Po prostu Nigella. Smacznie, łatwo, przyjemnie.

Jak zawsze pięknie wydana, dopracowana w szczegółach.. Ta książka niezwykle inspiruje - autor podaje dosyć proste przepisy, ale ze "zdrowym" twistem - z dodatkami, które mają opinie niezwykle wartościowych dla naszego zdrowia. Muszę przyznać, że często przeglądam te książkę szukając pomysłów na dziwne połączenie smakowe. Generalnie, tą książką Jamie Oliver nie zawodzi :)

Jamie Oliver prowadził różne programy kulinarne za granicą. Obecnie jest autorem,, Jamie Oliver's Food Revolution”. Byłam bardzo ciekawa jego książki ,,15 minut w kuchni”, gdyż wcześniej nie miałam większej styczności z jego osobą. Mój blog z założenia miał zawierać przepisy proste, szybkie i niedrogie w przygotowaniu. Nie inaczej ma być z ksiązką Jamiego Oliviera, który rozumiejąc zabieganych ludzi na bazie wielu prób i błędów wraz z całym zespołem przygotował książkę. W początkowej części znajduje się lista sprzętów niezbędnych do korzystania z kuchni, a następnie lista składników, która w spiżarni nigdy nie zginie, a okaże się nieraz potrzebna. Ja sama wolę mieć więcej produktów w domu, niż chwilę przed pędzić do sklepu, bo mi czegoś brakuje. Książka została podzielona na kilka kategorii. Pierwszą z nich jest Kurczak. Pomyślicie, kurczak, jak kurczak, co można z niego przygotować w 15 minut? A jak widać można. Znajdziemy tutaj przepisy na Kurczaka Tikka, Pikatnego kurczaka po cajuńsku, Nieprzytomnie pyszną sałatkę z kurczakiem, czy Niesamowitego kurczaka. Do niektórych z nich są także podane przepisy na dodatki, jak np. sałatka z arbuza, rzodkiewki i makaronu. Z pewnością wypróbuję przepis na Sałatkę cesarską chrupiącym kurczakiem w polencie. Następnym rodzajem mięsa jest Wołowina. Co w tej kategorii przygotował dla nas Jamie Oliver? Od razu rzucają się w oczy Pyszne klopsiki Chili Con Carne z Bulgurem. Smakoszy mięsa zachwyci także Wołowina Chimichurri, ziemniaczki i chrupiąca sałatka. Nie przejdziecie także z pewnością obojętnie obok Szwedzkich klopsików, ryżu z selerem i szpinakiem. Czy są tutaj fani Wieprzowiny? W takim razie z przyjemnością skosztują Medalionów z szynką, cukinię z miętą i brązowy ryż, a także Tacos z boczkiem, czarną fasolę i sałatkę z awokado. Jeżeli nie lubicie Wieprzowiny to być może Jagnięcina przypadnie Wam do gustu? Wspaniale prezentuje się Ryż z groszkiem, jako dodatek do Kotletów jagnięcych z kostką. Nie lada gratką powinny być także Placki tureckie, surówka z Fetą i ziołami. Warto jeść ryby, dlatego działu z nimi także nie mogło zabraknąć. Znajdziemy tutaj przepis na Krewetki Cajun, puree z batatów i świętą trójcę warzyw. Wędzony łosoś z pewnością także zachwyci nawet tych najbardziej wymagających. Kolejny dział to moje ulubione Makarony. Mogłabym je jeść i jeść, więc z ciekawością zaglądam, co też Jamie Oliver proponuje swoim czytelnikom. I już widzę Bolognese z krabem, Carbonarę z chorizo i już jestem głodna. A to jeszcze nie koniec, lecę dalej i trafiam na Proste spaghetti, a także Makaron z brokułami. Zupy i kanapki to również coś dla mnie. Kto z Was także ma ochotę na Meksykańską zupę pomidorową, Krem z dyni, a może jednak wolicie Bułeczki z rybą? Wege staje się coraz bardziej popularne, dlatego autor proponuje np. Warzywne chili, sałatkę z tortillami i awokado, Sałatkę grecką na nowo, czy Sałatkę z cukinii. Wiosenna frittata będzie smakowała nie tylko w marcu, czy kwietniu. Po przebudzeniu warto coś zjeść, więc Śniadania to must have. Tym bardziej, gdy na stole lądują Naleśniki z kukurydzą, pancettą i syropem klonowym, Wyśmienita ścierana sałatka owocowa, czy Pyszne koktajle na 4 sposoby. Na końcu znajdują się dania, a wraz z nimi podane kalorie, tłuszcze, cukier, tłuszcze nasycone oraz strona, na której zamieszczono przepis. Ostatnie strony to spis treści, który z pewnością pomoże jeszcze lepiej odnaleźć się w tej pozycji. Jak widzicie znajduje się w tej pozycji naprawdę wiele propozycji, które powinny zadowolić naprawdę najbardziej wymagającego czytelnika. Zdjęcia są kolorowe, jedne bardziej zachęcające do jedzenia, inne mniej, jednak raczej jestem pozytywnie zaskoczona ,,15 minutami w kuchni”. Jest dobra, jak dla mnie czegoś jej delikatnie braknie, jednak naprawdę warto poświęcić jej swój czas. Moja ocena : 8/10

Ewidentnym plusem tej książki nie są moim zdaniem przepisy, ale "rybne ABC", które znajduje się na początku książki. Z ciekawością przeczytałam jak poprawnie filetować, przechowywać, wędzić, czy grillować ryby (znalazłam masę cennych informacji!). Same przepisy są nieco przekombinowane... Jednak aby nie zniechęcić nikogo do sięgnięcia po nie, podaję kilka "perełek", które serdecznie polecam: 1. Tartinki z pastą rybną, str. 72. 2. Pulpeciki rybne (z przepisu na zupę rybną z pulpecikami - za zupą rybną nie przepadam, za to pulpeciki są pyszne - jako dodatek do obiadu),str. 118. 3. Śledź marynowany (nazywany u nas "zgniłą rybą" ;) ),str. 226 - ten przepis polecam szczególnie, rewelacja!

Książka ładnie wydana, każdy ze 104 przepisów opatrzony jest estetycznym zdjęciem. Wśród przepisów są przepisy na ciastka, tarty, muffiny, torty, lody oraz słodkości na Wielkanoc i Boże Narodzenie. Przepisy oznaczono wg.poziomów trudności od łatwego do mistrzowskiego więc nawet początkujący amator wypieków może znaleźć coś dla siebie.

Powinnam raczej napisać "przegotowane" niż przeczytane. Książka ciekawa przez swoją różnorodność. Minusem jest problem ze skompletowaniem listy składników. Bardzo duży plus za ciekawy podział tematyczny przepisów....polecam "Ucztę Wenecką" i niech nikogo nie zdziwi rozdział "Stypa" . Jednym słowem warto kupić.

Pierwsza i (moim zdaniem) najlepsza książka kucharska Lidla. Po nią sięgam zdecydowanie najczęściej. Jako potwierdzenie - lista ulubionych przepisów ;) ...Od okładki z Pascalem począwszy: 1. Faszerowane papryki, str. 41. 2. Pomidory faszerowane, str. 56. 3. Spaghetti z pulpecikami, str. 81. 4. Zapiekanka makaronowa z warzywami, str. 82. 5. Pstrąg pieczony w ziołach, str. 97. 6. Łosoś (danie nazwane przeze mnie "gołąbkami z łososia" ;) ),str. 119. ...Na okładce z Okrasą skończywszy: 7. Panierowany camembert, str. 25. 8. Szybkie burrito, str. 35. 9. Kurczak w miodzie, str. 87. 10. Dip z ciecierzycy, str. 117. 11. Grillowane banany, str. 150.

Książka kucharska to taki trochę dziwny gatunek, ni to poradnik, ni biografia, czasami też po części przemyślenia i ciekawostki zebrane przez autora z odbytych przez niego podróży. Kiedyś ten specyficzny tym kojarzył mi się z niemal archaicznymi, regionalnymi, pozbawionymi ładnych ilustracji oraz przesyconych ludowością publikacjami. Wydaje mi się, że wraz z jakimś tam rozwojem zmianie uległo też to jak powinno wyglądać danie. Przecież w porządnej restauracji kpiną byłoby podanie konsumentowi nieudekorowanego i wyglądającego mało apetycznie posiłku. Nawet na zajęciach praktycznych nauczycielka od nas tego wymaga. Teraz taki wniosek: nie wiecie co wybrać? Wybierzcie gastronomię, bo łączy prawie wszystko: plastykę, język polski, fizykę, chemię… Dobra, ale wracając do tematu: płacąc wymagamy, ale czy od czasu do czasu nie warto w domu pozwolić sobie na odrobinę luksusu? Pewnie też za niższą cenę i to przyjemne uczucie, kiedy przygotowało się coś, co dobrze smakuje! Całkiem niedawno miałam okazję zapoznać się z treścią kolejnej książki kucharskiej uroczej Sophie Dahl. Zabłysnęła w świecie mody jako modelka nosząca rozmiar 42, ale Wy jako bibliofile może bardziej kojarzycie jej dziadka – Roalda Dahl, który tworzył opowieści dla dzieci, między innymi „Charlie i fabryka czekolady” (w ekranizacji wystąpił Johnny Depp, a reżyserem jest Tim Burton) Już sam tytuł naprowadza czytelnika na to, że znajdzie przepisy, które według autorki są typowe lub idealne dla danej pory roku. Zawarta treść jest podzielona na pięć głównych działów, zaczynając od jesieni poprzez zimę, cudowną wiosnę a na lecie kończąc plus część poświęcona tylko i wyłącznie deserom. Każda z części , oprócz ostatniej, dodatkowo jest podzielona na trzy główne posiłki, które powinniśmy zjeść w ciągu dnia, czyli śniadania, obiady i kolacje. Produkty, których używa autorka są na ogół sezonowe, czyli zdrowe, świeże i tanie surowce. Według mnie dania przygotowane na podstawie przepisów Sophie Dahl są sycące i pyszne. Myślę, że każdy znajdzie coś adekwatnego do swoich umiejętności oraz będzie je szlifował dzięki małej pomocy uroczej autorki. Użyte produkty nie są raczej pochodzenia typowo zwierzęcego, więc mam wrażenie, że ta publikacja nie przypadnie do gustu miłośnikom mięsa, dla których ten surowiec powinien znajdować się w każdym daniu. Składniki używane przez modelkę wydają mi się być oryginalne, ale jednocześnie łatwe do zastąpienia w razie, gdy ewentualnie czegoś nam zabraknie. Pomimo wszystkich zawartych przepisów nie wydaje mi się, aby to był taka typowa książka kucharska, bowiem zawiera wiele notatek od autorki, w których wspomina o swoim życiu. Tak trochę jakby była to publikacja kucharsko – biograficzna. Myślę jednak, że to jest plusem, ponieważ dzięki takiemu zabiegowi mamy okazję bliżej poznać Sophie i jej naprawdę ciekawą historię. Zawsze towarzyszy jej humor oraz niezwykły zmysł, dzięki któremu wszystko jest bardzo estetyczne. Dzięki słowom od autorki miałam wrażenie jakbym prowadziła rozmowę ze swoją przyjaciółką a na dodatek gotujemy razem coś dobrego. (Martyna, jeśli to czytasz to wiedz, że nie będę więcej otwierać Piccolo! ;] ) Druga książka panny Dahl, a raczej już pani Cullum, podobnie jak pierwsza jest przyozdobiona licznymi, pięknymi fotografiami, które wzmagają apetyt oraz ukazują uśmiechniętą Panią Domu. „Na każdą porę. Rok w przepisach” polecam każdemu miłośnikowi dobrego jedzenia oraz tym, którzy bardzo cenią sobie estetykę. W tej publikacji znajdziecie wiele inspiracji oraz ciekawą historię modelki i jej zwariowanej rodziny. http://everydayxbook.blogspot.com

Książkę zakupiłam okazyjnie i w ciemno. Nie było jej w bibliotece, a ktoś chciał tanio odsprzedać więc skorzystałam. Na początku się zniesmaczyłam, bo widać uzależnienie autorki od pewnej firmy produkującej przyprawy.Wiadomo sponsor umożliwia czasem wydanie książki, ale czemu to nie może być firma produkująca coś zdrowego? Mierzi mnie, kiedy kucharz przyprawia dobre dania Tablicą Mendelejewa, celując jednocześnie w zdrowe odżywianie. Można tu jednak pominąć te niezdrowe dodatki i przystąpić do gotowania. Jest to jedna z moich ulubionych pozycji w domowej biblioteczce, widzę tu świeżość pomysłów, chęć zdrowego żywienia. Dwa przepisy szczególnie przypadły mi do gustu: gulasz wołowy z suszoną śliwką oraz polędwica wieprzowa długo pieczona. Dania genialne, zostaną ze mną na bardzo długo. Książka dobrze wydana. Polecam

Mimo iż moja przygoda z Dorotą Świątkowska i jej blogiem zaczęła się parę ładnych lat temu, to w dalszym ciągu zachodzę w głowę jak ta kobieta to robi, że większość jej przepisów jest wręcz idealna, a największe beztalencia sztuki kulinarnej za pomocą jej wskazówek potrafią wyczarować cuda. Kapitalnym uzupełnieniem wersji elektronicznej jest książka "Moje wypieki i desery", która moim skromnym zdaniem doskonale nadaję się na prezent dla każdego z Was. Bo (tak wiem nie zaczyna się z dania od bo); - jest pięknie wydana, - przejrzysta i bardzo czytelna, - podzielona na kilka kategorii m.in: urodziny, dla dzieci, Walentynki, tłusty czwartek, Boże Narodzenie czy na piknik, - kolorowe ilustracje wręcz krzyczą do czytelnika "zjedz mnie, zjedz mnie", - zawiera przepisy, których nie znajdziecie na blogu. Gorąco polecam.

Książki Doroty Świątkowskiej są świetne. Można z nich upiec super smaczne ciasta. Poprzednie książki miałam wypożyczone z biblioteki. Piekłam ciasta, które wychodziły i zachwycały gości, rodzinę. Dlatego kiedy wyszła nowa jej książka postanowiłam taką nabyć, żeby przez kilka miesięcy eksperymentować z nowymi przepisami. W końcu znalazłam przepis idealny na szkolne imprezy. Tani, prosty, smaczny i zawsze wychodzi. Jednym słowem nie zbłaźnię się. Wydanie ładne, czytelne, zachęcające do pieczenia. Polecam

"Jerozolima. Książka kucharska" autorstwa Yotama Ottolenghiego i Samiego Tamimiego to prawdziwa uczta dla miłośników kulinariów, ale także dla tych, którzy pragną zgłębić bogatą i różnorodną kulturę Bliskiego Wschodu. To coś więcej niż zbiór przepisów – to opowieść o mieście pełnym kontrastów, w którym historia, religie i smaki przenikają się od stuleci. Już na pierwszy rzut oka książka zachwyca swoim pięknym wydaniem. Fotografie autorstwa Jonathana Lovekina są artystycznymi dziełami samymi w sobie – każde zdjęcie oddaje bogactwo kolorów, tekstur i atmosferę Jerozolimy. Każdy przepis jest podparty nie tylko dokładnymi instrukcjami, ale również osobistymi historiami autorów, którzy dorastali w tym wyjątkowym mieście. To sprawia, że książka staje się swego rodzaju podróżą po zakątkach Jerozolimy – od suqów po domowe kuchnie. Przepisy, choć na pierwszy rzut oka mogą wydawać się skomplikowane, są niezwykle przystępne. Ottolenghi i Tamimi pokazują, jak z prostych składników stworzyć wykwintne dania, które zachwycą zarówno podniebienia, jak i oczy. Znajdziemy tu zarówno klasyczne potrawy, jak hummus, falafel czy baba ganoush, jak i mniej znane, ale równie smakowite kombinacje, takie jak maqluba (odwrócony ryż) czy mutabbaq (ciasto z nadzieniem serowym). Autorzy umiejętnie łączą tradycje kuchni arabskiej, żydowskiej, ormiańskiej i innych, tworząc unikalne i inspirujące receptury. Jednym z największych atutów tej książki jest jej uniwersalność. To nie jest pozycja wyłącznie dla profesjonalnych kucharzy, ale również dla amatorów, którzy chcą spróbować swoich sił w kuchni bliskowschodniej. Przepisy są zrozumiałe, a składniki – choć nie zawsze typowe dla polskich sklepów – można z łatwością zastąpić lokalnymi odpowiednikami lub znaleźć w sklepach internetowych. Książka "Jerozolima" to coś więcej niż kuchnia – to podróż w głąb kultury, tradycji i historii miasta, które fascynuje i inspiruje. Dzięki niej możemy na moment przenieść się na uliczki Jerozolimy i poczuć smaki, zapachy oraz atmosferę tego miejsca. Gorąco polecam tę książkę nie tylko pasjonatom gotowania, ale każdemu, kto szuka kulinarnej przygody i chce lepiej zrozumieć złożoność jednego z najbardziej fascynujących miast na świecie.

Polecam! Pięknie wydana i bogata w proste, przejrzyste przepisy (bez wyszukanych składników). Duża różnorodność tego co można zrobić z kaszy. Znajdziecie garść informacji i sposobie przygotowania różnych kasz. Następnie książka prowadzi od sałatek, zup, dań głównych, propozycji potraw na kolacje, a na sam koniec przechodzimy do deserów. Oczywiście w tych potrawach królują kasze.

Książka Nigelli Lawson przekazująca pomysły na włoskie dania. Książka jest bogata w fotografie. Znajdziemy w niej 5 głównych rozdziałów: * makarony * mięso i ryby * warzywa i przystawki * słodkości * Boże Narodzenie po włosku. A co jest najlepsze? To, że większość składników podanych w przepisach znajdziemy na sklepowych półkach.

Świetna książka. Przepisy proste do zrobienia, bardzo smaczne. Jest podzielona na rozdziały , z których każdy jest poświęcony jednemu warzywu. Rabarbar, botwinka i burak, kapusta, ziemniak, marchewka, kalafior, cukinia fasola, dynia oraz jeden rozdziała poświęcony dodatkowym takim jak np. karmel jabłkowy, pieczona feta, hirissa czy mus dyniowy. Dla mnie ta książka jest źródłem inspiracji a czasem robię danie dokładnie stosując się do przepisu. Wydana na grubym papierze, na którym można zrobić ewentualne notatki co ja uważam za duża zaletę. Jednym słowem dla mnie książka przydatna i często w użyciu

Tak rzadko daję max gwiazdek, że aż muszę to zapisać w kalendarzu. Książka warta swojej ceny, choć mi udało się kupić za połowę ceny regularnej. Uwielbiam Katie Quinn Davies. To już druga część tej autorki, obydwie posiadam na własność i nie oddam. Tym razem również Katie nie zawiodła. Zdjęcia przepiękne, mistrzostwo, można jeść oczami. Cudownie dopracowana w każdym centymetrze. Dzieło sztuki, dla mnie genialna. Co do przepisów to najlepsze na świecie. Autorka zna się na fachu. Czego bym nie zrobiła z tej książki, to zasługuje na największe uznanie. Katie po prostu wie jak wydobyć z jedzenia co najlepsze, maximum rozkoszy dla kubków smakowych. Nie mam pojęcia czy sama wpadła na te pomysły, czy korzysta z pomocy fachowców, ale mnie to nie interesuje. Jeśli miałabym zabrać ze sobą dwie książki opuszczając dom wybrałabym What Katie Ate. Co do składników, których używa nie uważam żeby było trudno dostępne. Ser Pecorino można dostać w Biedronce (dzięki Katie dowiedziałam się do czego on może być używany) a Pancette można zastąpić naszym boczkiem. Naprawdę polecam. Nie mogę się doczekać wydanej na razie w innych krajach trzeciej książki Katie dotyczącej wypieków.

Jest to jedyna jak do tej pory tak ładnie wydana książka kucharska poświęcona kuchni arabskiej. Autorem jest uczestniczka programu MasterChef polsko-libańskiego pochodzenia. Książka została w bardzo spójny sposób skomponowana. Podzielona na działy tematyczne odpowiadające rodzajom posiłków podawanych w kuchni arabskiej w szczególności w Libanie, i tak mamy mezze, zupy, ryby i owoce morza, dania mięsne i desery. Książka jest bardzo przyjazna w odbiorze, każdy przepis zajmuje dwie strony, na pierwszej jest piękne zdjęcie przygotowanej potrawy, na drugiej przepis. I teraz najważniejsze, wszystkie przepisy są bardzo proste w wykonaniu, nie ma nic skomplikowanego, nic co już przy czytaniu by nas zniechęcało. Nie ma też strasznie wymyślnych dań, do których składników nie kupilibyśmy w Polsce. Książka super. Bardzo polecam i czekam na więcej takich wydań.

Katie pokazuje nam swoje australijskie przepisy, jej dania różnią się trochę od znanej nam zachodnioeuropejskiej kuchni, natomiast jest bardzo podobne, brak niektórych składników na polskim rynku uniemożliwia wykonanie kilku przepisów, natomiast całość oceniam bardzo pozytywnie.

Książka to niezwykła, choć sam nie mogę w pełni docenić jej możliwości, gdyż gotowanie i pieczenie nigdy nie było moją mocną stroną. Lubię o tym czytać, lubię kosztować, lubię dobrze podane danie. Lubię zjeść ze smakiem. Choć praktycznie w całości opatrzona jest przepisami, to jednak nie jest to zwykła książka kucharska. Czasem po nią sięgam, czasem myślę o tym, co ten lub inny przepis wnosi do mojej świadomości, gdyż Rachel Khoo pisze o tym z taką wyjątkową pasją, iż już czytając poczuć się można wyjątkowo. Staranność kształtu i formy, przygotowania, gotowania lub pieczenia… Sztuka przez wielkie „S”. W pełnym spojrzeniu do odkrycia w poniższym linku: https://bit.ly/1001ksiazek

Zdrowe desery nie chrupią ! Dla mnie to wada , ale są sytuacje kiedy bardzo przydają się takie przepisy. W poprzednie Święta kuzynka nie mogła jeść nabiału ani potraw mącznych bo karmiła dziecko , które miało alergię. Inne osoby trzymały się przeróżnych diet. Najgorzej , że te diety się zmieniają i nie jestem w stanie zapamiętać kto czego akurat nie je. Ci co się odchudzają nie tkną babek ani mazurków. Ciekawe czy jest jakaś dieta , która zabrania jedzenia kulek daktylowo- orzechowych ? Pokładam w nich spore nadzieje.

O Magdzie Dymek dowiedziałam się z programów kulinarnych, które prowadziła na kuchni.tv. Z racji, że lubię gotować, namiętnie kiedyś śledziłam sporo treści związanych z gastronomią. Mimo, że nie jestem weganką, wegetarianką, nie stosuję żadnej specjalnej diety, mięso jem okazyjnie, bo generalnie za nim nie przepadam, to sam pomysł na gotowanie wyłącznie z użyciem roślin wydawał mi się nierealny. Uwielbiam z tej książki pasztet z soczewicy i kaszy jaglanej. Polecam ją każdemu, również mięsożercom, żeby zobaczyć, że z roślin też można wyczarować naprawdę fajne dania. Ba, to też ciekawa alternatywa. Wyobraź sobie, że nie masz w domu akurat jajek, a do sklepu nie chce ci się iść, co robisz? Kurczę, fajnie znać takie triki, mieć po prostu wiedzę, żeby w różnych kulinarnych sytuacjach sobie poradzić, albo przygotować coś innego, co zachwyci wszystkich gości. Pasztet, o którym wspomniałam, króluje u mnie na stole podczas każdych świąt. I za każdym razem, kiedy kosztuje go ktoś, kto wcześniej nie wiedział, że to mój świąteczny specjał, pyta z jakiego mięska go przygotowałam! Czy to może królik? Czy jednak kurczak? I jak miło zobaczyć zaskoczenie na twarzy odbiorcy, kiedy mówię, że nie, to wszystko wyczarowałam z roślin! Wtedy jestem pytana o przepis i za każdym razem gorąco polecam właśnie tę książkę.