Stary wspaniały świat

Zabawna fajna i lekka, taka mała bzdura do poczytania w altance w ogrodzie itp.

Zabawna fajna i lekka, taka mała bzdura do poczytania w altance w ogrodzie itp.

Raczej mało prawdopodobne, że ktoś po przeczytaniu zastosuje się do zasad starego świata, ale książka dobra, by dowiedzieć się kilku ciekawostek i na odstresowanie.

Raczej mało prawdopodobne, że ktoś po przeczytaniu zastosuje się do zasad starego świata, ale książka dobra, by dowiedzieć się kilku ciekawostek i na odstresowanie.

"Stary wspaniały świat" to jedna z tych dziwacznych książek, których urokowi nie można sie oprzeć. Jest to bowiem nie tyle poradnik, ile zabawowa pieśń pochwalna dla pewnych zjawisk i zwyczajów, które aż chce się kultywować i w których chce się uczestniczyć. Ale od początku.
Jestem dość sceptycznie nastawiona do "życiowych" poradników i motywujących peanów na cześć konkretnych stylów życia, jednak tę książkę poleciła mi przyjaciółka, której śmiem ufać w kwestii wyborów literatury. Nie zawiodłam się i tym razem, już od pierwszych stron czułam się tak, jakby ktoś ubrał moje myśli w piękne słowa, przelał je na papier i zaserwował mi w przeuroczym wydaniu.
Po pierwsze, nie jest to stricte poradnik: owszem, dowiemy się kiedy siać groch i endywię, a także jak ochronić kury przez zakusami wstrętnego drapieżnika, i owszem, jeśli jesteście początkującymi gospodarzami, chcącymi żyć w zgodzie z naturą, to ta książka pomoże wam w spełnieniu waszych celów i marzeń. Jednak przede wszystkim, jest traktatem ku chwale normalności, bez wpadania w przesadę i bez bupiększania. Autor zachwala sobie życie na wsi, jednak nie zapomina napisać też o jego trudach i komplikacjach, poświęcając im włąściwie lwią część swojego dzieła. Jest także człowiekem nad wyraz oczytanym i kształconym, co przejawia się chociażby w jego umiłowaniu do łaciny, którą raczy nas dość często, oczywiście z odpowiednimi tłumaczeniami, oraz w osobach jego autorytetów: Kolumeli, Palladiusza czy Tussera. Tom Hodgkinson czerpie z ich mądrości łapczywie, dzięki czemu i my możemy skorzystać z ich doświadczeń w co najmniej zadowalającym stopniu. Poza tym posiada on ogromną wiedzę historyczną, bądź też nie gardzi potężnym reaserchem, na jedno wychodzi: dowiadujemy się o wiele więcej z dawnych wieków, niż spodziewalibyśmy się po "praktycznym poradniku gospodarzenia(...)".
Książka ta podzielona jest na 12 zgrabnych rozdziałów, które odpowiadają miesiącom. W każdym rozdziale autor zajmuje się odrębnym tematem np. ogrodem bądź bartnictwem, opisywanym w sposób lekki, przyjemny, jednak okraszony sporą dawką praktycznej wiedzy. Ponadto w każdym rozdziale znajdziemy skróconą listę prac gospodarskich na dany miesiąc oraz krótki kalendarz świąt. Święta cieszą się szczególną uwagą autora, który rozmsmakował się w dawnym biesiadownaiu i z chęcią opisuje jego uroki. Czyta się go tak przyjemnie, że z automatu gotowa byłam przeprowadzić się na wieś i zrezygnować z udogodnień Nowego Wspaniałego Świata, by tak jak on i jego rodzina wieść dobre, prawdziwe życie, choć nie pozbawione stresu i komplikacji.
Kolejną ogromną zaletą tejże pozycji jest język, jakim posługuje się jej autor: nie jest on bowiem ani bufonowaty, ani zbyt prosty, stanowi na pewno wisienkę na torcie, jakim jest ta książka. Polecam ją każdemu, kto lubi uczty dla umysłu, szuka inspiracji i pomocnej dłoni, dzięki której wydostanie się ze ścieku nowoczesności oraz ma kłopoty z uprawą warzyw, ziół lub owoców, hodowlą bydła, bartnictwem bądź z innymi zajęciami gospodarskimi :) Niech puentą tej recenzji będzie zdanie, które upodobałam sobie najbardziej spośród wszystkich zdań Toma Hodgkinsona "Musimy cofnąć się do wolności, lub iść naprzód ku niewoli."

"Stary wspaniały świat" to jedna z tych dziwacznych książek, których urokowi nie można sie oprzeć. Jest to bowiem nie tyle poradnik, ile zabawowa pieśń pochwalna dla pewnych zjawisk i zwyczajów, które aż chce się kultywować i w których chce się uczestniczyć. Ale od początku.
Jestem dość sceptycznie nastawiona do "życiowych" poradników i motywujących peanów na cześć...

Co prawda został mi jeszcze jeden miesiąc do przeczytania ale pozwolę sobie już napisać. Po pierwsze chciałabym poznać wszystkich pozytywnie świrniętych ludzi, którzy doczytali książkę do końca i co więcej spodobała im się. Niesamowite jak bardzo Hodgkinson potrafi wciągnąć w swój świat, nawet jak się na początku stawia opory. Źle czytało mi się książkę tak do czerwca, może maja. Ale później nie wiem jak to się stało, wciągnęło mnie, na tyle, że nawet listopadowe poczynania czytałam z zainteresowaniem. Zastanawiam się ile osób w tramwaju patrzyło na mnie z przerażeniem jeśli przypadkiem ktoś przeczytał o czym jest rozdział ;) Cóż mogę powiedzieć, autor to świetny wariat, kolejny raz w efekcie bawi i porywa w swój świat, momentami aż czułam jak jestem na jego podwórku i obserwuję o o czym pisze. Nie jest to książka rewelacyjna, trzeba naprawdę chcieć ją przeczytać i być trochę szalonym jak autor. Ale podsumowując, co mnie w sumie szokuje, podobała mi się.

Co prawda został mi jeszcze jeden miesiąc do przeczytania ale pozwolę sobie już napisać. Po pierwsze chciałabym poznać wszystkich pozytywnie świrniętych ludzi, którzy doczytali książkę do końca i co więcej spodobała im się. Niesamowite jak bardzo Hodgkinson potrafi wciągnąć w swój świat, nawet jak się na początku stawia opory. Źle czytało mi się książkę tak do czerwca, może...

Bardzo uspokajająca i kojąca książka :)

Bardzo uspokajająca i kojąca książka :)

Świetny temat na książkę ;)

Ale właśnie ... na ksiązkę, a nie na długaśne wypracowanie szkolne. Podczas czytania miałam wrażenie, że sprawdzam pracę domową licealiście. Niemniej jednak warto przeczytać, zatęsknić za życiem zgodnie z rytmem przyrody, rzucić pracę w korpo, wyjechać nad Biebrzę ...

Świetny temat na książkę ;)

Ale właśnie ... na ksiązkę, a nie na długaśne wypracowanie szkolne. Podczas czytania miałam wrażenie, że sprawdzam pracę domową licealiście. Niemniej jednak warto przeczytać, zatęsknić za życiem zgodnie z rytmem przyrody, rzucić pracę w korpo, wyjechać nad Biebrzę ...

Tom Hodgkinson swego czasu rozpisywał się o wolności. I właśnie tym mnie ujął. A nawet zmotywowałam do działania i zmian w życiu. Ale w "Starym wspaniałym świecie" poszedł jeszcze dalej. Opowiedział jak rzucił życie w wielkim mieście i zaczął żyć na wsi. Po staremu, zgodnie z rytmem pór roku, radośniej, ale wcale nie łatwiej. Hodgkinson raczej nie był tym wzorowym gospodarzem, ale fajnie i zabawnie opowiedział o swoich sukcesach i porażkach. Ha, a podobno to my, ludzie epoki 2.0. jesteśmy tymi wolnymi i światłymi...

http://niebieska-sukienka.pl/stary-wspanialy-swiat-tom-hodgkinson-recenzja/

Tom Hodgkinson swego czasu rozpisywał się o wolności. I właśnie tym mnie ujął. A nawet zmotywowałam do działania i zmian w życiu. Ale w "Starym wspaniałym świecie" poszedł jeszcze dalej. Opowiedział jak rzucił życie w wielkim mieście i zaczął żyć na wsi. Po staremu, zgodnie z rytmem pór roku, radośniej, ale wcale nie łatwiej. Hodgkinson raczej nie był tym wzorowym...

Takie tęsknoty jakie ujawnia Tom Hodgkinson niebawem będą dotyczyły większości społeczeństwa, kiedy to już kulturą dobrobytu konsumpcyjnego wielu będzie rzygać na własne buty. Tęsknota bowiem za minionym dotyczy każdego pokolenia. Powrót natomiast do obcowania z naturą w sposób praktyczny, a nie li tylko na zasadzie wypoczynku pod palmami, dopadnie wielu wcześniej czy później. Fascynujące opowieści o próbach hodowli kur i świń tudzież innych stworzeń, o skomplikowanych relacjach z tym właśnie, o życiu szczęśliwym na wsi, o przyjemnościach płynących z ciszy i obcowania z najbliższymi.
Książka ma podzielone rozdziały na poszczególne miesiące, w zgodnym rytmie z porami roku, i właśnie tak fajnie sie nią delektować.

Takie tęsknoty jakie ujawnia Tom Hodgkinson niebawem będą dotyczyły większości społeczeństwa, kiedy to już kulturą dobrobytu konsumpcyjnego wielu będzie rzygać na własne buty. Tęsknota bowiem za minionym dotyczy każdego pokolenia. Powrót natomiast do obcowania z naturą w sposób praktyczny, a nie li tylko na zasadzie wypoczynku pod palmami, dopadnie wielu wcześniej czy...