Ponad wszelką wątpliwość

W „Ponad wszelką wątpliwość” Guerrieriemu po raz kolejny przychodzi zmierzyć się z trudnym przypadkiem.

To powieść z dreszczykiem, Carofiglio tworzy właściwie prozę psychologiczną, opisując rozterki mężczyzny wchodzącego w strefę smugi cienia.
A wydarzenia rozgrywają się w gąszczu słynącej z absurdów, skomplikowanej włoskiej biurokracji sądowej.

„Ponad wszelką wątpliwość” jest powieścią bardzo dobrą. Mecenas podejmuje się obrony człowieka oskarżonego o przemyt zawrotnej ilości narkotyków. Co więcej, włoski pisarz nie tylko doskonale potrafi się zagłębić w ludzki umysł, ale też niezwykle umiejętnie operuje językiem nienachalnym, podskórnym niemalże, ale doskonale wyostrzającym język powieści.

Czytając takie powieści, aż nie chce się wierzyć, że wyszły one spod pióra reprezentanta grupy zawodowej, uważnej w powszechnym mniemaniu za przesadnie poważną i sztywną.

Jeżeli był tak genialnym prawnikiem jak twórcą, to z pewnością potrafił przekonać sąd, by nawet za niewielkie przekroczenie prędkości skazać na dożywocie. Polecam

W „Ponad wszelką wątpliwość” Guerrieriemu po raz kolejny przychodzi zmierzyć się z trudnym przypadkiem.

To powieść z dreszczykiem, Carofiglio tworzy właściwie prozę psychologiczną, opisując rozterki mężczyzny wchodzącego w strefę smugi cienia.
A wydarzenia rozgrywają się w gąszczu słynącej z absurdów, skomplikowanej włoskiej biurokracji sądowej.

„Ponad wszelką...

Ależ Gianrico Carofiglio pięknie pisze! Wprawdzie ma imię i nazwisko niemożliwe do zapamiętania, ale dodaję go do listy moich ulubionych autorów. Skończyłam właśnie trzeci tom opowieści o mecenasie Guerrierim i ciągle jestem zauroczona. Jak już wielokrotnie zauważono, książki te wymykają się klasyfikacji. Niby podpina się je pod kategorię „kryminał, thriller”, ale na pewno nimi nie są. Nie są też dramatami sądowymi, choć duża część akcji na sali sądowej się rozgrywa. Najbliżej im chyba do literatury pięknej. Styl, obrazowy, poetycki, jednocześnie nie stroniący od humoru i wnikliwy opis psychologiczny głównego bohatera są głównymi atutami tej serii. Jeżeli ktoś jest zwolennikiem wartkiej akcji i brutalnych scen- niech sobie lekturę odpuści. Jeżeli jednak ktoś szuka w literaturze rozrywkowej czegoś więcej i lubi Andreę Camilieri i Donnę Leon- polecam!

Ależ Gianrico Carofiglio pięknie pisze! Wprawdzie ma imię i nazwisko niemożliwe do zapamiętania, ale dodaję go do listy moich ulubionych autorów. Skończyłam właśnie trzeci tom opowieści o mecenasie Guerrierim i ciągle jestem zauroczona. Jak już wielokrotnie zauważono, książki te wymykają się klasyfikacji. Niby podpina się je pod kategorię „kryminał, thriller”, ale na pewno...

Kolejna już książka z cyklu o mecenasie Guido Guerrierim, która potwierdza, że autor wie co robi. Pomimo, że dużo jest w niej prawniczego żargonu, szybko się ją czyta i jest bardzo łatwa w zrozumieniu i odbiorze. Akcji nie ma w niej dużo, ale zaczyna się od pierwszej strony i na równym poziomie trzyma nas do końca. Nie ma w tej książce zbędnego lania wody. Jest konkretna, co prawda bez fajerwerków ale na przyzwoitym poziomie od początku do końca. Zdecydowanie do polecenia.

Kolejna już książka z cyklu o mecenasie Guido Guerrierim, która potwierdza, że autor wie co robi. Pomimo, że dużo jest w niej prawniczego żargonu, szybko się ją czyta i jest bardzo łatwa w zrozumieniu i odbiorze. Akcji nie ma w niej dużo, ale zaczyna się od pierwszej strony i na równym poziomie trzyma nas do końca. Nie ma w tej książce zbędnego lania wody. Jest konkretna,...

Bardzo dobrze napisane studium o poszukiwaniu samego siebie, procesie, uczuciach i codziennosci. Specyficzne poczucie humiru i wysmakowany jezyk. Bari to fajne miasto i dlatego tez fajnie mi sie czytalo...

Bardzo dobrze napisane studium o poszukiwaniu samego siebie, procesie, uczuciach i codziennosci. Specyficzne poczucie humiru i wysmakowany jezyk. Bari to fajne miasto i dlatego tez fajnie mi sie czytalo...

"Kiedy Margherita powiedziała, że musi ze mną porozmawiać, pomyślałem, że jest w ciąży."

"Kiedy Margherita powiedziała, że musi ze mną porozmawiać, pomyślałem, że jest w ciąży."

Kolejna część serii o ciut cynicznym adwokacie z Bari.
Tym razem podejmuje się on obrony człowieka, który został oskarżony i skazany za przemyt narkotyków. Wprawdzie klient Guido wcale nie należy do aniołków (bo nie czarujmy się, do jego kancelarii nie trafiają harcerze i pracujący społecznie wolontariusze) i właściwie to całkiem prawdopodobne się wydaje, że popełnił zarzucany mu czyn, jednak chłop zarzeka się, że jest niewinny. I chociaż jest to zwykła śpiewka każdego kryminalisty, to te jego zarzekania mają w sobie na tyle dużo autentyzmu, że budzą wątpliwości co do jego winy. Jedyny problem w tym, że podobne wątpliwości trzeba wzbudzić w sędziach, aby wygrać w kolejnej instancji. To staje się celem jego adwokata.
Książka zawiera sporo przemyśleń Guida, które towarzyszą kryzysowi wieku średniego (komentarze odnośnie życia osobistego, niezbyt udanego gwoli ścisłości, przeplatają się z opisami fragmentów kariery zawodowej, nota bene napawającej podobną dozą optymizmu, jak i życie osobiste). Do tego dochodzą rozważania odnośnie etyki prawniczej (a ponętna i seksowna żona klienta nie ułatwia życia błyskotliwemu adwokatowi).
Całość może nie byłaby taką przyjemną lekturą, gdyby nie znakomite poczucie humoru głównego bohatera, wspaniały dystans do siebie i innych oraz celne obserwacje otaczającego świata.
Osobiście bardzo polubiłam Guida Guerrieri i jestem pewna, że szybko sięgnę po następną odsłonę jego przygód.

Kolejna część serii o ciut cynicznym adwokacie z Bari.
Tym razem podejmuje się on obrony człowieka, który został oskarżony i skazany za przemyt narkotyków. Wprawdzie klient Guido wcale nie należy do aniołków (bo nie czarujmy się, do jego kancelarii nie trafiają harcerze i pracujący społecznie wolontariusze) i właściwie to całkiem prawdopodobne się wydaje, że popełnił...

Czasem sama siebie zadziwiam własnym, częstokroć dość szalonym doborem lektur. Sporo czasu poświęcam wyszukując nowe tytuły, które mogłyby mnie jakoś czytelniczo zaskoczyć i gromadzę je na moim czytniku. Jako, że nie miałam pod ręką żadnego wydania papierowego postanowiłam poczytać e-booka. Przeszukując swoją wirtualną biblioteczkę natrafiłam na na książkę autorstwa włoskiego pisarza Gianrico Carofiglio . Tytuł powieści skojarzył mi się z głośnym filmem Peter'a Hyams'a, gdzie główne role odegrali Michael Douglas i Jesse Metclaf, na całe szczęście włoski thriller nie miał nic wspólnego ze wspomnianą hollywoodzką produkcją. Ponad wszelką wątpliwość stanowi trzeci tom cyklu z adwokatem Guido Guerrierim w roli głównej i stanowi perfekcyjną mieszankę tego co najlepsze w klasycznych kryminałach i thrillerach prawniczych.

"Przyznanie się, nawet przed samym sobą, do swoich marzeń - tych prawdziwych - jest niebezpieczne. Jeżeli dadzą się zrealizować, a często tak, przyznanie się do nich konfrontuje cię z lękiem przed podjęciem ryzyka. Czyli przed twoim tchórzostwem. Więc lepiej o nich nie myśleć albo myśleć, że są niemożliwe do spełnienia i że dorosły człowiek nie powinien marzyć o rzeczach niemożliwych. (...)"

Wraz z akcją powieści przenosimy się do słonecznego Bari, miasteczka położonego w południowych Włoszech, nad Adriatykiem. Bajkowa sceneria stanowi perfekcyjny kontrast dla mrocznych wydarzeń pierwszoplanowych. Guido Guerrieri dość niespodziewanie wyznaczony zostaje na obrońcę Fabio Paolicelli'ego, skazany prawomocnym wyrokiem sądu na karę szesnastu lat pozbawienia wolności za przemyt czterdziestu kilogramów czystej kokainy. Nowy klient traktuje adwokata jako ostatnią deskę ratunku, licząc, że prawnik wykaże się stosowną inicjatywą i złoży do sądu wniosek o apelację. Guido dość niechętnie, ale w końcu przyjmuję z góry straconą sprawę, ze względu na dawny zatarg z oskarżonym. Paolicelli będąc w młodości wiernym wyznawcą faszystowskich idei pobił i ograbił chłopca, który w przyszłości miał zostać jego adwokatem. Pierwszym pełnomocnikiem skazanego był Corrado Macrì, adwokat na co dzień praktykujący w Rzymie, obrońca w trakcie całego procesu zawalił praktycznie wszystko, cokolwiek mógł zawalić. Zamiast wynegocjować sensowną ugodę, przyczynił się do długoletniego wyroku, niewspółmiernego do popełnionego czynu. Paolicelli od początku deklaruje, że jest niewinny, a do złożenia obciążających zeznań został przymuszony przez lokalnych stróżów sprawa, którzy grozili również aresztowaniem małżonki podejrzanego. Guido będzie miał twardy orzech do zgryzienia próbując rozwikłać zagadkę pewnego spisku...

"Zawsze zazdrościłem naturalności, z jaką niektórzy – zwłaszcza niektóre kobiety – potrafią mówić otwarcie, co myślą i czego chcą. Ja nigdy tego nie potrafiłem. Zawsze czułem się niezręcznie. Niczym nieproszony gość na przyjęciu, na którym wszyscy inni wiedzą, jak się zachować. (...)"

Podobnie, jak inny znany z literatury prawnik- Perry Mason, Guido również cechuje się ogromną inteligencją oraz pewną dozą przebiegłości, swoje śledztwa prowadzi z niezwykłą starannością, jest uważny i do bólu rozważny, a do tego na sali sądowej potrafi wykorzystać najbardziej wysublimowane prawnicze sztuczki. Poza wspomnianymi cechami bohater ma w sobie pewien magnetyzm, jest przystojny, zgrywa niedostępnego i nieziemsko przyciąga damską część widowni. Spełnia się zawodowo, ale jest trochę wypalony, oczekując życiodajnych zmian daje sobie na wstrzymanie. W mojej ocenie trudno takiej postaci nie polubić- zaraża humorem, niby jest skuteczny i bezlitosny, ale posiada również prawdziwą, ludzką twarz. Propozycja autorstwa Gianrico Carofiglio łączy to co najlepsze w klasycznym kryminale z elementami lekkiej sensacji i napięcia charakterystycznego dla pierwszoligowych thrillerów prawniczych, co stanowi dość wybuchową mieszankę fabularną. Lektura zaczyna się nader spokojnie, początkowo fabuła prowadzona jest nieśpiesznie, tak jakby od niechcenia, co świetnie współgra z charakterystycznym dla życia w Bari klimatem. Żeby podkręcić akcję i nadać jej odpowiedniej pikanterii autor postanowił uwikłać swojego bohatera w romans z żoną oskarżonego- piękną Natsu Kawabata. Kiełkujące uczucie jest mroczne, niejednoznaczne, a w pewnym momencie wspomniane pożądanie dyktuje dynamikę wydarzeń. Historia wspomnianego przemytu ma drugie dno, a Guido jest zdeterminowany żeby odtworzyć ciąg wydarzeń. Ponad wszelką wątpliwość jest pozycją w której bardziej liczy się klimat, aniżeli akcja pomieszana z toczącym się śledztwem. Fabuła została osadzona na prostym szablonie, a dalsze wydarzenia opisywane są bardzo nieśpiesznie, co może docenić tylko koneser gatunku.

"I zdałem sobie sprawę, w bardzo wyraźny i bardzo rozdzierający sposób, że niewiele razy w moim życiu doznałem podobnego uczucia idealnej bliskości. (...)"

Inne nie znaczy wcale gorsze czy też mniej fascynujące, mamy okazję poznać inne spojrzenie i dać się porwać odmiennej fabularnej konstrukcji. Elementy, które dla innych mogły okazać się nudne i monotonne mnie osobiście intrygowały i stymulowały do dalszej lektury. Biorąc pod uwagę fakt, że autor sam przez długie lata pełnił funkcję prokuratora oraz występował w licznych procesach przeciwko przedstawicielom zorganizowanej przestępczości, można podejrzewać, że w książce zachowany został realizm wydarzeń. Moim zdaniem tak właśnie się stało, a wspomniana historia śmiało mogłaby mieć miejsce w normalnym życiu (oczywiście nie w Polsce). Śledząc kolejne wydarzenia należy zwrócić uwagę na koloryt lokalnej społeczności, ludzie w Bari są różni, czasem przyjacielscy, innym razem ekscentryczni i zamknięci w sobie, ale wzajemnie się uzupełniają. Spacerując nocą w tej osobliwej scenerii możecie natrafić na otwartą księgarnię, dla czytelników, którzy nie mogą spać z powodu własnej bezsenności. W przypadku tej serii należy docenić sam pomysł oraz wysoką jakość wykonania, bo te są wręcz elektryzujące i wprowadzają nasze neurony w stan przyjemnej stymulacji. Czytelnik nie dość, że musi myśleć i analizować kolejne zdarzenia, to dodatkowo systematycznie jest stymulowany do wyciągania wartościowych wniosków na przyszłość dla siebie samego. Zastosowana pierwszoosobowa narracja sprawie, że dosłownie możemy wniknąć w głąb umysłu Guido i tym samym lepiej zrozumieć jego sposób postępowania. Główny bohater wielokrotnie stanie w obliczu kolejnych skomplikowanych dylematów natury moralnej, a śledzenie jego wyborów stanowi dla czytelnika niewysłowioną przyjemność.

Ponad wszelką wątpliwość jest idealnym odzwierciedleniem powiedzenia, że mniej znaczy więcej. Książka z pewnością przypadnie do gustu fanom mrocznych, elektryzujących historii, okraszonych stosownym prawniczym komentarzem.Gianrico Carofiglio wielokrotnie przyprawił mnie o niezły zawrót głowy, za co jestem mu niezmiernie wdzięczna Jakość wykonania wspomnianego scenariusza zrekompensowała mi wszelkie niedostatki fabularne, a zjawiskowe zakończenie okazało się przysłowiową wisienką na torcie. Polecam!

Czasem sama siebie zadziwiam własnym, częstokroć dość szalonym doborem lektur. Sporo czasu poświęcam wyszukując nowe tytuły, które mogłyby mnie jakoś czytelniczo zaskoczyć i gromadzę je na moim czytniku. Jako, że nie miałam pod ręką żadnego wydania papierowego postanowiłam poczytać e-booka. Przeszukując swoją wirtualną biblioteczkę natrafiłam na na książkę autorstwa...

W 43

W 43

Zaczęła się ciekawie, lecz skończyła dosyć przewidywalnie, liczyłam na rozwiniecie akcji miłosnej. Dobrze się czyta. Ogólnie polecam.

Zaczęła się ciekawie, lecz skończyła dosyć przewidywalnie, liczyłam na rozwiniecie akcji miłosnej. Dobrze się czyta. Ogólnie polecam.

Świetna książka, oryginalny motyw, bardzo dobrze się czyta.

Świetna książka, oryginalny motyw, bardzo dobrze się czyta.