językiem ( którego nauczył się jako dorosły ) po polskim i francuskim, wniósł do literatury wartości tak istotne dla mnie i dla każdego POLAKA: wierność, honor i obowiązek !!!
Wszystkie książki autora POLECAM !!!

Wszystkie książki autora ( Józef Teodor Konrad Korzeniowski 1857 - 1924 )czytałem w czasach mojej młodości, ale dokładnie je pamiętam.
Należał do moich ulubionych pisarzy !!!
Jak można zostać jednym z najwybitniejszych klasyków literatury angielskiej i światowej XIX i XX wieku, to już pozostanie tajemnicą.
Choć angielski był jego trzecim językiem ( którego nauczył się jako...

Nie powiem żeby się ciągnęła bo początek był bardzo obiecujący. Od pierwszych stron polubiłem postać Peyrola.
Z któregoś opisu internetowego inaczej nastawiałem się na fabułę. Sądziłem że to będzie jakieś studium psychologiczne byłego korsarza, który osiadł w jakiejś niewielkiej wiosce.
Niestety między początkiem a dalszym rozwinięciem fabuły powstaje przepaść. Tak z 50% treści wydaje mi się o niczym, tak aby zapchać pustkę. Dopiero przy końcu akcja się zagęszcza tak aby czytelnik nie pozostał zniesmaczony.
Koniec mimo że przewidywalny to był całkiem udany, wzniosły i bohaterski . Taki aby dopełnić życie korsarza i dać mu szansę na chwalebne zakończenie starości.

Nie powiem żeby się ciągnęła bo początek był bardzo obiecujący. Od pierwszych stron polubiłem postać Peyrola.
Z któregoś opisu internetowego inaczej nastawiałem się na fabułę. Sądziłem że to będzie jakieś studium psychologiczne byłego korsarza, który osiadł w jakiejś niewielkiej wiosce.
Niestety między początkiem a dalszym rozwinięciem fabuły powstaje przepaść. Tak z 50%...

Książkę można opisać jednym słowem: NUDA. O ile sama historia z angielską łodzią jest ciekawa to powolność rozwoju akcji oraz melodramatyczny wątek panienki wraz z rewolucyjnymi wstawkami sprawia, że czytanie idzie jak przysłowiowa krew z nosa. Nie polecam!

Książkę można opisać jednym słowem: NUDA. O ile sama historia z angielską łodzią jest ciekawa to powolność rozwoju akcji oraz melodramatyczny wątek panienki wraz z rewolucyjnymi wstawkami sprawia, że czytanie idzie jak przysłowiowa krew z nosa. Nie polecam!

"Korsarz" jest ostatnią powieścią Joseph`a Conrada, dedykowana swojemu przyjacielowi i tłumaczowi G. Jeana Aubry`emu. Piękne motto książki " Sen po trudzie, port po wzburzonych morzach, spokój po wojnie, śmierć po życiu, cieszy ogromnie ", zaczerpniętego od poety angielskiego Edmunda Spenser`a, jest także wyryte na nagrobku pisarza.
W powieści wybrzmiewa " nostalgia za Morzem Śródziemnym, niechęć do rewolucji, nabyty patriotyzm angielski" - słowa historyka literatury Zdzisława Najdera. Sam Conrad nazwał ją "książką sentymentów-wielu sentymentów"
Opowieść o żeglarzu i korsarzu, który po rewolucji francuskiej, zapragnął powrócić na spoczynek do miejsca swoich narodzin, na południowym wybrzeżu Francji, niedaleko Tulonu. Osiadł na farmie, zamieszkującej przez dwie kobiety i mężczyznę, naznaczonych okrutnymi przeżyciami. Chociaż przez całe życie parał się walką na morzach, nie raz zadając śmierć, był to człowiek z natury dobry i wyważony. Współczuł ofiarom rzezi, jak i sprawcom, uważając ich z kolei za ofiary zbrodniczej ideologii. Lata mijały, kiedy to na farmę przybył francuski porucznik i zburzył ich spokojne życie. Napoleon Bonaparte doszedł do władzy, rozpoczęła się walka między Anglią i Francją o dominację na Morzu Śródziemnym. Korsarz Peyrol zostaje wciągnięty w misję jaką ma wykonać porucznik. Odzywa się w nim zakorzeniony patriotyzm, postanawia działać, wiedząc, że jego misja jest ostatnią.
Wydarzenia rozgrywające się na farmie wciągają niczym tsunami. Ja nie mogłam oderwać się od lektury. Proza Conrada jest trudna, wymaga ciągłego skupienia, ale niesie wiele ważnych i aktualnych wartości. Tutaj dominuje wspomniany patriotyzm i poświęcenie . Powieść została zekranizowana w 1967 roku, z polskim tytułem "Awanturnik". Czas więc na film.

"Korsarz" jest ostatnią powieścią Joseph`a Conrada, dedykowana swojemu przyjacielowi i tłumaczowi G. Jeana Aubry`emu. Piękne motto książki " Sen po trudzie, port po wzburzonych morzach, spokój po wojnie, śmierć po życiu, cieszy ogromnie ", zaczerpniętego od poety angielskiego Edmunda Spenser`a, jest także wyryte na nagrobku pisarza.
W powieści wybrzmiewa " nostalgia za...

Tę książkę „Korsarz”, która jest powieścią historyczną – Josepha Conrada, którą czytałem, wydał Państwowy Instytut Wydawniczy 1963, który w latach 2012–2015 był w stanie likwidacji. Joseph Conrad, a właściwie Józef Teodor Konrad Korzeniowski herbu Nałęcz polskiego pochodzenia, tworzący w języku angielskim.

Akcja powieści rozgrywa się we Francji, a jej tytułowy bohater jest Francuzem i ma na imię Jean (Jan). W tej postaci można byłoby dopatrywać się chyba także cech samego Josepha Conrada - siwiejącego, doświadczonego marynarza, weterana "wschodnich mórz", który napisał tę książkę u schyłku swego życia.

A właściwa akcja powieści rozgrywa się w roku 1802, w epoce napoleońskiej, krótko po tym, jak Napoleon Bonaparte ogłosił się dożywotnim konsulem. Jean Peyrol, starszy, znużony francuski żeglarz, przybywa na farmę w pobliżu Tulonu.

Farma jest własnością Arlette, pięknej młodej kobiety, której rodzice zginęli w czasie Rewolucji francuskiej. Wydarzenia te są żywo obecne w książce. Conrad opisuje je w sposób niezwykle plastyczny, nie kryjąc swego krytycznego stosunku do rewolucyjnego zapału zwolenników Republiki.
Conrad, opisując zbrodnie rewolucji francuskiej, mógł mieć na myśli zbrodnie bolszewików w Rosji w okresie rewolucji październikowej oraz wojny domowej.

Mimo wyraźnie krytycznego stosunku autora do rewolucyjnych zbrodni znajdziemy w książce sformułowania, które świadczą, że traktuje on sprawców tych zbrodni jako swego rodzaju ofiary ideologicznego zaczadzenia.
W wyraźnej opozycji do tych wydarzeń rozwija się akcja powieści, umiejscowiona na farmie Escampobar, położonej w pięknym, odludnym miejscu śródziemnomorskiego wybrzeża, nieopodal Tulonu.

Jest to książka, którą warto przeczytać, z mottem w tle, które brzmi:
"Sen po trudzie, port po wzburzonych morzach,
Spokój po wojnie, śmierć po życiu, cieszy ogromnie."

Pytanie: na czyim nagrobku umieszczono to piękne motto?

Tę książkę „Korsarz”, która jest powieścią historyczną – Josepha Conrada, którą czytałem, wydał Państwowy Instytut Wydawniczy 1963, który w latach 2012–2015 był w stanie likwidacji. Joseph Conrad, a właściwie Józef Teodor Konrad Korzeniowski herbu Nałęcz polskiego pochodzenia, tworzący w języku angielskim.

Akcja powieści rozgrywa się we Francji, a jej tytułowy bohater...

Pisarstwo Conrada dużo traci gdy czyta się je jako powieści realistyczne. Postaci i tematy są bowiem budowane w sposób znacznie głębszy, znaczący i metaforyczny.Sam główny bohater to jakby postać mityczna w swej sile , niezależności, wolności od wszelkich norm , indywidualnej moralności. To symbol dystansu wobec życia i żywiołowego zaangażowania jednocześnie. Scevolla to wspaniały symbol ślepego fanatyzmu a Arlette skutków ciężkiej traumy i uwolnienia z niej .. Korsarz to powieść głęboko egzystencjalna, dotykająca tematów wielkich emocji, idei (zwłaszcza wymiarów patriotyzmu) i dramatów życiowych. Niestety może właśnie to nagromadzenie podniosłości i nieuchronności przeznaczenia sprawiło, że z biegiem fabuły bohaterowie stali się dla mnie zbyt posągowi i zbyt dużo napięcia było w narracji.. Zabrakło mi trochę "normalności" i fragmentów rozluźniających stąd nie 10/10

Pisarstwo Conrada dużo traci gdy czyta się je jako powieści realistyczne. Postaci i tematy są bowiem budowane w sposób znacznie głębszy, znaczący i metaforyczny.Sam główny bohater to jakby postać mityczna w swej sile , niezależności, wolności od wszelkich norm , indywidualnej moralności. To symbol dystansu wobec życia i żywiołowego zaangażowania jednocześnie. Scevolla to...

Po prostu dobra książka. Warto poświęcić czas na spokojną lekturę.

Po prostu dobra książka. Warto poświęcić czas na spokojną lekturę.

Conrad w swojej powieści ukazuje dwie skrajne postacie patriotyzmu. Z jednej strony mamy bowiem narodowość zbudowaną z dala od ojczyzny, pomiędzy falami mórz i obcych cywilizacji, niezwykle subtelną, prostoduszną, nieuświadomioną jakby, wypływającą prosto z serca. Z drugiej strony zaś patriotyzm przybiera formę nadgorliwego, obsesyjnego, chorobliwego uczucia do kraju, połączonego wręcz z nienawiścią, nawet do tych, którzy jedynie nienawidzą mniej. W tym wszystkim nie ma jednak bezpośredniej oceny autorskiej, nie uświadczymy tu relacjonujących wydarzenia świadków czy subiektywnej narracji. Zresztą, powieść nie doczekała się nawet autorskiego wstępu. Znajdzie się tu natomiast studium psychiki człowieka doświadczonego przez życie i poszukującego spokoju oraz ukojenia, a także nienachalne przedstawienie miłości czystej, opiekuńczej, bezinteresownej. Całość dopełniają malownicze krajobrazy i tło historyczne - Rewolucja Francuska i postać Napoleona stanowią jednak jedynie ramy historii, stąd mam wątpliwości do sklasyfikowania powieści Conrada jako historycznej. Niemniej, warto sięgnąć po tę pozycję. Zawiera ona bowiem w sobie jednocześnie spokój, harmonię, mroczną stronę ludzkiej psychiki, spływające krwią obrazy Rewolucji, nadmorski wiatr i zapach słonego powietrza oraz niezwykle umotywowane decyzje prostego, honorowego, wręcz heroicznego człowieka, który nie odstępuje od swoich zasad moralnych i dokonuje jedynych słusznych, oczywiście dla niego, wyborów.

Conrad w swojej powieści ukazuje dwie skrajne postacie patriotyzmu. Z jednej strony mamy bowiem narodowość zbudowaną z dala od ojczyzny, pomiędzy falami mórz i obcych cywilizacji, niezwykle subtelną, prostoduszną, nieuświadomioną jakby, wypływającą prosto z serca. Z drugiej strony zaś patriotyzm przybiera formę nadgorliwego, obsesyjnego, chorobliwego uczucia do kraju,...

Mam mieszane uczucia. Tym razem do mnie nie przemówiła, choć chwilami było blisko. Przepiękne, malownicze opisy. Nie do końca rozumiałam motywację głównego bohatera by świadomie narazić siebie i przypadkowych ludzi na śmierć.

Mam mieszane uczucia. Tym razem do mnie nie przemówiła, choć chwilami było blisko. Przepiękne, malownicze opisy. Nie do końca rozumiałam motywację głównego bohatera by świadomie narazić siebie i przypadkowych ludzi na śmierć.

Czytadło, ktore jednak ma moc. Zachęciło mnie do sięgnięcia po inne jego książki. A Conrad jest bardzo ciekawy.

Czytadło, ktore jednak ma moc. Zachęciło mnie do sięgnięcia po inne jego książki. A Conrad jest bardzo ciekawy.