Kiedy Dawid stracił głos

Sceny ż życia kochającej się rodziny. Bardzo wzruszająca, poetycka opowieść o pięknie życia w jego najważniejszych aspektach: miłości, narodzinach i śmierci. Fenomenalnie namalowane akwarelą. Świetna praca kolorem. Cudownie uchwycone ludzkie gesty.

Jeżeli nie szukacie akcji i lubicie się wczuć w emocje innych ludzi – bardzo polecam.

Sceny ż życia kochającej się rodziny. Bardzo wzruszająca, poetycka opowieść o pięknie życia w jego najważniejszych aspektach: miłości, narodzinach i śmierci. Fenomenalnie namalowane akwarelą. Świetna praca kolorem. Cudownie uchwycone ludzkie gesty.

Jeżeli nie szukacie akcji i lubicie się wczuć w emocje innych ludzi – bardzo polecam.

Dobry komiks, ale tylko dobry. Temat poważny i refleksyjny ale jakoś za szybko mi się przez ten komiks przeleciało. Tak za bardzo nie wiem na której postaci Pani Judith się skupiła, jest o każdym po trochu - raczej wolałbym o jednym bohaterze tak konkretnie - bo każda postać przeżywała w tym komiksie trudne chwile/dramat. Nawet lekarz...

Tak to dobry komiks - szkoda ze nie bardzo dobry. Ale jak najbardziej warto go sobie kupić i samemu sprawdzić.

Dobry komiks, ale tylko dobry. Temat poważny i refleksyjny ale jakoś za szybko mi się przez ten komiks przeleciało. Tak za bardzo nie wiem na której postaci Pani Judith się skupiła, jest o każdym po trochu - raczej wolałbym o jednym bohaterze tak konkretnie - bo każda postać przeżywała w tym komiksie trudne chwile/dramat. Nawet lekarz...

Tak to dobry komiks - szkoda ze nie...

Trochę obawiałem się tego tytułu. Podchodziłem jak do jeża. Bałem się ciężkiego tematu i przytłoczenia... Nic z tych rzeczy. Temat, owszem ciężki i poważny, jednak historia poprowadzona jest sprawnie i czyta się z zaciekawieniem.
Co też istotne, w moim przypadku pozostawiła kilka życiowych refleksji. Mocne 7 punktów. Dałbym 8, ale w opisie jest "rewelacyjne", a to po prostu bardzo dobry komiks jest.

Trochę obawiałem się tego tytułu. Podchodziłem jak do jeża. Bałem się ciężkiego tematu i przytłoczenia... Nic z tych rzeczy. Temat, owszem ciężki i poważny, jednak historia poprowadzona jest sprawnie i czyta się z zaciekawieniem.
Co też istotne, w moim przypadku pozostawiła kilka życiowych refleksji. Mocne 7 punktów. Dałbym 8, ale w opisie jest "rewelacyjne", a to po...

Przejmująca opowieść o chorobie. Konkretnie, o raku krtani. O tym jak ciężko jest odejść, jak trudno porzucić rodzinę, zwłaszcza gdy ma się małe dziecko. Historia o nadziei, o bólu. O walce i o rozpaczy. Można powiedzieć, że jest takich wiele, ponieważ niejeden autor próbował zmierzyć się z tym tematem. Lecz ta jest opowiedziana w wyjątkowo plastyczny, a zarazem oszczędny sposób. Robi wrażenie. Zostaje w pamięci na dłużej. Polecam

Przejmująca opowieść o chorobie. Konkretnie, o raku krtani. O tym jak ciężko jest odejść, jak trudno porzucić rodzinę, zwłaszcza gdy ma się małe dziecko. Historia o nadziei, o bólu. O walce i o rozpaczy. Można powiedzieć, że jest takich wiele, ponieważ niejeden autor próbował zmierzyć się z tym tematem. Lecz ta jest opowiedziana w wyjątkowo plastyczny, a zarazem oszczędny...

To mój drugi komiks w życiu i jestem w ciężkim szoku.

W szczególności wstrząsnęło mną to jak niewiele tekstu potrzeba, by wzruszyć człowieka i doprowadzić do skraju wytrzymałości, ale piszę to tylko dlatego, że tym słowom towarzyszyły odautorskie ilustracje, które nadały głębi i oryginalności - o dziwo - prostej, nieskomplikowanej historii.

Fabuła klasyczna, jak nie trudno się domyślić, opowiada o tytułowym Dawidzie i jego zmaganiach z nowotworem krtani, a tematem całej opowieści jest nie tylko on, a cała jego najbliższa rodzina, która również musi się zmierzyć z bólem i niepewną przyszłością w związku z tym, że kiedyś może go zabraknąć w ich życiu.
Żona bohatera jest archetypem postaci, której niełatwo przychodzi pogodzenie się z sytuacją, boi się nieuniknionego, martwi ją cisza przed burzą i najchętniej skonfrontowałaby się z problemem tu i teraz.
Starsza córka, Miriam, znajduje się w niełatwym położeniu, tragedia rodzinna zbiega się w czasie z narodzinami jej pierwszego dziecka (zresztą z nieprawego łoża). Początkowo zapowiedź choroby okazała się dla niej nawrotem traumy, wywołanej pracą fotoreporterki na terenie Kosowa w czasach wojny. Weszła ponownie w świat danse macabre, z którego uda się jej wyjść dzięki nowo nadanemu życiu i pamięci ojca, takim jakim go kochała.
Perspektywa ośmioletniej Tamary, młodszej córki, jest idealną wizualizacją tego, jak radzą sobie dzieci z utratą. Uciekają one bowiem do świata fikcji i nadziei, gdzie duch człowieka może zostać pozbawiony śmiertelności dzięki zapisanej kartce papieru.
Dawid? Stał się dla mnie synonimem pogodzenia ze śmiercią i pragnieniem odbycia ostatniej podróży.

To liryczne dzieło kobiety pochodzenia flamandzkiego nie byłoby nawet w połowie tak dobre, gdyby nie grafiki okraszające każde słowo. Naturalistyczne, przyziemne, brzydkie, potworne jak egzystencja, pozbawione upiększeń.

Jeśli chcecie spotęgować swoje wrażenia, to polecam puścić sobie w czasie lektury "Cztery pory roku" Vivaldiego. Emocjonalni masochiści powinni być zadowoleni.

Dla osób, które nie gustują w takiej formie mam do polecenia dwa filmy, które są do siebie bardzo podobne i jednocześnie całkowicie odmienne: "Other People" Chrisa Kelly'ego i "Bez mojej zgody" Nicka Cassavetesa.

7,5/10.

To mój drugi komiks w życiu i jestem w ciężkim szoku.

W szczególności wstrząsnęło mną to jak niewiele tekstu potrzeba, by wzruszyć człowieka i doprowadzić do skraju wytrzymałości, ale piszę to tylko dlatego, że tym słowom towarzyszyły odautorskie ilustracje, które nadały głębi i oryginalności - o dziwo - prostej, nieskomplikowanej historii.

Fabuła klasyczna, jak nie...

Smutny komiks o chorobie nowotworowej...Polecam.

Smutny komiks o chorobie nowotworowej...Polecam.

totalnie wzruszający.

totalnie wzruszający.

Świetnie zilustrowana opowieść o umieraniu. Nie ma tu właściwie fabuły, jest opis próby zmierzenia się ze śmiercią bliskiej osoby pokazana z różnych perspektyw. Trudno żeby nie poruszało, ale z drugiej strony tematyka choroby w komiksach jest obecnie gwarancją, by odbierano je jako wartościowe czy ważne, więc dla mnie zaczyna być to drogą na skróty. Świetna kolorystyka i urozmaicone plansze, fajnie gdyby te możliwości wykorzystać do jakichś mniej oczywistych treści.

Świetnie zilustrowana opowieść o umieraniu. Nie ma tu właściwie fabuły, jest opis próby zmierzenia się ze śmiercią bliskiej osoby pokazana z różnych perspektyw. Trudno żeby nie poruszało, ale z drugiej strony tematyka choroby w komiksach jest obecnie gwarancją, by odbierano je jako wartościowe czy ważne, więc dla mnie zaczyna być to drogą na skróty. Świetna kolorystyka i...

Ten komiks miał ogromny potencjał. Myślałem, że jego lektura zakończy się kilkudniową depresją, albo przynajmniej toną zasmarkanych ze wzruszenia chusteczek. Niestety, z jakiegoś powodu tak się nie stało. Czego mi w tej pozycji zabrakło? Przecież bohaterowie jacyś tam niby byli, tragedia była, emocje też... Nie wiem, jak to się stało, naprawdę, ale w ogóle mnie nie ruszyło. To dziwne. Przecież ja płaczę na każdej kolejnej bajce Pixara...

Więcej o komiksach piszę na fb.com/polishpopkulture

Ten komiks miał ogromny potencjał. Myślałem, że jego lektura zakończy się kilkudniową depresją, albo przynajmniej toną zasmarkanych ze wzruszenia chusteczek. Niestety, z jakiegoś powodu tak się nie stało. Czego mi w tej pozycji zabrakło? Przecież bohaterowie jacyś tam niby byli, tragedia była, emocje też... Nie wiem, jak to się stało, naprawdę, ale w ogóle mnie nie ruszyło....

Znakomity komiks, niezwykle ekspresyjny wizualnie. Autorka opisuje trudny temat umierania z jednej strony w sposób dosłowny, z drugiej w sposób bardzo poetycki. Gdzieś pomiędzy tymi biegunami kryje się cały urok tej opowieści o całkiem zwykłych ludziach.

Znakomity komiks, niezwykle ekspresyjny wizualnie. Autorka opisuje trudny temat umierania z jednej strony w sposób dosłowny, z drugiej w sposób bardzo poetycki. Gdzieś pomiędzy tymi biegunami kryje się cały urok tej opowieści o całkiem zwykłych ludziach.