Uśpienie

Bardzo fajny kryminał, ciekawa historia, jednak moja ocena jest taka, a nie inna ze względu na nieznośnie irytującą główną bohaterkę. Wkurzała mnie okrutnie, szkoda potencjału książki na stworzenie tak słabej postaci. Jednak dam jeszcze szansę i sięgnę pi drugą część.

Bardzo fajny kryminał, ciekawa historia, jednak moja ocena jest taka, a nie inna ze względu na nieznośnie irytującą główną bohaterkę. Wkurzała mnie okrutnie, szkoda potencjału książki na stworzenie tak słabej postaci. Jednak dam jeszcze szansę i sięgnę pi drugą część.

„Uśpienie” Marty Zaborowskiej to thriller psychologiczny, który wciąga od pierwszej strony i nie pozwala czytelnikowi zwolnić aż do samego końca. Fabuła skupia się na zagadkowej śmierci młodej lekarki oraz śledztwie, które szybko przestaje być oczywiste. Autorka stopniowo odsłania kolejne warstwy historii, prowadząc czytelnika przez sieć tajemnic, manipulacji i traum z przeszłości.
Ogromnym atutem powieści jest dynamiczna akcja. Zaborowska rezygnuje z długich, nużących opisów na rzecz krótkich, intensywnych scen, które popychają fabułę do przodu. Każdy rozdział wnosi coś nowego — nowe tropy, kolejne pytania lub zaskakujące odkrycia. Zwroty akcji pojawiają się często i są na tyle nieoczywiste, że trudno przewidzieć dalszy bieg wydarzeń, co robi bardzo duże wrażenie i utrzymuje stałe napięcie. Na uwagę zasługuje również sposób ukazania psychiki bohaterów. Autorka zręcznie bawi się motywem pamięci, wyparcia i tytułowego „uśpienia”, które staje się kluczem do zrozumienia całej historii. Czytelnik wraz z bohaterami próbuje oddzielić prawdę od iluzji, a granica między ofiarą a sprawcą momentami wyraźnie się zaciera. Zakończenie jest mocne i spójne z całą konstrukcją powieści — nie tylko zaskakuje, ale też zmusza do spojrzenia na wcześniejsze wydarzenia z zupełnie innej perspektywy. To książka, która nie pozwala czytać „bezmyślnie” i zostaje w głowie na długo po odłożeniu jej na półkę. Podsumowując, „Uśpienie” to bardzo udany thriller psychologiczny: bez zbędnych dłużyzn, pełen napięcia, ciągłych zaskoczeń i dobrze przemyślanych zwrotów akcji. Jeśli ktoś szuka książki, która trzyma w napięciu od początku do końca i nie pozwala się nudzić — ta pozycja zdecydowanie spełnia te oczekiwania.

„Uśpienie” Marty Zaborowskiej to thriller psychologiczny, który wciąga od pierwszej strony i nie pozwala czytelnikowi zwolnić aż do samego końca. Fabuła skupia się na zagadkowej śmierci młodej lekarki oraz śledztwie, które szybko przestaje być oczywiste. Autorka stopniowo odsłania kolejne warstwy historii, prowadząc czytelnika przez sieć tajemnic, manipulacji i traum z...

Moje pierwsze spotkania z tą autorką i główną bohaterką. Od razu zaczynam kolejną część, bo po poprzedniej czuje niedosyt. Uśpienie to fajna książka, akcja szybka i zmienna

Moje pierwsze spotkania z tą autorką i główną bohaterką. Od razu zaczynam kolejną część, bo po poprzedniej czuje niedosyt. Uśpienie to fajna książka, akcja szybka i zmienna

Uśpienie to zaskakująco dojrzały debiut – mocny, dobrze skonstruowany kryminał z elementami thrillera psychologicznego. Duszna atmosfera małego miasteczka i zamkniętej kliniki psychiatrycznej tworzy tło dla mrocznej intrygi, która wciąga od pierwszych stron.

Detektyw Julia Krawiec to bohaterka z krwi i kości – nieidealna, autentyczna, świetnie wpisująca się w konwencję współczesnego kryminału. Fabuła prowadzona jest sprawnie, bez dłużyzn, z ciekawymi zwrotami i napięciem budowanym bardziej przez psychologię niż sensację.

Zaborowska nie odkrywa gatunku na nowo, ale pokazuje, że doskonale go rozumie. Uśpienie to solidna, klimatyczna lektura – i bardzo obiecujący początek serii.

Uśpienie to zaskakująco dojrzały debiut – mocny, dobrze skonstruowany kryminał z elementami thrillera psychologicznego. Duszna atmosfera małego miasteczka i zamkniętej kliniki psychiatrycznej tworzy tło dla mrocznej intrygi, która wciąga od pierwszych stron.

Detektyw Julia Krawiec to bohaterka z krwi i kości – nieidealna, autentyczna, świetnie wpisująca się w konwencję...

Jak na pierwszą książkę autorki, którą przeczytałem szału nie ma, ale nie uważam, żeby to było jakieś badziewie. Bardzo pomysłowa fabuła, nawet mogłaby wydawać się realistyczna. Główna postać w postaci Julii Krawiec nie jest jakoś barwna, ale też nie jest postacią, którą miałbym nie polubić.
Momentami książka trzyma w napięciu i to jest mocno na plus. Jednakże wydaje mi się, że autorka mogłaby skrócić, bo czytając książkę faktycznie czasem trochę trzeba się "przemęczyć". Mam wypożyczone kolejne dwa tomy więc przeczytam i zobaczę czy dam szansę kolejnym. Ciekawi mnie czy autorka wróci jeszcze do tematu Lasoty, bo tak jakoś zostawiła sobie na "niego" furtkę.

Jak na pierwszą książkę autorki, którą przeczytałem szału nie ma, ale nie uważam, żeby to było jakieś badziewie. Bardzo pomysłowa fabuła, nawet mogłaby wydawać się realistyczna. Główna postać w postaci Julii Krawiec nie jest jakoś barwna, ale też nie jest postacią, którą miałbym nie polubić.
Momentami książka trzyma w napięciu i to jest mocno na plus. Jednakże wydaje mi...

Zmarnowany potencjał pomysłu. nie wiem czy chcę to kontynuować.

Zmarnowany potencjał pomysłu. nie wiem czy chcę to kontynuować.

Książka zapowiadała się całkiem dobrze, niestety bardzo szybko okazała się słaba. Przeczytałam całą książkę, choć szczególnie drażniła mnie infantylna bohaterka.

Książka zapowiadała się całkiem dobrze, niestety bardzo szybko okazała się słaba. Przeczytałam całą książkę, choć szczególnie drażniła mnie infantylna bohaterka.

Temat fajny chociaż zawiłość postaci niesamowita. Główna bohaterka i ...pan doktor ....nie polubiłam. Nawet w książkach nie lubię pracoholików

Temat fajny chociaż zawiłość postaci niesamowita. Główna bohaterka i ...pan doktor ....nie polubiłam. Nawet w książkach nie lubię pracoholików

Przeciętny kryminał. Miałem wielkie oczekiwania względem książki pani Marty, ale przeliczyłem się. Jest akcja, jest sprawa, ale po mojemu za dużo tych postaci z drugiego planu. Myślałem, że komisarz Julia Krawiec, która jest alkoholiczką, jakoś urozmaici tę historię, a jednak nie. Łudziłem się też, że psychopata Lasota będzie wyprawiał różne chore rzeczy, ale tu też tego zabrakło. Jednak nie zrażam się i nie tracę nadziei, że następne części będą lepsze.

Przeciętny kryminał. Miałem wielkie oczekiwania względem książki pani Marty, ale przeliczyłem się. Jest akcja, jest sprawa, ale po mojemu za dużo tych postaci z drugiego planu. Myślałem, że komisarz Julia Krawiec, która jest alkoholiczką, jakoś urozmaici tę historię, a jednak nie. Łudziłem się też, że psychopata Lasota będzie wyprawiał różne chore rzeczy, ale tu też tego...

Już nie pamiętam kiedy czytałam tak złą książkę. Nie mam pojęcia, jak można stworzyć tak irytującą, oderwaną od rzeczywistości i głupiutką bohaterkę. O ile historia jest w jakimś tam stopniu możliwa, to istnienie przedstawionej policjantki jest nierealne - wszystkim naokoło grozi bronią (tak, swoim współpracownikom też),poniża mężczyzn, traktuje wszystkich z wyższością, a sama jest życiową porażką. Żałuję zmarnowanego czasu na lekturę ...

Już nie pamiętam kiedy czytałam tak złą książkę. Nie mam pojęcia, jak można stworzyć tak irytującą, oderwaną od rzeczywistości i głupiutką bohaterkę. O ile historia jest w jakimś tam stopniu możliwa, to istnienie przedstawionej policjantki jest nierealne - wszystkim naokoło grozi bronią (tak, swoim współpracownikom też),poniża mężczyzn, traktuje wszystkich z wyższością,...