Wiosna po wiedeńsku

Powieść z humorem, którą pomimo wielu absurdów czyta się przyjemnie i z uśmiechem. Postacie ciekawe i różnorodne, a główna bohaterka bliska mojemu sercu bowiem prawdziwa, spontaniczna, roztrzepana. Zabawna i lekka historia.

Powieść z humorem, którą pomimo wielu absurdów czyta się przyjemnie i z uśmiechem. Postacie ciekawe i różnorodne, a główna bohaterka bliska mojemu sercu bowiem prawdziwa, spontaniczna, roztrzepana. Zabawna i lekka historia.

Dosyć fajna, trafiła w mój gust. Odpowiednia na wakacje, ferie, gdy nie chcemy czytać niczego "cięższego". Tematyka miłosna przeplatana z gangsterską. Plus za nietuzinkowe postaci. Trafiłem na nią przypadkiem gdy szukałem ebooka w formie PDF.

Dosyć fajna, trafiła w mój gust. Odpowiednia na wakacje, ferie, gdy nie chcemy czytać niczego "cięższego". Tematyka miłosna przeplatana z gangsterską. Plus za nietuzinkowe postaci. Trafiłem na nią przypadkiem gdy szukałem ebooka w formie PDF.

lekka i przyjemna choć z wątkiem kryminalnym, a kryminały to nie moja bajka... ale było ok

lekka i przyjemna choć z wątkiem kryminalnym, a kryminały to nie moja bajka... ale było ok

„Wiosna po wiedeńsku” to powieść, w której dominuje wątek kryminalny, przeplatany wątkiem miłosnym a wszystko jest fantastycznie doprawione dobrym humorem. Wszystko za sprawą Katariny, czyli wspomnianej głównej bohaterki, oraz paczki jej zwariowanych i niezwykle nietuzinkowych przyjaciół. Przyjaciół, którzy zawsze służą pomocą (nawet gdy ma ona odwrotny skutek do zamierzonego),nie odwracają się plecami w chwilach zwątpienia i bezsilności oraz z uwagi na swój sposób bycia, oryginalny wygląd i specyficzny charakter, tworzą wspólnie z Katariną ekipę doskonałą! Swoją drogą, po przeczytaniu książki stwierdziłam, że byłby z tego niezły scenariusz filmu, nawet mam swoje typy co do ról głównych bohaterów

Recenzja: http://mamao.pl/jak-wiosna-to-tylko-po-wiedensku/

„Wiosna po wiedeńsku” to powieść, w której dominuje wątek kryminalny, przeplatany wątkiem miłosnym a wszystko jest fantastycznie doprawione dobrym humorem. Wszystko za sprawą Katariny, czyli wspomnianej głównej bohaterki, oraz paczki jej zwariowanych i niezwykle nietuzinkowych przyjaciół. Przyjaciół, którzy zawsze służą pomocą (nawet gdy ma ona odwrotny skutek do...

Bohaterowie - pokręceni, fabuła - nieprzewidywalna.
Książka w sam raz na wiosenne wieczory :)

Bohaterowie - pokręceni, fabuła - nieprzewidywalna.
Książka w sam raz na wiosenne wieczory :)

Gdyby ktoś tę książkę zredagował, to byłaby to zupełnie przyzwoita kryminalna komedia pomyłek z wątkiem romansowym w duchu Chmielewskiej. Niestety książka napisana jest trochę topornie, a głowny dowcip, powtarzany z uporem maniaka, to zwracanie się do bohaterki po zmianie płci jej imieniem sprzed zmiany, który nie wydawał (mi) się specjalnie śmieszny nawet za pierwszym razem.

Gdyby ktoś tę książkę zredagował, to byłaby to zupełnie przyzwoita kryminalna komedia pomyłek z wątkiem romansowym w duchu Chmielewskiej. Niestety książka napisana jest trochę topornie, a głowny dowcip, powtarzany z uporem maniaka, to zwracanie się do bohaterki po zmianie płci jej imieniem sprzed zmiany, który nie wydawał (mi) się specjalnie śmieszny nawet za pierwszym razem.

Słoneczna i klimatyczna lektura.Nie byłam nigdy w Wiedniu, jednak dzięki autorce miałam możliwość poznać uroki tego miasta, poczuć jego klimat...
"Wiosna w Wiedniu była najpiękniejsza. Biała i różowa dzięki kwitnącym magnoliom. Złota dzięki forsycjom. Kolorowa dzięki wyrastającym jak grzyby po deszczu kawiarnianym stolikom".
Humorystyczny język książki pozwala się pośmiać nieco komiczna i równocześnie nie pozbawiona ukrytych, życiowych prawd powieść obyczajowa z zarysowanym wątkiem kryminalnym i sensacyjnym.
Po przeczytaniu czuję się lekki niedosyt z powodu otwartego zakończenia.POLECAM

Słoneczna i klimatyczna lektura.Nie byłam nigdy w Wiedniu, jednak dzięki autorce miałam możliwość poznać uroki tego miasta, poczuć jego klimat...
"Wiosna w Wiedniu była najpiękniejsza. Biała i różowa dzięki kwitnącym magnoliom. Złota dzięki forsycjom. Kolorowa dzięki wyrastającym jak grzyby po deszczu kawiarnianym stolikom".
Humorystyczny język książki pozwala się pośmiać...

Niby przyjemna. Czasem zabawna, dość wciągająca, ale... Za krótka, niby niezbyt przewidywalna, ale jednocześnie zakończenie zbyt happy i zbyt naciągane, bardzo sprzyjający splot przypadków oraz nieprawdopodobny fart odnajdywania faktów. Na jeden raz bardzo dobra, czekam na kolejne propozycje tej Pani, mam nadzieję, że rozwinie skrzydła, bo jakieś podstawy ma ;)

Niby przyjemna. Czasem zabawna, dość wciągająca, ale... Za krótka, niby niezbyt przewidywalna, ale jednocześnie zakończenie zbyt happy i zbyt naciągane, bardzo sprzyjający splot przypadków oraz nieprawdopodobny fart odnajdywania faktów. Na jeden raz bardzo dobra, czekam na kolejne propozycje tej Pani, mam nadzieję, że rozwinie skrzydła, bo jakieś podstawy ma ;)

To zabawna, pełna zaskakujących sytuacji opowieść o poszukiwaniu szczęścia i spełnienia. Bohaterowie może i są trochę przerysowani i groteskowi, ale dzięki temu są to barwne i nietuzinkowe charaktery. Za przykład mogę tu podać niespełnionego artystę, transwestytę Wiktora, który po operacji zmiany płci stał się Wiktorią i często powtarza swoje mądrości życiowe rozpoczynające się od "My, kobiety...", czy panią psycholog, która wszystkim swoim przyjaciołom sporządza portrety psychologiczne. Wątek kryminalno-sensacyjny bardzo dobrze łączy się z romansowym. Warto przekonać się jak wiosnę widzi pani Katarzyna Targosz i czy wiosna w Wiedniu jest najpiękniejsza.

To zabawna, pełna zaskakujących sytuacji opowieść o poszukiwaniu szczęścia i spełnienia. Bohaterowie może i są trochę przerysowani i groteskowi, ale dzięki temu są to barwne i nietuzinkowe charaktery. Za przykład mogę tu podać niespełnionego artystę, transwestytę Wiktora, który po operacji zmiany płci stał się Wiktorią i często powtarza swoje mądrości życiowe rozpoczynające...

„Wiosna po wiedeńsku” należy gatunkowy do tych lekkich, przyjemnych lektur, zaprawionych szczyptą perypetii romansowych oraz wątkiem kryminalno-sensacyjnym. Główną bohaterką jest Katarina, artystka, która pewnego razu poznaje w parku fotografa Dawida. Jakież będzie jej wielkie zdziwienie, gdy policja (w osobie jej byłego Martina) zapuka do jej drzwi pytając o powiązania z w/w Dawidem. Bo okazuje się, że ktoś go zamordował. A policja sugeruje, że tym kimś jest ona, zaś wszystkie dowody świadczą przeciwko niej. Ach, wytrzymałość Kat jest na wyczerpaniu. Jej zwariowani przyjaciele, barwni i groteskowi- ekipa obejmująca Wiktora (który czuje się kobietą),Wuja w depresji, Yvonne znerwicowaną psycholożkę oraz odważną Alicję starają się podnieść ją na duchu, stąd mamy sporo zabawnych sytuacji i dialogów. Przewija się tu także tajemniczy Facet w Kapeluszu- ciekawe z jakimi zamiarami. Na dodatek bohaterka zdaje sobie sprawę, że nadal coś czuje do swojego byłego, Martina. Tym, co również może zachęcić do przeczytania powieści, jest dynamiczna akcja. Z czasem życie Katariny zaczyna przypominać film sensacyjny.

„Wiosna po wiedeńsku” to lektura, która zaspokoi gusta czytelników lubiących dynamiczne, komediowe, lekkie kryminały z wątkiem romansowym. Dla odprężenia i relaksu mogę Wam polecić.

„Wiosna po wiedeńsku” należy gatunkowy do tych lekkich, przyjemnych lektur, zaprawionych szczyptą perypetii romansowych oraz wątkiem kryminalno-sensacyjnym. Główną bohaterką jest Katarina, artystka, która pewnego razu poznaje w parku fotografa Dawida. Jakież będzie jej wielkie zdziwienie, gdy policja (w osobie jej byłego Martina) zapuka do jej drzwi pytając o powiązania z...