Bogowie, groby i uczeni

Dzisiaj brzmi to wręcz niewiarygodnie, że był czas (wcale nie aż tak dawno temu),gdy archeologia nie istniała. Miejsca z pozostałościami pradawnych kultur służyły wtedy raczej jako kamieniołomy i najlepszą rzeczą, jaka mogła przydarzyć się jakiejś rzeźbie lub wazie, było postawienie jej w gabinecie osobliwości jakiegoś barokowego bogacza.

Kurt Wilhelm Marek opisął w tej książce mozolny proces powstawania nowej dziedziny wiedzy. Zrobił to tak dobrze, że „Bogowie, groby i uczeni” (mimo oczywistej dezaktualizacji w stosunku do obecnego stanu wiedzy) ma nadal sporo do zaoferowania – zwłaszcza dla kogoś, kto pragnie jedynie poinformować się o historii archeologii i jej największych odkryciach. Polecam!

Dzisiaj brzmi to wręcz niewiarygodnie, że był czas (wcale nie aż tak dawno temu),gdy archeologia nie istniała. Miejsca z pozostałościami pradawnych kultur służyły wtedy raczej jako kamieniołomy i najlepszą rzeczą, jaka mogła przydarzyć się jakiejś rzeźbie lub wazie, było postawienie jej w gabinecie osobliwości jakiegoś barokowego bogacza.

Kurt Wilhelm Marek opisął w tej...

Czy jest ktoś, kto nie zna tej serii ?
Nie uwierzę !!!
Tzw. seria ceramowska, PIW - go, od nazwiska autora pierwszej książki z dłuuułgiej listy tego cyklu.
Wydawana nieprzerwanie od 1958 r.
Książki o tematyce historycznej, archeologicznej, z dziejów ludów minionych cywilizacji i ich kultury.
Trudno wymienić wszystkie tematy, bo zakres jest ogromny.
Od czasu, kiedy wysprzedałem moją młodzieżową biblioteczkę ( czego do teraz żałuję ,) kupuję te książki, dawniej jak się udało to w księgarni, częściej, naturalnie, jak też się udało, to w antykwariatach.
Do tej pory jak zobaczę coś dla mnie ciekawego, to oczywiście nie odmówię sobie przyjemności kupna książki i jej przeczytania.
Sam nie wiem ile ich już stoi u mnie na półkach, na pewno kilkadziesiąt, jest też mniejszy format tej serii.
Możliwe, że niektóre opracowania są " słabsze ", ale pamiętaj, że to odczucie subiektywne.
Serię mogę wszystkim polecić !!!
Jestem przekonany, że każdy znajdzie temat, który go zainteresuje !!!
10 gwiazdek za całą serię.
Inaczej bym nie mógł, dała mi tyle przyjemności !!!

Czy jest ktoś, kto nie zna tej serii ?
Nie uwierzę !!!
Tzw. seria ceramowska, PIW - go, od nazwiska autora pierwszej książki z dłuuułgiej listy tego cyklu.
Wydawana nieprzerwanie od 1958 r.
Książki o tematyce historycznej, archeologicznej, z dziejów ludów minionych cywilizacji i ich kultury.
Trudno wymienić wszystkie tematy, bo zakres jest ogromny.
Od czasu, kiedy...

Solidna, pełna archeologicznej wiedzy. Dla osób bardzo zainteresowanych tematem starożytności i archeologii będzie idealna.

Niestety była to jedna z "cegieł", które musiałam przeczytać na egzamin w sesji, więc nie będę mieć z tą książką miłych wspomnień :(

Solidna, pełna archeologicznej wiedzy. Dla osób bardzo zainteresowanych tematem starożytności i archeologii będzie idealna.

Niestety była to jedna z "cegieł", które musiałam przeczytać na egzamin w sesji, więc nie będę mieć z tą książką miłych wspomnień :(

Fascynująca opowieść o Archeologii. Dużo przystępnie podanych informacji o przełomowych odkryciach. Książka dała mi dużo motywacji do zagłębiania wiedzy dotyczącej historii starożytnej. Polecam!

Fascynująca opowieść o Archeologii. Dużo przystępnie podanych informacji o przełomowych odkryciach. Książka dała mi dużo motywacji do zagłębiania wiedzy dotyczącej historii starożytnej. Polecam!

"Rzecz" świetnie napisana, a dla Osób, które dopiero zaczynają przygodę z archeologią i historią pozycja wręcz obowiązkowa!
...można również potraktować dzieło C.W. Cerama jako swoiste wprowadzenie do podróży po Grecji, Meksyku, Turcji itd... jeśli akurat ktoś się wybiera...

"Rzecz" świetnie napisana, a dla Osób, które dopiero zaczynają przygodę z archeologią i historią pozycja wręcz obowiązkowa!
...można również potraktować dzieło C.W. Cerama jako swoiste wprowadzenie do podróży po Grecji, Meksyku, Turcji itd... jeśli akurat ktoś się wybiera...

Pięknie napisana mimo anachronizmów i miejscami patronizującego stosunku do autochtonów (wizja podbijania Ameryki Południowej np. która w dużym stopniu odbyła się siłami plemion podbitych albo konkurujących z Aztekami).

Książka dobrze się zestarzała, nawet jeśli część wiedzy o starożytnych kulturach jest dziś dokładniejsza, bardziej adekwatna, złożona. Żałuję, że nie dotarła do mnie w dzieciństwie zamiast Kosidowskiego.

Przede wszystkim jednak świetnie mi się ją czytało jako historię o przygodach pierwszych archeologów, choć nie raz i nie dwa, ze względu na rabunkowy aspekt ich prac wykopaliskowych, zadawałam sobie pytanie, czy rzeczywiście "it belongs in museum".

Pięknie napisana mimo anachronizmów i miejscami patronizującego stosunku do autochtonów (wizja podbijania Ameryki Południowej np. która w dużym stopniu odbyła się siłami plemion podbitych albo konkurujących z Aztekami).

Książka dobrze się zestarzała, nawet jeśli część wiedzy o starożytnych kulturach jest dziś dokładniejsza, bardziej adekwatna, złożona. Żałuję, że nie...

Wciąż pamiętam, jak bardzo zachwycałam się tą książką w czasach szkolnych - czytałam niektóre rozdziały (szczególnie te o Grecji i Egipcie) na wyrywki i marzyłam, by zająć się archeologią, jak dorosnę ;). Z czasem dotarło do mnie, że czasy się zmieniły - "Bogowie, groby i uczeni" to książka wydana w oryginalne w 1949 roku i opowiadająca głównie o odkryciach z XIX i początku XX wieku. System kolonialny, umożliwiający Europejczykom robienie, co chcą - w tym wywożenie zabytków do europejskich muzeów - na szczęście upadł, a wiele tego, co było do odkopania, już odkopano. Co gorsza, wiele z tego, co kiedyś odnaleziono, nie przetrwało do naszych czasów - chociażby tereny dawnej Mezopotamii nie są dziś najstabilniejszym politycznie miejscem... Mając tę świadomość w głowie, postanowiłam wrócić do książki Cerama (pod tym pseudonimem pisał niemiecki dziennikarz K.W. Marek) już jako dorosła osoba, która w międzyczasie wiele na różne tematy czytała...
"Bogowie, groby i uczeni" zachwycili mnie po raz kolejny :). Choć dwie pierwsze części opowiadały o Grecji i Egipcie, historię których dość dobrze znam, to i tak "towarzyszenie" archeologom podczas odkryć niesamowicie mnie wciągnęło. Ceram przedstawia bohaterów swojej książki w tak żywy i obrazowy sposób, że nie da się nie ekscytować razem z nimi przy każdym kolejnym odkryciu. Historia starożytna przeplata się w tych rozdziałach z historią głównie XIX-wieczną, kiedy to próbowano rozszyfrować hieroglify i odkopywano coraz to nowe miejsca z czasów starożytnych, a w nich nieraz i niesamowite skarby. Moje zainteresowanie lekturą nieco zmalało w części trzeciej, poświęconej dawnej Mezopotamii, choć i tam dokonano wyjątkowych i ciekawych odkryć, i wciąż marzy mi się, że te regiony uspokoją się politycznie na tyle, by kiedyś tam pojechać, zobaczyć te stanowiska archeologiczne... Ale tutaj Ceram trochę za bardzo popłynął, próbując odtwarzać kolejne dynastie babilońskie, gdzieś ta archeologia zeszła na dalszy plan i jednak mi tego brakowało. Ostatnią część autor poświęcił Aztekom i Majom, choć tutaj dla urozmaicenia nie opierał się tylko na badaniach archeologicznych. Wręcz przeciwnie, obrazowo przedstawił upadek cywilizacji Azteków, opierając się też na dawnych hiszpańskich dokumentach i pamiętnikach, opowiadał, jak po zniszczeniu azteckich miast ruiny popadły na wieki w zapomnienie i jakim zaskoczeniem było dla amerykańskich archeologów, że dla wielkich odkryć nie muszą podróżować do Europy czy Afryki... Czy natychmiast zamarzyła mi się podróż do Meksyku? Być może :).
Tak, "Bogowie, groby i uczeni" nie są książką idealną - napisana w innych czasach nie uwzględnia najnowszych odkryć, a białego człowieka / Europejczyka stawia ciągle na piedestale. Biorąc jednak poprawkę na rok napisania, lekturę się wręcz pochłania. Opowiedzieć o historii w taki sposób, żeby nie utonąć w milionie szczegółów, ale przybliżyć czytelnikom postacie, zachęcić ich nie tylko do zgłębienia tych opowieści, ale wręcz do marzenia o zobaczeniu danych miejsc na własne oczy... Nie każdy autor to potrafi, a Ceramowi udało się wręcz świetnie. Bardzo mocno polecam :).

Wciąż pamiętam, jak bardzo zachwycałam się tą książką w czasach szkolnych - czytałam niektóre rozdziały (szczególnie te o Grecji i Egipcie) na wyrywki i marzyłam, by zająć się archeologią, jak dorosnę ;). Z czasem dotarło do mnie, że czasy się zmieniły - "Bogowie, groby i uczeni" to książka wydana w oryginalne w 1949 roku i opowiadająca głównie o odkryciach z XIX i początku...

Wspaniała lektura dla ciekawych historii starożytności i początków odkrywania tajemnic dawnych cywilizacji. Barwna, awanturnicza i romantyczna. Dana w prezencie osobie młodszej może skłonić ją do zajęcia się archeologią. Znam taki przypadek.

Wspaniała lektura dla ciekawych historii starożytności i początków odkrywania tajemnic dawnych cywilizacji. Barwna, awanturnicza i romantyczna. Dana w prezencie osobie młodszej może skłonić ją do zajęcia się archeologią. Znam taki przypadek.

Napisana przystępnym językiem, wiele ciekawych anegdot dotyczących wykopalisk. Pozwala poukładać wiedzę o starożytnych cywilizacjach. Moim zdaniem warta przeczytania.

Napisana przystępnym językiem, wiele ciekawych anegdot dotyczących wykopalisk. Pozwala poukładać wiedzę o starożytnych cywilizacjach. Moim zdaniem warta przeczytania.

Lata temu przeczytana, jeszcze w XXw.

Lata temu przeczytana, jeszcze w XXw.