Kariera Nikodema Dyzmy

Świetna, lekka, zabawna, celna lektura, w której odbija się świetnie stan naszej klasy politycznej z 20-lecia międzywojennego. Co ciekawe, w tej materii nie zmieniło się nic.

Świetna, lekka, zabawna, celna lektura, w której odbija się świetnie stan naszej klasy politycznej z 20-lecia międzywojennego. Co ciekawe, w tej materii nie zmieniło się nic.

Długo sie zbieralem, ale doczekała się.
Fajnie napisana

Długo sie zbieralem, ale doczekała się.
Fajnie napisana

Wspaniały humor, język, duża przyjemność słuchania! Czytał Krzysztof Kolberger.

Wspaniały humor, język, duża przyjemność słuchania! Czytał Krzysztof Kolberger.

Znośna satyrka na II RP, która nieoczekiwanie została zrealizowana chyba jeszcze bardziej przez rzeczywistość III RP (od prezydenta elektryka zaczynając, przez Cyrk Palikota jadąc, do obecnej żenującej Rady Przygłupów).

Najlepsza jest scena otwierająca, ale komedii w tym utworze niewiele - bardziej szydera niż błyskotliwy dowcip.

Fenomenalna adaptacja z Pazurą jest zabawniejsza i dużo bliższa.

Znośna satyrka na II RP, która nieoczekiwanie została zrealizowana chyba jeszcze bardziej przez rzeczywistość III RP (od prezydenta elektryka zaczynając, przez Cyrk Palikota jadąc, do obecnej żenującej Rady Przygłupów).

Najlepsza jest scena otwierająca, ale komedii w tym utworze niewiele - bardziej szydera niż błyskotliwy dowcip.

Fenomenalna adaptacja z Pazurą jest...

Genialna. Przeczytałem tę książkę za sprawą wyzwania czytelniczego, czyli książka, która doczekała się ekranizacji. Długo też chodziła za mną ta historia i tak wielu mi ją polecało. Przyszła pora przeczytać.

,,Kariera Nikodema Dyzmy" to jest nic innego, jak historia drobnego cwaniaczka, który myśli sobie: co by tu zrobić, aby się nie narobić i zarobić?

Odnoszę wrażenie, jakbym znalazł się w świecie Gombrowicza. Ludzie głupieją, ulegają urokowi człowieka, który ciągle kłamie. Nikoś przez przypadek zwraca na siebie uwagę elity społeczeństwa. Staje się gwiazdą. Dzięki znajomości zyskuje stanowisko. Jestem pod wrażeniem, jak cwaniactwem, sprytem i swoimi sztuczkami manipulacyjnymi oszukuje wszystkich wokół.

Kunika, jego żonę Ninę, która jest beznadziejną romantyczką. Pułkownika Waredę i wielu innych. Śmiem twierdzić, że pan Dyzma to współczesny autorytet naszych polityków, ponieważ są do niego bardzo podobni. Polityka to bagno, wszyscy w sejmie kłamią i to sprawia, że śmiało mogę twierdzić: Polska jest kierowana przez grupę Dyzmy. Opinia nieco polityczna, gdyż jestem zdania, że pan Tadeusz skutecznie przewidywał przyszłość. Podoba mi się jego pogląd odnośnie do industrializacji przemysłu i rolnictwa. Świat opanowują maszyny, maszyny wypierają człowieka. Automatyzacja stanowisk to jest niepokojące. To wszystko idzie w złym kierunku.

,,Istne szaleństwo: maszyny nie tylko wulgaryzyją nasze życie, odbierają mu piękno, lecz i samego człowieka wypierają".

Sama historia jest mistrzowsko opowiedziana. Najlepsze, że niektórzy zdołali rozgryźć Nikodema, a i tak świat naiwnie wierzy, że Dyzma jest geniuszem.

Najsmutniejsze, że takich cwaniaków jest mnóstwo w życiu, nie cierpię takich ludzi, gardzę nimi... A za sprawą tej książki, można jeszcze ciut się poduczyć, jak takich rozpoznawać.

Jeszcze powiem, że mądrze było powiedziane: gdzie diabeł nie może, to tam kobietę pośle!

Tego Nikodema kobiety zamęczą. Są też komiczne epizody. Nikodem zostaje mistrzem, lecz nie będę zdradzał szczegółów. Jednak przyznaje, że gdyby nie te diabły, to z pewnością nie jeden mężczyzna mógłby mu tej sytuacji pozazdrościć. Ja nie! Bo mnie wyłącznie interesuje monogamia.

,,Baby to mogą świat do góry nogami przewrócić, bo trzymają z diabłami...".

Pan Nikodem to zdolna i cwana bestia, nie można z nim zadzierać. Pan prezes Górą. Pan Dyzma na premiera...

Myślę sobie w tej książce, jak i w życiu znajdzie się taki cwaniak, co porwie tłum, ale prędzej czy później popełni błąd i spadnie na dno. Tego im życzę.

Jeśli ktoś nie czytał ,,Kariery Nikodema Dyzmy" to nalegam, by prędko nadrobić. Rewelacyjna. Muszę jeszcze obejrzeć serial. Roman Wilhelmi to był znakomity aktor.

Genialna. Przeczytałem tę książkę za sprawą wyzwania czytelniczego, czyli książka, która doczekała się ekranizacji. Długo też chodziła za mną ta historia i tak wielu mi ją polecało. Przyszła pora przeczytać.

,,Kariera Nikodema Dyzmy" to jest nic innego, jak historia drobnego cwaniaczka, który myśli sobie: co by tu zrobić, aby się nie narobić i zarobić?

Odnoszę wrażenie,...

Obejrzawszy serial z Romanem Wilhelmim w roli Dyzmy, nie mogłem sobie odmówić kupienia książki, gdy znalazłem ją w antykwariacie. Niestety, trafiłem na wydanie z 2000 roku, o czym zorientowałem się już po zakupie… Pomijając wszystkie literówki, błędy interpunkcyjne, ortograficzne, stylistyczne, czy inne kwiatki typu „do branoc” (sic!),książka jest po prostu fatalnie napisana, co nie jest już winą osoby dokonującej „korekty”, a samego autora. Czuć, że było to wydawane w odcinkach, a nie jako całość. Ta książka sprawdza się świetnie jedynie w roli scenariusza, ale niestety, literatura jest to kiepska. Serial jest świetny, a książka niestety słaba.

Obejrzawszy serial z Romanem Wilhelmim w roli Dyzmy, nie mogłem sobie odmówić kupienia książki, gdy znalazłem ją w antykwariacie. Niestety, trafiłem na wydanie z 2000 roku, o czym zorientowałem się już po zakupie… Pomijając wszystkie literówki, błędy interpunkcyjne, ortograficzne, stylistyczne, czy inne kwiatki typu „do branoc” (sic!),książka jest po prostu fatalnie...

Dobra, ale jakoś tak jakby urwana w połowie.

Dobra, ale jakoś tak jakby urwana w połowie.

Wyśmienita satyra na nadmuchany świat "elyt". Brzmi jak prawdziwa wersja tych bajeczek o sukcesie, którymi się nas karmi od zawsze.
Doprawdy, mącąca w głowę literatura.
Podburza. Odruchowo, chce się podwarzać autorytety. Kto wie, ilu wielkich tak naprawdę było takimi Nikosiami.

Wyśmienita satyra na nadmuchany świat "elyt". Brzmi jak prawdziwa wersja tych bajeczek o sukcesie, którymi się nas karmi od zawsze.
Doprawdy, mącąca w głowę literatura.
Podburza. Odruchowo, chce się podwarzać autorytety. Kto wie, ilu wielkich tak naprawdę było takimi Nikosiami.

Umiem docenić świetną powieść, nawet jeśli nie do końca jest w moim guście. Kariera Nikodema Dyzmy jest świetną książką, którą ciężko mi się czytało. No nie lubię komedii pomyłek i tego typu humoru. Zresztą, to także kwestia antypatycznego bohatera.

Najpierw Dyzmie kibicowałam. Wszak nie od dzisiaj wiadomo, że każdy aspiruje wyżej, żeby awansować społecznie i jeśli przypadkiem się to uda, to świetnie. Bo w sumie czemu nie? Komu to szkodzi? Świat jest pełen niekompetentnych ludzi, którzy zaszli (za) wysoko. Kompetencje z karierą nie mają zbyt wiele wspólnego i widać to w każdej korporacji. Tylko że Dyzmie uderzyła woda sodowa, poczuł się lepszy od innych. Zaczął im robić przykrości, wyszła mu totalna słoma z butów, czasami wręcz chamstwo. A im wyżej był, tym straszniej się zachowywał. Złajdaczył się totalnie, chociaż właściwie to łajdakiem był chyba od początku.

💸 Kariera Nikodema Dyzmy

Później wyszły także inne grzeszki tytułowego karierowicza. Skłonność do kłamstwa to jedno, ale poszczucie zabijaków na kolegę ze starych czasów, to już coś grubszego. Nawet jeśli ten kolega zniżył się do szantażu. Nie mówiąc już o gwałcie na biednej dziewczynie, która miała pecha i sądziła, że Dyzma jest człowiekiem honoru.

Czy Kariera Nikodema Dyzmy to jednak książka o tym bucowatym spryciarzu? Nie. Dołęga-Mostowicz napisał satyrę o społeczeństwie, o ludziach, którzy chcą wierzyć w różne rzeczy. Widzą i wierzą w to, co chcą widzieć i wierzyć. Wolą się oszukiwać, chamstwo składać na karb żartu “silnego człowieka” uwodzącego stanowczością. Zresztą autor wprost to wyśmiewa używając do tego “szalonego” hrabiego Ponimirskiego. Postać ta jest niby niezrównoważona psychicznie, a jednak jako jedyna poznaje się na Dyzmie i orientuje w skali jego oszustwa.

💸 Satyra o nas samych

To ludzie byli odpowiedzialni za sukcesy Dyzmy. Raz, że oszust wykorzystywał pomysły innych. Dwa, że nikt nie próbował nawet przyjrzeć się dokładniej tej postaci. Kariera Nikodema Dyzmy to opowieść osadzona w dwudziestoleciu międzywojennym, ale nikt mnie nie przekona, że nie jest aktualna i dzisiaj. Ludzie się właściwie nie zmieniają. A na pewno nie tak szybko.

Na koniec jeszcze dwie ciekawostki o tej książce. Ponoć pierwowzorem Dyzmy był Piłsudski. Oraz krążą sugestie, że Jerzy Kosiński splagiatował tę historię. Powstał nawet film na podstawie tego zapożyczenia. Nie dziwię się. Dołęga-Mostowicz stworzył świetną historię wyśmiewającą nie tyle samych niekompetentnych karierowiczów, co ludzi, którzy są ślepi na ewidentne oszustwa.

Umiem docenić świetną powieść, nawet jeśli nie do końca jest w moim guście. Kariera Nikodema Dyzmy jest świetną książką, którą ciężko mi się czytało. No nie lubię komedii pomyłek i tego typu humoru. Zresztą, to także kwestia antypatycznego bohatera.

Najpierw Dyzmie kibicowałam. Wszak nie od dzisiaj wiadomo, że każdy aspiruje wyżej, żeby awansować społecznie i jeśli...

Starej ekranizacji nie oglądałem. Nowa z Cezarym Pazurą i Anną Przybylską podobała mi się bardzo, dlatego gdy na jakiś tanich książkach wpadła mi w ręce ta lektura nie wahałem się ani chwili. Oczywiście swoje na półce musiała odleżeć, ale gdy już się za nią zabrałem to ciężko się było oderwać!

Jak dla mnie książka to taka troszeczkę polska wersja Forresta Gumpa, w której przez splot przypadków niewłaściwa osoba trafia w niewłaściwe miejsca. Niemniej jestem niemal w 100% pewien, że właśnie tak wyglądała niejedna kariera polityczna np. w takim PSLu. Śmiech przez łzy, ale taki właśnie mamy obraz polskiej sceny politycznej. Nie trzeba mieć pomysłu co zrobić, żeby w Polsce było lepiej, tylko trzeba z odpowiednim obalić flaszkę, komuś innemu dopiec, kogoś wyzwać i jakoś to będzie - a pieniążki rządowe będą co miesiąc wpadać na konto. Może jakby to była lektura szkolna wzrosła by świadomość polityczna w naszym kraju: bo ELYTY to nie zawsze elity.

Starej ekranizacji nie oglądałem. Nowa z Cezarym Pazurą i Anną Przybylską podobała mi się bardzo, dlatego gdy na jakiś tanich książkach wpadła mi w ręce ta lektura nie wahałem się ani chwili. Oczywiście swoje na półce musiała odleżeć, ale gdy już się za nią zabrałem to ciężko się było oderwać!

Jak dla mnie książka to taka troszeczkę polska wersja Forresta Gumpa, w której...