Hamish Macbeth i śmierć snobki

Kolejny przyjemny i lekki tytuł z serii.

Kolejny przyjemny i lekki tytuł z serii.

Jak dotąd najsłabsza z części i najbardziej przekombinowana. Sam pomysł intrygujący, ale trudno było się domyślić rozwiązania, bo motyw ujawnił się późno i był jak królik wyjęty z kapelusza.

Jak dotąd najsłabsza z części i najbardziej przekombinowana. Sam pomysł intrygujący, ale trudno było się domyślić rozwiązania, bo motyw ujawnił się późno i był jak królik wyjęty z kapelusza.

Hamish nie ma co ze sobą zrobić w święta, bo rodzina przeżywa najazd upierdliwej ciotki, a Priscilla jak zwykle wystawiła go do wiatru. Przyjmuje więc zaproszenie od jej przyjaciółki, której wróżka przepowiedziała śmierć. Wychodzi na tym jak Zabłocki na mydle, bo towarzystwo w jakie się wmieszał jest jeszcze gorsze niż upiorna ciotunia.
Dalej lekko i przyjemnie, choć ta część mi się trochę dłużyła.

Hamish nie ma co ze sobą zrobić w święta, bo rodzina przeżywa najazd upierdliwej ciotki, a Priscilla jak zwykle wystawiła go do wiatru. Przyjmuje więc zaproszenie od jej przyjaciółki, której wróżka przepowiedziała śmierć. Wychodzi na tym jak Zabłocki na mydle, bo towarzystwo w jakie się wmieszał jest jeszcze gorsze niż upiorna ciotunia.
Dalej lekko i przyjemnie, choć ta...

Nieudane zamachy na życie, widmo samotnych świąt posterunkowego Macbetha, tragiczna śmierć na wyspie i lukratywny kontrakt książowy. Lekki brytyjski kryminał.

Nieudane zamachy na życie, widmo samotnych świąt posterunkowego Macbetha, tragiczna śmierć na wyspie i lukratywny kontrakt książowy. Lekki brytyjski kryminał.

Hamish powinien dostać zakaz opuszania kwatery. Gdzie się nie ruszy tam morderstwo. Tym razem przyzla ofiara trochę trudniejsza do wskazania. Ale dalej jest to twórczość lekka, łatwa i przyjemna

Hamish powinien dostać zakaz opuszania kwatery. Gdzie się nie ruszy tam morderstwo. Tym razem przyzla ofiara trochę trudniejsza do wskazania. Ale dalej jest to twórczość lekka, łatwa i przyjemna

Do Hamisha zgłasza się przyjaciółka Priscilli z prośbą, żeby przyjechał do jej pensjonatu, bo wróżka przepowiedziała jej, że ktoś chce ją zabić. Mimo przeziębienia i okresu świątecznego posterunkowy jedzie, bo nie bardzo może jechać do domu. Na miejscu poznaje znajomych Jane oraz wyspiarzy, którzy okazują się nie darzyć kobiety sympatią. Wkrótce dochodzi też do morderstwa i właściwie znowu wygląda na to, że tylko Hamishowi zależy na rozwiązaniu sprawy. Pomaga mu jedna ze znajomych Jane.
Sympatycznie, momentami zabawnie. Przyjemnie się słuchało, a całość była dość oryginalna.

Do Hamisha zgłasza się przyjaciółka Priscilli z prośbą, żeby przyjechał do jej pensjonatu, bo wróżka przepowiedziała jej, że ktoś chce ją zabić. Mimo przeziębienia i okresu świątecznego posterunkowy jedzie, bo nie bardzo może jechać do domu. Na miejscu poznaje znajomych Jane oraz wyspiarzy, którzy okazują się nie darzyć kobiety sympatią. Wkrótce dochodzi też do morderstwa i...

Mamy tu okres Bożego Narodzenia , ale klimat powieści zupełnie nie pasuje do tego święta.
Hamish znalazł się na odciętej od świata wyspie , w ośrodku SPA. Przyroda jest niegościnna , miejscowi nie lubią obcych , a zebrani w ośrodku ludzie są niesympatyczni.
Zgodnie z regułami tej serii , najmniej sympatyczna osoba traci życie.
Cieplejsze odruchy wywołuje rudy poserunkowy , jak zwykle szlachetny , inteligentny i mimo potknięć- skuteczny.
Można się bawić ciekawostkami , jak np. tą , że opisy mieszkań bogatej klasy średniej przypominają jako żywo opis salonu pani Dulskiej- jakieś frędzle , bibeloty.
Motyw morderstwa jaki wymyśliła autorka jest ciekawy , tylko mało wiarygodny - możliwość uzyskania tak wielkich korzyści w realnym życiu raczej nie wchodzi w grę.
Jednak czyta się przyjemnie i jeśli ktoś lubi Hamisha Macbetha będzie miał okazję na chwilę oderwać się od codziennych problemów.

Mamy tu okres Bożego Narodzenia , ale klimat powieści zupełnie nie pasuje do tego święta.
Hamish znalazł się na odciętej od świata wyspie , w ośrodku SPA. Przyroda jest niegościnna , miejscowi nie lubią obcych , a zebrani w ośrodku ludzie są niesympatyczni.
Zgodnie z regułami tej serii , najmniej sympatyczna osoba traci życie.
Cieplejsze odruchy wywołuje rudy...

Powieść kryminalna w klasycznym stylu zbliżonym do Agathy Christie, ale bez przesady, nie sięga pierwowzoru. Wielbiciele mistrzyni Agathy Ch. znajdą tu podobny klimat, tempo akcji i ładny literacki język (w czym również zasługa tłumacza).
Książkę przyjemnie się czyta, kryminał nie jest krwawy, a ofiary nie wywołują współczucia.
Seria z policjantem Hamishem Macbethem nieco podobna jest do tej z Aghatą Raisin tyle, że tu mniej angielskiego humoru.
Ogólnie cała seria na zbliżonym poziomie. Za mną tom 6, przede mną następny, siódmy, nie spodziewam się wielkich zmian stylu czy poziomu skomplikowania wątku kryminalnego.
Można przeczytać z przyjemnością.

Powieść kryminalna w klasycznym stylu zbliżonym do Agathy Christie, ale bez przesady, nie sięga pierwowzoru. Wielbiciele mistrzyni Agathy Ch. znajdą tu podobny klimat, tempo akcji i ładny literacki język (w czym również zasługa tłumacza).
Książkę przyjemnie się czyta, kryminał nie jest krwawy, a ofiary nie wywołują współczucia.
Seria z policjantem Hamishem Macbethem nieco...

Przyjemny przeciętniak, nie za bardzo odszukuję tu humor, który przyprawiał cykl z Agathą Raisin.

Przyjemny przeciętniak, nie za bardzo odszukuję tu humor, który przyprawiał cykl z Agathą Raisin.

To, co chyba najbardziej charakteryzuje tę serię powieści o Hamishu, policjancie dość leniwym, a jednak upierdliwym, gdy ktoś w jego otoczeniu popełnia morderstwo – to cechy ofiar zbrodni. Przedstawiane są one w takim świetle, że czytelnik nie przeżywa żalu, ani traumy z powodu śmierci kolejnej ofiary w kolejnym tomie serii tych książek. W tej książce też tak jest, tyle że mordercy są jeszcze gorsi od ofiary, a to co napędza odrażających Brytoli do mordowania, to pieniądze. Brytole przedstawiani są w tej serii, jako plemię, dla którego wartość człowieka mierzy się w funtach. Obojętnie w jaki sposób zdobytych, czy ciężką pracą czy też kradzieżą z morderstwem. W takich warunkach społecznych pojawiają się okazje, żeby kogoś zamordować i okraść. Główny bohater serii szuka motywów zbrodni, a gdy je znajduje, to do mordercy droga: po nitce do kłębka. Mordercy w tej serii książek są jednak zazwyczaj głupi, bo przyciśnięci dość łatwo pękają i przyznają się do zbrodni. Gdyby trzeba było iść po śladach kryminalistycznych, do których trzeba mieć naukowców i laboratorium, to Hamish nie udowodniłby żadnej zbrodni.
I to jest największym mankamentem tych książek.
Jakoś wierzę autorce, gdy pokazuje w swoich książkach odrażające życie społeczne i relacje społeczne pazernych Brytoli, jednak nie do końca wierzę w to, że morderca tak łatwo przyznaje się do winy wiedząc, że gdy ma się trochę forsy i zatrudni łże-prawnika, to Nadzwyczajna Kasta wypuści na wolność każdego mordercę, zwłaszcza gdy nie ma się ewidentnych, fizycznych dowodów zbrodni.

To, co chyba najbardziej charakteryzuje tę serię powieści o Hamishu, policjancie dość leniwym, a jednak upierdliwym, gdy ktoś w jego otoczeniu popełnia morderstwo – to cechy ofiar zbrodni. Przedstawiane są one w takim świetle, że czytelnik nie przeżywa żalu, ani traumy z powodu śmierci kolejnej ofiary w kolejnym tomie serii tych książek. W tej książce też tak jest, tyle że...