Człowiek z Petersburga

Być może historia i bohaterowie są przewidywalni, najważniejszego wątku fabularnego można było domyśleć się po jakiś 100 stronach, ale mimo wszystko wyciągnęła mnie. Motywy podobne co w innych książkach Folleta, ale dalej dobrze działają. Tak samo bohaterowie, nie można im zarzucić, że są płascy, ich zachowania są zrozumiałe i wynikają z ich przeszłości. Mimo że koniec można było dość łatwo przewidzieć, książka trzymała w napięciu.

Być może historia i bohaterowie są przewidywalni, najważniejszego wątku fabularnego można było domyśleć się po jakiś 100 stronach, ale mimo wszystko wyciągnęła mnie. Motywy podobne co w innych książkach Folleta, ale dalej dobrze działają. Tak samo bohaterowie, nie można im zarzucić, że są płascy, ich zachowania są zrozumiałe i wynikają z ich przeszłości. Mimo że koniec...

Nie wciągnęła mnie.

Nie wciągnęła mnie.

Thriller szpiegowski, którego akcja toczy się tuż przed wybuchem I WŚ. Follet doskonale wplata losy swoich bohaterów w bieg historii i ma to miejsce w tej powieści. Rosyjski anarchista przybywa do Anglii, aby zakłócić negocjacje między Wielką Brytanią a Rosją. Kapitalnie przedstawiona jest sytuacja polityczna tamtych czasów, niezły wątek sufrażystek oraz spotykamy Winstona Churchila, który rozpoczyna swoją karierę polityczną.

Thriller szpiegowski, którego akcja toczy się tuż przed wybuchem I WŚ. Follet doskonale wplata losy swoich bohaterów w bieg historii i ma to miejsce w tej powieści. Rosyjski anarchista przybywa do Anglii, aby zakłócić negocjacje między Wielką Brytanią a Rosją. Kapitalnie przedstawiona jest sytuacja polityczna tamtych czasów, niezły wątek sufrażystek oraz spotykamy...

To tylko z pozoru thriller o anarchiście, który usiłuje dokonać mordu politycznego. W głębszej warstwie to bardzo romantyczna i sentymentalna powieść o zmianach obyczajowych, wychowaniu dzieci i trudnych wyborach życiowych. Najlepsza powieść Folletta jaką czytałem. Dużo emocji i wzruszeń

To tylko z pozoru thriller o anarchiście, który usiłuje dokonać mordu politycznego. W głębszej warstwie to bardzo romantyczna i sentymentalna powieść o zmianach obyczajowych, wychowaniu dzieci i trudnych wyborach życiowych. Najlepsza powieść Folletta jaką czytałem. Dużo emocji i wzruszeń

Tego typu literatury staram się nie czytać, mało co wnoszą, ale... właśnie to "ale ".
Nie można przestać ich czytać.
Jeszcze jeden rozdział i jeszcze jeden, a potem to już nie ma sensu iść spać.
Znowu noc zarwana.
Czyta się świetnie.
POLECAM !!!

Tego typu literatury staram się nie czytać, mało co wnoszą, ale... właśnie to "ale ".
Nie można przestać ich czytać.
Jeszcze jeden rozdział i jeszcze jeden, a potem to już nie ma sensu iść spać.
Znowu noc zarwana.
Czyta się świetnie.
POLECAM !!!

Po kilku pierwszych stronach obawiałam się, że książka będzie nudna, jednak przeczekałam i mnie wciągnęło.
Pogmatwana historia rodzinna z sytuacją polityczną w tle.
Nie jest to szczególnie ambitna lektura, ale bardzo przyjemnie się czytało.

Po kilku pierwszych stronach obawiałam się, że książka będzie nudna, jednak przeczekałam i mnie wciągnęło.
Pogmatwana historia rodzinna z sytuacją polityczną w tle.
Nie jest to szczególnie ambitna lektura, ale bardzo przyjemnie się czytało.

„Człowiek z Petersburga” to klasyczna lektura poświęcona historycznej roli, jaką odegrali politycy między Wielką Brytanią a Rosją przed wybuchem I wojny światowej.
Ma dobrą narrację, doskonały rozwój postaci i dobry portret międzynarodowych negocjacji i świata w czasie, w którym toczy się akcja.

Autor Ken Follett wie, jak wciągnąć czytelnika w fabułę, tekst jest płynny i żywo przenosi w nastrój i zwyczaje tamtych czasów! Doskonale opisuje rzeczywistość i fikcję.
Książka ta, stanowiąca piękne połączenie historii miłosnej, dramatu z historią roku 1914, daje wgląd w proces myślowy tamtych czasów i wszystko w odpowiednich proporcjach.

„Człowiek z Sankt Petersburga” to książka, która od momentu przeczytania tytułu pozostawia nas w ciągłym napięciu.
Poza tym autor jest mistrzem klasycznego thrillera historyczno – szpiegowskiego ze względu na wnikliwą znajomość epoki i doskonałą wręcz umiejętność przekazania jej realiów.

Polecam każdemu, kogo interesuje rok 1914 z perspektywy nie do końca zwyczajnych ludzi, historia zakazanej miłości oraz arystokratki, która, odkrywając prawdę o świecie, odkrywa również prawdę o sobie.

„Człowiek z Petersburga” to klasyczna lektura poświęcona historycznej roli, jaką odegrali politycy między Wielką Brytanią a Rosją przed wybuchem I wojny światowej.
Ma dobrą narrację, doskonały rozwój postaci i dobry portret międzynarodowych negocjacji i świata w czasie, w którym toczy się akcja.

Autor Ken Follett wie, jak wciągnąć czytelnika w fabułę, tekst jest płynny i...

Jak to u Folleta zgrabnie napisana, ale tym razem prościutka historyjka, taka na weekend w lato.

Jak to u Folleta zgrabnie napisana, ale tym razem prościutka historyjka, taka na weekend w lato.

Bardzo dobra pozycja, potwierdzającą kunszt autora. Ciekawy kontrast pomiędzy konserwatywnym hrabią a socjalistycznym rewolucjonistą z dodatkowym wątkiem sufrażystek. Na plus mała ilość bohaterów.

P.s. jako Waldena wyobrażalam sobie hrabiego z Downtown Abbey 😉

Bardzo dobra pozycja, potwierdzającą kunszt autora. Ciekawy kontrast pomiędzy konserwatywnym hrabią a socjalistycznym rewolucjonistą z dodatkowym wątkiem sufrażystek. Na plus mała ilość bohaterów.

P.s. jako Waldena wyobrażalam sobie hrabiego z Downtown Abbey 😉

Nie wiem, jak to robi, ale Follett swoimi książkami za każdym razem trafia w moje serce - niezależnie od tematyki, jakiej się w nich podejmuje. Mam na swojej półce wszystkie jego książki, część w kilku wydaniach. Może to z sentymentu, bo czytam go od dziecka, a może po prostu dlatego, że jest tak diablo dobrym gawędziarzem i potrafi zarazić czytelnika do miłością do historii.

Nie wiem, jak to robi, ale Follett swoimi książkami za każdym razem trafia w moje serce - niezależnie od tematyki, jakiej się w nich podejmuje. Mam na swojej półce wszystkie jego książki, część w kilku wydaniach. Może to z sentymentu, bo czytam go od dziecka, a może po prostu dlatego, że jest tak diablo dobrym gawędziarzem i potrafi zarazić czytelnika do miłością do historii.