Black Science #01: Zasada nieskończonego spadania

Rzecz specjalnie przygotowana z myślą o tych fanach science fiction, którym nie daje spokoju myśl o istnieniu wielu alternatywnych wymiarów naszej rzeczywistości. Rick Remender (Deadly Class, Szumowina, Głębia) postanowił osobiście zająć się tematem i od pierwszych chwil rzuca czytelnika na głęboką wodę. Poznajemy bohaterów w bardzo trudnej sytuacji i dopiero wraz z upływem kolejnych stron (a potem całych epizodów) stopniowo dowiemy się o co chodzi z tymi wszystkimi dziwnymi światami, które przyjdzie bohaterom zwiedzić.

Komiks w dość dramatyczny sposób przedstawia fabułę, autorzy nie unikają trudnych tematów. Podróż przez wymiary, poszukiwanie odpowiedzi, wieczne ryzyko oraz coraz więcej wzajemnych oskarżeń uzupełnione zostały przez fantastyczną kreację kilku głównych postaci. Oczywiście na pierwszy plan wychodzi główny bohater: Grant McKay, naukowiec-anarchista. Brzmi to i owszem, podejrzanie, ale w zasadzie Black Science opowiada właśnie o tym: o anarchii, rozumianej tak, jak wykreowali tę myśl jej stworzyciele, nie anarchii znanej z popkultury i przedstawianej jako samo zło, odwrotność porządku. Tu anarchia jest odpowiedzią na nasz paskudny świat, w którym zupełnie nie wiedzieć czemu na uczciwej pracy wielu jednostek żeruje cała ta ideologiczna, religijno-polityczna, wiecznie nienasycona mafia. I tu przychodzi druga z ważnych postaci: ważniak w garniturze, typowy korpoludek, który pragnie realizować cele własne, będący odpowiedzią na Granta w myśl zasady ukazania konfliktu silnych osobowości.

Opowieść nie jest bajką dla wannabe anarchistów, wręcz przeciwnie. Pokazuje, jak wiele z filozofii anarchizmu tak naprawdę jest utopią, pięknymi marzeniami, że anarchia jest super - dopóki nie próbuje się jej faktycznie wprowadzać w życie. Opór ze strony reszty społeczeństwa jest wprost proporcjonalny do ludzkiego tchórzostwa, braku wyobraźni i odwiecznego kierowania się ku wszelkim liniom najmniejszego oporu w dowolnych trudnych sytuacjach, w jakie nasze życie obfituje. A co, jeśli nasz bohater, któremu idee wolności i swobody są tak bliskie, sam nie będzie wad pozbawiony? Wszak jest jedynie człowiekiem, i to, co on uważa za najlepsze jest po prawdzie tak samo istotne, jak poglądy innego dowolnego człowieka. Obserwujemy, jak Grant McKay wraz ze swoim niebywałym intelektem staje się powoli niewolnikiem swojego własnego ego i jak jego pasja powoli przekształca się w manię.

Doprawdy niezła historia, moim zdaniem fragmentami odrobinę przegadana i nieco rozciągnięta, ale z przyjemnością dotarłem do końca, a całość odłożyłem z poczuciem miło spędzonego czasu. Zatem polecam wszystkim, którzy od historii oczekują czegoś odrobinę więcej, ale też nie pragną od razu zatapiać się w jakichś filozoficznych rozważaniach. Dobrzy bohaterowie, niezły pomysł i fabuła, bywają emocje - można czytać.

Rzecz specjalnie przygotowana z myślą o tych fanach science fiction, którym nie daje spokoju myśl o istnieniu wielu alternatywnych wymiarów naszej rzeczywistości. Rick Remender (Deadly Class, Szumowina, Głębia) postanowił osobiście zająć się tematem i od pierwszych chwil rzuca czytelnika na głęboką wodę. Poznajemy bohaterów w bardzo trudnej sytuacji i dopiero wraz z upływem...

Kawał świetnego czytadła. Początek taki sobie, bo czytelnik zostaje od razu rzucony na głęboką wodę, z czasem jednak wszystko powoli się wyjaśnia, a scenariusz zyskuje ręce i nogi. Na plus wyraziste, dające się lubić postacie, choć w pierwszej chwili trudno się było połapać, kto jest kim, bo scenarzysta, zamiast wprowadzać kolejne postaci stopniowo, by czytelnik mógł się z nimi trochę oswoić, przedstawia wszystkich na przestrzeni bodaj trzech kadrów, i to w scenie zbiorowej. Na plus zaskakujące zakończenie. Mniam!

Więcej o komiksach piszę na fb.com/polishpopkulture

Kawał świetnego czytadła. Początek taki sobie, bo czytelnik zostaje od razu rzucony na głęboką wodę, z czasem jednak wszystko powoli się wyjaśnia, a scenariusz zyskuje ręce i nogi. Na plus wyraziste, dające się lubić postacie, choć w pierwszej chwili trudno się było połapać, kto jest kim, bo scenarzysta, zamiast wprowadzać kolejne postaci stopniowo, by czytelnik mógł się z...

(...) seria Black Science jest to rozrywkowa w klimatach SF o podróżach między światami. Nic nowego, prawda, w końcu popkultura przerobiła ten temat już na setki sposobów, ale co mi tam. Dobra fantastyka, a czasem i ta zła, zawsze w cenie. Z takim nastawieniem przystąpiłem do lektury i teraz mam problem, jak ją ocenić, bo podoba mi się tak w połowie.

Akcja skupia się na grupie Granta McKay’a, która, przy pomocy wymyślonej przez niego Latarni, jest w stanie przemieszczać się pomiędzy alternatywnymi światami. Przez tych sześć numerów jakie zawiera pierwszy tom, zwiedziłem kilka pięknych, bardzo kolorowych krain. Każda z nich na swój sposób mnie czymś zauroczyła. Komiks wciąga od samego początku. Dodatkowo zaintrygował mnie główny wątek, w którym drużyna pojawia się nie wiadomo gdzie i musi przetrwać w takim miejscu jakiś określony czas aż do następnego skoku. Z lektury wiem też, że zazwyczaj nie jest to proste, bo gdzieś za rogiem zawsze czai się niebezpieczeństwo lub wyzwanie, co tylko wzmaga moje zainteresowanie.

Z drugiej jednak strony cała historia, skonstruowana tylko na zasadzie kolejnych przejść w nową i nieznaną przestrzeń, tak bardzo gna do przodu, że nie ma w niej miejsca na nic więcej. Z tego też powodu mam w nosie wszelkie zaskakujące zwroty akcji, w zamyśle autora. Z prostej przyczyny: opierają się głównie na nagłej śmierci jednego z głównych bohaterów, a ja nawet nie zdążyłem ich poznać, polubić. Więc jakim cudem miałbym się przejąć faktem ich zgonu? Poza tym takie zagrania fabularne są zaskakujące, ale tylko za pierwszym razem. Natomiast jeśli tak się dzieje w prawie każdym rozdziale, to najzwyczajniej jest to nudne...

- - -
cały tekst można przeczytać tu:
https://dybuk.wordpress.com/2015/03/30/black-science-1-zasada-nieskonczonego-spadania/

(...) seria Black Science jest to rozrywkowa w klimatach SF o podróżach między światami. Nic nowego, prawda, w końcu popkultura przerobiła ten temat już na setki sposobów, ale co mi tam. Dobra fantastyka, a czasem i ta zła, zawsze w cenie. Z takim nastawieniem przystąpiłem do lektury i teraz mam problem, jak ją ocenić, bo podoba mi się tak w połowie.

Akcja skupia się na...

Dość mocno ucieszyła mnie informacja o wydaniu tego komiksu w naszym pięknym kraju z co najmniej kilku powodów. Jest to pozycja z wydawnictwa Image Comics, które od jakiegoś czasu mocno sobie cenie. Jest to z założenia seria rozrywkowa w klimatach SF o podróżach między światami. Nie jest to co prawda nic nowego, w końcu popkultura przerobiła już ten temat na setki sposobów, ale co mi tam. Dobra fantastyka, a czasem i ta zła, jest zawsze w cenie. Z takim nastawieniem przystąpiłem do lektury i teraz mam problem jak ją ocenić bo podoba mi się tak w połowie.

Dalszą część można przeczytać tu: http://coszzupelnieinnejbeczki.pl/2015/03/383-black-science-tom-1-zasada-nieskonczonego-spadania-scen-rick-remender-rys-matteo-scalera/

Dość mocno ucieszyła mnie informacja o wydaniu tego komiksu w naszym pięknym kraju z co najmniej kilku powodów. Jest to pozycja z wydawnictwa Image Comics, które od jakiegoś czasu mocno sobie cenie. Jest to z założenia seria rozrywkowa w klimatach SF o podróżach między światami. Nie jest to co prawda nic nowego, w końcu popkultura przerobiła już ten temat na setki...