Tajemnice przodków. Ukryty przekaz rodzinny

Książkę "Tajemnice przodków, ukryty przekaz rodzinny" nabyłam niemal bez zastanowienia, jak tylko zobaczyłam ją w mojej ulubionej internetowej księgarni. Bardzo byłam ciekawa, (bo któż by nie był) jakież to tajemnice skrywają moi przodkowie i czy rzeczywiście zgodnie z zapowiedzią z tylnej okładki tej książki, odniosę owe korzyści tam opisane, jak tylko się z nią zapoznam. Niestety, to co "odniosłam" po przeczytaniu tej pozycji, to przede wszystkim głębokie rozczarowanie.

Autorka była francuską psycholog, urodzoną w Rosji w 1919 roku. Pani dożyła sędziwego wieku, ponieważ zmarło jej się dopiero w roku 2018. Była profesorem psychologii na uniwersytecie w Nicei i psychoterapeutką o światowej renomie i jak podpowiada mi zapis na tylnej okładce, opiniowana przeze mnie książka, "weszła do kanonu lektur obowiązkowych na wydziałach psychologii".

I to widać, że może jest to książka, z której studenci wspomnianych wydziałów powinni się uczyć. Jednak dla zwykłego zjadacza chleba jest bardzo nudna i toporna do czytania. Dużą część książki zajmują wyliczenia drogi zawodowej pani autorki, jakie kończyła szkoły itp. i z kim pracowała i od kogo się uczyła. Ci wszyscy jej nauczyciele współpracownicy i ci, których ceniła i cytowała w swojej książce, również wymienieni z imienia nazwiska, stanowiska, jakie zajmowali i nawet jak napisała jedna z czytelniczek w swojej opinii, kto kogo lubił, a z kim się kłócił.

Autorka bardzo obszernie chwali się swoimi badaniami, i w jej mniemaniu sukcesami w myśli zasady, że "moje jest zawsze mojsze", bo jak jakiś ktoś się pani Anne nie podobał, to potrafiła powiedzieć, że ten czy tamten "nic nie udowodnił". Pani owa, nie wierzyła w żadne "cuda" taroty i inne reinkarnacje, (o czym kilka razy czytelnikowi przypominała, jakby ta informacja była do czegokolwiek potrzebna) tylko w swoje "badania", które moim zdaniem w zasadzie niczego tak naprawdę nie udowadniają. I też mogą być odbierane jak "cuda". Bo czy "prześlizgiwanie się z pokolenia na pokolenie" to nie cud? Autorka tak pisze o tym pod koniec książki:

"Wstrząsające traumy, o których się nie mówi, nieprzepracowane stają się następnie traumami, o których nie wolno nawet pomyśleć, lecz objawiają się psychosomatycznie, będąc wspomnieniami traum u tych, którzy sami ich nie przeżyli, a których wspomnienie przedostało się, PRZEŚLIZNĘŁO!z pokolenia na pokolenie. Dzięki transgeneracyjności udaje się je uchwycić i zneutralizować, wyrażając je przez psychoterapię, sny, rysunki, czy też pieśni lamentacyjne"

I wszystko mija jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki, zwłaszcza dzięki tym pieśniom lamentacyjnym ?.

Nie i nie, to zdecydowanie nie jest to, czego ja oczekiwałam i czego się spodziewałam, po tej książce.

Książkę "Tajemnice przodków, ukryty przekaz rodzinny" nabyłam niemal bez zastanowienia, jak tylko zobaczyłam ją w mojej ulubionej internetowej księgarni. Bardzo byłam ciekawa, (bo któż by nie był) jakież to tajemnice skrywają moi przodkowie i czy rzeczywiście zgodnie z zapowiedzią z tylnej okładki tej książki, odniosę owe korzyści tam opisane, jak tylko się z nią zapoznam....

Mało praktyczna książka, na pewno nie do pracy własnej. Pierwsza część to głównie opisy, który psychiatra współpracował z którym psychiatrą, i który którego nie lubił. Druga część to opisy, ŻE autorka robiła ludziom geneosocjogramy, ale nie JAK się to robi. Próżno tu szukać jakichś dokładniejszych instrukcji czy wskazówek, które moglibyśmy wykorzystać u siebie, bo jest to raczej zbiór wyrwanych z kontekstu historyjek, zresztą moim zdaniem dość naciąganych i pisanych pod tezę.
Książkę polecam osobom, które interesują się zagadnieniem, ale niekoniecznie czują potrzebę wdrażania tego w życie.
Co ja wyniosłam z tej książki? Wiedzę, że można dostać imię po prababci, że krewni mogą umrzeć w innych latach, ale w tym samym miesiącu, a syn może wybrać taki zawód, jak jego ojciec. Doprawdy, niesamowite.

Mało praktyczna książka, na pewno nie do pracy własnej. Pierwsza część to głównie opisy, który psychiatra współpracował z którym psychiatrą, i który którego nie lubił. Druga część to opisy, ŻE autorka robiła ludziom geneosocjogramy, ale nie JAK się to robi. Próżno tu szukać jakichś dokładniejszych instrukcji czy wskazówek, które moglibyśmy wykorzystać u siebie, bo jest to...

Trudna książka, ale warta przeczytania

Trudna książka, ale warta przeczytania

To kolejna książka o traumach transgeneracyjnych, po którą sięgnęłam – choć przyznam, że długo leżała na mojej półce. Zniechęcała mnie nieco jej bardziej akademicka forma. Jednak po lekturze Losu, który dziedziczysz temat wciągnął mnie na dobre i postanowiłam drążyć dalej.

Książka przyniosła mi wiele nowych odkryć i przemyśleń. Bardzo doceniam, że autorka nie wysnuwa pochopnych wniosków – tam, gdzie brakuje jednoznacznych dowodów, pozostawia temat otwarty. To podejście sprawia, że książka daje przestrzeń do refleksji, a jednocześnie opiera się na solidnych podstawach naukowych.

Polecam szczególnie osobom zainteresowanym tematem – nie zrażajcie się akademickim stylem! To dzięki niemu widać, jak rzetelną i głęboką pracę wykonała autorka.

To kolejna książka o traumach transgeneracyjnych, po którą sięgnęłam – choć przyznam, że długo leżała na mojej półce. Zniechęcała mnie nieco jej bardziej akademicka forma. Jednak po lekturze Losu, który dziedziczysz temat wciągnął mnie na dobre i postanowiłam drążyć dalej.

Książka przyniosła mi wiele nowych odkryć i przemyśleń. Bardzo doceniam, że autorka nie wysnuwa...

Podobała mi. Ekscytowałam się opisywanymi przypadkami i mam wiele nowych przemyśleń na temat mojej rodziny. Miejscami lektura trudna, trochę akademicki język, miejscami z kolei nie wiem, czy przypadki trochę nie naciągane. Pamiętajmy, że książka została napisana w 1993 roku, czyli aż 32 lata temu! Od tego czasu badania z pewnością mocno się posunęły i pojawiło się wiele pozycji, może bardziej przystających do naszych czasów. Niemniej i tak ta książka mnie zafascynowała, więc polecam dla wszystkich poszukujących odpowiedzi oraz wielbicieli historii rodzinnych, genealogi i samorozwoju.

Podobała mi. Ekscytowałam się opisywanymi przypadkami i mam wiele nowych przemyśleń na temat mojej rodziny. Miejscami lektura trudna, trochę akademicki język, miejscami z kolei nie wiem, czy przypadki trochę nie naciągane. Pamiętajmy, że książka została napisana w 1993 roku, czyli aż 32 lata temu! Od tego czasu badania z pewnością mocno się posunęły i pojawiło się wiele...

Autorka wykonała wielką robotę analizując tysiące przypadków powtarzających się schematów rodzinnych i ich wpływu na życie kolejnych pokoleń. Trudna, ale bardzo ciekawa książka, zachęcająca do przeanalizowania historii swojej rodziny i rozrysowania swojego geneosocjogramu. Zauważając niektóre wydarzenia, możemy raz na zawsze przerwać trudne i traumatyczne historie w naszym rodzie.
Jeżeli ktoś interesuje się medycyną germańską, znajdzie tu wiele historii potwierdzających pochodzenie niektórych chorób.

Autorka wykonała wielką robotę analizując tysiące przypadków powtarzających się schematów rodzinnych i ich wpływu na życie kolejnych pokoleń. Trudna, ale bardzo ciekawa książka, zachęcająca do przeanalizowania historii swojej rodziny i rozrysowania swojego geneosocjogramu. Zauważając niektóre wydarzenia, możemy raz na zawsze przerwać trudne i traumatyczne historie w naszym...

Książka, która całkowicie zmienia podjejście jakie jest połączenia rodzinne. Rodzina - cały klan rodzinny, poszczególni jej członkowie, więzi lub jej brak, historie, które się wydarzają mają ogromny wpływ na poszczególną jednostkę. Warto zapoznać się z tym i uświadomić sobie, że nie rodzimy się jako czysta kartka...

Książka, która całkowicie zmienia podjejście jakie jest połączenia rodzinne. Rodzina - cały klan rodzinny, poszczególni jej członkowie, więzi lub jej brak, historie, które się wydarzają mają ogromny wpływ na poszczególną jednostkę. Warto zapoznać się z tym i uświadomić sobie, że nie rodzimy się jako czysta kartka...

Czasem jest tak, że człowiek wyciera korytarze w różnych przychodniach, szpitalach, czy też gabinetach, a i tak nie może dojść co jest nie tak z jego organizmem. Wtedy Anne Ancelin Schützenberger, autorka tej książki, proponuje pogrzebać w życiorysach swoich przodków. Tam możemy znaleźć odpowiedź co nam jest i dlaczego. Dziękuję za uwagę i polecam tę książkę.
PS Traktujcie poważnie opowieści babci o dziwnych rodzinnych tajemnicach!

Czasem jest tak, że człowiek wyciera korytarze w różnych przychodniach, szpitalach, czy też gabinetach, a i tak nie może dojść co jest nie tak z jego organizmem. Wtedy Anne Ancelin Schützenberger, autorka tej książki, proponuje pogrzebać w życiorysach swoich przodków. Tam możemy znaleźć odpowiedź co nam jest i dlaczego. Dziękuję za uwagę i polecam tę książkę.
PS...

Zdecydowanie jest coś w przenoszonych traumach pokoleniowych i warto o tym wiedzieć. Jednakże na pewno nie zgodzę się z przerobioną śmiercią starszego brata przez Salvadora Dali - czytałam jego autobiografie, gdzie jest tyle zaprzeczania i udowadniania bycia sob a następnie mocne odcięcie od rodzicó, że naprawdę wątpię w jego przepracowanie...

Zdecydowanie jest coś w przenoszonych traumach pokoleniowych i warto o tym wiedzieć. Jednakże na pewno nie zgodzę się z przerobioną śmiercią starszego brata przez Salvadora Dali - czytałam jego autobiografie, gdzie jest tyle zaprzeczania i udowadniania bycia sob a następnie mocne odcięcie od rodzicó, że naprawdę wątpię w jego przepracowanie...

Ciekawa. Skłania do refleksji.

Ciekawa. Skłania do refleksji.