Masa o pieniądzach polskiej mafii

Te wyznania są sięganiem również do moich wspomnień, powrotem do lat dziewięćdziesiątych. Przypominam sobie mój punkt widzenia na ówczesną rzeczywistość, na telewizyjne i – zwłaszcza w moim przypadku – prasowe doniesienia o poczynaniach pruszkowskiej mafii. Ci bandyci kontrolują przemyt narkotyków, dystrybucję nielegalnego alkoholu i papierosów, biją i zastraszają, zbierają haracze – tak gromadzą ogromny kapitał, o którym traktuje ta książka. Trzymają pieczę nad światem rozrywki: konkursy piękności, nocne kluby, burdele. Jarosław Sokołowski ("Masa") z rozrzewnieniem mówi o swoim klubie, o nazwie Planeta, założonym na warszawskiej Pradze – bardzo znany i prestiżowy klub. Oburzający jest fakt, że politycy uczestniczą w mafijnym życiu.

Te wyznania są sięganiem również do moich wspomnień, powrotem do lat dziewięćdziesiątych. Przypominam sobie mój punkt widzenia na ówczesną rzeczywistość, na telewizyjne i – zwłaszcza w moim przypadku – prasowe doniesienia o poczynaniach pruszkowskiej mafii. Ci bandyci kontrolują przemyt narkotyków, dystrybucję nielegalnego alkoholu i papierosów, biją i zastraszają, zbierają...

Opis sugeruje, że otrzymamy niecenzurowaną opowieść, ale jak dla mnie ta książka to bardzo pobieżny wywiad na temat paru biznesów mafii pruszkowskiej. Tematyka jest mi slabo znana, wiem, że była i tyle, a pan dziennikarz swoimi pytaniami i wstępami trochę przybliżył to zjawisko, ale jest to dla mnie na tyle nieciekawe, że nie pragnę zgłębić bardziej tematu. Mam wrażenie, że to jedna z tych książek, która powstała na fali zainteresowania trochę na pokaz bez głębszych poszukiwań. Zdjęcia w książce skoro nie mają opisów, ani nie umiejscowione są zgodnie z tym co akurat jest omawiane to równie dobrze mogłyby znaleźć się na końcu, bo tak to niepotrzebne zajmowanie przestrzeni treści. Lepsze wywiady, o krótszych objętościach czytałam w gazetach, a miały więcej treści. Lanie wody, pokazanie tylko wierzchu tego bagna i to w bardzo ugładzony sposób, żeby czytelnika za bardzo niezaszokować. Słabiutko.

Opis sugeruje, że otrzymamy niecenzurowaną opowieść, ale jak dla mnie ta książka to bardzo pobieżny wywiad na temat paru biznesów mafii pruszkowskiej. Tematyka jest mi slabo znana, wiem, że była i tyle, a pan dziennikarz swoimi pytaniami i wstępami trochę przybliżył to zjawisko, ale jest to dla mnie na tyle nieciekawe, że nie pragnę zgłębić bardziej tematu. Mam wrażenie, że...

Przeczytałem ją kiedyś tylko dlatego, że dostałem ją jako prezent. Normalnie bym nie dotykał.

Przeczytałem ją kiedyś tylko dlatego, że dostałem ją jako prezent. Normalnie bym nie dotykał.

Drugie podejście do literatury lekko szmatławej. Niestety ostatnie.
Nuda i powtarzalność. Poruszonych kilka tematów które mnie zdziwiły, np. o Planecie gdzie za młodu się bywało, nie wiedziałem wtedy że klub należał do gangusów.
Całościowo literatura dla kur domowych, znudzonych domową egzystencją, szukających taniej sensacji.

Drugie podejście do literatury lekko szmatławej. Niestety ostatnie.
Nuda i powtarzalność. Poruszonych kilka tematów które mnie zdziwiły, np. o Planecie gdzie za młodu się bywało, nie wiedziałem wtedy że klub należał do gangusów.
Całościowo literatura dla kur domowych, znudzonych domową egzystencją, szukających taniej sensacji.

Z jednej strony to smutne, że takie osoby jak Masa zamiast gnić w więzieniu biorą się za wydawanie książek, gdzie w wesołych rozmowach próbują gloryfikować mafię. Z drugiej strony całkiem ciekawe jest poznanie patologii lat 90. z drugiej strony (ile by w tym wszystkim prawdy nie było).

Z jednej strony to smutne, że takie osoby jak Masa zamiast gnić w więzieniu biorą się za wydawanie książek, gdzie w wesołych rozmowach próbują gloryfikować mafię. Z drugiej strony całkiem ciekawe jest poznanie patologii lat 90. z drugiej strony (ile by w tym wszystkim prawdy nie było).

7/10

7/10

Wszystkie te książki o Masie mają cechy wspólne:
- są krótkie, można je przeczytać w jeden wieczór (żenujące są te powiększone marginesy, żeby sztucznie zrobić więcej stron)
- polerują wizerunek Masy, jako aniołka i niewiniątko (wszyscy przeciwko niemu)
- robią z Masy celebryte i rozmywają pojęcie zła, zbrodni i kary.

Wszystkie te książki o Masie mają cechy wspólne:
- są krótkie, można je przeczytać w jeden wieczór (żenujące są te powiększone marginesy, żeby sztucznie zrobić więcej stron)
- polerują wizerunek Masy, jako aniołka i niewiniątko (wszyscy przeciwko niemu)
- robią z Masy celebryte i rozmywają pojęcie zła, zbrodni i kary.

Promowanie zbrodni

Promowanie zbrodni

Ciężka książka do oceny. Z jednej strony niektórych historii fajnie się słuchało, ale z tyłu głowy ciągle jest myśl, że każda z nich dotyczy ludzi, którzy byli rakiem polskich lat 90-tych.

Ciężka książka do oceny. Z jednej strony niektórych historii fajnie się słuchało, ale z tyłu głowy ciągle jest myśl, że każda z nich dotyczy ludzi, którzy byli rakiem polskich lat 90-tych.

Traktuję tego typu książki jako rodzaj fantastyki .Raz że kryminaliści z natury swej profesji mijają się z prawdą.Dwa że jest to jakas przeredagowana przez niewiadomo kogo.zapewne także pod egidą adwokacką lub kogoś kto sie zna na prawie.Opowieść przestępcy który opowiada co to kiedyś nie on.Ale oczywiście całe zło to robił ten i tamten.Najczęściej obwinia nieżyjących.bo wiadomo martwi się nie mogą bronić .Zresztą duchy przez istnienie w nadrzeczywistości by się banałami ziemskimi nie zajmowały tak namiętnie.jak dorośli nie fascynują się zabawkami w piaskownicy.Bo i po co?skoro to znają już z kiedyś.
Książka pomimo tego wszystkiego jest ok.Wiadomo że nie bedzie ten typ fantastyki pisany pogmatwanym językiem.fantastyki bo jak wspominałem na początku to nie może być sto procent prawdy.inni gangsterzy pewnie by te zdarzenia opisali inaczej.no bo tacy są ludzie.nie tylko w tym środowisku.Obiektywizm,Subiektywizm.Prawda czasu prawda ekranu.

Traktuję tego typu książki jako rodzaj fantastyki .Raz że kryminaliści z natury swej profesji mijają się z prawdą.Dwa że jest to jakas przeredagowana przez niewiadomo kogo.zapewne także pod egidą adwokacką lub kogoś kto sie zna na prawie.Opowieść przestępcy który opowiada co to kiedyś nie on.Ale oczywiście całe zło to robił ten i tamten.Najczęściej obwinia nieżyjących.bo...