Miasteczka

Świetnie napisana wielowątkowa historia. Skąd się wzięli, kim byli ludzie, którzy zbudowali krzemową potęgę? I to przeplecione typowymi dla Updike obyczajowymi historiami. Nie wyobrażam sobie jego książki bez tego: poczucia winy i grzechu..

Świetnie napisana wielowątkowa historia. Skąd się wzięli, kim byli ludzie, którzy zbudowali krzemową potęgę? I to przeplecione typowymi dla Updike obyczajowymi historiami. Nie wyobrażam sobie jego książki bez tego: poczucia winy i grzechu..

Bardzo ładnie to wszystko jest opisane, nazwane i pokazane. Ładniutko, że mucha nie siada, tylko po co. Monotonia, nuda i zieeeeeeew.

Bardzo ładnie to wszystko jest opisane, nazwane i pokazane. Ładniutko, że mucha nie siada, tylko po co. Monotonia, nuda i zieeeeeeew.

Tytułowe miasteczka to miejsca, w których od dzieciństwa do starości mieszkał główny bohater.
Poznajemy go już jako leciwego mężczyznę, który u boku drugiej żony spędza jesień życia. Co jakiś czas wraca on wspomnieniami do przeszłości i wtedy mamy okazję poznać go jako chłopca, potem nastolatka i wreszcie mężczyznę.

Życie Owena w dużej mierze uzależnione jest od praw rządzących małomiasteczkowymi społecznościami. Ciągłe plotki, podpatrywanie sąsiadów, lęk przed utratą dobrej opinii kształtują jego osobowość, więc kiedy wreszcie udaje mu się wyrwać na studia, zachłystuje się wolnością w każdym jej przejawie.
Od tej pory jego życiem zaczynają rządzić własne potrzeby, wśród których znaczące miejsce zajmuje seks. To pociąga za sobą różne konsekwencje, o których jednak nie będę pisała, by nie zdradzić zbyt wiele z treści.

Losy Owena i jego bliskich oraz znajomych śledzi się z ciekawością. Równie interesujące są portrety mieszkańców małych amerykańskich miasteczek, na których autor nie zostawia suchej nitki.

Całość napisana jest literackim stylem, w którym obok oryginalnych opisów znajdują się wulgaryzmy - im dalej, tym jest ich więcej.
Przyznam, że z czasem zaczęły mnie już nieco razić te nachalnie pojawiające się "kutasy".
Niezbyt dobrze wypadła też ostatnia część książki - około sto stron zajmują opisy erotycznych przygód bohatera, które w pewnym momencie nużą powtarzalnością. Na tym tle pierwsze 2/3 powieści wypada rewelacyjnie.

"Miasteczka" to jednak nie tylko opis życia Owena i ludzi, których spotyka on na swej drodze.
Autorowi udało się ukazać wewnętrzne dylematy bohaterów, ich trudne wybory, często spętane społecznymi konwenansami, oraz głębokie przeżycia - i to na pewno także atut tej powieści.
_______________
Na marginesie dodam jeszcze, że nie spotkałam się dotąd w literaturze z tak ciekawym i intrygującym opisem matematyki jako nauki, która może człowieka zachwycić (jako matematyczne beztalencie pierwszy raz chłonęłam te opisy z zainteresowaniem:))

Tytułowe miasteczka to miejsca, w których od dzieciństwa do starości mieszkał główny bohater.
Poznajemy go już jako leciwego mężczyznę, który u boku drugiej żony spędza jesień życia. Co jakiś czas wraca on wspomnieniami do przeszłości i wtedy mamy okazję poznać go jako chłopca, potem nastolatka i wreszcie mężczyznę.

Życie Owena w dużej mierze uzależnione jest od praw...

Mam zasadę 100 stron. Czasami to bardzo dużo, ale w tym przypadku wyszło idealnie. Pierwsze 100 stron nie mogłam się wgryźć w książkę. Ale później... Cały Updike i jego spojrzenie na stosunki damsko-męskie. Trudno mi powiedzieć, czy głównego bohatera lubię czy nie? Jako kobieta czuję się zdradzana przez całą książkę. Kobieta za kobietą. Ale z drugiej strony on kocha je prawie wszystkie, jak nie całe to chociaż ich cząstkę...

Mam zasadę 100 stron. Czasami to bardzo dużo, ale w tym przypadku wyszło idealnie. Pierwsze 100 stron nie mogłam się wgryźć w książkę. Ale później... Cały Updike i jego spojrzenie na stosunki damsko-męskie. Trudno mi powiedzieć, czy głównego bohatera lubię czy nie? Jako kobieta czuję się zdradzana przez całą książkę. Kobieta za kobietą. Ale z drugiej strony on kocha je...

Napisana bez emocji, monotonna, musiałem z 10 kaw wypić by ją dokończyć. Autor przereklamowany, mam wrażenie, że piszący pod presją deadline'ów nie z własnej potrzeby. Regularne stosunki seksualne z sąsiadką opisywane jak cotygodniowe szachy emerytów w Sandach Żoliborskich. Książka - jeśli już musiała się ukazać powinna zajmować max 15 stron. Dla mnie nuda, dobrze, że jej nie kupiłem a wypożyczyłem.

Napisana bez emocji, monotonna, musiałem z 10 kaw wypić by ją dokończyć. Autor przereklamowany, mam wrażenie, że piszący pod presją deadline'ów nie z własnej potrzeby. Regularne stosunki seksualne z sąsiadką opisywane jak cotygodniowe szachy emerytów w Sandach Żoliborskich. Książka - jeśli już musiała się ukazać powinna zajmować max 15 stron. Dla mnie nuda, dobrze, że jej...

To moja pierwsza książka J U.
Formuła zaproponowana przez autora nie od razu mnie przekonała ale w miarę czytania - systematycznie zaczęło mnie to opowiadanie wciągać. Książka dała mi dużo satysfakcji, spowodowała pewne przemyślenia nad własnym życiem. Bardzo polecam tę pozycję - dla mnie to rewelacja .

To moja pierwsza książka J U.
Formuła zaproponowana przez autora nie od razu mnie przekonała ale w miarę czytania - systematycznie zaczęło mnie to opowiadanie wciągać. Książka dała mi dużo satysfakcji, spowodowała pewne przemyślenia nad własnym życiem. Bardzo polecam tę pozycję - dla mnie to rewelacja .