The Coral Island

[...]
Byłem chłopcem, kiedy przeżyłem wspaniałe przygody opisane w tej książce. Mając silne wspomnienia moich chłopięcych uczuć, prezentuję moją książkę szczególnie chłopcom, w szczerej nadziei, że mogą czerpać z jej stron cenne informacje, wiele przyjemności, wielki zysk i nieograniczoną rozrywkę.
-Ralph Rover.

𝐙 𝐂𝐘𝐊𝐋𝐔 "𝐎𝐂𝐀𝐋𝐈Ć 𝐎𝐃 𝐙𝐀𝐏𝐎𝐌𝐍𝐈𝐄𝐍𝐈𝐀" !
"The Coral Island" oryginalny tytuł tej powieści z 1857 w pełni brzmi "Island: A Tale of the Pacific Ocean". Została napisana przez szkockiego autora Roberta Michaela Ballantyne'a . Jest traktowana jako jedno z pierwszych dzieł literatury młodzieżowej , w którym występują wyłącznie młodzi bohaterowie. Opowiada o przygodach trzech chłopców rozbitków na wyspie na południowym Pacyfiku , jedynych ocalałych z katastrofy statku.
15-letni Ralph Rover opowiada historię retrospektywnie, wspominając jego podróży na Ocean Spokojny na pokładzie Arrow oraz przygody na rafie koralowej w pobliżu dużej, ale niezamieszkanej wyspy polinezyjskiej. On i jego dwaj towarzysze – 18-letni Jack Martin i 13-letni Peterkin Gay, są jedynymi ocalałymi z katastrofy statku.
W wielkim uproszczeniu i skrócie fabuły- Dzieci "rozbitkowie" przejmujące obowiązki dorosłych, bez nadzoru dorosłych.
Można się też w niej doszukiwać innych "podtekstów" jak hierarchia i przywództwo, do mroczniejszych jak wyższość cywilizacyjna. Jerry Phillips w artykule z 1995 roku widzi w The Coral Island „doskonałą realizację” „oficjalnego dyskursu XIX-wiecznego imperializmu Pacyfiku”, który jego zdaniem był „obsesyjnie skupiony na czystości Boga, Handlu i Narodu”.(znalezione w internecie).
Jest to też typowa Robinsonada czyli że została zainspirowana przez książkę Daniela Deoe "Crusoe". Z kolei ona posłużyła jako inspiracja dla kolejnych książek.
A mianowicie dystopijnej powieści Williama Goldinga Władca much z 1954, która odwróciła moralność Koralowej Wyspy. Tan trzy główne postacie Goldinga – Ralph, Simon i Jack – są karykaturami bohaterów Ballantyne'a.
W opowieści Ballantyne'a dzieci spotykają zło, natomiast we "Władcy much" zło jest w nich samych. Można śmiało stwierdzić, że została napisana jako kontrapunkt lub swego rodzaju literacka parodia Wyspy Koralowej, a Golding wyraźnie się do niej odwołuje. Na przykład pod koniec "Władcy much", jeden z oficerów marynarki, który ratuje dzieci, wspomina o książce, komentując polowanie na jednego z nich, Ralpha, jako „dobry spektakl. Jak Wyspa Koralowa”. Sielankowa natura wyspy koralowej Ballantyne'a nie jest również widoczna na wyspie skarbów Stevensona, która nie nadaje się do zasiedlenia tylko miejscem z którego można wykopać skarb.
Autor był niezwykle płodnym twórcą, napisał ponad 100 w ciągu swojej prawie 40 letniej pisarskiej twórczości.
Robert Michael Ballantyne miał „głębokie przekonania religijne” i uważał za swój obowiązek edukowanie chłopców z wiktoriańskiej klasy średniej, swojej docelowej grupy odbiorców, w „kodeksie honoru, przyzwoitości i religijności”.
Dla współczesnego czytelnika książki Ballantyne'a mogą wydawać się nadmiernie skupione na opisach flory i fauny, mogą też wydawać się „nachalnie pobożne”, ale uważam, że ten momentami moralny ton pisarstwa Ballantyne'a jest rekompensowany przez jego umiejętność opowiadania świetnej historii w przystępnym i raczej wyrafinowanym stylu prozy.
Początkowo dałam 6 gwiazdek, ale że polskiego tłumaczenia wysłuchałam w formie audiobooka, którego czyta Robert Fraś dodałam jeszcze jedną, więc ostatecznie jest 7 ⭐ 👈😉👍
𝐂𝐙𝐘𝐓𝐀𝐉𝐂𝐈𝐄 - 𝐒Ł𝐔𝐂𝐇𝐀𝐉𝐂𝐈𝐄 - 𝐖𝐀𝐑𝐓𝐎 !


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
𝐃𝐋𝐀 𝐂𝐈𝐄𝐊𝐀𝐖𝐒𝐊𝐈𝐂𝐇 :
Ballantyne napisał The Coral Island podczas pobytu w domu na wybrzeżu Burntisland naprzeciwko Edynburga nad zatoką Firth of Forth w Fife. Według biografa Ballantyne'a Erica Quayle'a, zapożyczył on wiele z powieści amerykańskiego autora Jamesa F. Bowmana z 1852 roku , The Island Home . Zapożyczył też z Narrative of Missionary Enterprises (1837) Johna Williamsa , do tego stopnia, że ​​historyk kultury Rod Edmond zasugerował, że Ballantyne musiał napisać jeden rozdział The Coral Island , mając przed sobą otwartą książkę Williamsa, tak podobny jest tekst. Edmond opisuje powieść jako „owocowy koktajl innych tekstów o Pacyfiku” dodając, że „według współczesnych standardów plagiat Ballantyne’a w The Coral Island jest zdumiewający”

Na początku XX wieku powieść była uważana za klasykę dla dzieci ze szkół podstawowych w Wielkiej Brytanii, a w Stanach Zjednoczonych była podstawą list polecanych lektur dla uczniów szkół średnich. Współcześni krytycy uważają światopogląd zawarty w książce za przestarzały i imperialistyczny, ale chociaż dziś jest mniej popularna, The Coral Island została zaadaptowana na czteroczęściowy dziecięcy dramat telewizyjny emitowany przez ITV w 2000 roku.
W 1980 roku powstał serial telewizyjny dla dzieci, będący wspólnym przedsięwzięciem Thames Television i Australian Broadcasting Corporation. Po raz pierwszy wyemitowano go w australijskiej i brytyjskiej telewizji w 1983 roku. Serial został również zaadaptowany na czteroodcinkowy dramat telewizyjny dla dzieci przez Zenith Productions , wyemitowany przez ITV w 2000 roku.
dod. inf. z ang. wiki. oraz z internetu jak Journal of Narrative Technique.

[...]
Byłem chłopcem, kiedy przeżyłem wspaniałe przygody opisane w tej książce. Mając silne wspomnienia moich chłopięcych uczuć, prezentuję moją książkę szczególnie chłopcom, w szczerej nadziei, że mogą czerpać z jej stron cenne informacje, wiele przyjemności, wielki zysk i nieograniczoną rozrywkę.
-Ralph Rover.

𝐙 𝐂𝐘𝐊𝐋𝐔 "𝐎𝐂𝐀𝐋𝐈Ć 𝐎𝐃 𝐙𝐀𝐏𝐎𝐌𝐍𝐈𝐄𝐍𝐈𝐀" !
"The Coral Island"...

Ta książka jest tragiczna, bardzo nierealna. Jeden człowiek nie jest w stanie samemu poprowadzić statku ! To książka dla dzieci, nie jest warta przeczytania....

Ta książka jest tragiczna, bardzo nierealna. Jeden człowiek nie jest w stanie samemu poprowadzić statku ! To książka dla dzieci, nie jest warta przeczytania....