Wyspa Skarbów

Do portowej tawerny melduje się stary podejrzany emerytowany marynarz, który każe wypatrywać pewnego kuternogi synowi właścicieli. Sam szwenda się po nabrzeżu z lunetą i na coś czeka i czegoś się boi. Wkrótce okazuje się, że posiada on mapę do zaginionego skarbu kapitana Flinta, na który chrapkę ma wiele barwnych postaci - w tym jego dawni piraccy przyjaciele, oraz lokalny dziedzic. Na wyprawę rusza też nasz główny bohater Kuba Hawkins jako chłopiec okrętowy.

Tak - Kuba - nie Jim. Czytałem e-book Siedmiorogu z tłumaczeniem przedwojennym stąd Kuba i Długi Jan Silver
Długi Jan Silver - archetyp pirata z najbardziej znanej książki o nich. Poszczególne motywy z "Wyspy skarbów" były powtarzane w tak niezliczonej ilości innych książek, komiksów i filmów aktorskich i animowanych, że nawet czytając po raz pierwszy miałem wrażenie jakbym wracał do znanej historii. Naprawdę miło wrócić do takiej literatury - piraci, rum, sztormy, zdrady, strzelaniny i walki na szpady, gadające papugi i skarb korsarza, mapa, bezludna wyspa itp. Polecam każdemu kto za młodu lubił klasyczne powieści przygodowa Maya, Szklarskiego czy Londona.

Do portowej tawerny melduje się stary podejrzany emerytowany marynarz, który każe wypatrywać pewnego kuternogi synowi właścicieli. Sam szwenda się po nabrzeżu z lunetą i na coś czeka i czegoś się boi. Wkrótce okazuje się, że posiada on mapę do zaginionego skarbu kapitana Flinta, na który chrapkę ma wiele barwnych postaci - w tym jego dawni piraccy przyjaciele, oraz lokalny...

Miałem zgrzyt z tą książką - a właściwie audiobookiem. Napisana młodzieżowym, i archaicznym dziś językiem ("narobiliśmy im bobu", pływaliśmy tam i sam"),który był zbyt ugrzeczniony i zdystansowany. Całość wyglądała jak szybka relacja kogoś z tego, co zaszło - więc ciężko było się wgryźć. Za klimat korsarski dałbym pewnie najwyżej 4. Awans nastąpił po tym, jak się zorientowałem, że Stevenson świetnie czuje emocje i są przekonujące (chyba przeżył niejedno niebezpieczeństwo, że stany emocjonalne bohatera były jak dla mnie trafne),do tego sama fabuła z dystansu jest super, a znajomość budowy statku (i pieśni korsarskich) naprawdę podbudowuje klimat. No i wreszcie Silver (SPOILER).
Kiedy główny bohater dostaje się w niewolę, wychodzi niejednoznaczna natura tego człowieka, przybrana w jakąś tajemnicę. Nie wiadomo, czego się po nim spodziewać.
Od tej pory powieść jest na mocne 6 lub więcej. Ale musiałem wyciągnąć jakąś średnią. Całkiem fajnie przygotowana produkcja, jeśli chodzi o sam audiobook.

Miałem zgrzyt z tą książką - a właściwie audiobookiem. Napisana młodzieżowym, i archaicznym dziś językiem ("narobiliśmy im bobu", pływaliśmy tam i sam"),który był zbyt ugrzeczniony i zdystansowany. Całość wyglądała jak szybka relacja kogoś z tego, co zaszło - więc ciężko było się wgryźć. Za klimat korsarski dałbym pewnie najwyżej 4. Awans nastąpił po tym, jak się...

Co prawda spojler dotyczący jednej z postaci, skutecznie osłabił moją przyjemność z czytania, ale to i tak był kawał bardzo dobrej książki. Miało wszystko to, co powinna posiadać powieść przygodowa - wiarygodnie zarysowane postaci, zwroty akcji, wyścigi z czasem, no i oczywiście legendarny skarb. Jedyne czego żałuje, to że przeczytałem ją tak późno.

Co prawda spojler dotyczący jednej z postaci, skutecznie osłabił moją przyjemność z czytania, ale to i tak był kawał bardzo dobrej książki. Miało wszystko to, co powinna posiadać powieść przygodowa - wiarygodnie zarysowane postaci, zwroty akcji, wyścigi z czasem, no i oczywiście legendarny skarb. Jedyne czego żałuje, to że przeczytałem ją tak późno.

Klasyka gatunku przygodowego, która weszła na stałe do popkultury.

Wciągająca i ciekawa książka wciągająca od samego początku. Warto przeczytać żeby przenieść się w czasie do epoki piratów, statków i poczuć w wyobraźni razem Jimem Hawkinsem jego przygody.

Robert Louis Stevenson to jeden z tych autorów, których warto poznać, a "Wyspa skarbów" jest dobrym do tego pretekstem.

Klasyka gatunku przygodowego, która weszła na stałe do popkultury.

Wciągająca i ciekawa książka wciągająca od samego początku. Warto przeczytać żeby przenieść się w czasie do epoki piratów, statków i poczuć w wyobraźni razem Jimem Hawkinsem jego przygody.

Robert Louis Stevenson to jeden z tych autorów, których warto poznać, a "Wyspa skarbów" jest dobrym do tego...

Jo Ho Ho ! I butelka rumu !

Jo Ho Ho ! I butelka rumu !

Wyspa skarbów Roberta Louisa Stevensona to – słusznie – klasyka powieści awanturniczej, która do dziś wyznacza standardy tego, jak skutecznie opowiadać pirackie historie. Nie bez powodu doczekała się mnóstwa prequeli, sequeli i midqueli. To książka wciągająca, znakomicie budująca napięcie oraz – na swój przewrotny sposób – pogodna i optymistyczna. Oczywiście tylko wtedy, gdy nie przeszkadzają wam pojedynki na śmierć i życie oraz brutalne życie morskich opryszków.

Wyspa skarbów Roberta Louisa Stevensona to – słusznie – klasyka powieści awanturniczej, która do dziś wyznacza standardy tego, jak skutecznie opowiadać pirackie historie. Nie bez powodu doczekała się mnóstwa prequeli, sequeli i midqueli. To książka wciągająca, znakomicie budująca napięcie oraz – na swój przewrotny sposób – pogodna i optymistyczna. Oczywiście tylko wtedy,...

Ciężko oceniać przez pryzmat czasu, bo powstała już ładnych parę lat wstecz, ale sama historia jest ciekawa. Mamy zwroty akcji, pomysł, zaskakujące momenty. Język jedynie sprawia, że ciężko się czyta, to znaczy trzeba bardziej powoli do tego podejść, żeby opanować wszystko, co autor chce przekazać, ale to nie kwestia złego pisania, tylko czasu powstania, ale nie jest to jakaś wada :)

Ciężko oceniać przez pryzmat czasu, bo powstała już ładnych parę lat wstecz, ale sama historia jest ciekawa. Mamy zwroty akcji, pomysł, zaskakujące momenty. Język jedynie sprawia, że ciężko się czyta, to znaczy trzeba bardziej powoli do tego podejść, żeby opanować wszystko, co autor chce przekazać, ale to nie kwestia złego pisania, tylko czasu powstania, ale nie jest to...

Nie byłem do końca przekonany, czy ta historia mnie wciągnie. W końcu jest to powieść przygodowa, bardziej skierowana do młodszych czytelników. Stevenson jednak pisze w tak żywy i obrazowy sposób, że poczułem się jakbym miał znowu 10 lat.

Bohaterowie, choć prości, mają w sobie autentyczność, która sprawia, że łatwo im kibicować. Szczególnie spodobała mi się postać Johna Silvera.

Mimo wszystko trzeba pamiętać, że jest to literatura raczej lekka, przygodowa – coś, co najlepiej czyta się dla rozrywki i relaksu. Nie znajdziemy tu głębokich przemyśleń ani filozoficznych rozważań, ale czy tego oczekiwałem? Oczywiście że nie. Chciałem historii, która pozwoli mi na chwilę oderwać się od codzienności, i dokładnie to otrzymałem. Dobrze napisana, pełna uroku książka.

Nie byłem do końca przekonany, czy ta historia mnie wciągnie. W końcu jest to powieść przygodowa, bardziej skierowana do młodszych czytelników. Stevenson jednak pisze w tak żywy i obrazowy sposób, że poczułem się jakbym miał znowu 10 lat.

Bohaterowie, choć prości, mają w sobie autentyczność, która sprawia, że łatwo im kibicować. Szczególnie spodobała mi się postać Johna...

Książka po raz pierwszy wydana w 1882 r., w Polsce rok później.
Kilkanaście razy ekranizowana.
Klasyka literatury przygodowej.

Pierwsza moja książka o piratach, dlatego do dziś ją pamiętam.
Czytałem z wypiekami na twarzy, a przynajmniej tak mi się teraz wydaje.
NIEZAPOMNIANA !!!
POLECAM !!!

Książka po raz pierwszy wydana w 1882 r., w Polsce rok później.
Kilkanaście razy ekranizowana.
Klasyka literatury przygodowej.

Pierwsza moja książka o piratach, dlatego do dziś ją pamiętam.
Czytałem z wypiekami na twarzy, a przynajmniej tak mi się teraz wydaje.
NIEZAPOMNIANA !!!
POLECAM !!!

Piękna baśń, awanturnicza ale i malownicza. Prosta i ciekawa, bez komplikacji, sama przyjemność.

Piękna baśń, awanturnicza ale i malownicza. Prosta i ciekawa, bez komplikacji, sama przyjemność.