Kaskaderzy literatury. O twórczości i legendzie Andrzeja Bursy, Marka Hłaski, Haliny Poświatowskiej, Edwarda Stachury, Ryszarda Milczewskiego-Bruna, Rafała Wojaczka

Choć Kaskaderzy literatury zostali wydani jeszcze w II obiegu, w latach osiemdziesiątych nadal zachwyca jak ta antologia polskich pisarzy "wyklętych" jest napisana, jak świeżym spojrzeniem (na na przykład Marka Hłasko, który był wręcz bożyszczem literatury tamtego okresu) się charakteryzuje. To zbiór esejów i wyboru twórczości "kaskaderów" - Bursy, Wojaczka, Hłaski, Poświatowskiej, Stachury i Ryszarda Milczewskiego-Bruna, który czyta się świetnie, obojętnie czy jest się wyposażonym w aparat pojęciowy literaturoznawcy, czy nie.

Choć Kaskaderzy literatury zostali wydani jeszcze w II obiegu, w latach osiemdziesiątych nadal zachwyca jak ta antologia polskich pisarzy "wyklętych" jest napisana, jak świeżym spojrzeniem (na na przykład Marka Hłasko, który był wręcz bożyszczem literatury tamtego okresu) się charakteryzuje. To zbiór esejów i wyboru twórczości "kaskaderów" - Bursy, Wojaczka, Hłaski,...

Bardzo przystępna lektura. Oprócz przedstawienia sporego spektrum twórczości tychże autorów, znaleźć można w niej również poręczne notki biograficzne i interesujące anegdoty. A mniej formalnie - przecież to książka (swoisty przewodnik) o buntownikach polskiej literatury i poezji XX w.! Rozpoczynając czytanie, od dawna uwielbiałam już Wojaczka, Bursę, Stachurę. Odkryciem był dla mnie natomiast Ryszard Milczewski-Bruno, żałuję, że tak późnym odkryciem, ale przecież lepiej późno niż wcale. Reasumując, warto mieć ją w domowej biblioteczce, przyda się studentowi jak i miłośnikom poezji "niebezpiecznej", w końcu to Kaskaderzy Literatury.

Bardzo przystępna lektura. Oprócz przedstawienia sporego spektrum twórczości tychże autorów, znaleźć można w niej również poręczne notki biograficzne i interesujące anegdoty. A mniej formalnie - przecież to książka (swoisty przewodnik) o buntownikach polskiej literatury i poezji XX w.! Rozpoczynając czytanie, od dawna uwielbiałam już Wojaczka, Bursę, Stachurę. Odkryciem był...

To przez tę książkę zakochałam się z Marku Hłasko, Stachurze, czytałam Bursę, a potem Baudelaire i innych dekadentów. To dzięki tej książce poznałam piękna i tragiczna historie miłości H. Poświatowskiej i jej męża. I ta książka była tak fatalnie klejona, ze wszystkie kartki rozsypały się zupełnie. Takie to były książki kiedyś.

To przez tę książkę zakochałam się z Marku Hłasko, Stachurze, czytałam Bursę, a potem Baudelaire i innych dekadentów. To dzięki tej książce poznałam piękna i tragiczna historie miłości H. Poświatowskiej i jej męża. I ta książka była tak fatalnie klejona, ze wszystkie kartki rozsypały się zupełnie. Takie to były książki kiedyś.

Poeci wyklęci. Usłyszałam o nich, a dokładniej o Stachurze gdzieś w drugiej klasie gimnazjum i to właśnie przez nich zamiast gotować pożywne potrawy i wykonywać czynności domowe ,,bawię się" w poezję. Ta książka otwiera człowieka na całkiem nowy, brutalny, w większości nie estetyczny, kolokwialnie mówiąc paskudny świat. Czytanie przy jedzeniu to zdecydowanie zły pomysł.
Leczy z romantycznego pojmowania miłości (Wojaczek...),wprowadza znajomych i przyjaciół w pewien rodzaj strachu przed twą osobą, chce za wszelką cenę zmienić postrzeganie świata. Genialna pozycja dla osób, którym znudziło się ich obecne ja. Do tego napisana (w sensie: przedmowy) językiem ludzi a nie aniołów - krytyków, więc też zwykli śmiertelnicy mogą czytać bez obkładania się słownikami. Po prostu uwielbiam.

Poeci wyklęci. Usłyszałam o nich, a dokładniej o Stachurze gdzieś w drugiej klasie gimnazjum i to właśnie przez nich zamiast gotować pożywne potrawy i wykonywać czynności domowe ,,bawię się" w poezję. Ta książka otwiera człowieka na całkiem nowy, brutalny, w większości nie estetyczny, kolokwialnie mówiąc paskudny świat. Czytanie przy jedzeniu to zdecydowanie zły pomysł.
...

To był szok. Znaleźć ją na półce i przeczytać w drugiej czy trzeciej klasie gimnazjum. To jedna z tych książek, które sprowdziły mnie "na złą drogę" literatury, poezji, uwielbienia do języka polskiego i chodzenia na profil humanistyczny. Oraz buntowania się literackiego. Polecam, ale tym, którzy są naprawdę zainteresowani, bo jeżeli nie kochasz Stachury i Hłaski, to po co ci opracowanie o ich dziełach życiorysach?

To był szok. Znaleźć ją na półce i przeczytać w drugiej czy trzeciej klasie gimnazjum. To jedna z tych książek, które sprowdziły mnie "na złą drogę" literatury, poezji, uwielbienia do języka polskiego i chodzenia na profil humanistyczny. Oraz buntowania się literackiego. Polecam, ale tym, którzy są naprawdę zainteresowani, bo jeżeli nie kochasz Stachury i Hłaski, to po co...

Pierwsze wydanie tej książki z 1986 r. dostałem późną jesienią tegoż roku od polonistki i zarazem wychowawczyni mojej klasy w szkole średniej. Takie prezenty zapamiętuje się do końca życia...

Pierwsze wydanie tej książki z 1986 r. dostałem późną jesienią tegoż roku od polonistki i zarazem wychowawczyni mojej klasy w szkole średniej. Takie prezenty zapamiętuje się do końca życia...

Mimo że nie pasuje mi do tej grupy Halina Poświatowska (jaka tam ona przeklęta? Tylko dlatego, że umarła młodo?),to książka jest warta przeczytania.
Okazało się, że Marek Hłasko 'znika' w porównaniu ze Stachurą, Wojaczkiem, Bursą i właśnie Poświatowską.

Mimo że nie pasuje mi do tej grupy Halina Poświatowska (jaka tam ona przeklęta? Tylko dlatego, że umarła młodo?),to książka jest warta przeczytania.
Okazało się, że Marek Hłasko 'znika' w porównaniu ze Stachurą, Wojaczkiem, Bursą i właśnie Poświatowską.

Idealny zbiór dla każdego fana polskich poetów przeklętych. Ich wybór może co prawda nieco razić (Poświatowska poetką przeklętą?),ale nie zmienia to faktu, że nienal wszyscy zaprezentowani w nim autorzy zasługują na uwagę.

Idealny zbiór dla każdego fana polskich poetów przeklętych. Ich wybór może co prawda nieco razić (Poświatowska poetką przeklętą?),ale nie zmienia to faktu, że nienal wszyscy zaprezentowani w nim autorzy zasługują na uwagę.

Zdecydowanie bardziej polecam "Legendarnych i tragicznych" Marxa - tym, którzy chcieliby zapoznać się z twórczością i esejami o polskich poetach przeklętych.

Zdecydowanie bardziej polecam "Legendarnych i tragicznych" Marxa - tym, którzy chcieliby zapoznać się z twórczością i esejami o polskich poetach przeklętych.

łdz

łdz