Spowiedź Fryzjera

Jedna z ciekawszych książek o korupcji w polskim futbolu. Głównie dlatego, że opowiada historię człowieka, który zdaniem wielu był głównym bohaterem piłkarskich przekrętów. Z książki wyłania się obraz "Fryzjera" jako znakomitego organizatora, który przez kilka lat był menedżerem Amiki Wronki, w czasach, gdy klub przeszedł szybką drogę do Ekstraklasy. Forbrich utrzymywał dobre kontakty z piłkarzami, sędziami oraz działaczami, co pomagało mu wzmacniać swoją pozycję w środowisku polskiej piłki. Opisane zostały mechanizmy, które tworzyły i zarazem psuły ówczesny futbol, czyli korupcja i układy. Szkoda tylko, że wspomnienia kończą się w połowie 2003 roku, bo pewnie wielu ciekawych historii już się nie dowiemy.

Jedna z ciekawszych książek o korupcji w polskim futbolu. Głównie dlatego, że opowiada historię człowieka, który zdaniem wielu był głównym bohaterem piłkarskich przekrętów. Z książki wyłania się obraz "Fryzjera" jako znakomitego organizatora, który przez kilka lat był menedżerem Amiki Wronki, w czasach, gdy klub przeszedł szybką drogę do Ekstraklasy. Forbrich utrzymywał...

Odkopałem "Spowiedź fryzjera" z zakamarków biblioteki w związku z kolejnym tekstem dotyczącym Czesława Michniewicza. Obecny selekcjoner reprezentacji Polski zwany jest złośliwie przez swoich krytyków mianem "CM711", w związku z liczbą połączeń telefonicznych wykonanych do "Fryzjera", z którym przez kilka ładnych lat współpracował w Amice Wronki i Lechu Poznań. Szkoleniowiec nie usłyszał jednak żadnych prokuratorskich zarzutów, a z drugiej strony pytany o rozmowy z "szefem piłkarskiej mafii" zasłania się niepamięcią.


Michniewicz przewija się jednak na kartach tej książki tylko ze dwa razy. Za każdym razem jako żelazny rezerwowy Amiki, który akurat dostał szansę gry, między innymi z powodu niedyspozycji głównego bramkarza nie chcącego np. brać udziału w ustawionym meczu.

I to jest główny zarzut wobec tej książki - Forbrich tylko w kilku przypadkach rzuca nazwiskami ludzi rzeczywiście handlujących meczami. Poza tym albo opisuje różnych znajomych w kontekście zakrapianych bankietów organizowanych we Wronkach, albo delikatnie sugeruje kto mógł handlować meczami. Poniekąd można to zrozumieć niechęcią do "kapowania" innych lub narażaniem się na procesy o zniesławienie, tym niemniej w takim wypadku niepotrzebnie mowa jest na okładce o "szokującej prawdzie".

Zresztą po pewnym czasie opowieść "Fryzjera" staje się nużąca. W kółko coś o bankietach, ocenianie osobowości różnych ludzi nie biorących udziału w procederze (np. wielokrotnie powraca skądinąd nośny w 2011 roku temat Grzegorza Lato) czy podobne opisy dotyczące podłożenia się przeciwników Amiki (sam klub z Wronek głównie kupował, a nie sprzedawał).

Z perspektywy czasu wcale nie dziwię się, że książka te 11 lat temu nie była oszałamiającym sukcesem. Po prostu nie wnosi ona zbyt wiele nowego, może poza bogatym archiwum fotograficznym Forbricha i jego licznych znajomych nie tylko ze środowiska piłkarskiego.

Odkopałem "Spowiedź fryzjera" z zakamarków biblioteki w związku z kolejnym tekstem dotyczącym Czesława Michniewicza. Obecny selekcjoner reprezentacji Polski zwany jest złośliwie przez swoich krytyków mianem "CM711", w związku z liczbą połączeń telefonicznych wykonanych do "Fryzjera", z którym przez kilka ładnych lat współpracował w Amice Wronki i Lechu Poznań. Szkoleniowiec...

Brakuje mi pikantnych szczegółów, cały czas te same historie.

Brakuje mi pikantnych szczegółów, cały czas te same historie.

Z perspektywy prawie dziewięciu lat od publikacji tej książki tzw. afera Fryzjera nie budzi aż takich emocji. Pewne rzeczy zaczynamy rozumieć i traktować w kategorii przewidywalnych, zaś zaskakujące wyniki spotkań piłkarskich i to nie tylko w ramach niedzieli cudów stają się wymowne. Przez wiele lat, z zapałem godnym lepszej sprawy, śledziłem wyniki Ekstraklasy, prowadząc szczegółowe statystyki poszczególnych zawodników. Dziś okazuje się, że wiele z tych meczów była fingowana. I nie chodzi tylko o przypadki korumpowania sędziów czy obserwatorów piłkarskich.
Z książki spisanej przez Pana Adama Godlewskiego jawi się smutny obraz futbolu, w którym także piłkarze występują w roli przyjmujących bądź proponujących korzyści finansowe. Ale w sumie pewnych rzeczy można się spodziewać, jeżeli sięgniemy do takich pozycji jak „Okoń” autorstwa Radosława Nawrota, czy biografii Andrzeja Iwana „Spalony”.
Czytelnicy, którzy interesowali się krajową piłką nożną w latach 90-tych XX wieku z pewnością będą pamiętać nazwiska zawodników, którzy występowali w barwach klubu Amica Wronki oraz innych drużynach z najwyższej klasy rozgrywkowej. I mogą poczuć żal, jak wiele osób ten proceder dotknął. Pod względem konstrukcyjnym przyjęto model swobodnej wypowiedzi głównego oskarżonego – Pana Ryszarda Forbricha. Najwyraźniej nie uzyskano zgody na formę tradycyjnego wywiadu co sprawia, że momentami wypowiedzi bywają chaotyczne, a pewne wątki powtarzają się. Są pewne partie skrzące się od nazwisk i szczegółów, które po chwili giną w morzu ogólników, gdy czekamy na rozwinięcie i... nic się nie dzieje. Interesująco wypadły fragmenty poświęcone początkowemu okresowi działalności. Stylistycznie nie jest najlepiej, sporo kolokwializmów w wypowiedziach, ale cóż… taka uroda tej książki. Przeczytałem z ciekawości, choć ten tytuł dedykowany jest dla fanatyków futbolu, chcących poznać także jego mroczniejszą stronę.

Z perspektywy prawie dziewięciu lat od publikacji tej książki tzw. afera Fryzjera nie budzi aż takich emocji. Pewne rzeczy zaczynamy rozumieć i traktować w kategorii przewidywalnych, zaś zaskakujące wyniki spotkań piłkarskich i to nie tylko w ramach niedzieli cudów stają się wymowne. Przez wiele lat, z zapałem godnym lepszej sprawy, śledziłem wyniki Ekstraklasy, prowadząc...

Co chciał to powiedział, co nie to nie. W kościele taka spowiedź jest nic nie warta, czyli tyle co ta książka ;) Przeczytać można, ale pełnego obrazu afery korupcyjnej czy postaci pana Ryszarda F. nie należy na jej podstawie tworzyć.

Co chciał to powiedział, co nie to nie. W kościele taka spowiedź jest nic nie warta, czyli tyle co ta książka ;) Przeczytać można, ale pełnego obrazu afery korupcyjnej czy postaci pana Ryszarda F. nie należy na jej podstawie tworzyć.

Daję dychę ze względu na rozmach, z jakim przeprowadzona została ta "spowiedź". Wiadomo, że Forbrich tylko ujawnił to co chciał ujawnić, ale i tak szokuje lekkość z jaką opowiada o kulisach swojej działalności. Dla kogoś, kto piłką nożną interesował się w latach 90. będzie to prawdziwy przegląd nazwisk i meczów, o których niekoniecznie myśleliśmy jako podejrzanych. Szkoda, że książka jest tak trudno dostępna.

Daję dychę ze względu na rozmach, z jakim przeprowadzona została ta "spowiedź". Wiadomo, że Forbrich tylko ujawnił to co chciał ujawnić, ale i tak szokuje lekkość z jaką opowiada o kulisach swojej działalności. Dla kogoś, kto piłką nożną interesował się w latach 90. będzie to prawdziwy przegląd nazwisk i meczów, o których niekoniecznie myśleliśmy jako podejrzanych. Szkoda,...

Brak pokory. Kompletny... Typowy baron minionych czasów

Brak pokory. Kompletny... Typowy baron minionych czasów

Ciężko ocenić książkę opierającą się na opowieści człowieka oskarżonego o zbudowanie całej siatki korupcyjnej w polskiej piłce.
"Fryzjer" przedstawia w niej swoją wersję wydarzeń, która w pewnym stopniu różni się od tego, co przedstawiła nam prokuratora. Która wersja jest bliższa prawdy? Wydaje mi się, że niestety wersja R.F. Dlaczego niestety? Ponieważ pokazuje, że nie robił on w sumie nic, czego nie robili by inni. Że po prostu grał w tę samą grę co każdy, od dziesiątek lat. I nie jest to tylko jego opinia, co potwierdził chociażby Dariusz Wdowczyk. I myślę, że potwierdzi to każdy kibic, przynajmniej tych niższych lig.
Z drugiej strony, ta "masowość" ustawiania meczów opisana przez "Fryzjera" ma też swoją pozytywną stronę. Jaką? Otóż w sporej liczbie przypadków (może nawet większości) mecz ustawiały obie strony, więc sędziemu pozostawało ... sędziować normalnie. I tak zarobił swoje.
Przy okazji "Fryzjer" pokazuje, znane nam już dosyć dobrze, działanie prokuratury z czasów tzw "IV RP". Wielki show, szukanie winnych na siłę, areszty wydobywcze, szukanie haków na konkretne osoby itd. Dlatego nie dziwi już, że afera korupcyjna była taka rozdmuchana, a tak naprawdę nikt nie został za nią ukarany, odsłonięto jedynie mały wycinek procederu.
Dlaczego tak nisko oceniam książkę? Bo tak naprawdę jest to biografia człowieka nijakiego. Cwaniaka, który umiał załatwić to i tamto, ale tak naprawdę nic sobą nie reprezentuje, niczym się nie wyróżnia od innych. Poza tym ujawnia mało faktów, często bez nazwisk, wszystkie sprzed ustawy z 2003 roku (co zrozumiałe, toczą się procesy). Często opiera się na tym co słyszał z drugiej ręki, więc spada wiarygodność.
Książka na pewno jest trudna (o ile w ogóle możliwa) do odbioru dla ludzi nie siedzących głęboko i od lat w realiach polskiej piłki. Ale osobom zainteresowanym polecam. Warto przeczytać, żeby wyrobić sobie swoje własne zdanie na ten temat.

Ciężko ocenić książkę opierającą się na opowieści człowieka oskarżonego o zbudowanie całej siatki korupcyjnej w polskiej piłce.
"Fryzjer" przedstawia w niej swoją wersję wydarzeń, która w pewnym stopniu różni się od tego, co przedstawiła nam prokuratora. Która wersja jest bliższa prawdy? Wydaje mi się, że niestety wersja R.F. Dlaczego niestety? Ponieważ pokazuje, że nie...

Totalna satyra polskiego futbolu. Wspomnienia persona non grata polskiej piłki z czasów gdy każdy mecz można było kupić za odpowiednią ilość pieniędzy. Książka podana w przystępnej formie, dobrze zredagowana przez Adama Godlewskiego. Można mieć wiele wątpliwości co do prawdziwości zawartych w niej informacji, nie mniej dla osób które interesują się polską piłką to pozycja obowiązkowa. Potrafi wywołać uśmiech na twarzy a niekiedy przyprawić o niekontrolowany atak śmiechu. Pokazuje jak szeroki zakres miał proceder korupcyjny w futbolu. Szkoda, że nie dotyka spraw związanych z ustawianiem meczy po wprowadzeniu ustawy antykorupcyjnej.

Totalna satyra polskiego futbolu. Wspomnienia persona non grata polskiej piłki z czasów gdy każdy mecz można było kupić za odpowiednią ilość pieniędzy. Książka podana w przystępnej formie, dobrze zredagowana przez Adama Godlewskiego. Można mieć wiele wątpliwości co do prawdziwości zawartych w niej informacji, nie mniej dla osób które interesują się polską piłką to pozycja...

Rzuca nowe światło na całą sprawę korupcji i Fryzjera, zupełnie odmienne od tego, co przekazano w mediach.

Istna kopalnia wiedzy na temat grzechów polskiej piłki na progu nowego tysiąclecia. Po lekturze na wszystko patrzę z podwójną podejrzliwością. Polecam każdemu, kto czasami jeszcze wierzy w polską piłkę.

Rzuca nowe światło na całą sprawę korupcji i Fryzjera, zupełnie odmienne od tego, co przekazano w mediach.

Istna kopalnia wiedzy na temat grzechów polskiej piłki na progu nowego tysiąclecia. Po lekturze na wszystko patrzę z podwójną podejrzliwością. Polecam każdemu, kto czasami jeszcze wierzy w polską piłkę.