Cmentarzysko

Interesujący kryminał.

Interesujący kryminał.

To się powtarza w kolejnej serii książek o jakimś detektywie z policji USA. Jeśli jeszcze bezpośredni przełożony (tu – kobieta) okazuje się w porządku, to im wyżej w hierarchii służbowej, tym gorzej, więcej brudnej polityki i mniej zasad, do tego zawsze to samo: syfiarze z brukowców (bo tam nie ma innych mediów, są tylko brukowce TV i brukowce - gazety) wciskają swoje obleśne łapska w każdą możliwą dziurę, a dobro społeczne jest ostatnim motywem ich działania. Liczy się tylko mamona i mamona. Policjantów jest zawsze za mało, są kiepsko opłacani, a obowiązuje negatywna selekcja. Dobrze, że można jeszcze przejść na emeryturę, gdy ma się już dość szykan.
Zakończenie opowieści w części kryminalnej satysfakcjonuje, jak zawsze, gdy stosuje się terapię ołowiem wobec psychopatów-popaprańcow.

To się powtarza w kolejnej serii książek o jakimś detektywie z policji USA. Jeśli jeszcze bezpośredni przełożony (tu – kobieta) okazuje się w porządku, to im wyżej w hierarchii służbowej, tym gorzej, więcej brudnej polityki i mniej zasad, do tego zawsze to samo: syfiarze z brukowców (bo tam nie ma innych mediów, są tylko brukowce TV i brukowce - gazety) wciskają swoje...

Jak to u Harrego śledztwo wymaga jego błyskotliwego umysłu. Fabuła w pewnym momencie wydaje się prosta, a motyw oczywisty, ale nasz detektyw nie daje się zwieść i rozwiązuje zagadkę. Część obyczajowa nie dominuje, ale jest dobrym dodatkiem. Sposoby pracy Policji i priorytety też wydają się wiarygodne.
Ogólnie warto poczytać.

Jak to u Harrego śledztwo wymaga jego błyskotliwego umysłu. Fabuła w pewnym momencie wydaje się prosta, a motyw oczywisty, ale nasz detektyw nie daje się zwieść i rozwiązuje zagadkę. Część obyczajowa nie dominuje, ale jest dobrym dodatkiem. Sposoby pracy Policji i priorytety też wydają się wiarygodne.
Ogólnie warto poczytać.

W ramach porządkowania półki z książkami natrafiłem na kryminał jednego z moich ulubionych autorów z detektywem Harrym Boschem w roli głównej, więc z przyjemnością wziąłem się za czytanie. To ósmy tom serii z Boschem pisany w czasach gdy Connelly nie tworzył jeszcze scenariuszy, więc czyta się dobrze.

Rzecz cała zaczyna się tak, że Harry zostaje wezwany do lasu na wzgórzu, gdzie pies spacerowicza odkrył dziecięcą kość. Potem kości znajduje się więcej, są połamane, co sugeruje, że dziecko było maltretowane za życia. Harry nie lubi takich śledztw: „Sprawy dotyczące dzieci były okropne. Dręczyły człowieka. Nie istniała kamizelka kuloodporna dość gruba, by uchronić od zadawanych przez nie ran. Sprawy dzieci powodowały, że do człowieka docierało, iż świat jest pełen zagubionego światła.”

Szybko okazuje się że szczątki pochodzą sprzed 20 lat, a potem mamy drobiazgowe śledztwo oparte na badaniach antropologicznych. Dosyć szybko Bosch odkrywa tożsamość zabitego chłopca, potem znajduje podejrzanego o morderstwo sprzed lat, ów podejrzany z miejsca się przyznaje.

No właśnie, opis natychmiastowego przyznania się pokazuje, że Connelly na wylot zna pracę policyjną. Niby to świetna wieść dla Harry'ego, ale tylko pozornie, bo przyznanie się ma wartość prawną tylko wtedy, gdy spełnione są ścisłe procedury. Poza tym Bosch wie, że jeśli podejrzany dostanie adwokata: „wcześniej czy później wycofa przyznanie się do winy. Zawsze tak się działo. Przyznanie zostanie zakwestionowane na wszystkich frontach – od prawidłowości proceduralnej po stan psychiczny podejrzanego, a obowiązkiem Harry'ego było to, by mimo to ostało się i mogło w końcu zostać przedstawione dwunastu członkom ławy przysięgłych.”

Mamy też w książce bulwersującą sprawę przecieku policyjnego do prasy. W jego wyniku media zaszczuwają niewinnego człowieka, te współczesne media, okropność...

Jako jeden z niewielu Bosch uczestniczy w pogrzebie zabitego chłopca po 20 latach, porażające jest to, że trzej żyjący członkowie rodziny chłopca są sobie zupełnie obcy, nie zamieniają w trakcie ceremonii ani słowa.

W sumie jest to kolejny typowy kryminał Connelly'ego, ani lepszy ani gorszy od innych.

W ramach porządkowania półki z książkami natrafiłem na kryminał jednego z moich ulubionych autorów z detektywem Harrym Boschem w roli głównej, więc z przyjemnością wziąłem się za czytanie. To ósmy tom serii z Boschem pisany w czasach gdy Connelly nie tworzył jeszcze scenariuszy, więc czyta się dobrze.

Rzecz cała zaczyna się tak, że Harry zostaje wezwany do lasu na...

Historia z "Cmentarzyska" jest jedną z dwóch opowieści, które zaadaptowano w pierwszej serii znakomitego serialu "Bosch". Nic dziwnego, bo jest to jedna z ciekawszych spraw, z jakimi do czynienia ma tytułowy detektyw. Spraw, które definiują go, jako postać i wstrząsają światem Harry'ego.

Tych, którzy widzieli już serial a wahają się czy sięgnąć po książkę (i odwrotnie, tych którzy czytali powieść, ale znana fabuła zniechęca do obejrzenia tego "jeszcze raz" w adaptacji filmowej) uspokajam - kilka ważnych wątków (w tym jeden arcyważny!) różni się diametralnie w obu dziełach!

Stąd też polecam wszystkim tą powieść, całą znakomitą - jak dotąd, bo to dopiero tom 8. - serię i jej filmową adaptację!

Historia z "Cmentarzyska" jest jedną z dwóch opowieści, które zaadaptowano w pierwszej serii znakomitego serialu "Bosch". Nic dziwnego, bo jest to jedna z ciekawszych spraw, z jakimi do czynienia ma tytułowy detektyw. Spraw, które definiują go, jako postać i wstrząsają światem Harry'ego.

Tych, którzy widzieli już serial a wahają się czy sięgnąć po książkę (i odwrotnie,...

Seria z Harrym naprawdę bardzo mnie wciągnęła cały czas utrzymuje poziom, cały czas coś się dzieje, Harry ani na moment nie traci swojego instynktu. Jest dobrym detektywem ma nosa, nie boi się walczyć o sprawiedliwość. W tym tomie pracuje nad sprawą dość ciężką bo zbrodnia miała miejsce ponad 20lat wcześniej, ale kości znaleziono dopiero teraz. Powiem szczerze, że były momenty w książce kiedy się uśmiechałam Harry i Edgar idealny duet często rozładowywał napięcie związane z tym nie łatwym śledztwem. Oczywiście polecam

Seria z Harrym naprawdę bardzo mnie wciągnęła cały czas utrzymuje poziom, cały czas coś się dzieje, Harry ani na moment nie traci swojego instynktu. Jest dobrym detektywem ma nosa, nie boi się walczyć o sprawiedliwość. W tym tomie pracuje nad sprawą dość ciężką bo zbrodnia miała miejsce ponad 20lat wcześniej, ale kości znaleziono dopiero teraz. Powiem szczerze, że były...

Dobra ale bez fajerwerków. Przewidywalna, trochę przeciągnięta na siłę. Ale historia całkiem nieźle złożona do kupy.

Dobra ale bez fajerwerków. Przewidywalna, trochę przeciągnięta na siłę. Ale historia całkiem nieźle złożona do kupy.

Przemoc wobec dzieci to jeden ze straszniejszych problemów społecznych. Sama świadomość, że ktoś potrafi znęcać się nad dzieckiem napawa przerażeniem. Jak bardzo źli muszą być tacy ludzie, którzy są w stanie to robić. Nic dziwnego, że twórcy powieści często sięgają po tego typu tematykę. Jednym z takich autorów jest Michael Connelly. Cmentarzysko to powieść, w której jeden z jego najbardziej charakterystycznych bohaterów Harry Bosch mierzy się właśnie ze sprawą morderstwa dziecka z przed lat

Pies emerytowanego lekarza w Hollywood Hills znajduje kość. Ten rozpoznaje w niej kość dziecka. Policja na miejscu znajduje prawie kompletny szkielet dziecka zamordowanego przed laty. Badania wykazują, że dziecko za życia było ofiarą przemocy. Sprawę prowadzi detektyw Harry Bosch. Sprawa nie będzie łatwa nie tylko z powodu czasu, jaki minął od czasu popełnienia morderstwa, ale też, dlatego że biurokratyczni przełożeni naciskają na jak najszybsze zakończenie sprawy

Jest 8 część cyklu o policjancie Harrym Boschu. Nie miałem wcześniej kontaktu z twórczością autora po za adaptacją filmową 'Prawnika z Lincolna" Jest to mój pierwszy kontakt z tym cyklem. Czyta się jednak dobrze. Można sięgnąć po powieść nie mając wcześniej kontaktu z cyklem. Sprawa jest ciekawa, a jej zakończenie nie takie oczywiste jak mogłoby się wydawać. Podoba mi się też styl prowadzenia akcji. Autor dość skrupulatnie opisuje policyjną robotę. Nawet tak rzecz jak odkopywanie kości jest opisywana szczegółowo. Procedury prowadzenia śledztwa też. Początkowa myślałem, że będzie mnie to irytować. Wiecie, nie lubię przestojów. Ale tu jest to opisane nad wyraz ciekawie.

Jeśli już miał bym o coś narzekać to jest to wątek romantyczny. Który jest w całości napisany źle i drętwo. Na domiar złego postać Julii jest przedstawiona bardzo kiepsko. I w zasadzie ona denerwuje jak tylko się pojawi. Nie rozczarowują za to pozostałe postacie. Nie są one jakieś genialne, ale można do nich zapałać sympatią. Harry jest typem zgorzkniałego gliny, fajnie też jest przedstawiona postać jego partnera, z, którym Harry regularnie się przekomarza, co pozwala rozładować napięcie. Bo sama sprawa jest mocna, ponieważ traktuje ona o zabójstwie dziecka i przemocy domowej. Czytanie o obrażeniach dziecka przedstawianych w laboratorium sprawia, że ma się ciarki na plecach.

Dobry kryminał, który uprzyjemni nam nudny wieczór. Książka jest mocna, ale intryga jest ciekawa. Czyta się szybko z przyjemnością sięgnę po następne książki autora

Przemoc wobec dzieci to jeden ze straszniejszych problemów społecznych. Sama świadomość, że ktoś potrafi znęcać się nad dzieckiem napawa przerażeniem. Jak bardzo źli muszą być tacy ludzie, którzy są w stanie to robić. Nic dziwnego, że twórcy powieści często sięgają po tego typu tematykę. Jednym z takich autorów jest Michael Connelly. Cmentarzysko to powieść, w której jeden...

Przeciętne. Dość sprawnie napisane. Trochę nijakie. Nic nie wniosła ani do mojej wiedzy, ani do wrażliwości, ani do pogłebienia smaku literackiego. Typowa produkcja powiesci sensacyjnej. Dla zabicia czasu.

Przeciętne. Dość sprawnie napisane. Trochę nijakie. Nic nie wniosła ani do mojej wiedzy, ani do wrażliwości, ani do pogłebienia smaku literackiego. Typowa produkcja powiesci sensacyjnej. Dla zabicia czasu.

Średnia, przewidywalna, akcja wydłużone.

Średnia, przewidywalna, akcja wydłużone.