Szaman Morski

Mało co niesie z sobą tyle romantyzmu i świeżości, co morskie opowieści. Do pracy na statkach ciągną specyficzni ludzie, bo statek to nie tylko miejsce pracy ale dużo, dużo więcej. Błąkanie się tygodniami i miesiącami po oceanach czyni z jednostki pływającej dom, restaurację, sypialnię, knajpę i namiastkę wszystkiego, co zostawiamy na lądzie. Najważniejsze – kawałek własnej ojczyzny, pływającą ambasadę i reprezentacyjną wizytówkę kraju.

Nic dziwnego, że kapitanem takiego cuda musi być człowiek wielki i niezłomny – pierwszy po Bogu, Prezydent, Premier, Prezes i Dyrektor w jednej szanownej osobie. Autor miał szczęście pływać pod rozkazami niebanalnych i absolutnie wyjątkowych kapitanów – Mamerta Stankiewicza i Eustazego Borkowskiego. Dziś z takimi imionami już nie potrzebowaliby nazwiska!

Stankiewicz zasłużył sobie na opowieść w „Znaczy kapitan”. W „Szamanie” rządzi niepodzielnie Kapitan Borkowski. Człowiek wielki ciałem i duchem, niezrównany bajarz, szaławiła i mistrz konfabulacji, jakby chodził do jednej szkoły z baronem Munchausenem. Co najmniej połowa jego biografii ginie w mrokach historii i niedopowiedzeniach , za to ta znana część stała się już legendą. Na pewno z trochę z powodu megalomanii i skłonności do zmyślania imć Pana Eustazego, ale w ogromnej mierze dla jego faktycznych przymiotów i zdolności. Już samo to zadziwia, że po 10 latach spędzonych jako szofer, przesiadł się z paryskiej taksówki wprost na kapitański mostek, do tego władał kilkunastoma językami, miał mnóstwo fachowej wiedzy (często maskowanej pod pokładami kabotyńskich przechwałek),a przede wszystkim – galanterię starej przedwojennej szkoły, maniery i niebotyczne poczucie humoru.

Uśmiałam się nie raz przy tych morskich opowieściach i miałam przed oczami tego ogromnego faceta z jeszcze większym nochalem i jego huczący niczym syrena okrętowa głos „Kochaaaaany mój…” Trochę szkoda, że minęły już czasy polskich triumfów w żegludze śródatlantyckiej, wspaniałych liniowców, eleganckich, nieśpiesznych podróży między kontynentami. Stary poczciwy „Batory” już dawno poszedł na żyletki, a co dopiero mówić o wysłużonym starowince „SS Kościuszko”… Oczywiście obowiązkowo z dwoma kominami, kapitan Borkowski nie mógł pływać innym!

Mało co niesie z sobą tyle romantyzmu i świeżości, co morskie opowieści. Do pracy na statkach ciągną specyficzni ludzie, bo statek to nie tylko miejsce pracy ale dużo, dużo więcej. Błąkanie się tygodniami i miesiącami po oceanach czyni z jednostki pływającej dom, restaurację, sypialnię, knajpę i namiastkę wszystkiego, co zostawiamy na lądzie. Najważniejsze – kawałek własnej...

Wyjątkowo tę pozycję polecam w audiobooku. Niewiarygodne postepowanie kapitana i jego "kręg magiczny".

Wyjątkowo tę pozycję polecam w audiobooku. Niewiarygodne postepowanie kapitana i jego "kręg magiczny".

Długo odkładałam Szamana na półkę, jako nudniejszą część morskich opowieści K.O.Borchardta. Niesłusznie, bo to świetna pozycja. Polecam audiobooka i wejście w klimat marynarzy wysłuchujących pokornie megalomańskich tyrad kapitana Eustazego i radzących sobie świetnie z jego ignorancją oraz bufonadą. Jak np. przejął dowodzenie Piłsudskim na czas choroby Znaczy kapitana i jego załogę , zdyscyplinowaną i zdumioną osobowością nowego dowódcy. Kapitalne studium tamtej atmosfery na transatlantyku. Plus wpleciona, jak to u Borchardta, historia innych wielkich kapitanów z tamtych lat, np. Edwarda Pacewicza vel komandora Dowejki. Polecam, ale dopiero po Znaczy kapitanie i Krążowniku.

Długo odkładałam Szamana na półkę, jako nudniejszą część morskich opowieści K.O.Borchardta. Niesłusznie, bo to świetna pozycja. Polecam audiobooka i wejście w klimat marynarzy wysłuchujących pokornie megalomańskich tyrad kapitana Eustazego i radzących sobie świetnie z jego ignorancją oraz bufonadą. Jak np. przejął dowodzenie Piłsudskim na czas choroby Znaczy kapitana i...

Książka prezentuje zagadkową postać kpt. Eustazego Borkowskiego, pierwszego dowódcy legendarnego transatlantyckiego statku pasażerskiego "Batory".
Zagadkową, bo ten kapitan najpierw pracował jako chłopak okrętowy, potem przez wiele lat był... taksówkarzem w Paryżu, aż w końcu trafił na polskie statki pasażerskie. Tam jako dowódca zasłynął głównie nie jako nawigator, ale jako specjalista od bajerowania pasażerów. Dziś też zrobiłby furorę w kolorowych czasopismach i tabloidach.
W końcu jednak miarka się przebrała, a buńczuczne i nieprzemyślane wypowiedzi kapitana Borkowskiego po wybuchu II wojny światowej, np. o taranowaniu "Batorym" okrętów podwodnych spowodowały niepokój załogi i w konsekwencji zdjęcie go ze statku.
Karol Olgierd Borchardt miał możliwość bezpośrednio obserwować wyczyny Szamana Morskiego i pięknie je opisał w swojej książce. Nie był związany z kpt. Borkowskim tak mocno, jak ze swoim mentorem kpt. Stankiewiczem, ale myślę, że wiernie pokazał osobowość głównego bohatera tej książki.
Zainteresuje ona zapewne tylko ludzi w jakiś sposób związanych z polską żeglugą, bo dla innych, zwłaszcza dla młodych pokoleń nawet statek "Batory" jest już niestety jakąś odległą ciekawostką. O ile cokolwiek o nim wiedzą...

Książka prezentuje zagadkową postać kpt. Eustazego Borkowskiego, pierwszego dowódcy legendarnego transatlantyckiego statku pasażerskiego "Batory".
Zagadkową, bo ten kapitan najpierw pracował jako chłopak okrętowy, potem przez wiele lat był... taksówkarzem w Paryżu, aż w końcu trafił na polskie statki pasażerskie. Tam jako dowódca zasłynął głównie nie jako nawigator, ale...

Nudne, rozwlekłe, słabe, anegdotyczne opowiadania. Nic specjalnego, choć z dwie perełki może by się znalazły....

Nudne, rozwlekłe, słabe, anegdotyczne opowiadania. Nic specjalnego, choć z dwie perełki może by się znalazły....

Świetnie się czyta, teraz i kiedyś. Zbiór opowiadań o ludziach morza.

Świetnie się czyta, teraz i kiedyś. Zbiór opowiadań o ludziach morza.

Równie gawędziarska jak "Znaczy kapitan" - wspaniale się czyta. Jednak postać Eustazego Borkowskiego nie tak magnetyczna jak Mamerta Stankiewicza. Choć bardzo nietuzinkowa to postać, z fantazją.
Wyzwanie LC marzec 2025.

Równie gawędziarska jak "Znaczy kapitan" - wspaniale się czyta. Jednak postać Eustazego Borkowskiego nie tak magnetyczna jak Mamerta Stankiewicza. Choć bardzo nietuzinkowa to postać, z fantazją.
Wyzwanie LC marzec 2025.

Oprócz swietnego, wciągającego czytelnika sposobu przedstawienia historii, autor podobnie jak w "Znaczy Kapitan" tworzy świetny portret psychologiczny głównego bohatera, którym w tym przypadku jest kpt. ż. w. Eustazy Borkowski. Domyślam się, ze większość czytelników podejdzie z dużą dozą dystansu do przedstawionych historii jednak moje osobiste doświadczenia pracy z ludzmi o podobnych zachowaniach każą mi wierzyć, że autor zanadto nie przerysował postaci Szamana Morskiego. Pozycja obowiazkowa dla wszystkich fanow literatury marynistycznej a takze historii Polskiej żeglugi, ludzi i statków, którzy ją tworzyli.

Oprócz swietnego, wciągającego czytelnika sposobu przedstawienia historii, autor podobnie jak w "Znaczy Kapitan" tworzy świetny portret psychologiczny głównego bohatera, którym w tym przypadku jest kpt. ż. w. Eustazy Borkowski. Domyślam się, ze większość czytelników podejdzie z dużą dozą dystansu do przedstawionych historii jednak moje osobiste doświadczenia pracy z ludzmi...

Audiobook świetnie przygotowany i przeczytany.

Sama historia składa się głównie z opowieści - anegdot o jednym z kapitanów polskich transatlantyków, Eustazym Borkowskim. Postać zdecydowanie nietuzinkowa.
Jest kilka rozdziałów, które bardzo mi się podobały (m.in. pierwszy, gdzie dowiadujemy się wielu ciekawych rzeczy o samym autorze),ale jest też kilka, które składają się z wielu historycznych dat i nazw i nazwisk. A co do nazwisk, to mamy też kilka dodatkowych opowieści o innych kapitanach naszych największych statków, i oczywiście o samych statkach i ich losach.

Jest to pierwsza książka Borchardta, jak sam przyznaje, taka wprawka pisarska, zanim zabrał się za książkę o Mamercie Stankiewiczu. Jest to dobra pozycja, chociaż nie chwyta tak za serce jak "Znaczy Kapitan".

Audiobook świetnie przygotowany i przeczytany.

Sama historia składa się głównie z opowieści - anegdot o jednym z kapitanów polskich transatlantyków, Eustazym Borkowskim. Postać zdecydowanie nietuzinkowa.
Jest kilka rozdziałów, które bardzo mi się podobały (m.in. pierwszy, gdzie dowiadujemy się wielu ciekawych rzeczy o samym autorze),ale jest też kilka, które składają się...

Książkę warto przeczytać chociażby dla przejażdżki taksówką z Eustazym Borkowskim po Paryżu - mistrzostwo świata! Spotkania z takimi ludźmi to to zawsze przygoda :-)

Książkę warto przeczytać chociażby dla przejażdżki taksówką z Eustazym Borkowskim po Paryżu - mistrzostwo świata! Spotkania z takimi ludźmi to to zawsze przygoda :-)