Antologia - Narkotyki

Książka dosyć trudna, ale napisana językiem poetycznym (jeśli mogę tak to określić). Ładny dobór słownictwa. Lektura ta wymaga skupienia i analizy każdej osoby opisującej zjawisko po zażyciu narkotyków. Nie podobały mi się bajkowe opisy halucynacji, które brzmiały jak fantastyka. Interesowało mnie bardziej zachowanie organizmu po danym narkotyku i bardzo ogólne informacje w tym temacie uzyskałam.

Książka dosyć trudna, ale napisana językiem poetycznym (jeśli mogę tak to określić). Ładny dobór słownictwa. Lektura ta wymaga skupienia i analizy każdej osoby opisującej zjawisko po zażyciu narkotyków. Nie podobały mi się bajkowe opisy halucynacji, które brzmiały jak fantastyka. Interesowało mnie bardziej zachowanie organizmu po danym narkotyku i bardzo ogólne informacje w...

Ponieważ książka składa się z sześciu części napisanych przez różne osoby i w różnych stylach, by opowiedzieć o niej dokładnie musiałabym tak naprawdę analizować każdego autora z osobna, nie uważam tego jednak za konieczne. Zarówno Baudelaire, Witkiewicz jak i Burroughs (celowo nie wspominam o panu De Quincey, ponieważ nawiązania do niego pojawiają się w tekście Burroughs'a natomiast tekstu samego De Quincey w książce nie ma) to artyści, których talentu, kunsztu literackiego i szerokiej wyobraźni nie da się zanegować. Myślę, że każdy kto sięga po tę pozycje wie na co się pisze. Autorzy opowiadają o narkotykach bez tabu, nie nakłaniając i nie uderzając w moralizatorski ton przestrogi, traktując czytelnika jako inteligentną istotę ludzką posiadającą własny mózg i zdolność oceny.
Wielki plus za przepiękne, poetyckie opisy Baudelaire'a oraz zabawy słowem i neologizmy Witkacego <3

Ponieważ książka składa się z sześciu części napisanych przez różne osoby i w różnych stylach, by opowiedzieć o niej dokładnie musiałabym tak naprawdę analizować każdego autora z osobna, nie uważam tego jednak za konieczne. Zarówno Baudelaire, Witkiewicz jak i Burroughs (celowo nie wspominam o panu De Quincey, ponieważ nawiązania do niego pojawiają się w tekście Burroughs'a...

Czy można brać i się nie uzależnić.

Czy można brać i się nie uzależnić.