Przy moim stole. Świętowanie codzienności

"Jerozolima. Książka kucharska" autorstwa Yotama Ottolenghiego i Samiego Tamimiego to prawdziwa uczta dla miłośników kulinariów, ale także dla tych, którzy pragną zgłębić bogatą i różnorodną kulturę Bliskiego Wschodu. To coś więcej niż zbiór przepisów – to opowieść o mieście pełnym kontrastów, w którym historia, religie i smaki przenikają się od stuleci. Już na pierwszy rzut oka książka zachwyca swoim pięknym wydaniem. Fotografie autorstwa Jonathana Lovekina są artystycznymi dziełami samymi w sobie – każde zdjęcie oddaje bogactwo kolorów, tekstur i atmosferę Jerozolimy. Każdy przepis jest podparty nie tylko dokładnymi instrukcjami, ale również osobistymi historiami autorów, którzy dorastali w tym wyjątkowym mieście. To sprawia, że książka staje się swego rodzaju podróżą po zakątkach Jerozolimy – od suqów po domowe kuchnie. Przepisy, choć na pierwszy rzut oka mogą wydawać się skomplikowane, są niezwykle przystępne. Ottolenghi i Tamimi pokazują, jak z prostych składników stworzyć wykwintne dania, które zachwycą zarówno podniebienia, jak i oczy. Znajdziemy tu zarówno klasyczne potrawy, jak hummus, falafel czy baba ganoush, jak i mniej znane, ale równie smakowite kombinacje, takie jak maqluba (odwrócony ryż) czy mutabbaq (ciasto z nadzieniem serowym). Autorzy umiejętnie łączą tradycje kuchni arabskiej, żydowskiej, ormiańskiej i innych, tworząc unikalne i inspirujące receptury. Jednym z największych atutów tej książki jest jej uniwersalność. To nie jest pozycja wyłącznie dla profesjonalnych kucharzy, ale również dla amatorów, którzy chcą spróbować swoich sił w kuchni bliskowschodniej. Przepisy są zrozumiałe, a składniki – choć nie zawsze typowe dla polskich sklepów – można z łatwością zastąpić lokalnymi odpowiednikami lub znaleźć w sklepach internetowych. Książka "Jerozolima" to coś więcej niż kuchnia – to podróż w głąb kultury, tradycji i historii miasta, które fascynuje i inspiruje. Dzięki niej możemy na moment przenieść się na uliczki Jerozolimy i poczuć smaki, zapachy oraz atmosferę tego miejsca. Gorąco polecam tę książkę nie tylko pasjonatom gotowania, ale każdemu, kto szuka kulinarnej przygody i chce lepiej zrozumieć złożoność jednego z najbardziej fascynujących miast na świecie.

Jak zawsze pięknie wydana, dopracowana w szczegółach.. Ta książka niezwykle inspiruje - autor podaje dosyć proste przepisy, ale ze "zdrowym" twistem - z dodatkami, które mają opinie niezwykle wartościowych dla naszego zdrowia. Muszę przyznać, że często przeglądam te książkę szukając pomysłów na dziwne połączenie smakowe. Generalnie, tą książką Jamie Oliver nie zawodzi :)

To jest książka doskonała. Przemyślana i dojrzała. Wypróbowałam na rodzinie wszystkie przepisy z działu ryby i owoce morza, wszystkie zachwyciły. Mam sporo książek kucharskich, uwielbiam Nigellę, ale ta książka to jest mistrzostwo świata. Choć długo się nad nią zastanawiałam, bo poprzednie książki Ottolenghiego mnie pokonały ilością i niedostępnością składników. Duży plus również za zabawny wstęp. Jedyny minus to niechlujne tłumaczenie. No litości, kmin i kminek to zupełnie różne przyprawy.

Chleb piekę już ponad rok. Jest pyszny, piękny, a jego zapach unosi się jeszcze bardzo długo po wyciągnięciu z piekarnika. Nigdy nie twierdziłem, że "już jest super, wyszedł idealny" - nie, zawsze można pewnie coś jeszcze ulepszyć, poprawić. Nie chodzi tylko o skład czy rodzaj mąki. Dochodzą takie istotne czynniki jak temperatura otoczenia, wody, ciasta, czy piekarnika, rodzaj drożdży i wiele innych. O wszystkich istotnych i mniej istotnych czynnikach doczytałem i wiem, że jeszcze długa i kręta droga przede mną. Polecam wszystkim amatorom domowych pyszności.

Jest to moja ulubiona książka kucharska ze wszystkich, które posiadam. Cenie za wiele rzeczy: niebalnalne smaki, łatwość wykonania, naukę planowania posiłków, w dodatku jest to "zdrowa" książka kucharska. Zrobiłam ponad 3/4 przepisów, a tylko kilka uważam za nieudane

Z pewną niechęcią sięgnęłam po książkę Bogini Kuchni Nigelli. Z niechęcią dlatego, że obawiałam się bardzo tuczących potraw. Widziałam trochę programów w TV i wysnułam takie wnioski: Smaczne, ale niezdrowe. Nic innego z nowości w danym momencie nie było w bibliotece więc przytaszczyłam do domu dwie pozycje Nigelli. Zacznę od "Po prostu Nigella". Jest to chyba jedna z nowszych pozycji tej autorki, bo wydana bardzo ładnie. Dopracowana w każdym szczególe. Cieszy oko. Zdjęcia na wysokim poziomie. Najbardziej spodobało mi się poczucie humoru autorki. Uśmiałam się przy prawie każdym przepisie, kiedy Nigella wyjaśnia skąd pomysł na dany przepis. To, że nie przeprasza za uwielbienie do cielęciny (Nie zamierza przepraszać żadnych fundacji działających na rzecz ochrony przed niehumanitarnym traktowaniem zwierząt...)a także to, że drwi sobie z tradycyjnych przepisów innych nacji i zmienia je wg jej widzimisię, sprawia że chce się przeczytać każdy wstęp przed przerobieniem danego przepisu. Jeśli chodzi o anegdotki przy przepisach jest Mistrzynią w tej dziedzinie. Po za tym mnóstwo ważnych rad, z którymi ja bez wykształcenia kucharskiego się nie spotkałam, czyni książkę wartościową. Tu nawiążę do książki "Nigella Ucztuje" rady co do upieczenia indyka. Ja wierzę, że jeśli się stosować do jej rad na pewno będzie smaczny. Ponieważ staram się gotować zdrowo to wybrałam kilkanaście przepisów w miarę zdrowych. Wcielam je w życie powoli i ... sukces. Mega smaczne i proste. Myślę, że to będzie ulubiona moja książka kucharska. Polecam

Mój absolutny guru Yotam Ottolenghi. Uwielbiam jego książki kucharskie, każda jest jak osobna uroczystość i święto smaku. "Słodko" to ..słodko do potęgi!!!! Desery w książce są wysublimowane, pełne smaku, błogiej słodyczy i niebanalnych dodatków,aromatów oraz różnych kombinacji kulinarnych. Nie dość, że cudowna słodycz wylewa się z każdej strony i upaja świetnymi zdjęciami to jeszcze są to przepisy do odtworzenia w domu bez większych trudności.. Ciasto cytrynowe z makiem, ciasto korzenne, ciasteczka, rolada z malinami i pistacjami.. to tylko początek..Nie znajdzie się takich przepisów nigdzie indziej. Bardzo polecam!!! "Słodko" kończy ze mną niekoniecznie słodki rok 2020. I oby to była dobra wróżba.

Nie jestem najlepsza w kuchni. Gdybym miała określić swoje umiejętności i smaki nazwałabym je jednym słowem: tradycja. Może standard? Nie oznacza to jednak, że wzbraniam się przed próbowaniem czegoś nowego, ale też potrafię się nieźle zdziwić upodobaniem kulinarnym innych. Dziwią mnie najbardziej połączenia smakowe. Znałam osoby, które sypały cukier na kiszone ogórki lub smarowały dżemem kanapkę z białym serem. Dla mnie trochę dziwne. Jednak schabowego z ananasem i serem zjadam chętnie. 🥘 Niki Segnit stworzyła "Leksykon smaków", który właśnie wpadł w moje ręce. Sama objętość dzieła i ilość informacji jest oszałamiająca. Chylę czoła przed wykonaną tu pracą, by wszystko zebrać i uporządkować. Wielki szacunek! Autorka podzieliła wszystkie produkty na grupy. I tak jak nie wyobrażałam sobie, że tyle tego jest, tak dopiero teraz zrozumiałam jak wiele oferuje nam natura, ile połączeń może nas zaskoczyć i ile jeszcze odkryć przede mną. Te grupy to między innymi: leśny, mięsny, kwieciście owocowy, musztardowy i inne. W ramach tych grup składniki zostały połączone w pary i dzięki temu stworzono ciekawe i inspirujące połączenia. Na przykład w grupie "słone" dowiemy się o połączeniach anchois z wołowiną czy ryb wędzonych z kapustą. Dzięki takiemu zabiegowi dostajemy blisko pięć tysięcy połączeń. W książce opisano ich dokładniej około tysiąca. Jeśli myślicie, że są jedynie ot tak podane jesteście w błędzie. Przy każdym połączeniu dostajemy źdźbło historii smaku, tradycji oraz cenne wskazówki przy jakiej potrawie można w taki sposób poeksperymentować. Znajdziemy tu połączenia, które są nam znane jak na przykład ja nie zdziwiłam się połączeniem malin i czekolady, co uwielbiam, ale i takie, które mogą nas nieźle zaskoczyć, tak jak mnie zaskoczyło połączenie kalafiora i czekolady. Was teraz zapewne też? Prawda? 🥘Nie jest to książka do lektury tak na jeden raz. Uderza tutaj ogrom informacji. Na pewno sprawdzi się jako zdobywanie kulinarnych ciekawostek, do poczytania fragmentów do poduszki i rozgrzeje w mroźne popołudnie. I ostrzegam: lepiej z pustymi żołądkiem nie przeglądać... 🥘"Leksykon smaków" to książka, która na pewno zaskakuje, która może się spodobać i która dla wielu będzie wspaniałą inspiracją kulinarną. Polecam!

Powinnam raczej napisać "przegotowane" niż przeczytane. Książka ciekawa przez swoją różnorodność. Minusem jest problem ze skompletowaniem listy składników. Bardzo duży plus za ciekawy podział tematyczny przepisów....polecam "Ucztę Wenecką" i niech nikogo nie zdziwi rozdział "Stypa" . Jednym słowem warto kupić.

Moj dziadek pochodzil z Ukrainy. Uwielbialam patrzec jak je, delektujac sie kazda odrobina i czasem w przedziwny sposob laczac ze soba z pozoru calkiem odlegle smaki. Dzieki ksiazce kucharskiej pelnej przepisow kuchni ukrainskiej moge sprobowac smakow, z ktorymi prawdopodobnie spotykal sie moj dziadek. Drozdzowe "Gniazdo os" udalo mi sie znakomicie:) Pysznosci!!! A to w przypadku ksiazki kucharskiej bardzo wazna kwestia :) Wydanie tez piekne!

Ładnie wydana, choć niestety nie każdy przepis, a właściwie już gotowe danie, jest zobrazowany(e). Zdjęcia w ksiażkach kucharskich są pozytywną motywacją do wykonania danego przysmaku i jednak dosyć ważnym elementem przy tego typu pozycjach. Mimo powyższego minusa, jest to pozycja warta polecenia - przepisy są różnorodne, od prostych po cięższe, niektóre składniki da się zakupić niemal wszędzie, a niektórych trzeba się naszukać. Dla osób, które lubią eksperymentować w kuchni, lektura "Obfitości" będzie ciekawym wyzwaniem, a także fajnym patentem na prezent.

Po wręcz rewelacyjnej książce "Mała paryska kuchnia" Rachel Khoo wydała kolejną książkę dla fanów francuskich (i nie tylko) kulinariów. Książka od razu trafiła do mojej biblioteczki a ja dałam sobie trochę czasu na przemyślenie jej treści i testowanie przepisów. Głownym tematem książki jest podróż przez francuskie regiony - zróżnicowanie klimatyczne i kulturalne kraju zaowocowało niezwykle bogatą kuchnią sławną na cały świat. Autorka przeprowadza czytelnika poprzez kolejne rozdziały zatytułowane nazwami poszczególnych regionów, pisze ciekawe wstępy i ilustruje świetnymi rysunkami. Teksty są pisane prosto i niezwykle smakowicie. Ślinotok i ssanie w żołądku gwarantowane. Zaczynami od nadmorskiej Bretanii i owoców morza, poprzez letnie wybrzeża żeby zakończyć bożonarodzeniową atmosferą w Alzacji. Same przepisy nie odbiegają jakością od poprzedniej książki - technicznie bez zarzutów, z dobrze wymierzonymi porcjami, dokładnie wyjaśnione. Są też w podobnym stylu pisane - w recenzji "Małej Paryskiej Kuchni" pisałam, że to jest kuchnia domowa, z sercem i bez zadęcia. Bardzo się cieszę, że Rachel dalej zachowała swój styl gotowania. Praktycznie każdy przepis da się zrobić we własnej kuchni. Nie sposób też zapomnieć o fantastycznych zdjęiach Davida Loftusa, który nie ma sobie równych w fotografii kulinarnej. Nie pozostaje nic innego, jak tylko wrzucić książkę do walizki i objechać całą Francję :)

Jest to święta księga kultu gotowania i jedzenia. Patronka tego kultu zsyła nam dwa teksty objawione czy też objawiane jej przez bóstwo spiritus culinae. Jeden to oczywiście Sztuka Gotowania, drugi to Leksykon smaków. Praktykując z żarliwością właściwe zachowania zalecane nam w tych księgach, już za życia możemy doświadczać boskości smaczności. Kto jeszcze nie ma w domu na półce tegoż dzieła, niech rzuci okiem co tam mamy i jaką to ma strukturę... Rozdziały: Wstęp/Nauka gotowania/Pieczywo/Chleb kukurydziany, polenta i gnocchi/Luzne ciasto/Zasmażka/Wywary, zupy i potrawki/Orzechy/Ciasta i ciasteczka/Czekolada/Cukier/Custard/Sosy/Gęste ciasto/Bibliografia..... ,,Książka składa się z dwunastu rozdziałów, z których każdy jest poświęcony osobnemu kontinuum. Rozdział zaczyna się krótkim opisem dań, które wchodzą w skład tego kontinuum, a także tego w jaki sposób są one ze sobą połączone. Potem następują podrozdziały zawierające dokładniejsze opisy poszczególnych dań lub ich grup. Na podrozdział składa się przepis wyjściowy, czyli podstawowa receptura wraz z opisem sposobu wykonania krok po kroku, sekcja ,,urozmaicenia" prezentująca możliwości adaptacji przepisu wyjściowego i zamienniki oraz sekcja ,,Smaki i odmiany", która opisuje rozmaite pomysły na rozwinięcie danego przepisu, a także, mam nadzieję, dostarcza inspiracji do eksperymentów. Tam gdzie jest to przydatne, pojawia się również sekcja ,,Wariacje na temat", a w niej ilustracje podsuwające dodatkowe sugestie, czasami również odsyłające do konkretnych przepisów znajdujących się w innych rozdziałach książki..." Mamy tam usystematyzowaną szeroką wiedzę a wszystko to okraszone jest opowieściami, z których próbką możecie się Państwo zapoznać w cytatach. Polecam gorąco tym, którzy jeszcze nie mają.

Świetna książka. Przepisy proste do zrobienia, bardzo smaczne. Jest podzielona na rozdziały , z których każdy jest poświęcony jednemu warzywu. Rabarbar, botwinka i burak, kapusta, ziemniak, marchewka, kalafior, cukinia fasola, dynia oraz jeden rozdziała poświęcony dodatkowym takim jak np. karmel jabłkowy, pieczona feta, hirissa czy mus dyniowy. Dla mnie ta książka jest źródłem inspiracji a czasem robię danie dokładnie stosując się do przepisu. Wydana na grubym papierze, na którym można zrobić ewentualne notatki co ja uważam za duża zaletę. Jednym słowem dla mnie książka przydatna i często w użyciu

Książka to niezwykła, choć sam nie mogę w pełni docenić jej możliwości, gdyż gotowanie i pieczenie nigdy nie było moją mocną stroną. Lubię o tym czytać, lubię kosztować, lubię dobrze podane danie. Lubię zjeść ze smakiem. Choć praktycznie w całości opatrzona jest przepisami, to jednak nie jest to zwykła książka kucharska. Czasem po nią sięgam, czasem myślę o tym, co ten lub inny przepis wnosi do mojej świadomości, gdyż Rachel Khoo pisze o tym z taką wyjątkową pasją, iż już czytając poczuć się można wyjątkowo. Staranność kształtu i formy, przygotowania, gotowania lub pieczenia… Sztuka przez wielkie „S”. W pełnym spojrzeniu do odkrycia w poniższym linku: https://bit.ly/1001ksiazek

Świetnie napisana, świetnie wydana. Zawiera nieskomplikowane przepisy podzielone sezonowo. Całość jest okraszona rodzinnymi opowieściami. Ot, taki blog Mimi na papierze. Bardzo miło że niemal cała książka wygląda jak oryginał - zachowano układ, czcionki, itp.. Piszę niemal bo niestety okładka jest inna, nie ma obwoluty (to na minus, zdecydowanie wolę okładkę oryginalną).

Ta książka jest fantastyczna! Miałam w ręku wiele książek wegetariańskich czy wegańskich, ale jednak coś mnie tu zaskoczyło. Dużo przepisów - niektóre banalne, inne trochę trudniejsze, ale nadal opisane tak, że każdy są radę. Niektóre pomysły są niezwykle proste, ale jednak nigdy nie myślałam, by daną rzecz zrobić właśnie w ten sposób. Daję tak wysoką ocenę, bo dawno nie czułam się tak zainspirowana - prawie na każdej stronie coś mnie zainteresowało! Bardzo dobra książka także dla osób, które mięso jedzą. I składniki - z reguły nie jest ich dużo i są łatwo dostępne - plus, bo czasami jednak chce się aż płakać czytając listę składników na dwie strony. UWAGA - przepisy są wegetariańskie, nie wegańskie. Często pojawiają się sery. Ogólnie dla mnie to nie jest problemem, bo większość można albo zastąpić, albo potraktować jako inspirację. Druga rzecz - potrawy są sporadycznie pokazane na zdjęciach, głównie mamy tu zdjęcia samych produktów.

Kolejna CUDOWNA książka od Ottolenghi'ego. Nie tylko świetne i inspirujące przepisy (czekamy na sezon na bakłażany i kalafiory, bo będzie się działo!),ale też pełna cennych wskazówek i informacji skarbnica kulinarnej wiedzy (papryczka chili nie jedno ma imię). Będę korzystać, z resztą jak ze wszystkich jego książek. Zawsze znajdę w nich coś ciekawego.

Nie jestem weganką ani wegetarianką, a jednak od kilku lat gotuję dla rodziny potrawy głównie z książek z serii "Jadłonomia" ;) Nasze smaki, zazwyczaj ekspresowe przygotowanie potraw, wszystkie przepisy ładnie i logicznie opisane i poukładane, ładna, estetyczna szata graficzna. Nową "Jadłonomię" zażyczyłam sobie jako prezent na urodziny i się nie rozczarowałam! Książka kontynuuje wszystkie dobre tradycje swoich poprzedniczek. Mały format książki dobrze mieści się na półce w kuchni i nie zajmuje dużo miejsca w czasie gotowania. Dziś na pierwszy ogień poszła czakalaka i kapuśniak po żydowsku, wyszły wspaniale - nie mogę się już doczekać wypróbowywania kolejnych potraw. Polecam szczególnie tym, którzy lubią smacznie i ciekawie zjeść, a przy tym nie chcą spędzić pół dnia w sklepie w poszukiwaniu składników, a drugiego pół w kuchni ;)