Thorgal: Kriss de Valnor

To było dobre! Kriss w świetnym wydaniu. Nareszcie ludzkie oblicze i właściwie po raz pierwszy jakby jest trochę ofiarą. I składa ofiarę, co do niej niepodobne. Naprawdę bardzo dobra część.

To było dobre! Kriss w świetnym wydaniu. Nareszcie ludzkie oblicze i właściwie po raz pierwszy jakby jest trochę ofiarą. I składa ofiarę, co do niej niepodobne. Naprawdę bardzo dobra część.

"Kriss de Valnor" to tom, w którym na pierwszy plan wychodzi jedna z najciekawszych postaci sagi. Poznajemy jej historię i powody, które uczyniły ją tak bezwzględną. Album jest mroczniejszy i bardziej dramatyczny niż inne części, ale właśnie dzięki temu wyróżnia się i zostaje w pamięci.

"Kriss de Valnor" to tom, w którym na pierwszy plan wychodzi jedna z najciekawszych postaci sagi. Poznajemy jej historię i powody, które uczyniły ją tak bezwzględną. Album jest mroczniejszy i bardziej dramatyczny niż inne części, ale właśnie dzięki temu wyróżnia się i zostaje w pamięci.

Lubię postać Kriss. W tej części przechodzi przemianę.

Lubię postać Kriss. W tej części przechodzi przemianę.

Tom, jak tytuł wskazuje, jest swoistą laurką i próbą odkupienia femme fatale serii, czyli Kriss de Valor. To jednocześnie zwieńczenie serii pustynno - rzymskich przygód Thorgala i jego rodziny oraz zapowiedź nowego rozdziału serii.

Jak zwykle fabularnie i graficznie tom bez zarzutów, a poziom emocji i ilość wydarzeń na kartach powieści jest w sposób typowy dla serii bardzo wysoki.

Czyta się świetnie i mimo 28. tomów w serii, nie czuć zmęczenia przygodami syna gwiazd i jego nordyckiej rodziny.

Tom, jak tytuł wskazuje, jest swoistą laurką i próbą odkupienia femme fatale serii, czyli Kriss de Valor. To jednocześnie zwieńczenie serii pustynno - rzymskich przygód Thorgala i jego rodziny oraz zapowiedź nowego rozdziału serii.

Jak zwykle fabularnie i graficznie tom bez zarzutów, a poziom emocji i ilość wydarzeń na kartach powieści jest w sposób typowy dla serii bardzo...

Kriss de Valnor powraca w najgłupszym jak do tej pory stroju, choć jeszcze bardziej żenująca była naga bójka Kriss z Aaricią w kisielu, ee, znaczy się, w kąpieli. Sama fabuła, skupiona na ucieczce z kopalni i poszukiwaniu Thorgala, jest dosyć bezbolesna, choć mam wrażenie, że przeciążona większym niż zwykle stężeniem deus ex machina. Pojawia się niesławny Aniel, a sama Kriss udaje, że żegna się z czytelnikiem, tym razem już na zawsze. Można się nawet troszkę wzruszyć i pewnie dałabym wyższą ocenę, gdyby nie wrażenie, że przed usunięciem Kriss de Valnor z sagi autorzy postanowili wycisnąć z niej tyle fanserwisu, ile się da (co dla inaczej niż ja usposobionych czytelników stanowi oczywiście zaletę :p).

Kriss de Valnor powraca w najgłupszym jak do tej pory stroju, choć jeszcze bardziej żenująca była naga bójka Kriss z Aaricią w kisielu, ee, znaczy się, w kąpieli. Sama fabuła, skupiona na ucieczce z kopalni i poszukiwaniu Thorgala, jest dosyć bezbolesna, choć mam wrażenie, że przeciążona większym niż zwykle stężeniem deus ex machina. Pojawia się niesławny Aniel, a sama...

Poprzedni tom jest jednym z najsłabszych Thorgali. Ten nieco lepszy, choć wydarzenia są kontynuacją wcześniejszego komiksu. Może to za sprawą Kriss, która nigdy nie pozwala się nudzić i wiadomo, że intryga wokół jej osoby będzie zawsze fascynująca.

Poprzedni tom jest jednym z najsłabszych Thorgali. Ten nieco lepszy, choć wydarzenia są kontynuacją wcześniejszego komiksu. Może to za sprawą Kriss, która nigdy nie pozwala się nudzić i wiadomo, że intryga wokół jej osoby będzie zawsze fascynująca.

Wraca Kriss (po tytule to mega zaskoczenie, prawda?),więc będzie iskrzyć między nią i Aaricią. Do tego panowie dorzucają odważne sceny w kąpieli. Sięga scenarzysta po sprawdzone wzory, więc Kriss pokazuje gamę swoich charakterków, by na koniec... Tak, tak - zgadłeś.
Thorgala prawie tu nie ma, co było zabiegiem ryzykownym. Jednak album się dobrze broni.
Warto!

Wraca Kriss (po tytule to mega zaskoczenie, prawda?),więc będzie iskrzyć między nią i Aaricią. Do tego panowie dorzucają odważne sceny w kąpieli. Sięga scenarzysta po sprawdzone wzory, więc Kriss pokazuje gamę swoich charakterków, by na koniec... Tak, tak - zgadłeś.
Thorgala prawie tu nie ma, co było zabiegiem ryzykownym. Jednak album się dobrze broni.
Warto!

Powiedzmy, że domykamy kilka wątków bez zaniżania, choć daleko od thorgalowych szczytów. Szkoda, że Kriss, która była przynajmniej wyrazista, kończy tu z wyraźnie "ocieplonym" wizerunkiem

Powiedzmy, że domykamy kilka wątków bez zaniżania, choć daleko od thorgalowych szczytów. Szkoda, że Kriss, która była przynajmniej wyrazista, kończy tu z wyraźnie "ocieplonym" wizerunkiem

Ostatni tak rewelacyjny ich wspólny album Thorgala.

Ostatni tak rewelacyjny ich wspólny album Thorgala.

Show jednej postaci - Kriss, wyciągnięta z dawnych tomów, musi ratować mocno nieudaną historię. Tom słaby i nudny.

Show jednej postaci - Kriss, wyciągnięta z dawnych tomów, musi ratować mocno nieudaną historię. Tom słaby i nudny.