Latający dywan do Bagdadu

Świetnie napisany, poruszający reportaż z wojny w Iraku wpleciony w osobistą historią brytyjskiej dziennikarki libańskiego pochodzenia. Są momenty, kiedy trudno powstrzymać łzy... dziennikarka potrafi opisać wydarzenia, które widzi tak, że czytelnik ma wrażenie jakby sam był ich świadkiem. I duży plus za obiektywizm, który, moim zdaniem, udało się autorce zachować.

Świetnie napisany, poruszający reportaż z wojny w Iraku wpleciony w osobistą historią brytyjskiej dziennikarki libańskiego pochodzenia. Są momenty, kiedy trudno powstrzymać łzy... dziennikarka potrafi opisać wydarzenia, które widzi tak, że czytelnik ma wrażenie jakby sam był ich świadkiem. I duży plus za obiektywizm, który, moim zdaniem, udało się autorce zachować.

straszny los spotkał niewinnych ludzi przez wojnę. naparawde straszny. podziwiam wojenna korespondentke hale za odwage i ze mimo tego co widziala na wojnie nie poddala sie i dalej walczyla.

straszny los spotkał niewinnych ludzi przez wojnę. naparawde straszny. podziwiam wojenna korespondentke hale za odwage i ze mimo tego co widziala na wojnie nie poddala sie i dalej walczyla.

Książka, oparta na faktach, w doskonały sposób pokazuje bezsens i okrucieństwo wojny. Chylę czoła przed Autorką za Jej pokorę, skromność, wiarę i bezkompromisowość.
Książka niezwykle przejmująca i rozdzierająco smutna, ale zdecydowanie warta przeczytania. Takie rzeczy dzieją się naprawdę. W Iraku czy gdziekolwiek indziej. Codziennie. Bez końca. Nie możemy udawać, że ich nie ma. Nie możemy zamykać oczu.
Polecam.

Książka, oparta na faktach, w doskonały sposób pokazuje bezsens i okrucieństwo wojny. Chylę czoła przed Autorką za Jej pokorę, skromność, wiarę i bezkompromisowość.
Książka niezwykle przejmująca i rozdzierająco smutna, ale zdecydowanie warta przeczytania. Takie rzeczy dzieją się naprawdę. W Iraku czy gdziekolwiek indziej. Codziennie. Bez końca. Nie możemy udawać, że ich...

Ciekawa historia, bardzo dobrze napisana.

Ciekawa historia, bardzo dobrze napisana.

Bardzo ciekawa i interesująca książka. Często wracam myślami do opowieści tej bohaterki. Wzruszająca i pokazująca nowe nie odkryte przede mną fakty z terenów wojny w krajach arabskich. Czy wojska NATO faktycznie bronią tych niewinnych cywilów?

Bardzo ciekawa i interesująca książka. Często wracam myślami do opowieści tej bohaterki. Wzruszająca i pokazująca nowe nie odkryte przede mną fakty z terenów wojny w krajach arabskich. Czy wojska NATO faktycznie bronią tych niewinnych cywilów?

Książka "Latający dywan do Bagdadu" opowiada o wojnie w Bagdadzie, wybuchach bomb, zamachach przerażający obraz i brutalny...o osieroconych dzieciach którzy stracili swoich bliskich, smutek..łzy, okrucieństwo.
Strach w oczach dzieci..na miejsce przyjeżdża korespodentka wojenna Hala która poszukuje artykułów do gazety o sierotach dzieciach małych.
I poznaje Alego chłopca które ręce stracił z powodu wystrzału rakiety zainteresowana bardzo jego losem próbuje mu pomóc. Następnie zapoznaje się z losami 3 letniej dziewczynki Zadry będącej w ciężkim stanie.
Widzi cierpienie dzieci które umierają w czasie wojny.
Wstrząsająca, wzruszająca książka z literatury faktu. Od razu chwyciłam do rąk tę książkę i od początku do końca przeczytałam dramatyczna, pełna cierpienia, bólu.

Książka "Latający dywan do Bagdadu" opowiada o wojnie w Bagdadzie, wybuchach bomb, zamachach przerażający obraz i brutalny...o osieroconych dzieciach którzy stracili swoich bliskich, smutek..łzy, okrucieństwo.
Strach w oczach dzieci..na miejsce przyjeżdża korespodentka wojenna Hala która poszukuje artykułów do gazety o sierotach dzieciach małych.
I poznaje Alego chłopca...

Świetna książka, pokazuje faktyczny obraz wojny,kto cierpi najbardziej, niestety ludzie, których to zło nie powinno dotknąć. Polecam!!!

Świetna książka, pokazuje faktyczny obraz wojny,kto cierpi najbardziej, niestety ludzie, których to zło nie powinno dotknąć. Polecam!!!

ciekawa i wzruszająca książka ukazująca wszelkie okrucieństwa i niesprawiedliwości tego świata,dość szybko się ją czyta:)

ciekawa i wzruszająca książka ukazująca wszelkie okrucieństwa i niesprawiedliwości tego świata,dość szybko się ją czyta:)

Na wstępie pragnę podziękować Wydawnictwu Hachette Polska za udostępnienie egzemplarza do recenzji.

To już kolejna odsłona serii Pisane przez życie, z którą miałam okazję się zapoznać.
Autorka niniejszej powieści Hala Jaber jest światowej sławy korespondentką wojenną, chociaż jej małżeństwo jest bardzo udane cieniem na jej sercu kładzie się fakt, iż pomimo wielu różnorakich prób nie może zajść w upragnioną ciążę...
Aby złagodzić nieco powodowany tą sytuacją ból Hala rzuca się w wir pracy i na zlecenie Sunnday Timesa wraz ze swoim mężem, który jednocześnie jest fotografem, wyrusza do Bagdadu w poszukiwaniu okaleczonego przez wojnę dziecka, które stanie się twarzą kampanii, której celem będzie zbiórka funduszy na pomoc ofiarom w/w konfliktu zbrojnego...

Hala i Steve muszą zmierzyć się z ogromem cierpienia wielu ludzi, w tym także kobiet i dzieci, którym przyszło żyć w ogarniętym wojną kraju... Tak oto krzyżują się drogi naszych bohaterów i kilkuletniej Zahry poparzonej w wybuchu rakiety oraz jej trzymiesięcznej siostry Hawry, którymi po tym jak w w/w eksplozji straciły całą rodzinę opiekuje się babcia...

Dziewczynki, a zwłaszcza Zahra od razu poruszają serca reporterów zaczynają oni więc zabiegać o to, aby poparzone dziecko otrzymało potrzebną mu pomoc poza granicami ogarniętego wojenną pożogą kraju...

Jeśli chcecie się dowiedzieć jak dalej potoczą się losy dwójki reporterów, dwóch małych Arabek oraz ich babci koniecznie sięgnijcie po "Latający dywan do Bagdadu"...

Lektura ta choć nie należy do łatwych warta jest uwagi, ponieważ opowiada o miłości i nadziei wbrew wszystkiemu, a także o tym, iż tak naprawdę nawet w najbardziej skrajnych okolicznościach możemy spotkać się z przejawami człowieczeństwa. Jest to także historia o odkrywaniu siebie i niezwykle trudnej sztuce akceptacji własnego przeznaczenia....

Polecam!

* https://www.facebook.com/Ksiazkowoczyta *
http://ksiazkowoczyta.blogspot.com/2016/08/okrucienstwa-wojny-oczyma-hali-jaber.html

Na wstępie pragnę podziękować Wydawnictwu Hachette Polska za udostępnienie egzemplarza do recenzji.

To już kolejna odsłona serii Pisane przez życie, z którą miałam okazję się zapoznać.
Autorka niniejszej powieści Hala Jaber jest światowej sławy korespondentką wojenną, chociaż jej małżeństwo jest bardzo udane cieniem na jej sercu kładzie się fakt, iż pomimo wielu...

Tym razem w moje ręce trafiła książka napisana przez korespondentkę wojenną, która wszystko to co opisuje przeżyła na własnej skórze, a powiem Wam, że ja siedząc w bezpiecznym i przytulnym domu byłam przerażona czytając o tym wszystkim co widziała ta kobieta. Tyle bólu, tyle cierpienia, dookoła wybuchające bomby, rakiety, strzelaniny. Śmierć niewinnych ludzi, cywilów i to z rąk kogo? Amerykanów, którzy przyjechali do Iraku wyzwolić naród od dyktatora Saddama Husajna...

Hala to muzułmańska dziennikarka wojenna mieszkająca w Libanie w Bejrucie. Jej mężem jest anglik. Hala i Steve poznali się kiedyś w redakcji. Przyjechał on jako fotograf wojenny, zakochał się w libańskiej dziennikarce, wzięli ślub i zamieszkali w Londynie - rodzinnym mieście Steva. Po dwóch latach zapragnęli mieć dziecko, jednak mimo usilnych prób kobieta nie mogła zajść w ciążę. Lekarze, kliniki, in vitro, wszystko to zdawało się na nic. Jednak jej największym marzeniem było zostanie matką. W kolejnych latach kiedy panował Saddam Husajn, Hala wraz z mężem wyjechali do Bagdadu - stolicy Iraku - jako dziennikarka i fotograf. Byli tam kiedy wszystko się zaczęło. Bombardowania ze strony Amerykanów były przerażające. Zebrały ogromne plony wśród cywilów. Zabite rodziny, okaleczone dzieci, których rodzice poginęli, matki opłakujące swoich mężów, córki i synów... To właśnie wtedy gazeta do której pisała Hala postanowiła pomóc bezbronnym, osamotnionym i rannym dzieciom. Dziennikarka dostała za zadanie znalezienie jakieś małej, osieroconej i rannej muzułmańskiej dziewczynki, aby zrobić jej zdjęcia i napisać artykuł, dzięki któremu ludzie zechcą pomóc tym wszystkim poszkodowanym dzieciom. Jednak jak wybrać tylko jedną biedną dziewczynkę? Jak być profesjonalistką wśród ogromu bólu, który spotykało się wszędzie dookoła?

Podczas czytania czułam się jakbym tam była. Oczami wyobraźni widziałam obrazy opisywane przez autorkę. To było przerażające... Mnóstwo śmierci, bólu... Tysiące zabitych cywilów, którzy zawinili jedynie tym, że znaleźli się w miejscu gdzie zrzucono bombę lub wycelowano rakietę. Ludzie ginęli nawet we własnych domach, rodzice tracili dzieci, dzieci traciły rodziców i kto miał im pomóc? Armia miała w nosie rannych i poszkodowanych, najważniejsza była wojna... W tym momencie zastanawiam się czy wyzwolenie narodu spod tego reżimu było tego warte? Czy musiało zginąć przy tym tylu niewinnych ludzi? W końcu amerykanie i anglicy robili to właśnie dla nich, dla tych ludzi, mieli ich ratować, a nie zabijać...

Mam nadzieję, że nigdy w życiu nie będę uczestniczyła w żadnych wojnach, że takie rzeczy nie przytrafią się w naszym kraju. To już nawet nie chodzi o to, że bym się bała, ale nie potrafiłabym patrzeć na krzywdę niewinnych ludzi, a już w szczególności dzieci. Zabite, okaleczone, wijące się z bólu, konające, błagające o jakąkolwiek pomoc. Na samo wyobrażenie zbierają mi się łzy w oczach...

Książka ta jest naprawdę bardzo prawdziwa i poruszająca. Nasza główna bohaterka i zarazem autorka tej opowieści przedstawia nam wydarzenia, które widziała na własne oczy. I robi to w taki sposób, że czytelnik czuje się jakby naprawdę tam był, słyszy huki wybuchających bomb, słyszy krzyki i płacz ludzi, czuje pył duszący w gardle, widzi czarny, który jest pozostałością po wybuchach... Ona - zasłużona i wielokrotnie nagrodzona korespondentka wojenna opisuje nam ogrom zniszczenia i śmierci jaki wywołała wojna w Iraku, jaki sprawiły walki w imię "ratowania" społeczeństwa... Mimo tego, że czytanie tej książki wywołało u mnie naprawdę silne emocje, wycisnęło łzy z oczu i niejednokrotnie przysporzyło mi ciarek na ciele to i tak czytało mi się tę książkę fantastycznie. Jest to jedna z wielu książek z cyklu "pisane przez życie". Teraz wiem, że z wielką chęcią chwycę również po kolejne tytuły z tej serii...

Tym razem w moje ręce trafiła książka napisana przez korespondentkę wojenną, która wszystko to co opisuje przeżyła na własnej skórze, a powiem Wam, że ja siedząc w bezpiecznym i przytulnym domu byłam przerażona czytając o tym wszystkim co widziała ta kobieta. Tyle bólu, tyle cierpienia, dookoła wybuchające bomby, rakiety, strzelaniny. Śmierć niewinnych ludzi, cywilów i to z...