Carte blanche

Ksiażka fajnie napisana i przyjemnie się czyta. Film też bardzo dobry

Ksiażka fajnie napisana i przyjemnie się czyta. Film też bardzo dobry

Prawdziwa historia o nauczycielu z Lublina który zaczął tracić wzrok i ukrywał to przed wszystkimi. Świetnie napisany proces akceptacji choroby. Polecam wszystkim którzy zaczynają się zmagać z chorobą aby zobaczyli że to nie zawsze musi oznaczać wyrok

Prawdziwa historia o nauczycielu z Lublina który zaczął tracić wzrok i ukrywał to przed wszystkimi. Świetnie napisany proces akceptacji choroby. Polecam wszystkim którzy zaczynają się zmagać z chorobą aby zobaczyli że to nie zawsze musi oznaczać wyrok

Dramat i komedia w jednym. Trudny temat potraktowany w sposób pokrzepiający. Pora może na film...

Dramat i komedia w jednym. Trudny temat potraktowany w sposób pokrzepiający. Pora może na film...

Słyszałam o filmie, ale go nie widziałam, a był dosyć głośny. Wpadł mi w ręce audiobook, więc chętnie go wysłuchałam, w dobrej interpretacji Arkadiusza Jakubika.
Poruszyła mnie historia nauczyciela z Lublina, który wyrokiem losu traci wzrok. Historia wydaje się szczera i nie przynosi łatwych rozwiązań. Wszystkie postaci z otoczenia Kacpra Bielika - matka, przyjaciel, nauczyciele, uczniowie – są zróżnicowane i zachowują się wiarygodnie. Sam bohater w walce o swoją pracę i godność jest nieprzewidywalny, czasami budzi podziw, czasami drażni. Postanawia ukrywać przed światem swoją chorobę, jest w tym kreatywny i długo mu się udaje. Z góry jednak wiadomo, że na dłuższą metę nie będzie to możliwe. Mogłam tylko współczuć Kacprowi i czekać na zakończenie historii. Liczyć na to, że jako człowiek wielu zalet i z silnym charakterem znajdzie swoje miejsce w życiu, potrafi być szczęśliwy żyjąc z niepełnosprawnością. Pierwowzorem Kacpra jest prawdziwy nauczyciel licealny.
Uważam, że powieść dobrze odmalowuje polskie realia życia - szkoły i miasta (trolejbusy w Lublinie) i jest całkiem zgrabnie napisaną książką obyczajowo-psychologiczną. Bawiły mnie rozmowy historyka z uczniami, jego metody wychowawcze, inteligentne pomysły po obu stronach. Atmosfera liceum przywoływała wspomnienia, mimo upływu tylu lat…
Z czystym sumieniem polecam, chętnie obejrzę film z Andrzejem Chyrą w roli tytułowej.

Słyszałam o filmie, ale go nie widziałam, a był dosyć głośny. Wpadł mi w ręce audiobook, więc chętnie go wysłuchałam, w dobrej interpretacji Arkadiusza Jakubika.
Poruszyła mnie historia nauczyciela z Lublina, który wyrokiem losu traci wzrok. Historia wydaje się szczera i nie przynosi łatwych rozwiązań. Wszystkie postaci z otoczenia Kacpra Bielika - matka, przyjaciel,...

Nauczyciel traci wzrok, załamuje się, potem walczy i w końcu zwycięża. Plus stereotypowy przyjaciel, plus stereotypowa szydera z polskiej szkoły, plus stereotypowy romans, plus parę innych stereotypów. Tu i tam sympatyczne sceny, jakieś spostrzeżenia co do współczesności, trochę humoru, nie za dużo. Narracja bardzo filmowa, wyszła by z tego drugoligowa komedia z jakimś Mecwaldowskim czy innym Adamczykiem w roli głównej.

Napisane to w miarę, nie bez potknięć, niemniej przyzwoicie. Konstrukcyjnie nowela.

Wysłuchałem w niezłej interpretacji Arkadiusza Jakubika (to była kropla która wrzuciła mi tę pozycję na listę do słuchania).

Summa summarum raczej nie polecam.
5,5/10

Nauczyciel traci wzrok, załamuje się, potem walczy i w końcu zwycięża. Plus stereotypowy przyjaciel, plus stereotypowa szydera z polskiej szkoły, plus stereotypowy romans, plus parę innych stereotypów. Tu i tam sympatyczne sceny, jakieś spostrzeżenia co do współczesności, trochę humoru, nie za dużo. Narracja bardzo filmowa, wyszła by z tego drugoligowa komedia z jakimś...

Problem mam z ta ksiażką taki, że jest napisana za wcześnie. Trochę jakby autor, obiecujący bardzo, dopiero się rozkręcał, uczył pisać powieści. Bardzo, ale to bardzo dobre są opisy dotyczące choroby i procesu akceptacji, natomiast związek z Ewą całkiem nieprawdopodobny, uproszczony, bardzo nienaturalne postaci żony przyjaciela, uczennicy z dredami i innych pobocznych postaci.
Z przyjemnością przeczytałabym kolejne książki tego autora.

Problem mam z ta ksiażką taki, że jest napisana za wcześnie. Trochę jakby autor, obiecujący bardzo, dopiero się rozkręcał, uczył pisać powieści. Bardzo, ale to bardzo dobre są opisy dotyczące choroby i procesu akceptacji, natomiast związek z Ewą całkiem nieprawdopodobny, uproszczony, bardzo nienaturalne postaci żony przyjaciela, uczennicy z dredami i innych pobocznych...

Jestem zadziwiona tym, że spodobała mi się. Pierwsze linijki, jakoś nie przypadły mi do gustu, ale drugie podejście i przesłuchałam w ciągu 2 dni. Przeczytałam, że jest i film, może poszukam

Jestem zadziwiona tym, że spodobała mi się. Pierwsze linijki, jakoś nie przypadły mi do gustu, ale drugie podejście i przesłuchałam w ciągu 2 dni. Przeczytałam, że jest i film, może poszukam

Oglądałam film, który bardzo mi się spodobał książka natomiast suchutka. Co to oznacza? Napisałaś jakby przez faceta,który chce streścić wszystko co kiedyś czuł i zamknąć to w małej książeczce. Czytało się szybko i przyjemnie, ale nie zostanie w mojej pamięci zbyt długo.

Oglądałam film, który bardzo mi się spodobał książka natomiast suchutka. Co to oznacza? Napisałaś jakby przez faceta,który chce streścić wszystko co kiedyś czuł i zamknąć to w małej książeczce. Czytało się szybko i przyjemnie, ale nie zostanie w mojej pamięci zbyt długo.

Nie widziałem filmu, ale czytając tę naprawdę dobrą książkę, słyszałem w głowie głos Chyry, dialogi są po prostu jak pisane pod niego.
Wygląda na to, że dobrali do filmu perfekcyjnego aktora, chyba czas obejrzeć :)

Nie widziałem filmu, ale czytając tę naprawdę dobrą książkę, słyszałem w głowie głos Chyry, dialogi są po prostu jak pisane pod niego.
Wygląda na to, że dobrali do filmu perfekcyjnego aktora, chyba czas obejrzeć :)

Nie spodziewałam się, że spodoba mi się aż tak. Chyba dawno żadna książka nie wzbudziła we mnie tylu emocji (momentami miałam na plecach ciarki, to znów ocierałam się o wzruszenie lub byłam rozbawiona przekomarzankami bohaterów). Nieduża objętość, a ile treści, ile wątków! A zarazem wciąż w centrum pozostaje główny bohater (nie cierpię, kiedy w powieściach w pewnym momencie akcji protagonista zostaje zepchnięty na drugi plan),więc chyba nie można mieć pretensji o to, że pewne kwestie (dotyczące pobocznych postaci) nie zostały rozbudowane bardziej. Szalenie podoba mi się styl autora, a dialogi są mistrzowskie. Jestem oczarowana i zdecydowanie chciałabym przeczytać więcej utworów spod pióra pana Lusińskiego. Książka zresztą trafiła u mnie na "dobry moment" - ostatnio znacznie pogorszył mi się wzrok i choć moje problemy są niczym w porównaniu z doświadczeniami Kacpra to jakoś łatwiej było mi się z nim identyfikować.

Nie spodziewałam się, że spodoba mi się aż tak. Chyba dawno żadna książka nie wzbudziła we mnie tylu emocji (momentami miałam na plecach ciarki, to znów ocierałam się o wzruszenie lub byłam rozbawiona przekomarzankami bohaterów). Nieduża objętość, a ile treści, ile wątków! A zarazem wciąż w centrum pozostaje główny bohater (nie cierpię, kiedy w powieściach w pewnym momencie...