Krzywa Sweetmana

„Krzywa Sweetmana” autorstwa Pana Grahama Mastertona przedstawia historię Johna Cullena, który postanawia wyjaśnić zagadkową śmierć swojego ojca zastrzelonego na autostradzie w niejasnych okolicznościach. W miarę jak zagłębia się w śledztwo, odkrywa, że nie był to przypadek, lecz element większej intrygi o charakterze politycznym. Trop prowadzi do wpływowego amerykańskiego senatora, który wykorzystuje tajemniczy wzór nazwany krzywą Sweetmana jako narzędzie do realizacji własnych celów. Okazuje się, że krzywa ta ma przerażające konsekwencje, a jej działanie prowadzi do śmierci niewinnych osób podróżujących autostradami.

Główna oś fabularna skupia się na próbie rozwikłania tej zagadki oraz powstrzymania senatora, zanim zginą kolejni ludzie. John staje w obliczu nie tylko skomplikowanej siatki powiązań i kłamstw, ale także brutalnych zbrodni i bezlitosnego zabójcy.

Książka porusza temat manipulacji, władzy i tego, jak niebezpieczne mogą być pozornie abstrakcyjne idee, gdy zostaną wykorzystane w złych celach.

O ile Pan Masterton jest raczej kojarzonym z prozą grozy z elementami nadprzyrodzonymi (choć nie tylko, bo ma na koncie również inne pozycje 😉) to ta książka w mojej ocenienie nie wpisuje się w kanon klasyki, którą miałem okazję już prezentować na profilu. Do mnie ta książka nie trafiła ze snajperską precyzją. Nie znalazłem w niej „tego czegoś” mimo wielkiej sympatii do twórczości tego znakomitego pisarza.

„Krzywa Sweetmana” autorstwa Pana Grahama Mastertona przedstawia historię Johna Cullena, który postanawia wyjaśnić zagadkową śmierć swojego ojca zastrzelonego na autostradzie w niejasnych okolicznościach. W miarę jak zagłębia się w śledztwo, odkrywa, że nie był to przypadek, lecz element większej intrygi o charakterze politycznym. Trop prowadzi do wpływowego amerykańskiego...

Książka podzielona jest na dwie księgi. Pierwsza baaaardzo słaba. W moim odczuciu "wczesny Masterton" z typowymi dla tamtego okresu niedociągnięciami. Autor ewidentnie nie radził sobie z mnogością wątków i bohaterów. Jako czytelnik czułem się wręcz znużony coraz to nowymi bohaterami. Księga druga bez porównania lepsza. Poszczególne wątki zaczęły się zazębiać, a obecność poszczególnych bohaterów miała swoją mniejszą lub większą celowość. W księdze drugiej historia nabrała wiatru w żagle i stała się naprawdę pasjonująca. Pan Masterton nim usadowił się w horrorze to dobrze radził sobie w materii thillera, co udowodnił po raz kolejny.

Książka podzielona jest na dwie księgi. Pierwsza baaaardzo słaba. W moim odczuciu "wczesny Masterton" z typowymi dla tamtego okresu niedociągnięciami. Autor ewidentnie nie radził sobie z mnogością wątków i bohaterów. Jako czytelnik czułem się wręcz znużony coraz to nowymi bohaterami. Księga druga bez porównania lepsza. Poszczególne wątki zaczęły się zazębiać, a obecność...

Lubię czasami „odkurzyć” starsze książki moich ulubionych pisarzy. Czasy się zmieniają, ale ludzie nie. Pomimo ponad 40 lat od napisania ciągle aktualna w swoim przesłaniu. Jako thriller wypadła średnio, za dużo elementów fantastyki.
„Cztery sprawy w życiu zawsze gwarantują zabawę: seks, polityka, pieniądze i zemsta”.
Plusy:
- ciekawa teoria, jak ludzie będą się zachowywać za kilka lat, w tym na kogo będą głosować w wyborach;
- czy na podstawie wielu danych można „opisać” człowieka, przewidzieć wyniki określonych działań;
- zawsze będą „ambitni” ludzie którzy będą dążyli do celu za wszelką cenę;
- życie ludzkie nie ma wartości dla bezwzględnej walki politycznej;
- polityka zawsze kojarzy się z intrygami, gierkami, a nawet kłamstwami;
- jak to u Mastertona sporo bezpruderyjnych scen seksu.
Minusy:
- niska wiarygodność przedstawionych zdarzeń;
- nie do końca wyjaśniona cała sprawa z krzywą Sweetmana;
- dialogi sztuczne, naiwne, jak z niekończącej się telenoweli;
- niektóre wątki niedomknięte, a samo zakończenie infantylne.
Ogółem książka taka sobie, liczyłem na więcej.

Lubię czasami „odkurzyć” starsze książki moich ulubionych pisarzy. Czasy się zmieniają, ale ludzie nie. Pomimo ponad 40 lat od napisania ciągle aktualna w swoim przesłaniu. Jako thriller wypadła średnio, za dużo elementów fantastyki.
„Cztery sprawy w życiu zawsze gwarantują zabawę: seks, polityka, pieniądze i zemsta”.
Plusy:
- ciekawa teoria, jak ludzie będą się zachowywać...

Krzywa Sweetmana to jedna z pierwszych powieści sensacyjnych napisanych przez Grahama Mastertona. Autor znany z pisania horrorów, poczyna sobie czasami w innych gatunkach jak powieści sensacyjne, historyczne czy erotyki. Czy warto sięgnąć po jego pierwszą powieść, która nie była horrorem?

W LA grasuje tajemniczy snajper zabijający z pozoru przypadkowych ludzi podróżujących autostradą. Gdy "szaleniec" zabija Johna Cullena, zrozpaczony syn rusza tropem zabójcy. Okazuje się że śmierci ofiar nie były takie przypadkowe, morderca zabija osoby o ściśle ustalonych cechach Z czasem Cullen odkrywa złowrogi spisek, żądnego władzy senatora, który korzysta z tytułowej krzywej Sweetmana. Tajemniczej teorii stworzonej przez profesora, która może mieć wpływ na nadchodzące wybory

Tak mniej więcej wygląda fabuło powieści. Książka jest ciekawa, ale trzeba przy niej zaczekać nim akcja się rozwinie. Autor zaczyna od przedstawienia sporej liczby bohaterów, pomiędzy którymi się "przełącza" w trakcie powieści. Z początku to trochę wybija z rytmu i psuje nie nieco element zagadki. No, bo za dużo dowiadujemy się na początku. Nie mniej z czasem intryga zaczyna się ciekawie rozwijać. Autor próbuje przemycać tu pomysły z horrorów. Jest, więc tu trochę erotyki i brutalniejszej przemocy. Moim, iż jest to debiut autora w zupełnie nowym dla niego gatunku książkę czyta się dobrze. Owszem ma błędy, czy nietrafione decyzje autora. Trzeba to jasno powiedzieć, ale jest tu sporo ciekawych rozwiązań, które doczekały się rozwinięcia w późniejszych powieściach sensacyjnych autora, z świetnym "Geniuszem" na czele. Nie jest to tylko ciekawostka dla fanów autora. Mi się najbardziej podobał motyw głównego bohatera, zwykłego koleś wplątującego się w intrygę polityczną, która jest jak najbardziej wiarygodna. Choć Krzywa Sweetmana jest teorią stworzoną na potrzeby książki to faktycznie istnieją teorie socjologiczne, które zakładają, że da się przewidywać wybory i na nie wpływać przez znajomość upodobań pojedynczych osób. Podoba mi się też mroczny ton całej powieści.

Oprócz tego mamy tu istną mozaikę postaci. Owszem niektóre postacie są przedstawione lepiej inne słabiej. Ale relacje miedzy nimi są uchwycone świetnie i zarazem nie banalnie. Widać to najlepiej na przykładzie postaci, które są zaangażowane w politykę. Relacje między nimi są odpowiednio brudne, powieść też skłania do refleksji nad tym jak w polityce promuje się skrajności, by dzielić i manipulować społeczeństwem.

Solidna powieść sensacyjna z polityczną intrygą, mimo że późniejsze podejścia autora do takiej literatury okazały się lepsze, to i tak warto ją sprawdzić. Powieść zapewni solidną porcję dobrej rozrywki.

Krzywa Sweetmana to jedna z pierwszych powieści sensacyjnych napisanych przez Grahama Mastertona. Autor znany z pisania horrorów, poczyna sobie czasami w innych gatunkach jak powieści sensacyjne, historyczne czy erotyki. Czy warto sięgnąć po jego pierwszą powieść, która nie była horrorem?

W LA grasuje tajemniczy snajper zabijający z pozoru przypadkowych ludzi...

Mam już na koncie kilka książek Mastertona, ale jak na razie tą było najciężej dokończyć. Odstraszał mnie od niej główny bohater i z tego co widzę we wcześniejszych opiniach innych też hahaha...
Co mogę dodać poza tym, to odniosłam wrażenie, że "dobre" kobiety, stylizowane były specjalnie na głupiutkie gąski - te które miały więcej szarych komórek przedstawione zostały jako postaci negatywne, co samo w sobie jest zastanawiające i niepokojące. Dziewczyna, która ma być "feministką" we wszystkim słucha się mężczyzny... no coś tu chyba jest nie tak, prawda? xd
No cóż, ja do "Krzywej Sweetmana" nie mam zamiaru powracać (brrr...),ale jeżeli lubicie filmy/książki, których fabułę można streścić w następujący sposób : biały mężczyzna, który nie wiadomo skąd potrafi perfekcyjnie walczyć i strzelać, olewa policję i mści się na złych gościach, bo zabili mu bliskich - to znaleźliście właśnie coś dla siebie :D

Mam już na koncie kilka książek Mastertona, ale jak na razie tą było najciężej dokończyć. Odstraszał mnie od niej główny bohater i z tego co widzę we wcześniejszych opiniach innych też hahaha...
Co mogę dodać poza tym, to odniosłam wrażenie, że "dobre" kobiety, stylizowane były specjalnie na głupiutkie gąski - te które miały więcej szarych komórek przedstawione zostały jako...

Pomysł na książkę całkiem ciekawy, zastanawiałam się jak autor poradzi sobie z tym gatunkiem. I po zmęczeniu tej książki stwierdzam, że lepiej niech pozostanie przy horrorach.

Kilka momentów nawet wprawiło mnie w zażenowanie. Nie cierpię takiej postawy u bohatera:
Ojciec Johna zostaje zastrzelony, ale on postanawia sam rozwiązać zagadkę jego śmierci, zamiast pozostawić to w rękach policji. Facet na co dzień wyprowadzający pieski bogatych starszych dam, nagle odkrywa w sobie komandosa. Kilkukrotnie umyka doświadczonemu, płatnemu zabójcy.
Po ataku snajpera, cudem ocaleni wracają do domu. Pierwsze co, to zgłaszają to na policję? Nie! Najpierw muszą zjeść obiad, bo Viki przyrządzała go z niesamowitą starannością, a ten zapach rozchodzący się po całej kuchni.... Kto by tam myślał wtedy o mordercach, pościgach i świszczących kulach. Sama wtedy zgłodniałam:-)
Żałoba Johna po śmierci dziewczyny, którą kochał nad życie trwała tydzień. Po tygodniu poznał Perry i poczuł, że stała mu się bardzo bliska.
Myślałeś czytelniku, że zagadki rozwiązuje się po nitce do kłębka? Nie w tej książce. Wszystkie zabójstwa z pozoru nie mają ze sobą nic wspólnego. FBI głowi się nad tym dobrych kilka miesięcy, ale to John ze swoją paczką wpadają na motyw. Wszystkie te ofiary łączy fakt, że są liberałami, są szanowani i lubiani w swoim najbliższym otoczeniu. I pewnie wszyscy lubili piwo w piątkowe, letnie wieczory, filmy romantyczne i kaszankę z grilla. Motyw nie do odrzucenia.
Scena końcowa rozłożyła mnie na łopatki. Pif paf i sprawa zakończona. Dałam 3,zastanawiam się czy nie zmienić na 2.

Pomysł na książkę całkiem ciekawy, zastanawiałam się jak autor poradzi sobie z tym gatunkiem. I po zmęczeniu tej książki stwierdzam, że lepiej niech pozostanie przy horrorach.

Kilka momentów nawet wprawiło mnie w zażenowanie. Nie cierpię takiej postawy u bohatera:
Ojciec Johna zostaje zastrzelony, ale on postanawia sam rozwiązać zagadkę jego śmierci, zamiast pozostawić to...

Książkę przeczytałem w czasach gdy Lubimyczytać nie istniało. Znalazłem w domu więc przeczytałem. Jedna z najgorszych książek w moim życiu. Ale w zasadzie dużo dla mnie znaczy. Po tej książce doszedłem do wniosku że życie jest za krótkie na słabą literaturę i zawsze czytam opinie społeczności jak ta ;)

Książkę przeczytałem w czasach gdy Lubimyczytać nie istniało. Znalazłem w domu więc przeczytałem. Jedna z najgorszych książek w moim życiu. Ale w zasadzie dużo dla mnie znaczy. Po tej książce doszedłem do wniosku że życie jest za krótkie na słabą literaturę i zawsze czytam opinie społeczności jak ta ;)

Masterton polecił mi mąż. On go uwielbia, a mi niestety ale nie po drodze z Panem Grahamem. Historia nie powiem ciekawa, no i nadchodzi moje Ale- bohaterów tu jest tylu że chyba tylko drzew w puszczy jest więcej. Nie wiadomo skąd się niektórzy wzięli, przeskoki w akcji nie wiadomo o co chodzi. W pewnym momencie myślałam że brakuje mi kilku stron w książce, niestety to nie było to wszystkie strony są, a zakończenie szkoda gadać. To trzecie i napewno ostatnie podejście do tego autora. Nie napiszę, że polecam niestety.

Masterton polecił mi mąż. On go uwielbia, a mi niestety ale nie po drodze z Panem Grahamem. Historia nie powiem ciekawa, no i nadchodzi moje Ale- bohaterów tu jest tylu że chyba tylko drzew w puszczy jest więcej. Nie wiadomo skąd się niektórzy wzięli, przeskoki w akcji nie wiadomo o co chodzi. W pewnym momencie myślałam że brakuje mi kilku stron w książce, niestety to nie...

Przyjemnie się ją czytało, jednak jak na Mastertona którego na prawdę uwielbiam nie był to szczyt możliwości.

Przyjemnie się ją czytało, jednak jak na Mastertona którego na prawdę uwielbiam nie był to szczyt możliwości.

Dobra, godna polecenia.

Dobra, godna polecenia.