Dotyk zła

„Dotyk zła” to książka, która naprawdę mocno mnie wciągnęła. To jeden z tych kryminałów, przy których kiedy już zacznie się czytać, trudno przestać. Śledztwo jest prowadzone ciekawie, pojawia się sporo poszlak i tropów, które momentami potrafią zmylić czytelnika. Kilka razy łapałam się na tym, że podejrzewałam zupełnie inne osoby.

Temat jest trudny, bo dotyczy cierpienia dzieci, więc niektóre fragmenty są emocjonalnie wymagające. Jednocześnie narracja jest bardzo dobrze poprowadzona i historia rozwija się w sposób, który naprawdę angażuje.

Bardzo podobało mi się też napięcie między między śledczymi. To nie jest typowy wątek romantyczny, raczej subtelna chemia i napięcie, które dodaje historii dodatkowej warstwy.

To po prostu dobry, wciągający kryminał, który czyta się bardzo płynnie. Kiedy musiałam odłożyć książkę, często myślałam o tym, co wydarzy się dalej, a to dla mnie zawsze znak, że historia naprawdę działa.

Nie sprawdzałam jeszcze, czy autorka napisała kontynuację, ale jeśli tak chętnie wrócę do tych bohaterów.
Jeśli lubicie kryminały, które wciągają i trzymają w napięciu, zdecydowanie polecam. 📚🖤

„Dotyk zła” to książka, która naprawdę mocno mnie wciągnęła. To jeden z tych kryminałów, przy których kiedy już zacznie się czytać, trudno przestać. Śledztwo jest prowadzone ciekawie, pojawia się sporo poszlak i tropów, które momentami potrafią zmylić czytelnika. Kilka razy łapałam się na tym, że podejrzewałam zupełnie inne osoby.

Temat jest trudny, bo dotyczy cierpienia...

Trzymająca w napięciu, bardzo dobra książka.

Trzymająca w napięciu, bardzo dobra książka.

Jeden z moich lepszych przeczytanych kryminałów. Super zwroty akcji, ciekawi bohaterowie. Wciąga od pierwszych stron i trzyma czytelnika w napięciu do końca. Cała seria przedemną 😀

Jeden z moich lepszych przeczytanych kryminałów. Super zwroty akcji, ciekawi bohaterowie. Wciąga od pierwszych stron i trzyma czytelnika w napięciu do końca. Cała seria przedemną 😀

super

super

Jeden ze słabszych kryminałów jakie czytałam. Książka ma już ponad 25 lat od wydania i dzisiaj te stereotypowe postacie oraz ich sztampowe teksty rodem z kryminalnych seriali by się nie sprzedały. Mordercę możemy odgadnąć już po kilku krótkich rozdziałach. Wątek romantyczny jest strasznie płaski i banalny. Książka na zabicie czasu i nic więcej.

Jeden ze słabszych kryminałów jakie czytałam. Książka ma już ponad 25 lat od wydania i dzisiaj te stereotypowe postacie oraz ich sztampowe teksty rodem z kryminalnych seriali by się nie sprzedały. Mordercę możemy odgadnąć już po kilku krótkich rozdziałach. Wątek romantyczny jest strasznie płaski i banalny. Książka na zabicie czasu i nic więcej.

To moje pierwsze spotkanie z tą autorką, ale jestem pewna, że nie ostatnie. Alex Kava świetnie przestawiła tło akcji, bohaterowie byli dobrze wykreowani i mimo, że od początku wiedzieliśmy, kto jest mordercą, książkę czytało się z zapartym tchem. Czasami miałam wrażenie, że przeniosłam się do wczesnych lat dwutysięcznych i na nowo mogę odkrywać specyfikę tamtych lat. Kluczenie, analizy psychologiczne mordercy, walka dobra ze złem-przepis na idealny thriller i Alex Kava udało się stworzyć coś bardzo dobrego, a najważniejsze jest to, że to jeszcze nie koniec🤫

To moje pierwsze spotkanie z tą autorką, ale jestem pewna, że nie ostatnie. Alex Kava świetnie przestawiła tło akcji, bohaterowie byli dobrze wykreowani i mimo, że od początku wiedzieliśmy, kto jest mordercą, książkę czytało się z zapartym tchem. Czasami miałam wrażenie, że przeniosłam się do wczesnych lat dwutysięcznych i na nowo mogę odkrywać specyfikę tamtych lat....

Co to była za opowieść! Nasza główna bohaterka nie zdążyła się jeszcze pozbierać po poprzednim seryjnym jak znowu trafia w oko cyklonu i musi zmierzyć się nie tylko z nim, ale również ze swoim strachem. A jest się czego bać, bo seryjny stwierdza, że to świetny pomysł aby ją straszyć... Odkryje również historię, która nie miała nigdy ujrzeć światła dziennego. Trzymająca w napięciu do samego końca. Wspaniała.

Co to była za opowieść! Nasza główna bohaterka nie zdążyła się jeszcze pozbierać po poprzednim seryjnym jak znowu trafia w oko cyklonu i musi zmierzyć się nie tylko z nim, ale również ze swoim strachem. A jest się czego bać, bo seryjny stwierdza, że to świetny pomysł aby ją straszyć... Odkryje również historię, która nie miała nigdy ujrzeć światła dziennego. Trzymająca w...

"Dobro i zło, czy rzeczywiście dzieli je wyraźna linia?"
Po "dotyk zła" sięgnęła po dłużej przerwie od czytania czegokolwiek, a w szczególności kryminałów. Zdecydowanie był to dobry wybór na powrót do regularnego czytania; powieść wciągnęła mnie od samego początku. Autor, choć wielokrotnie wskazuje czytelnikowi na to, kto stoi za makabrycznymi zbrodniami, równie wiele razy zasiewa ziarno niepewności. Choć po przeczytaniu pierwszych dwustu stron odnosiłam wrażenie, że można by już zaraz zamknąć tę historię, to kolejne 300 stronić absolutnie nie ciągnęło się czy odstawało poziomem od początku książki. "Dotyk zła" kończy się w sposób, który zarówno daje przestrzeń na kontynuację, której jak już wiem, się doczekał, jak i może stanowić zakończenie serii. Z chęcią sięgnę po kolejną książkę z tego cyklu, chociażby po to, żeby zobaczyć, czy wątek romantyczny, który w moim odczuciu wypadał najsłabiej z wszystkich elementów książki, został doszlifowany, oraz czy dalsza część przygód bohaterów również nie zawodzi czytelnika.

"Dobro i zło, czy rzeczywiście dzieli je wyraźna linia?"
Po "dotyk zła" sięgnęła po dłużej przerwie od czytania czegokolwiek, a w szczególności kryminałów. Zdecydowanie był to dobry wybór na powrót do regularnego czytania; powieść wciągnęła mnie od samego początku. Autor, choć wielokrotnie wskazuje czytelnikowi na to, kto stoi za makabrycznymi zbrodniami, równie wiele razy...

Choć czytelnik prawie od pierwszych stron dowiaduje się kto stoi za porwaniami i morderstwami małych chłopców, komisarz musi do tego dojść po zapoznaniu się z dowodami. Komisarz prowadzi dochodzenie nieudolnie, to jego partnerka profiler podaje mu kto za tym stoi. Nawet wtedy ma jeszcze wątpliwośći, chociaż wszystkie dowody wskazują konktertną osobę. Boi się opinii publicznej i ojca, który cieszy się autorytetem. Trochę mnie to irytowało, bo można było szybciej ukrócić działanie morderrcy sadysty. Akcja książki wciągnęła mnie i nie mogłam się doczekać wyjaśnienia. Niestety, chyba trzeba poczekać na opisanie dalszych losów. Zakończenie nijakie.

Choć czytelnik prawie od pierwszych stron dowiaduje się kto stoi za porwaniami i morderstwami małych chłopców, komisarz musi do tego dojść po zapoznaniu się z dowodami. Komisarz prowadzi dochodzenie nieudolnie, to jego partnerka profiler podaje mu kto za tym stoi. Nawet wtedy ma jeszcze wątpliwośći, chociaż wszystkie dowody wskazują konktertną osobę. Boi się opinii...

Mizernie w stosunku do oczekiwań, lecz wciąż nie tragicznie. Wolne tempo akcji, trochę bezsensownie rozciągnięta, jednak samego zakończenia nie przewidziałam. Bezproblemowo obyłoby się bez 200 stron. Fakt, że powieść kończy się cliffhangerem jeszcze pogarsza to odczucie.

Mizernie w stosunku do oczekiwań, lecz wciąż nie tragicznie. Wolne tempo akcji, trochę bezsensownie rozciągnięta, jednak samego zakończenia nie przewidziałam. Bezproblemowo obyłoby się bez 200 stron. Fakt, że powieść kończy się cliffhangerem jeszcze pogarsza to odczucie.