Opowieści z Narnii. Lew, czarownica i stara szafa

Przyjemnie się czytało.

Przyjemnie się czytało.

Przecudna.

Przecudna.

Opowieści z Narnii. Lew, czarownica i stara szafa to jedna z tych książek, do których wielu czytelników wraca po latach i odkrywa ją na nowo. W moim przypadku pierwsze spotkanie z tą historią miało miejsce w czasie licealnym, w okresie, kiedy literatura fantastyczna była dla mnie czymś więcej niż tylko przygodową opowieścią. Był to moment intensywnego czytania C.S. Lewisa i J.R.R. Tolkiena, moment odkrywania światów, które powstają z wyobraźni, ale bardzo szybko zaczynają opowiadać o rzeczach najzupełniej realnych.

Lewis stworzył historię, która na pierwszy rzut oka wydaje się prostą opowieścią o przejściu z jednego świata do drugiego. Stara szafa staje się bramą prowadzącą do Narnii, krainy skutej zimą i rządzonej przez Białą Czarownicę. Ten motyw przejścia jest jednak czymś znacznie więcej niż literackim zabiegiem. W pewnym sensie odzwierciedla ludzką potrzebę przekroczenia granicy codzienności i wejścia w przestrzeń, w której możliwe staje się ponowne odkrycie sensu takich pojęć jak odwaga, lojalność czy odpowiedzialność za drugiego człowieka.

To właśnie w tym miejscu powieść Lewisa zyskuje swoją prawdziwą siłę. Pod powierzchnią baśniowej historii kryje się opowieść o moralnych wyborach, o przeciwstawianiu się złu i o sile wspólnoty. Czwórka rodzeństwa, która trafia do Narnii, nie jest jedynie uczestnikiem fantastycznej przygody. Zostaje postawiona wobec decyzji, które wymagają odwagi, wierności i gotowości do poświęcenia.

Dlatego ta książka nie starzeje się tak, jak starzeją się niektóre historie fantasy. Jej siła nie polega wyłącznie na świecie przedstawionym, lecz na wartościach, które ten świat ujawnia. Braterstwo, solidarność i sprzeciw wobec niesprawiedliwości nie są tutaj abstrakcyjnymi hasłami, ale realnymi postawami, które bohaterowie muszą w sobie odnaleźć.

Patrząc na tę powieść z perspektywy czasu, trudno nie odczuć pewnego rodzaju podziwu dla prostoty, z jaką Lewis potrafił opowiedzieć historię o sprawach naprawdę ważnych. Lew, czarownica i stara szafa pozostaje książką, która wprowadza czytelnika do świata wyobraźni, ale jednocześnie przypomina o tym, co w ludzkiej naturze najcenniejsze.

To jedna z tych powieści, które warto mieć w swojej biblioteczce nie tylko ze względu na jej literacką klasykę, lecz także dlatego, że potrafi przypomnieć czytelnikowi o sile wyobraźni i o wartościach, które w każdej epoce pozostają niezmienne.

Robciu Jasiak
człowiek od książek

Opowieści z Narnii. Lew, czarownica i stara szafa to jedna z tych książek, do których wielu czytelników wraca po latach i odkrywa ją na nowo. W moim przypadku pierwsze spotkanie z tą historią miało miejsce w czasie licealnym, w okresie, kiedy literatura fantastyczna była dla mnie czymś więcej niż tylko przygodową opowieścią. Był to moment intensywnego czytania C.S. Lewisa i...

Wszystko zaczęło się od świątecznego seansu i wysokiej gorączki – film był wtedy moim jedynym ratunkiem na fatalne samopoczucie. Od tego czasu czuję do tej historii ogromny sentyment, który postanowiłam nadrobić książkowym oryginałem. Lektura pierwszej części była miłym zaskoczeniem, bo bardzo wiernie oddaje klimat ekranizacji. Mimo, że to literatura młodzieżowa, jako dorosła czytelniczka bawiłam się świetnie – to jedna z tych opowieści, z których się nie wyrasta.

Wszystko zaczęło się od świątecznego seansu i wysokiej gorączki – film był wtedy moim jedynym ratunkiem na fatalne samopoczucie. Od tego czasu czuję do tej historii ogromny sentyment, który postanowiłam nadrobić książkowym oryginałem. Lektura pierwszej części była miłym zaskoczeniem, bo bardzo wiernie oddaje klimat ekranizacji. Mimo, że to literatura młodzieżowa, jako...

Po prostu kocham.

Po prostu kocham.

Reread po 11 latach, wtedy dałam ocenę 8, dziś niewiele się zmieniło.

W porównaniu do filmu, książka jest mniej mroczna i nawet te "mocniejsze" sceny są dostosowane dla dzieci. Nie przeszkadzało mi to jednak i sentyment oraz przyjemność z czytania Narnii wciąż pozostały.

Gdybym miała dzieci, na pewno byłaby to książka, którą bym im czytała. Świat stworzony przez Lewisa jest naprawdę niesamowity. Myślę, że jeśli znów wrócę do tej książki po kilku latach przyjemność z czytania będzie równie wielka. :)

Z tego, co zapamiętałam kolejne tomy serii były nawet jeszcze lepsze, więc na pewno do nich wrócę w najbliższym czasie. Polecam każdemu, bez względu na wiek!

Reread po 11 latach, wtedy dałam ocenę 8, dziś niewiele się zmieniło.

W porównaniu do filmu, książka jest mniej mroczna i nawet te "mocniejsze" sceny są dostosowane dla dzieci. Nie przeszkadzało mi to jednak i sentyment oraz przyjemność z czytania Narnii wciąż pozostały.

Gdybym miała dzieci, na pewno byłaby to książka, którą bym im czytała. Świat stworzony przez Lewisa...

Czytałem dzieciom w wieku 9/6 lat. Bardzo im sie podobało, niemogły się doczekac kolejnego rozdziału. Po książce obejrzelismy film. Polecam każdemu

Czytałem dzieciom w wieku 9/6 lat. Bardzo im sie podobało, niemogły się doczekac kolejnego rozdziału. Po książce obejrzelismy film. Polecam każdemu

Lew, Czarownica i Stara Szafa to pierwsza i najsłynniejsza cześć cyklu Opowieści z Narnii. Jest to opowieść o magii, przygodzie, przyjaźni, nadziei, odwadze, podejmowaniu trudnych wyborów oraz walki dobra ze złem.

Podczas II wojny światowej czwarta rodzeństwa Pevensie: Piotr, Zuzanna, Edmund i Łucja zostaje wysłana do posiadłości na wsi, do starego profesora. Najmłodsza z rodzeństwa Łucja podczas zabawy w chowanego wchodzi do starej szafy i odkrywa, że za rzędami futer kryje się inny świat. Poznaje tam fauna Tumnusa, który podczas rozmowy opowiada jej, że świat ten to Narnia, która jest pogrążona w wiecznej zimie za sprawa Białej Czarownicy, ale nigdy nie ma tu Bożego Narodzenia. Po powrocie jednak żadne z rodzeństwa nie chce uwierzyć w jej historie. Po pewnym czasie Edmund wchodzi do szafy i spotyka Białą Czarownice, która za pomocą manipulacji i słodyczy wyciąga od niego informacje i przekonuje aby przyprowadził do niej resztę swojego rodzeństwa. Wraca do domu lecz nie mówi o zajściu w Narnii nikomu. Następnie podczas zabawy cała czwórka trafia do Narnii podczas swojej wędrówki i wielu przygód, zmagań i wyborów spotka wiele rozmaitych zwierząt mówiących ludzka mową oraz stworzeń jak centaury, driady czy fauny jak np. Pan Tumnus, którego Łucja spotkała podczas swojej pierwszej wizyty w tej krainie. Spotkają nawet Świetego Mikołaja, który obdaruje ich prezentami. Prezenty jakie dostaną to: Łucja - eliksir leczący wielkie rany, Zuzanna - Łuk i kołczan z strzałami oraz róg którym można wezwać pomoc i po wezwaniu napewno przybedą posiłki,
Piotr - Tarczę i Miecz dzięki któremu może pokonać każdego wroga.
Spotkają pięknego lwa Aslana twórcę Narnii i będą musieli połączyć z nim siły aby uwolnić krainę z pod wiecznej zimy i zła które nim włada (Białej Czarownicy i jej popleczników).
Będą musieli zmagać się z zdradą Edmunda, który wrócił do Białej Czarownicy mamiona jej kłamstwami i słodyczami.
A ich droga będzie pełna trudów i niebezpieczeństw lecz beda mogli liczyć na siebie i na pomoc innych przyjaznych stworzeń pragnących wolnej i sprawiedliwej Narnii.
Po tym jak udało się pokonać Białą Czarownicę i jej sojuszników, rodzeństwo zostaje koronowane przez samego Aslana na władców Narni i zasiadają na tronach królestwa w Ker-Paravel na wiele lat. Aslan opuszcza krainę a sama Narnia bardzo rozkwita za ich panowania. Wiele lat później podczas polowania na Białego Jelenia cała czwórka bohaterów odnajduje drogę powrotna do swojego świata. Kiedy wynurzają się z szafy, okazuje się że czas w Narnii płynie zupełnie inaczej niż tu, bo w tym świecie minęło tylko kilka minut.

Lew, Czarownica i Stara Szafa to pierwsza i najsłynniejsza cześć cyklu Opowieści z Narnii. Jest to opowieść o magii, przygodzie, przyjaźni, nadziei, odwadze, podejmowaniu trudnych wyborów oraz walki dobra ze złem.

Podczas II wojny światowej czwarta rodzeństwa Pevensie: Piotr, Zuzanna, Edmund i Łucja zostaje wysłana do posiadłości na wsi, do starego profesora. Najmłodsza z...

W ramach postanowienia, by uzupełniać opinie do książek, jakie mam w biblioteczce LC na półce "przeczytane", wracam na chwilę do Narnii.

Opowieść C.S. Lewisa zna niemal każdy (zwłaszcza jej pierwszą część),więc nie widzę powodu, żeby się rozpisywać. Czytałem ją kilkukrotnie, także z konieczności zawodowej, zawsze z jednaką przyjemnością. Mało w literaturze fikcji udanych tekstów afirmujących chrześcijańską wizję świata. "Narnia" należy do tych chwalebnych wyjątków.

Figura Aslana, baśniowego Chrystusa (którego Pismo nazywa: "Lwem z pokolenia Judy") głęboko porusza serce i wyobraźnię. Aslan, jak pamiętamy, jest "nieoswojonym lwem", to znaczy w pełni niezależnym, przychodzącym i odchodzącym, kiedy chce, na własnych warunkach. Jest również łagodny i mocny, potężny i czuły zarazem.

Kraina skuta lodem i pozbawiona świąt Bożego Narodzenia przez Białą Czarownicę, z utęsknieniem oczekuje jego przybycia: "Mówią, że Aslan jest w drodze" – powtarza pan Bóbr. I już same te słowa tchną jakąś cudowną tajemnicą. Odwołują się do naszych duchowych tęsknot i pragnień.

Jak się okaże – w świecie Aslana jest prawdziwa Narnia i prawdziwa Anglia, wzory i idee, wszystko co było i przeminęło w odbiciu – tam pozostało. Niezniszczalne. To piękna platońska intuicja. A jak wiemy, myśl chrześcijańska wyrasta w dużej mierze z Platona.

Przejście przez szafę, spotkanie Łucji z faunem, wizyta w norce Bobrów, zdrada Edmunda, ofiara Aslana na Kamiennym Stole, ożywienie kamiennych posągów, zwycięska bitwa z armią Białej Czarownicy czy wreszcie królowanie rodzeństwa w wyzwolonej Narnii – wszystkie te sceny niezmiennie mnie inspirują i wzruszają.

A najbardziej chyba dedykacja, która przypomina, że baśnie takie jak te, powstają z myślą o dzieciach, ale w rzeczywistości pisane są dla nas, dorosłych. Albo raczej do dziecka, które w nas na zawsze pozostaje.

Do Lucy Barfield

Moja Droga Lucy,
napisałem tę opowieść dla ciebie, ale kiedy zaczynałem ją pisać, nie zdawałem sobie sprawy, że dziewczynki rosną szybciej niż książki. W rezultacie jesteś już za stara na bajki, a kiedy tę książkę wydrukują i oprawią, będziesz jeszcze starsza. Pewnego dnia będziesz jednak dostatecznie stara, aby znowu do bajek wrócić. Możesz wtedy zdjąć tę książkę z jakiejś wysokiej półki, odkurzyć i powiedzieć mi, co o niej myślisz. Prawdopodobnie będę wtedy tak głuchy, że nie będę nic słyszał, i tak stary, że nie będę niczego rozumiał, ale na pewno będę wciąż twoim kochającym cię ojcem chrzestnym.
C.S. Lewis

W ramach postanowienia, by uzupełniać opinie do książek, jakie mam w biblioteczce LC na półce "przeczytane", wracam na chwilę do Narnii.

Opowieść C.S. Lewisa zna niemal każdy (zwłaszcza jej pierwszą część),więc nie widzę powodu, żeby się rozpisywać. Czytałem ją kilkukrotnie, także z konieczności zawodowej, zawsze z jednaką przyjemnością. Mało w literaturze fikcji udanych...

Aslan kochałby słuchać Cocteau Twins.

Aslan kochałby słuchać Cocteau Twins.