Rival

„Przełykamy każdą cegłę tego zasranego świata, który nas karmi, dopóki ściana w nas jest wystarczająco silna, że nic jej nie przebije.”

Recenzja książki „Rywal” Penelope Douglas

Narzucona bliskość wynikająca z połączenia dwóch rodzin.

Przyciąganie, które nigdy nie powinno wkroczyć na TEN poziom.

I uczucia, które absolutnie nie wchodziły w grę, a mimo to wypłynęły na powierzchnię z siłą gejzera.

Przyrodnie rodzeństwo, które nigdy nie pałało do siebie szczególną sympatią.

On był szkolną gwiazdą. Chłopakiem, który uwielbiał być uwielbiany.

Ona nigdy nie lubiła być w centrum uwagi. Choć prawda jest taka, że i tak nikt jej tam nie widział.

Madoc zresztą uwielbiał utrudniać jej życie. A Fallon? Ona zdecydowanie nie pozostawała mu dłużna.

A kiedy napięcie rośnie i w grę wchodzą nastoletnie hormony, łatwo jest ulec pokusie, prawda?

Tylko co, jeżeli ten zakazany owoc, choć smakuje najlepiej na świecie… zostanie nagle zabrany?

Konsekwencje mogą się diametralnie różnić dla każdego z nich.

I chociaż po dwóch latach rozłąki spotykają się ponownie, emocje i napięcie pozostają dokładnie takie same jak kiedyś.

Pozostaje jedna główna przeszkoda – ich rodzice, którzy formalnie wciąż są małżeństwem, choć nigdy się tak nie zachowywali i od lat nie mieszkali razem, regularnie się zdradzając.

Jeżeli macie problem z niemoralnymi sytuacjami, nie sięgajcie po tę książkę.

Tutaj uczucia są tak skomplikowane, że możecie raz po raz łapać się za głowę.

A decyzje głównych bohaterów? Choć starałam się je rozumieć, to często miałam ochotę nimi potrząsnąć, żeby w końcu się zatrzymali i spojrzeli nieco głębiej. Dalej. Naprawdę zobaczyli, co robią.

To nie jest łatwa, prosta i przyjemna historia.

Relacja przybrany brat – siostra, która przybiera romantyczno-destrukcyjny charakter, może być dla wielu nie do przełknięcia.

Mimo wszystko od pierwszych stron wciąga bezlitośnie. Wciąga w ich chaos, w ich napięcie, w ich walkę z samymi sobą.

A jeżeli lubicie bohaterów z pierwszego tomu, mam dobrą wiadomość – tutaj wciąż odgrywają ważną rolę i ich obecność dodaje tej historii jeszcze więcej głębi.

To historia o granicach. O pragnieniach, których nie powinniśmy czuć. I o tym, jak cienka potrafi być linia między tym, co właściwe… a tym, czego pragniemy najmocniej.

I właśnie dlatego tak trudno się od niej oderwać.

Czytaliście „Rywala”?
Jakie emocje w Was wywołała ta historia?
A może dopiero macie ją w planach?

„Przełykamy każdą cegłę tego zasranego świata, który nas karmi, dopóki ściana w nas jest wystarczająco silna, że nic jej nie przebije.”

Recenzja książki „Rywal” Penelope Douglas

Narzucona bliskość wynikająca z połączenia dwóch rodzin.

Przyciąganie, które nigdy nie powinno wkroczyć na TEN poziom.

I uczucia, które absolutnie nie wchodziły w grę, a mimo to wypłynęły na...

Słabsza niz pierwsza część. Drama za dramą, nie wiem po co i jaki to miało cel.

Słabsza niz pierwsza część. Drama za dramą, nie wiem po co i jaki to miało cel.

„Rywal” to książka, która niestety mnie rozczarowała. Motyw hate to love miał potencjał, ale w tym wydaniu wyszedł dość nijako, bez tej iskry, której się spodziewałam. Romans przyrodniego rodzeństwa kompletnie do mnie nie trafił… zamiast wciągać, wywoływał raczej zgrzyt i dystans do bohaterów.

„Rywal” to książka, która niestety mnie rozczarowała. Motyw hate to love miał potencjał, ale w tym wydaniu wyszedł dość nijako, bez tej iskry, której się spodziewałam. Romans przyrodniego rodzeństwa kompletnie do mnie nie trafił… zamiast wciągać, wywoływał raczej zgrzyt i dystans do bohaterów.

Świetna jest ta seria, o wiele lepsza od "Devila night", w której brakuje emocjocji i romantyczności, czego jest pełno tutaj, choć ta książka ma tylko 300 stron. I polubiłam Madoc oraz Fllon o wiele bardziej niż Jareda i Tatum, choć ci pojawili się też i torchę zyskali w moich oczach.

Świetna jest ta seria, o wiele lepsza od "Devila night", w której brakuje emocjocji i romantyczności, czego jest pełno tutaj, choć ta książka ma tylko 300 stron. I polubiłam Madoc oraz Fllon o wiele bardziej niż Jareda i Tatum, choć ci pojawili się też i torchę zyskali w moich oczach.

Madoc, niegrzeczny chłopiec zakochany w swojej przyrodniej siostrze. On myślał, że to ona go zostawiła, a ona wyjechała i ukrywała pewien sekret. Czy gdy wszystko wyjdzie na jaw dadzą sobie jeszcze jedną szansę ?

Madoc, niegrzeczny chłopiec zakochany w swojej przyrodniej siostrze. On myślał, że to ona go zostawiła, a ona wyjechała i ukrywała pewien sekret. Czy gdy wszystko wyjdzie na jaw dadzą sobie jeszcze jedną szansę ?

Ta część podobała mi się znacznie bardziej niż poprzednia, więcej się działo. Chociaż sytuacja z małżeństwem jednej z par, tak nagle, była dość mocno surrealistyczna. Przez pewien czas nie mogłam zrozumieć jej sensu, jednak później się to wyjaśniło. Polubiłam główną bohaterkę, a to co przeszła było straszne. Cieszę że że skończyło się to tak a nie inaczej.

Ta część podobała mi się znacznie bardziej niż poprzednia, więcej się działo. Chociaż sytuacja z małżeństwem jednej z par, tak nagle, była dość mocno surrealistyczna. Przez pewien czas nie mogłam zrozumieć jej sensu, jednak później się to wyjaśniło. Polubiłam główną bohaterkę, a to co przeszła było straszne. Cieszę że że skończyło się to tak a nie inaczej.

Taka sobie. Miałam jakieś lepsze wspomnienie po „dręczycielu”, dlatego sięgnęłam po tę książkę. Była taka dziecinna, trochę bezsensowna. Najpierw bohaterowie mieli 16 lat, a bieżącą akcja dzieje się gdy mają 18 i te ich teksty, że byli wtedy dzieciakami, kurczę nadal są. I te teksty „granie według moich zasad”, „teraz to ja odejdę pierwsza”, „miałam dać mu nauczkę”. No jakieś to takie gówniarskie. Cała fabuła średnio się kupy trzymała, za dużo problemów i za dużo kombinowania. Nie mogłam się doczekać, aż skończę.

Taka sobie. Miałam jakieś lepsze wspomnienie po „dręczycielu”, dlatego sięgnęłam po tę książkę. Była taka dziecinna, trochę bezsensowna. Najpierw bohaterowie mieli 16 lat, a bieżącą akcja dzieje się gdy mają 18 i te ich teksty, że byli wtedy dzieciakami, kurczę nadal są. I te teksty „granie według moich zasad”, „teraz to ja odejdę pierwsza”, „miałam dać mu nauczkę”. No...

Jedna z moich ulubionych książek tej autorki. Główne postacie bardzo wyraziste. Wiedzą czego chcą i nie cofną się przed niczym.

Jedna z moich ulubionych książek tej autorki. Główne postacie bardzo wyraziste. Wiedzą czego chcą i nie cofną się przed niczym.

Historia Madoca z Dręczyciela.
Madoc Caruthers i Fallon Pierce mieszkali pod jednym dachem, od czasu kiedy ich rodzice się pobrali. Nigdy za sobą nie przepadali, a Madoc tego nie ułatwiał. Dokuczał jej w szkole i w domu.
Nienawidzili się oprócz chwil kiedy spędzali je razem.
Więc kiedy nastolatka nagle wyjechała Madoc był wściekły. Po dwóch latach wróciła jak gdyby nic.
Fallon nie sądziła, że ten powrót będzie taki trudny, zwłaszcza że powinna trzymać się z dala od Madoca. Był w końcu jej przybranym bratem.

***

Drugi tom serii Fall Away. Madoca poznajemy już w pierwszym tomie, nie był najlepszy ale się zmienił, więc zyskał w moich oczach.
Jego ojciec ożenił się z kobietą, która ma córkę tym sposobem Fallon zamieszkała z nim. Nienawidzili się, mieszkali razem, a do tego chodzili do jednej szkoły. Ale za to coś ich łączyło. Nie byli ze sobą spokrewnieni, ale ich rodzice byli małżeństwem. Nagle dziewczyna znika bez słowa.
Madoc był przez to zraniony. Starał się o niej zapomnieć, aż nagle dziewczyna wraca.

Tutaj jest dużo tajemnic, które muszą wyjść na jaw. Brawo dla Fallon za odwagę i że jest taka silna. Musiała tyle przejść, a jej matkę miałam ochotę udusić. Miała gdzieś dobro córki, tak naprawdę nic ją nie obchodziła. A jednak potrafiła ją skrzywdzić.
Możemy też wrócić do bohaterów z pierwszej części.

Ta część jednak bardzo trafiła do mojego serca. Chociaż Madoc nie był wcześniej moim ulubieńcem tutaj go pokochałam. To co zrobił żeby być z Fallon rozczuliło mnie. Dopiero co przeczytałam pierwszy tom i za jednym zamachem musiałam przeczytać drugi. Teraz ta seria ma wysoko postawioną poprzeczkę.

Uwielbiam pióro autorki i jeszcze się nie zawiodłam. Takie książki mogę czytać ciągle.
Dużo akcji, ciekawe motywy, to sprawia że się nie oderwiemy. Motyw zakazanego związku? Mój ulubiony tutaj.

Historia Madoca z Dręczyciela.
Madoc Caruthers i Fallon Pierce mieszkali pod jednym dachem, od czasu kiedy ich rodzice się pobrali. Nigdy za sobą nie przepadali, a Madoc tego nie ułatwiał. Dokuczał jej w szkole i w domu.
Nienawidzili się oprócz chwil kiedy spędzali je razem.
Więc kiedy nastolatka nagle wyjechała Madoc był wściekły. Po dwóch latach wróciła jak gdyby...

Pierwszy tom serii był bardzo przyjemny, ale drugi?...

Przede wszystkim chodzi o motyw enemies with benefits i fakt, że Madoc i Fallon byli przyrodnim rodzeństwem. To chyba dla mnie za dużo😵‍💫 Mieli bardzo toksyczną relację, która od samego początku mi nie pasowała i czułam się bardzo niekomfortowo, czytając ją, patrząc dodatkowo na fakt, że Fallon i Madoc już wcześniej mieli romans (a raczej po prostu razem spędzane noce bez zobowiązań). Poza tym historia jest mocno bez polotu, jest bardzo dużo scen erotycznych, które po jakimś czasie zaczęły mnie nudzić. Dla mnie to jest pass.

Nie umiem uwierzyć w "miłość" głównych bohaterów. Kiedy niby oni mieli się w sobie zakochać? Przecież czerpali niezmierną przyjemność ze skakania sobie do gardeł i wykorzystywania siebie nawzajem. Jeśli już mowa o miłości, to mogli się zakochać w nienawidzeniu się nawzajem, ale na pewno nie w sobie, bo wyszłaby z tego kompletna katastrofa.

Nie lubię ani Fallon, ani Madoka. Dosłownie chyba nie mogę nic więcej tu dodać.

Cały czas narzekam, ale są plusy. Wstawki z poprzedniej części oraz zapowiedź kolejnego tomu. Nadało to realizmu, a przy okazji przypomnieliśmy sobie o starych postaciach i poznaliśmy nowe. Do tego całkiem interesujące postacie poboczne (tzn. rodzice bohaterów i Addie) i relacje między nimi.

Pozostaje mi mieć nadzieję, że trzeci tom będzie lepszy niż drugi, i że wrócimy na dobre tory💪🏻

Pierwszy tom serii był bardzo przyjemny, ale drugi?...

Przede wszystkim chodzi o motyw enemies with benefits i fakt, że Madoc i Fallon byli przyrodnim rodzeństwem. To chyba dla mnie za dużo😵‍💫 Mieli bardzo toksyczną relację, która od samego początku mi nie pasowała i czułam się bardzo niekomfortowo, czytając ją, patrząc dodatkowo na fakt, że Fallon i Madoc już wcześniej...