Pamiętnik księżniczki 6 i 1/2. Gwiazdkowy prezent

Mała książeczka dla nastolatków, starszej młodzieży. Część 6 i ½.

Bajka o Kopciuszku w czasach rzeczywistych ciąg dalszy.
Bardzo króciutki dodatek do szóstej części. Mia jak co roku spędza święta Bożego Narodzenia w Genowii. W tym roku nie może się ich doczekać. Pozwolono jej zabrać ze sobą swojego chłopaka Michaela oraz przyjaciółkę Lilly. Ma szczególny prezent dla Michaela. Cieszy się jak głupia. A wychodzi wszystko jak zawsze. Nie po jej myśli.


Z każdym tomem książka staje się coraz gorsza.
Książka niskich lotów, kiczowata , płytka. Dla młodzieży mało ambitnej nadaje się.
Musiałam przetrawić, gdyż dzieciaki dorastają i lada moment mogą zacząć to czytać.

Mała książeczka dla nastolatków, starszej młodzieży. Część 6 i ½.

Bajka o Kopciuszku w czasach rzeczywistych ciąg dalszy.
Bardzo króciutki dodatek do szóstej części. Mia jak co roku spędza święta Bożego Narodzenia w Genowii. W tym roku nie może się ich doczekać. Pozwolono jej zabrać ze sobą swojego chłopaka Michaela oraz przyjaciółkę Lilly. Ma szczególny prezent dla...

Trochę inaczej wyobrażałam sobie zakończenie tego tomu.

Trochę inaczej wyobrażałam sobie zakończenie tego tomu.

Myślę, że ta część spokojnie mogłaby się znaleźć w 6 albo 7 części, nie musiała być wydawana osobno. Trochę za dużo Lilly, fabuła też nie jest jakaś porywająca.

Myślę, że ta część spokojnie mogłaby się znaleźć w 6 albo 7 części, nie musiała być wydawana osobno. Trochę za dużo Lilly, fabuła też nie jest jakaś porywająca.

Tomik, którego treść spokojnie mogła być wpleciona w którąś z istniejących części jako dodatkowy rozdział, bo mniej więcej tyle czasu zajęło mi jego przeczytanie co większego rozdziału dowolnej książki. Ale najwyraźniej autorka zdecydowała zarobić jak najwięcej pieniędzy na tej serii, wyciągając od czytelników gotówkę w maksymalnie możliwie dużych ilościach. Akurat ta historia była dość przyjemna, Mia jakoś tak wyjątkowo mniej drażniąca, Lily jak zwykle pełna dzikich planów i afer, Michael dla odmiany pojawiał się częściej i nawet coś więcej mówił. Dramatem życiowym księżniczki było tym razem to, że zaprosiła oboje na Gwiazdkę do Genowii po raz pierwszy i nie wyglądało to tak jak sobie wymarzyła - nie spotykali się codziennie w romantycznych okolicznościach, nie zwiedzali, nie grali w gry, nie oglądali razem telewizji itp. Tak jakby pierwszy raz wyjeżdżała tam w grudniu i nie zdawała sobie sprawy ze swojego harmonogramu i obowiązków. Nie wiem co ta dziewczyna ma w głowie, mogła chociaż postarać się o negocjacje harmonogramu ze względu na gości, ale oczywiście lepiej panikować niż mieć wpływ na swoją rzeczywistość.

Dość zabawne były momenty skandalu spowodowanego przez Lily, daje za to plusa mimo że tej postaci nadal nie cierpię. Pretensjonalna snobka, której wydaje się, że umie ratować świat i wie co ludziom jest potrzebne do szczęścia. Ale na jej obronę - ma 16 lat, życzę jej żeby z tego wyrosła, tym bardziej że jej brat wydaje się być nieco bardziej rozsądniejszy. Jest zatem nadzieja, że ona podąży jego śladami skupiając się na jednej rzeczy, tak na serio. Mia co prawda zdaje się że uczy się na błędach (przynajmniej pod koniec niektórych z tomów),ale autorce czasem umyka ta nauka i bohaterka wraca uparcie do starej wersji siebie. I po raz tysięczny piszę: szkoda, bo mogła zrobić kawał dobrej roboty, jako że dorastając z bohaterką moglibyśmy być świadkami jakiejś jej przemiany. A ona nadal jest tak samo neurotyczna, chorobliwie niepewna siebie i skoncentrowana na wyimaginowanych problemach jak zawsze. Ponownie, nie polecam serii, paskudnie się zestarzała bo ani nie uczy ani nie bawi. To że nie robi tego mnie jest oczywiste, ale nie znam współczesnego nastolatka, który czytałby te treści z przyjemnością.

Tomik, którego treść spokojnie mogła być wpleciona w którąś z istniejących części jako dodatkowy rozdział, bo mniej więcej tyle czasu zajęło mi jego przeczytanie co większego rozdziału dowolnej książki. Ale najwyraźniej autorka zdecydowała zarobić jak najwięcej pieniędzy na tej serii, wyciągając od czytelników gotówkę w maksymalnie możliwie dużych ilościach. Akurat ta...

Książeczka, stanowiąca dopełnienie cyklu, a jednocześnie odrębną całość. Niewielkich rozmiarów, nieco infantylna, ale zawiera pewne prawdy dla osób w różnym wieku.
Znana nam z ekranów, a tylko niektórym jako bohaterka literacka, księżniczka Amelia (dla przyjaciół i rodziny Mia) tradycyjnie spędza święta z ojcem i babcią. Ojciec bardziej niż córką interesuje się narzeczoną, babcia poświęca całą uwagę i energię właściwemu przygotowaniu Balu Gwiazdkowego. Na szczęście księżniczka nie będzie w tym czasie skazana tylko na towarzystwo koronowanych głów i ich potomków. Tym razem towarzyszą jej bowiem Lilly – najlepsza przyjaciółka i Michael – brat Lilly i „chłopak” Amelii. Jednak nikt nie spodziewa się, ile zamętu w życie dworskie wprowadzi Lilly, jakie „wpadki towarzyskie” i nietaktowne zachowania będą jej udziałem. Mia stara się jej pomóc, a gdy w końcu traci cierpliwość, przyjaciółka zarzuca jej dwulicowość, mówiąc: „W Nowym Jorku jesteś nieśmiała i nazbyt skromna; zachowujesz się jak nastolatka cierpiąca na zaniżoną samoocenę. Ale kiedy przyjeżdżasz do Genowii, stajesz się zupełnie inną osobą! Nie masz najmniejszych oporów mówić ludziom, a zwłaszcza swojej tak zwanej najlepszej przyjaciółce, jak mają się zachowywać i w co się ubierać…” Oczywiście przemawia przez nią urażona duma.
Ale nie tylko zachowanie Lilly spędza sen z powiek księżniczki. Martwi się, czy wybrane przez nią prezenty gwiazdkowe dotrą na czas i czy spodobają się osobom obdarowywanym. Jednak zabawne okoliczności towarzyszące zdobywaniu przez nią i Michaela prezentów oraz wzajemnemu obdarowywaniu się nie tylko stanowią najlepszą nagrodę dla Mii, ale stanowią jeden z ważniejszych momentów w tej historii. Takich, nad którymi warto się pochylić. Przeczytać i przemyśleć. A na koniec wyciągnąć wnioski.

Książeczka, stanowiąca dopełnienie cyklu, a jednocześnie odrębną całość. Niewielkich rozmiarów, nieco infantylna, ale zawiera pewne prawdy dla osób w różnym wieku.
Znana nam z ekranów, a tylko niektórym jako bohaterka literacka, księżniczka Amelia (dla przyjaciół i rodziny Mia) tradycyjnie spędza święta z ojcem i babcią. Ojciec bardziej niż córką interesuje się narzeczoną,...

Gwiazdkowa intryga prawie jak u Agathy Christie, tylko trupa brak.
I talentu pani Agathy, niestety.

Krótka opowiastka o gwiazdkowym prezencie jest bardziej zabawna niż poprzednia "połówka" o dramatycznym nocowaniu pod namiotem (bez prysznica, wyobrażacie sobie?!). Mimo wszystko wydzielanie dodatkowych historii z książek o tak nikłej objętości wygląda strasznie podejrzanie.

Gwiazdkowa intryga prawie jak u Agathy Christie, tylko trupa brak.
I talentu pani Agathy, niestety.

Krótka opowiastka o gwiazdkowym prezencie jest bardziej zabawna niż poprzednia "połówka" o dramatycznym nocowaniu pod namiotem (bez prysznica, wyobrażacie sobie?!). Mimo wszystko wydzielanie dodatkowych historii z książek o tak nikłej objętości wygląda strasznie...

Wspaniała książka! Polecam!

Wspaniała książka! Polecam!

Te połówki serii to typowe zapchajdziury. Żadna z przeczytanych mi się nie podobała. Ni to śmieszne, ni pouczające...

Te połówki serii to typowe zapchajdziury. Żadna z przeczytanych mi się nie podobała. Ni to śmieszne, ni pouczające...

Opinia dotyczy całej serii "Pamiętnika księżniczki".


Typowa młodzieżówka. Ale baaardzo przyjemnie się ją czyta.

Księżniczka Mia musi odnaleźć się w nowej roli i sprostać wielu wyzwaniom w każdej dziedzinie nastoletniego życia. Obserwujemy jej poczynania, śledząc jej pamiętnik.

Niektóre wątki są poważne, pozostałe zabawne, inne typowe, a kolejne lekko irytujące - ale takie jest właśnie życie nastolatki! Barwne, pełne tych dobrych, radosnych, ale i złych chwil.

Każdą część "pochłaniałam" w kilka godzin i była to dla mnie, nastolatki, świetna rozrywka. I chętnie wracam do niej, gdy chcę sobie poprawić humor - a zwłaszcza do moich ulubionych tomów, czyli części 1, 3, i 10.

Na rozluźnienie dla młodych dziewczyn - polecam!

Opinia dotyczy całej serii "Pamiętnika księżniczki".


Typowa młodzieżówka. Ale baaardzo przyjemnie się ją czyta.

Księżniczka Mia musi odnaleźć się w nowej roli i sprostać wielu wyzwaniom w każdej dziedzinie nastoletniego życia. Obserwujemy jej poczynania, śledząc jej pamiętnik.

Niektóre wątki są poważne, pozostałe zabawne, inne typowe, a kolejne lekko irytujące - ale...

Za krótkie :)

Za krótkie :)