Sołdat

Na długo zostanie w mojej pamięci.

Na długo zostanie w mojej pamięci.

Jestem jeszcze w trakcie ale na razie mam ambiwalentne odczucia. Z jednej strony mało pucu, ale trochę pomady w tej niby wiernej relacji na pewno jest. Autor to chłopak z dobrego domu, typ intelektualisty, a takim było na pewno wyjątkowo trudno i wierzę że walczył o zachowanie "człowieczeństwa". Czy ta walka była tak udana jak w omawianej książce? Wątpię. Ciekawy jest sąd autora, że to brutalna wojna na froncie wschodnim doprowadziła do zezwierzęcenia Rosjan w ostatniej fazie wojny. Na pewno miało to wielki wpływ, ale jakiś "potencjał" musiał być tam już wcześniej, co na pewno miało swoje źródło nie tyle w agitacjach Erenburga, ale i tym że generalnie ludzkie życie nie miało w Rosji zbyt wysokiej ceny już od wielu, wielu lat. Pomijam już fakt że Armia Czerwona była delikatnie mówiąc wielonarodowa a także ten truizm, że okrucieństwa popełniały wszystkie strony tej wojny.

Jestem jeszcze w trakcie ale na razie mam ambiwalentne odczucia. Z jednej strony mało pucu, ale trochę pomady w tej niby wiernej relacji na pewno jest. Autor to chłopak z dobrego domu, typ intelektualisty, a takim było na pewno wyjątkowo trudno i wierzę że walczył o zachowanie "człowieczeństwa". Czy ta walka była tak udana jak w omawianej książce? Wątpię. Ciekawy jest sąd...

Nikołaj Nikulin, żołnierz armii sowieckiej, stworzył niesamowity obraz II wojny światowej widziany oczyma zwykłego szeregowca walczącego na pierwszej linii frontu. Czterokrotnie ranny, po rekonwalescencji znów wysyłany do boju. Przeszedł drogę od Leningradu aż do Berlina. Brał udział w operacji siniawińskiej mającej na celu przerwanie blokady Leningradu oblężonego przez Niemców.

Wspomina między innymi krwawe walki w Miasnom Borze, najstraszniejszym miejscu w Rosji, leżącym w obwodzie nowogrodzkim w tzw. Dolinie Śmierci, o którym czytałam, że do dnia dzisiejszego w najbardziej niedostępnych częściach lasu znajduje się ogromna liczba niepogrzebanych szczątków ludzkich a wśród drzew panuje dziwna złowieszcza cisza, nawet ptaki tam nie śpiewają.

Nikulin opisał idealnymi słowami strach, brud, krew, śmierć, bezmyślne rozkazy dowódców posyłających podwładnych do ziemi. Stosy zamarzniętych trupów. Z jednej strony Niemcy, z drugiej oddziały zaporowe NKWD zabraniające odwrotu i gotowe rozstrzelać każdego dezertera i wszędzie wietrzące spisek. Siłę propagandy, której nie wszyscy ulegali i alkohol odbierający ludziom rozum. Wspomniał także Ziemie Odzyskane: m.in. Olsztyn, Gdańsk, Sopot i to co się tam działo po wkroczeniu Armii Czerwonej. W tym wielkim wojennym bagnie oczywiście zdarzali się także ludzie przyzwoici, którzy nie mogli pogodzić się z brutalnością oraz okrucieństwem. Takim człowiekiem jawi się sam Nikołaj wrażliwy na drugiego człowieka i piękno przyrody, które potrafił dostrzec nawet na froncie. Czytając szczerze go polubiłam.

Nikołaj Nikulin swoje wspomnienia spisywał na bieżąco, podczas wojny. Bał się, że może nie przeżyć i wszystko pójdzie w zapomnienie. Uporządkował swoje zapiski dopiero w 1975 roku i nadał im tytuł „Wospominanija o wojnie”. Za ich opublikowanie w Związku Radzieckim groziłoby mu zesłanie do łagrów, więc książka ujrzała światło dzienne dopiero dwa lata przed jego śmiercią, w 2007 roku.

„Sołdat” wywarł na mnie ogromne wrażenie. Chyba nigdy nie czytałam tak szczerej książki, tak dobrze napisanej. Długo ze mną zostanie…

Nikołaj Nikulin, żołnierz armii sowieckiej, stworzył niesamowity obraz II wojny światowej widziany oczyma zwykłego szeregowca walczącego na pierwszej linii frontu. Czterokrotnie ranny, po rekonwalescencji znów wysyłany do boju. Przeszedł drogę od Leningradu aż do Berlina. Brał udział w operacji siniawińskiej mającej na celu przerwanie blokady Leningradu oblężonego przez...

Wstrząsający lektura rozbijająca w pył przekonanie o tym, że istnieje coś takiego jak „wojna sprawiedliwa”

Wstrząsający lektura rozbijająca w pył przekonanie o tym, że istnieje coś takiego jak „wojna sprawiedliwa”

Wojenna historia sołdata czyli żołnierza Armii Czerwonej. Miał szczęście, przeżył.
Niby wszystko wiadomo o wojnie ale lektura książki dopełnia wiedzę kim a właściwie czym był sołdat.
Wojna to wojna. Musisz zabić przeciwnika, bo inaczej on zabije ciebie. Tyle, że która armia z wyjątkiem bolszewickiej strzelała do swoich w plecy, kiedy się cofali?
Azjatycka dzicz, Hunowie, to potoczne określenia odnoszące się do Armii czerwonej. Do jakiego upodlenia wszelkich relacji ludzkich doprowadził tzw komunizm.
Co najbardziej utkwiło mi w pamięci? Historia dziewczyny, Niemki w Sopocie...
Naprawdę warto przeczytać.

Wojenna historia sołdata czyli żołnierza Armii Czerwonej. Miał szczęście, przeżył.
Niby wszystko wiadomo o wojnie ale lektura książki dopełnia wiedzę kim a właściwie czym był sołdat.
Wojna to wojna. Musisz zabić przeciwnika, bo inaczej on zabije ciebie. Tyle, że która armia z wyjątkiem bolszewickiej strzelała do swoich w plecy, kiedy się cofali?
Azjatycka dzicz, Hunowie,...

Najlepsza autobiograficzna książka szeregowego żołnierza o froncie wschodnim. Zaraz za nią Zapomniany Żołnierz.

Najlepsza autobiograficzna książka szeregowego żołnierza o froncie wschodnim. Zaraz za nią Zapomniany Żołnierz.

Lubię czytać wspomnienia żołnierzy frontowych, sięgając zarówno po książki z tej, jak i z tamtej linii frontu... Sięgnąłem również i po tę pozycję z nadzieją przeczytania czegoś nowego,,,, i tu pełne zaskoczenie.... To nie kolejna opowieść radzieckiego "gieroja" to opowieść jak gorzko może smakować zwycięstwo.... Mimo pewnego "trudnego" stylu spisanych wspomnień książka jest odpowiednikiem "Zapomnianego żołnierza" Guya Sajera i naprawdę warto ją przeczytać. Przekonajcie się - polecam! :)

Lubię czytać wspomnienia żołnierzy frontowych, sięgając zarówno po książki z tej, jak i z tamtej linii frontu... Sięgnąłem również i po tę pozycję z nadzieją przeczytania czegoś nowego,,,, i tu pełne zaskoczenie.... To nie kolejna opowieść radzieckiego "gieroja" to opowieść jak gorzko może smakować zwycięstwo.... Mimo pewnego "trudnego" stylu spisanych wspomnień książka...

Obraz prostego żołnierza z linii frontu podczas drugiej wojny. Te notatki zostały opisane kilkanaście lat po wojnie a wydane jeszcze później.

Obraz prostego żołnierza z linii frontu podczas drugiej wojny. Te notatki zostały opisane kilkanaście lat po wojnie a wydane jeszcze później.

Ocena jeden,za żale ruskiego żołnierza. Tych okropieństw mogłoby nie być,gdyby Rosja Sowiecka i III Rzesza,nie rozpętały krwawej II wojny światowej.

Ocena jeden,za żale ruskiego żołnierza. Tych okropieństw mogłoby nie być,gdyby Rosja Sowiecka i III Rzesza,nie rozpętały krwawej II wojny światowej.

Najlepiej chyba napisane wspomnienia wojenne jakie czytałem. Całkiem dobre literacko, niezwykle naturalne i autentyczne.

Najlepiej chyba napisane wspomnienia wojenne jakie czytałem. Całkiem dobre literacko, niezwykle naturalne i autentyczne.