Ostatni maraton

Naprawdę nie wiem, za co miałbym pochwalić tę książkę. A przynajmniej — nie za to, po co po nią sięgnąłem. Liczyłem na coś więcej niż sam zapis wyczynu. Literacko jest słaba, momentami bardzo słaba — oczywiście w moim odczuciu.

Muszę jednak uczciwie przyznać, że w trakcie czytania fascynował mnie sam wyczyn. Szukałem w tej historii odpowiedzi, inspiracji, pomysłu na to, jak samemu zrobić coś szalonego, wyjść poza schemat. Pod tym względem książka działała — pobudzała wyobraźnię i potrzebę przekraczania granic.

Z czasem jednak mój odbiór bardzo się zmienił. Kiedyś spotkałem Piotra Kuryłę przy ognisku — nie pamiętam dokładnie kiedy, ale pamiętam jedno: jego rady dotyczące organizowania wyprawy kompletnie do mnie nie trafiły. Późniejsze doniesienia medialne (każdy może je dziś łatwo wyszukać — prawdziwe czy nie) tylko dopełniły obrazu i sprawiły, że po latach ta książka podoba mi się dużo mniej niż wtedy, gdy czytałem ją po raz pierwszy.

Jest w niej także Bóg — ale mam wrażenie, że niekoniecznie jako wartość sama w sobie. Raczej jako środek do realizacji celu, element narracji, który ma coś uzasadniać lub wzmacniać przekaz.

Dziś patrzę na Ostatni maraton z dużym dystansem. To książka, która może działać na emocje w chwili lektury, ale z czasem traci — szczególnie gdy zna się kontekst pozaliteracki. Każdy jednak czyta na własne ryzyko.

Naprawdę nie wiem, za co miałbym pochwalić tę książkę. A przynajmniej — nie za to, po co po nią sięgnąłem. Liczyłem na coś więcej niż sam zapis wyczynu. Literacko jest słaba, momentami bardzo słaba — oczywiście w moim odczuciu.

Muszę jednak uczciwie przyznać, że w trakcie czytania fascynował mnie sam wyczyn. Szukałem w tej historii odpowiedzi, inspiracji, pomysłu na to,...

Aby zrozumieć tę książkę trzeba samemu chociaż jedną noc spędzić pod namiotem gdzieś na pustkowiu, gdzie od dzikiej przyrody i obcych ludzi oddziela tylko kawałek materiału. Wtedy człowiek dociera do czegoś dla siebie ważnego, zmienia się. Autor tej książki wyruszył i wrócił inny. Czytając książkę najpierw uderzyła mnie siła charakteru Autora, potem pokora, na końcu dobroć, ta dana i ta otrzymana. Piękna opowieść.

Aby zrozumieć tę książkę trzeba samemu chociaż jedną noc spędzić pod namiotem gdzieś na pustkowiu, gdzie od dzikiej przyrody i obcych ludzi oddziela tylko kawałek materiału. Wtedy człowiek dociera do czegoś dla siebie ważnego, zmienia się. Autor tej książki wyruszył i wrócił inny. Czytając książkę najpierw uderzyła mnie siła charakteru Autora, potem pokora, na końcu dobroć,...

Bohater tej książki biegnie dookoła świata z ważną osobistą misją: protestuje przeciwko wojnie. Idea szczytna, wykonanie jakby średnie. Ta cała podróż wygląda jak sen wariata. Przygotowanie logistyczne podstawowe, znajomość angielskiego niemal zerowa. Dużo improwizacji, liczenia na pomoc innych. Finalnie, mimo wielu niebezpieczeństw Pan Kuryło dotarł do mety. Przychylność losu? Szczęście? Nie, Opatrzność.

Wielu ultramaratończyków podziela pogląd, że bieganie na długich dystansach może graniczyć z mistycyzmem. Ale Pan Kuryło pojechał po bandzie. Wyliczył chyba wszystkie modlitwy jakie zmówił podczas podróży i wszystkie mszę w jakich brał udział. Najgorsze jednak było przekonanie o wyjątkowości autora modlitw i przypisywanie Bogu bezpośredniego sprawstwa.

Bohater tej książki biegnie dookoła świata z ważną osobistą misją: protestuje przeciwko wojnie. Idea szczytna, wykonanie jakby średnie. Ta cała podróż wygląda jak sen wariata. Przygotowanie logistyczne podstawowe, znajomość angielskiego niemal zerowa. Dużo improwizacji, liczenia na pomoc innych. Finalnie, mimo wielu niebezpieczeństw Pan Kuryło dotarł do mety. Przychylność...

Nie znam historii z psem i nie chcę się nawet zagłębiać dalej w jakikolwiek sposób w zaznajomienie się z postacią autora "książki". Tak, cudzysłów jest zamierzony, celowy, w mojej ocenie ciężko to uznać za książkę. Przebiegnięcia trzech kontynentów - trzeba być wyjątkowo płytkim człowiekiem, żeby z takiej wyprawy przekazać tylko religijny bełkot... i hipokryzję... nie polecam, co więcej - odradzam.

Nie znam historii z psem i nie chcę się nawet zagłębiać dalej w jakikolwiek sposób w zaznajomienie się z postacią autora "książki". Tak, cudzysłów jest zamierzony, celowy, w mojej ocenie ciężko to uznać za książkę. Przebiegnięcia trzech kontynentów - trzeba być wyjątkowo płytkim człowiekiem, żeby z takiej wyprawy przekazać tylko religijny bełkot... i hipokryzję... nie...

To jest niesamowite, że mamy w Polsce tak odważnych i wytrwałych ludzi! Być rok w samotnej podróży, pokonywać tyle tysięcy kilometrów... biegiem?! To jest prawdziwy wyczyn!
Co do książki - jest zwięzła, prosto napisana, opatrzona kolorowymi zdjęciami, podzielona na kilka rozdziałów, więc czyta się ją bardzo dobrze. Autor opowiada po krótce o swoich przygotowaniach do podróży, a później opisuje każdy z jej etapów, wspominając ludzi spotkanych po drodze, przytaczający swoje myśli w chwilach zwątpienia i... bardzo często powołuje się na swoją wiarę, na Boga, pisze, że codziennie odmawiał różaniec, uczestniczył w wielu różnych mszach po drodze itd. Trochę wydaje mi się robić to na pokaz. Tzn. nie wątpię w jego wiarę, ale dlaczego tak się z nią obnosi? I cały pozytywny obraz tego człowieka zaburza mi wydarzenie z zeszłego roku - zostawił przed schroniskiem przygarniętego kilka miesięcy wcześniej psa. Trąbiły o tym media i może to nie żadna tragedia, bo przecież w schronisku pomogli pieskowi, ale czy tak mocno wierzący człowiek nie postąpiłby inaczej? Coś mi się tu nie zgrywa...
Tak czy inaczej książka może inspirować i na pewno jej lektura nie będzie stratą czasu :-)

To jest niesamowite, że mamy w Polsce tak odważnych i wytrwałych ludzi! Być rok w samotnej podróży, pokonywać tyle tysięcy kilometrów... biegiem?! To jest prawdziwy wyczyn!
Co do książki - jest zwięzła, prosto napisana, opatrzona kolorowymi zdjęciami, podzielona na kilka rozdziałów, więc czyta się ją bardzo dobrze. Autor opowiada po krótce o swoich przygotowaniach do...

Niezbyt obszerna książka, raptem 160 stron i kilkanaście zdjęć przeciętnej wartości. Jeśli szukasz książki drogi, filozoficznych przemyśleń, obserwacji rzeczywistości, dobrego języka - rozczarujesz się. Nudne jak bieganie po prostym asfalcie, do tego polane obfitym sosom religijnym. Kuryło to prosty facet, klepie różaniec co chwilę a jak zdarzy się coś dobrego, to dziękuje od razu Bogu. Jest niewątpliwe wyczynem przebiec trzy kontynenty, ale napisać z tego dobrą książkę - jest jeszcze trudniej. Zmarnowana kasa i czas.

Niezbyt obszerna książka, raptem 160 stron i kilkanaście zdjęć przeciętnej wartości. Jeśli szukasz książki drogi, filozoficznych przemyśleń, obserwacji rzeczywistości, dobrego języka - rozczarujesz się. Nudne jak bieganie po prostym asfalcie, do tego polane obfitym sosom religijnym. Kuryło to prosty facet, klepie różaniec co chwilę a jak zdarzy się coś dobrego, to dziękuje...

Cenię ludzi, którzy podejmują takie wyzwanie a co najważniejsze wypełniają je w 100 %. Jak wiele dowiadujemy się wtedy o swoich możliwościach a także o tym jacy są inni, jak wiele pomocy uzyskujemy od obcych a jak wiele od swoich. Bez znajomości języka i bez "grosza" w portfelu też można, tylko trzeba chcieć a wszystko się uda.
Pan Piotr jak widać po treści jest człowiekiem bardzo wierzącym, a jak potraktował go ksiądz wiedzą Ci co czytali.

Cenię ludzi, którzy podejmują takie wyzwanie a co najważniejsze wypełniają je w 100 %. Jak wiele dowiadujemy się wtedy o swoich możliwościach a także o tym jacy są inni, jak wiele pomocy uzyskujemy od obcych a jak wiele od swoich. Bez znajomości języka i bez "grosza" w portfelu też można, tylko trzeba chcieć a wszystko się uda.
Pan Piotr jak widać po treści jest...

Zamierzałam kupić tę książkę-niestety z uwagi na zachowanie P.K. i jego próby wytłumaczenia się słowami "to nie mój pies" sprawiły, że spadł z piedestału, na którym go ustawiłam, i nie mam najmniejszej ochoty przyłożyć ręki do zysków ze sprzedaży książki.

Zamierzałam kupić tę książkę-niestety z uwagi na zachowanie P.K. i jego próby wytłumaczenia się słowami "to nie mój pies" sprawiły, że spadł z piedestału, na którym go ustawiłam, i nie mam najmniejszej ochoty przyłożyć ręki do zysków ze sprzedaży książki.

Bardzo fajna książka, szybko się ją czyta przez co wydaje się być za krótka a szkoda, bo jest bardzo ciekawa. Jedyne co może irytować zbyt częste odnoszenie się autora do kwestii religijnych, co często brzmi naiwnie i jak dodane na siłę.

Bardzo fajna książka, szybko się ją czyta przez co wydaje się być za krótka a szkoda, bo jest bardzo ciekawa. Jedyne co może irytować zbyt częste odnoszenie się autora do kwestii religijnych, co często brzmi naiwnie i jak dodane na siłę.

Jeśli autor przywiązuje psa do słupa i ucieka to zamiast pisać książki. Powinien siedzieć w piwnicy.

Jeśli autor przywiązuje psa do słupa i ucieka to zamiast pisać książki. Powinien siedzieć w piwnicy.