rozwińzwiń

Pamiętnik księżniczki

Okładka książki Pamiętnik księżniczki autorstwa Meg Cabot
Logo Lubimyczytac Patronat
Logo Lubimyczytac Patronat
Okładka książki Pamiętnik księżniczki autorstwa Meg Cabot
Meg Cabot Wydawnictwo: Prószyński i S-ka Cykl: Pamiętnik księżniczki (tom 1) Ekranizacje: Pamiętnik księżniczki (2001) literatura młodzieżowa
280 str. 4 godz. 40 min.
Kategoria:
literatura młodzieżowa
Format:
papier
Cykl:
Pamiętnik księżniczki (tom 1)
Tytuł oryginału:
The Princess Diaries
Data wydania:
2024-01-09
Data 1. wyd. pol.:
2001-01-01
Data 1. wydania:
2000-05-30
Liczba stron:
280
Czas czytania
4 godz. 40 min.
Język:
polski
ISBN:
9788383521671
Tłumacz:
Magdalena Moltzan-Małkowska
Ekranizacje:
Pamiętnik księżniczki (2001)
Pierwszy tom kultowej serii o księżniczce Mii.

Cześć, jestem Mia. Mam czternaście lat, metr siedemdziesiąt pięć wzrostu, duże stopy i zagrożenie z algebry, innymi słowy – nic specjalnego. Razem z moją najlepszą przyjaciółką, genialną Lilly Moscovitz, zajmujemy miejsce na samym dole szkolnej hierarchii… choć ja mogę niedługo spaść jeszcze niżej, bo moja matka, zwariowana artystka, właśnie zaczęła randkować z nauczycielem. I to – uwaga! – naszym nauczycielem algebry (przypominam – zagrożenie). Gdy mi o tym powiedziała, byłam naprawdę wściekła – bo chyba nie może być już gorzej?
A nie, wróć… może.
Ojciec właśnie stwierdził, że ten tragiczny moment w moim życiu to idealny czas na to, żeby wyjawić mi, że jest księciem małego europejskiego państwa.
Księciem, który nie może mieć więcej dzieci.
Świetnie, co nie?
Teraz on i grand-mère próbują przekonać mnie do wyjazdu do ich kraju, Genovii, nauki manier i wszystkiego, co wiąże się z byciem następczynią tronu (!). Moje zdanie niezbyt ich interesuje… A ja kocham Nowy Jork i nie chcę go opuszczać, nawet jeśli od teraz będę musiała ukrywać prawdę na swój temat. Chociaż, szczerze mówiąc, nie wiem, kto by uwierzył w tę porąbaną historię. Bo jak to brzmi? Sami zobaczcie:
Cześć, jestem Mia. Mam czternaście lat… i chyba zostałam księżniczką.
Średnia ocen
6,2 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Posłuchaj fragmentu
00:00 /00:00
Reklama

Kup Pamiętnik księżniczki w ulubionej księgarniiPorównywarka z najlepszymi ofertami księgarń W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl. Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki. Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Wyróżniona opinia i

Pamiętnik księżniczki



107 102

Oceny książki Pamiętnik księżniczki

OPINIE i DYSKUSJE o książce Pamiętnik księżniczki

avatar
2
2

Na półkach: ,

Świetna książka dla osób w wieku 12+ historia mii jest przyjemna do czytania i czasami się trzeba zastanawiać po co ona to zrobiła

Świetna książka dla osób w wieku 12+ historia mii jest przyjemna do czytania i czasami się trzeba zastanawiać po co ona to zrobiła

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
1039
23

Na półkach: , ,

Księżniczka Mia Thermopolis, życie niezwykłej nastolatki

Kiedy wyobrażamy sobie księżniczki to od razu przychodzą na myśl słodkie, delikatne damy w uroczych karocach, tak właśnie przedstawiają te postacie w baśniach i bajkach dla dzieci. Nie tym razem. Księżniczka Amelia „Mia” Mignonette Grimaldi Thermopolis Renaldo, zwana inaczej jako Mia Thermopolis jest zwykłą dziewczyną mieszkającą w środku ogromnego Nowego Jorku. Oprócz za dużych stóp ma problemy w relacjach z rówieśnikami, szaloną najlepszą przyjaciółkę, szkołę, której nienawidzi, chłopaka, o którym skrycie marzy, kreatywną mamę i ojca z arystokratycznej królewskiej rodziny. To wyjątkowo dobre połączenie pod względem kreacji świata książki przeznaczonej dla nastolatek. Mia jest przesympatyczną postacią stworzoną na potrzeby świata wykreowanego książki pt. „Pamiętnik Księżniczki”, autorstwa Meg Cabot. Świata, który istnieje obok przeciętności życia, jakie wiodą jej koleżanki ze szkoły. A tym dodatkowym światem jest Królestwo Genovii – wymyślone europejskie minipaństwo władane przez Księcia Filipa Renaldo, postępowego i oddanego władcę.
Mia jest prawdziwą dziewczyną z sąsiedztwa, nikt nigdy nie mógłby przypuszczać, że to właśnie ona jest prawdziwą księżniczką. Nie wie o tym nawet sama Mia, dopóki nie zostaje uświadomiona przez swoją babcię (Grandmère) od strony taty, czyli właściwie Clarissę Marię Grimaldi Renaldo. Czternastoletnia Mia zdecydowanie nie ma łatwo; musi chodzić na lekcję tzw. Wychowania do bycia księżniczką i objęcia w przyszłości tronu, które udziela jej nieco apodyktyczna babcia. Generuje to samo w sobie mnóstwo zabawnych i bezzasadnych w żadnych innych okolicznościach wydarzeń. Jednakże poza stawaniem się prawdziwą księżniczką Mia ma także problemy takie, jak zwykła dziewczyna w jej wieku; udziela wywiadów do programu „Lilly mówi prosto z mostu” swojej najlepszej przyjaciółki Lilly Moscovitz, problemy z algebrą oraz podoba jej się brat Lilly który jest starszy od Mii. „Spójrzmy prawdzie w oczy: metr siedemdziesiąt pięć wzrostu, płaska jak deska i chodzę do pierwszej klasy liceum. Czy można być większym dziwadłem?”
Zabawnego charakteru dodają wtrącenia o kocie Mii, Grubym Louie, który czasami niespodziewanie wciąga jej skarpetki, jakby były makaronem spaghetti. Nie mogę zapomnieć także piosenki napisanej przez chłopaka Mii, Michaela Moscovitza; „Wysoka jak szklanka wody, gdy pijesz ją dla ochłody.”
Czytając wszystkie części serii zawsze byłam tak samo zachwycona i po skończeniu każdej z lektur nie mogłam się doczekać sięgnięcia na półkę biblioteczną po kolejną część. Jest to zdecydowanie jedna z moich ulubionych książek z dzieciństwa i jako dorosła kobieta bardzo chętnie do niej sięgnęłam. Rewelacyjnie się bawiąc także dzisiaj. Już sam fakt, że została ona dość wysoko oceniana przez wielu użytkowników oraz, że w USA stała się bestsellerem jest wystarczająco dobrym dowodem na to, że nastolatki na całym świecie pokochały Księżniczkę Mię i darzą ją ogromną sympatią. Kiedy zastanawiam się, jakie słowo najlepiej oddałoby moje uczucia do tych uroczych książek to przychodzi mi do głowy jeden zwrot – comfort book. Jest to idealne określenie, które na podobieństwo zwrotu – comfort food oddaje to uczucie zatapiania się w wyobraźni podczas lektury i zapominania o całym bożym świecie.
Seria jest odpowiednia dla dzieci w wieku od 10 do 18 lat (choć wielu dorosłym doskonale się ją czyta). Ta urocza książka porusza ważne wątki: przyjaźni, samoakceptacji, miłości, asertywności, wykluczenia, odnajdywania swojej roli w społeczeństwie oraz dorastania. Starsi czytelnicy odnajdują w jej lekturze powrót do czasów lat dziewięćdziesiątych, co jest bardzo sentymentalne i powoduje uczucie nostalgii za latami czasów dzieciństwa i dorastania. Takie książki właśnie chciałabym czytać w przyszłości mojej córce, jeśli będę ją miała.

Księżniczka Mia Thermopolis, życie niezwykłej nastolatki

Kiedy wyobrażamy sobie księżniczki to od razu przychodzą na myśl słodkie, delikatne damy w uroczych karocach, tak właśnie przedstawiają te postacie w baśniach i bajkach dla dzieci. Nie tym razem. Księżniczka Amelia „Mia” Mignonette Grimaldi Thermopolis Renaldo, zwana inaczej jako Mia Thermopolis jest zwykłą...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
105
23

Na półkach:

Czytałam 3 części I z perspektywy czasu wydaje mi się że ten tom był najlepszy. Nie szaleję za tą serią, jest dość zwariowana i czasem aż nie wiem co się dzieje.

Czytałam 3 części I z perspektywy czasu wydaje mi się że ten tom był najlepszy. Nie szaleję za tą serią, jest dość zwariowana i czasem aż nie wiem co się dzieje.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

13285 użytkowników ma tytuł Pamiętnik księżniczki na półkach głównych
  • 12 482
  • 803
1785 użytkowników ma tytuł Pamiętnik księżniczki na półkach dodatkowych
  • 1 036
  • 301
  • 125
  • 96
  • 72
  • 62
  • 47
  • 46

Tagi i tematy do książki Pamiętnik księżniczki

Inne książki autora

Okładka książki Star Wars: Z pewnego punktu widzenia. 40 opowiadań na 40-lecie Nowej nadziei Ben Acker, Renée Ahdieh, Tom Angleberger, Ben Blacker, Jeffrey Brown, Pierce Brown, Meg Cabot, Rae Carson, Adam Christopher, Zoraida Córdova, Delilah S. Dawson, Kelly Sue DeConnick, Paul Dini, Ian Doescher, Ashley Eckstein, Matt Fraction, Alexander Freed, Jason Fry, Kieron Gillen, Christie Golden, Claudia Gray, Pablo Hidalgo, Emily Kate Johnston, Paul S. Kemp, Mur Lafferty, Ken Liu, Griffin McElroy, John Jackson Miller, Nnedi Okorafor, Daniel José Older, Mallory Ortberg, Beth Revis, Madeleine Roux, Greg Rucka, Gary D. Schmidt, Cavan Scott, Charles Soule, Sabaa Tahir, Elizabeth Wein, Glen Weldon, Richard William Wheaton, Gary Whitta
Ocena 6,7
Star Wars: Z pewnego punktu widzenia. 40 opowiadań na 40-lecie Nowej nadziei Ben Acker, Renée Ahdieh, Tom Angleberger, Ben Blacker, Jeffrey Brown, Pierce Brown, Meg Cabot, Rae Carson, Adam Christopher, Zoraida Córdova, Delilah S. Dawson, Kelly Sue DeConnick, Paul Dini, Ian Doescher, Ashley Eckstein, Matt Fraction, Alexander Freed, Jason Fry, Kieron Gillen, Christie Golden, Claudia Gray, Pablo Hidalgo, Emily Kate Johnston, Paul S. Kemp, Mur Lafferty, Ken Liu, Griffin McElroy, John Jackson Miller, Nnedi Okorafor, Daniel José Older, Mallory Ortberg, Beth Revis, Madeleine Roux, Greg Rucka, Gary D. Schmidt, Cavan Scott, Charles Soule, Sabaa Tahir, Elizabeth Wein, Glen Weldon, Richard William Wheaton, Gary Whitta
Meg Cabot
Meg Cabot
Meggin Patricia Cabot, znana pod pseudonimem Meg Cabot (ur. 1 lutego 1967 r. w Bloomington w USA),pisała również pod pseudonimem Jenny Carroll lub Patricia Cabot. Amerykańska pisarka znana z romantycznych komedii dla nastolatków i dorosłych. Napisała i opublikowała niemal 40 książek. Obecnie mieszka w Key West na Florydzie. Przeniosła się tam z Nowego Jorku. Powodem opuszczenia NYC był zamach na World Trade Center 11 września 2001, w pobliżu "dwóch wież" na Wall Street pracował jej mąż. Gdy była dzieckiem jej ulubionymi autorami byli Jane Austen, Judy Blume i Barbara Cartland. Jest mężatką od 1 kwietnia1993 roku. Jej mężem jest pisarz i poeta Benjamin D. Egnatz. Ślub odbył się we Włoszech, a historia związku Meg Cabot i jej męża stała się kanwą książki Włoskie szaleństwo. Pierwszą książką jaką napisała była Where roses grow wild (Tam, gdzie rosną dzikie róże). Została ona wydana w 1998 roku. Meg Cabot jest też współtwórcą scenariuszy do filmów: Księżniczka na lodzie (2005) i Pamiętnik księżniczki (2001).
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Pamiętnik księżniczki 3. Zakochana księżniczka Meg Cabot
Pamiętnik księżniczki 3. Zakochana księżniczka
Meg Cabot
Powieść „Zakochana księżniczka” autorstwa Meg Cabot to kolejna odsłona niezwykle popularnej serii o perypetiach Mii Thermopolis – zwyczajnej nastolatki, która zupełnie niespodziewanie została księżniczką Genowii. Książka, podobnie jak poprzednie tomy, utrzymana jest w lekkim, humorystycznym tonie, a jednocześnie porusza tematy bliskie młodym czytelnikom: pierwszą miłość, szkolne problemy, relacje rodzinne i trud sztuki dorastania. Już sam opis zapowiada prawdziwą lawinę kłopotów, które spadają na Mię. Dwója z algebry wydaje się niemal pewna, jej mama jest w ciąży, a przed bohaterką stoi stresująca, oficjalna wizyta w Genowii. Jakby tego było mało, pojawia się wątek książęcego kuzyna, który – przynajmniej w wyobraźni Mii – może stanowić dla niej realne zagrożenie. Jednak, zgodnie z tytułem, największym problemem okazuje się miłość. I to miłość nieszczęśliwa, jednostronna, pełna nieporozumień i nastoletnich dramatów. Meg Cabot z ogromną lekkością oddaje emocje głównej bohaterki. Mia jest postacią bardzo autentyczną – jej myśli bywają chaotyczne, reakcje przesadzone, a wnioski często dramatyczne, co doskonale oddaje sposób myślenia nastolatki. Dzięki narracji w formie pamiętnika czytelnik ma wrażenie, że zagląda prosto do głowy bohaterki, dzieląc z nią zarówno chwile wstydu, jak i radości czy zakochania. To właśnie ta szczerość i bezpośredniość sprawiają, że Mia zyskuje sympatię odbiorców. Na uwagę zasługuje również humor, który jest jednym z najmocniejszych atutów książki. Autorka z dużym wyczuciem balansuje między ironią a ciepłym żartem, nie popadając w przesadę. Sytuacje, które w rzeczywistości mogłyby być bardzo stresujące, przedstawione są w sposób lekki i zabawny, co czyni lekturę przyjemną i odprężającą. Jednocześnie Cabot nie bagatelizuje problemów bohaterki – pokazuje, że nawet księżniczka musi mierzyć się z codziennymi trudnościami. „Zakochana księżniczka” to książka skierowana głównie do młodzieży, jednak dorośli czytelnicy również mogą znaleźć w niej coś dla siebie – choćby sentymentalny powrót do czasów pierwszych zauroczeń i szkolnych dramatów. To opowieść o dorastaniu, odpowiedzialności i poszukiwaniu własnej tożsamości w świecie pełnym oczekiwań. Meg Cabot po raz kolejny udowadnia, że potrafi pisać historie lekkie, a jednocześnie mądre i pełne uroku. To idealna lektura na poprawę nastroju i oderwanie się od codziennych problemów.
Bettygreen - awatar Bettygreen
ocenił na83 miesiące temu
Pamiętnik księżniczki. Tom 2. Księżniczka w blasku reflektorów Meg Cabot
Pamiętnik księżniczki. Tom 2. Księżniczka w blasku reflektorów
Meg Cabot
„Księżniczka w blasku reflektorów” to drugi tom kultowej serii Meg Cabot, który z powodzeniem rozwija historię Mii Thermopolis – zwyczajnej nastolatki, która zupełnie niespodziewanie musi odnaleźć się w roli księżniczki Genowii. Autorka po raz kolejny udowadnia, że doskonale rozumie emocje młodych czytelników i potrafi opowiadać o dojrzewaniu w lekki, zabawny, a jednocześnie trafny sposób. W tej części Mia zmaga się z konsekwencjami wydarzeń z pierwszego tomu. Choć wydawało się, że największy szok – odkrycie królewskiego pochodzenia – ma już za sobą, rzeczywistość szybko weryfikuje jej optymizm. Publiczne wystąpienie w telewizji, zorganizowane przez apodyktyczną grand-mère, kończy się kompromitacją, a dziewczyna po raz kolejny staje się obiektem zainteresowania mediów. Cabot z humorem pokazuje, jak trudno zachować prywatność, gdy każdy gest i każde słowo są oceniane przez innych. Jednym z największych atutów książki jest autentyczność głównej bohaterki. Mia pozostaje nieidealna – bywa gadatliwa, impulsywna i nie zawsze myśli, zanim coś powie. Właśnie dzięki temu czytelnik łatwo może się z nią utożsamić. Jej problemy, mimo królewskiego kontekstu, są bardzo przyziemne: konflikty z przyjaciółką Lilly, skomplikowane relacje rodzinne czy zakłopotanie związane z nowym związkiem mamy. To sprawia, że historia nie jest jedynie bajką o księżniczce, ale opowieścią o dorastaniu i odpowiedzialności. Styl Meg Cabot pozostaje lekki i dynamiczny. Forma pamiętnika, charakterystyczna dla całej serii, nadaje narracji swobody i intymności. Czytelnik ma wrażenie, że Mia zwierza mu się ze swoich porażek i lęków, ale też drobnych zwycięstw. Dialogi są naturalne, a humor sytuacyjny sprawia, że książkę czyta się szybko i z przyjemnością. „Księżniczka w blasku reflektorów” porusza również ważniejszy temat – presję oczekiwań. Mia musi nauczyć się, że bycie sobą nie zawsze jest łatwe, zwłaszcza gdy reprezentuje się cały kraj, nawet jeśli liczy on tylko trzydzieści tysięcy mieszkańców. Konsekwencje jej „gadulstwa” uczą ją, że słowa mają znaczenie, a dorastanie wiąże się z ponoszeniem odpowiedzialności za własne decyzje. Podsumowując, drugi tom serii o księżniczce Mii to udana kontynuacja, która nie tylko bawi, ale i subtelnie uczy. To idealna lektura dla młodzieży, a także dla dorosłych, którzy szukają lekkiej, inteligentnej historii z humorem i sercem. Meg Cabot po raz kolejny udowadnia, że życie księżniczki – podobnie jak życie nastolatki – nigdy nie jest proste.
Bettygreen - awatar Bettygreen
ocenił na93 miesiące temu
Nie da rady bez czekolady Caroline Pitcher
Nie da rady bez czekolady
Caroline Pitcher
"Nie da rady bez czekolady" ma właściwości tej brązowej słodyczy. Świetnie nadaje się jako przekąska, wypełniacz między cięższymi posiłkami. Sprawia, że czujemy przyjemność i zadowolenie. I odbija swe pozytywne skutki na wskaźniku wagi, powoduje wyrzuty sumienia u osób stosujących dietę lub utrzymujących zdrowy tryb życia.

Szesnastoletnia Emily (dla przyjaciół Em) do szkoły jeździ autobusem. Jest on bardzo ważnym miejscem spotkań i dobrą okazją do obserwacji. Em spotyka w nim swoje przyjaciółki- Star oraz Lizzie, a także (jakżeby inaczej) Pana Okropnego, który zna jej wstydliwy sekret i bardzo chce wyjawić go światu, jak również Chłopca z Tubą, Panią z Wózkiem i wiele innych ciekawych postaci. W szkole nadchodzą egzaminy, w weekend impreza, a w nocy ciasto czekoladowe. Czego chcieć więcej?

Ja chciałam więcej.Więcej stron. Wiem, że gdyby ta książka miała kilka kartek więcej, spełniłby się kiczowaty scenariusz zakończenia, jaki przyszedł mi na myśl po przeczytaniu opisu książki. Gdybym spotkała się w niej z tym zakończeniem, odłożyłabym ją na bok bez zastanowienia, momentalnie o niej zapominając, klasyfikując ją jako odmóżdżacz i już. Ale ta pozycja nie mieści się w tej rubryce. Gdzie mogę ją więc zakwalifikować?

Bez wahania mogę powiedzieć, jak zamierzałam ją zaszufladkować: jako lekką, mało ambitną lekturę do przeczytania dla odciążenia zmęczonego szkołą umysłu. Chciałam przy tej pozycji po prostu odpocząć. Udało mi się to. Prawie. Książka wciągnęła mnie na tyle, że nie przerwałam lektury aż do ostatniej strony. Wiąże się to z tym, iż poszłam spać później niż zwykle i nie wyspałam się. A w sumie warto było. Tak myślę. Choć... co właściwie tak mnie urzekło?

Na pewno język powieści. Choć czytało się szybko, irytowało mnie używanie wyrażeń typu 3maj się, xaminy itd. Główna bohaterka też nie. Choć dziewczę było miłe, nie odznaczało się powalającą osobowością, w dodatku większość czasu spędzała na pielęgnacji i medytacji na temat własnych stóp. Podobnie banalnie przedstawiono jej przyjaciółkę Lizzie. Została obdarzona pospolitymi cechami szalenie ładnej podrywaczki. Po 2 dniach od przeczytania książki nie potrafiłam przypomnieć sobie jej imienia. Na pamięć się nie uskarżam, więc to chyba o czymś świadczy.

Niepochlebnych słów nie znajduję jednak dla drugiej przyjaciółki Em, Star. Jej prawdziwe imię- Amarylis pewnie na długo pozostanie mi w pamięci. Podobnie jak jej charakter. Może i sztampowy, ale taki... znajomy. (tak, Star to książkoholiczka) I naprawdę miły.
Będąc przy bohaterach warto wspomnieć o rewelacyjnym Jono i postaciach epizodycznych- Chłopcu z Tubą czy Pani z Wózkiem- świetni!

Choć akcję dało się przewidzieć, nie była nudna. Miłe urozmaicenie stanowiły przepisy na różne potrawy (choć może lepiej ich nie wypróbowywać?). Zaskoczyła mnie trochę fabuła- nie spodziewałam się po tej książce żadnych poważnych tematów, realnych problemów, tylko samych kłopotów miłosnych. Była to miła niespodzianka i odmiana w stosunku do typowych młodzieżówek, takich jak "Nie da rady bez czekolady" mogłoby być więcej.

Książkę polecam nastolatkom lubiącym takie tematy i dopiero rozpoczynającym przygodę z czytaniem. Doświadczonym czytelnikom- tylko do odprężenia w ciężkie dni. Inaczej cała czekolada może pójść w boczki,a tego byśmy nie chcieli, prawda?
ffer - awatar ffer
ocenił na613 lat temu
Pamiętnik Cathy Sean Stewart
Pamiętnik Cathy
Sean Stewart
Pamiętnik Cathy to pierwszy tom serii spisanej przez Seana Stewarta, kolejnej historii z gatunku „young adult paranormal”. Spośród podobnych tytułów ta wyróżnia się nietypową formą – jest to pamiętnik ozdobiony licznymi lustracjami i dopiskami na marginesach. W dodatku do książki dołączono garść drobiazgów związanych z serią, takich jak chusteczka z odciskiem ust, jakieś dokumenty czy zdjęcie tajemniczego małżeństwa. To dowody, które zebrała bohaterka podczas swojego śledztwa. Kim jest owa Cathy? Zwykłą nastolatką rodem z USA, która niedawno została rzucona przez starszego od siebie chłopaka, Victora. Zaskoczyło ją to o tyle, że kompletnie się tego nie spodziewała i nie rozumie, dlaczego gość nagle zerwał kontakt. Postanawia się więc temu bliżej przyjrzeć, przeprowadzić prywatne śledztwo, które odpowie jej na kilka pytań. Ot, na przykład kim tak naprawdę jest Victor? Dlaczego ją rzucił? Jaką tajemnicę skrywa? A skrywa, i to taką niesamowitą, rodem z powieści science-fiction. W książce pojawi się też chińska mafia, olbrzymia fortuna, wreszcie dobra przyjaciółka, która od czasu do czasu będzie wspierać Cathy w jej działaniach (i przy okazji próbować przemówić jej do rozumu). Pamiętnik Cathy obfituje więc w zwroty akcji, nietypowe sytuacje oraz zabawne dialogi. To jednak z tych książek, które są naprawdę śmieszne, lekko napisane i okraszone sporą ilością nietypowych sytuacji. Sama historia jest przyzwoita, choć dość typowa dla powieści YA. Niezwykła forma graficzna robi jednak swoje. Co prawda „dowody” niewiele wnoszą do opowieści i nie straci wiele ktoś, kto zdecyduje się na ebook, ale podnoszą atrakcyjność lektury. Ot, taki fajny detal, podobnie jak owe dopiski i ozdoby pojawiające się na każdej stronie. Na pewno nietypowa rzecz, która dzięki formie zapada w pamięć. Szkoda, że kolejnych tomów nie wydano w Polsce. Więcej recenzji: https://zdalaodpolityki.pl/category/ksiazka/ Zapraszam do współpracy autorów i wydawców!
Michał Zacharzewski - awatar Michał Zacharzewski
ocenił na61 rok temu
Szkoła dla snobów Carrie Karasyov
Szkoła dla snobów
Carrie Karasyov Jill Kargman
Hmmm, co mogłabym powiedzieć o tej książce? Nie jest to na pewno górnolotna książka, ale też nie tego oczekiwałam po tej pozycji. Chciałam po prostu pośmiać się i przeczytać coś zupełnie nieangażującego. Były pewne momenty, których zupełnie nie zrozumiałam. Ale to może wina mojej głupoty czy coś, a nie książki. Trudno powiedzieć. Nie podobał mi się też bardzo - choć to tylko moja opinia i tylko moje preferencje - ten motyw, w którym bohaterka waha się pomiędzy Antonym a Oliverem. Trochę mnie to denerwowało, ale to już kwestia moich własnych upodobań. Jednak nie chcę mówić tylko o minusach tej książki, bo przecież daję tej książce 6 gwiazdek, nie może być zła, prawda? I racja, nie jest. Bardzo lekko i szybko się ją czyta. I spodobało mi się jak zostały pokazane różnice w przyjaźni Lucy z poszczególnymi osobami - Sofią, Diamentami, Oliverem... (w końcu przez większość książki traktowali się bardziej jak przyjaciół, mimo, że się sobie podobali) Jest to też bardzo zabawna książka, chociaż może powinnam raczej powiedzieć ironiczna, bo te wszystkie sytuacje, które się tam dzieją są takie... nieprawdopodne...?, że po prostu całość wydała mi się ironiczna. A także, bo nie mogłabym o tym zapomnieć, odniesienia do tenisa. Dosłownie my love. To jest coś za co dałam tej książce tyle gwiazdek. Uwielbiam tenisa (chociaż nie gram profesjonalnie jak Luc),więc to był strzał w dziesiątkę i coś, co przyciągnęło mnie do tej książki. I myślę, że na tym skończę mój wywód, ponieważ powiedziałam już chyba wszystko na czym mi zależało. Także, do kolejnej opini ~ Evanlyn
Evanlyn_and_books - awatar Evanlyn_and_books
ocenił na62 lata temu

Cytaty z książki Pamiętnik księżniczki

Więcej

Nikt nie zaczepi dziewczyny w wojskowych butach, a już zwłaszcza wegetarianki.

Nikt nie zaczepi dziewczyny w wojskowych butach, a już zwłaszcza wegetarianki.

Meg Cabot Pamiętnik księżniczki Zobacz więcej

Może właśnie od tego zaczynają się wojny, że ktoś każe się komuś zamknąć, a potem nikt nie wyciąga ręki na zgodę.

Może właśnie od tego zaczynają się wojny, że ktoś każe się komuś zamknąć, a potem nikt nie wyciąga ręki na zgodę.

Meg Cabot Pamiętnik księżniczki Zobacz więcej

Jakim cudem miłe osoby pokroju księżnej Diany giną w wypadkach samochodowych, a wredne pokroju Lany nigdy?

Jakim cudem miłe osoby pokroju księżnej Diany giną w wypadkach samochodowych, a wredne pokroju Lany nigdy?

Meg Cabot Pamiętnik księżniczki Zobacz więcej
Więcej