- Chcę widzieć, jak go przytulasz.
- Jak go przytulam?- powtórzyłam, zadziwiona.
- Tak. Obejmujesz tak brzuszek za każdym razem, kiedy on się poruszy i myślisz o nim, a ja zakochuję się w tobie jeszcze bardziej. Jesteś taka czuła i pełna miłości, chociaż jeszcze go tu nie ma. Więc nie mogę się doczekać, żebyś przytuliła go naprawdę.

To ślepe oddanie, poniżenie bez granic, całkowite poddanie się, zaufanie i wiara na przekór samej sobie i całemu światu, ofiarowanie własnego serca i duszy oprawcy! Tak kochałam!

To ślepe oddanie, poniżenie bez granic, całkowite poddanie się, zaufanie i wiara na przekór samej sobie i całemu światu, ofiarowanie własnego serca i duszy oprawcy! Tak kochałam!

- Wiesz, temu jednemu mężczyźnie chciałabym dać, tak zwyczajnie, tak najzwyczajniej w świecie - jak podarek imieninowy czy urodzinowy - całe moje życie. Bez reszty. Chciałabym być z nim i podróżować z nim, i czekać na niego wtedy, kiedy nie mógłby mnie ze sobą zabierać. Chciałabym dla niego utrzymywać dom w czystości i robić zapasy na zimę, kompoty, konfitury, marynować grzyby, kwasić ogórki, butelkować szczaw, pomidory, kisić kapustę i inne wspaniałości. Chciałabym mu zrobić na drutach albo na szydełku długi długi ciepły szalik i ciepły sweter, i ciepłe rękawiczki, i ciepłą czapkę, i bardzo ciepłe skarpety, i w ogóle. Bo to tak jest, że dla siebie, owszem, można coś tam zrobić, ale dla drugiego człowieka to już
można coś niesamowicie pięknego zrobić, wszystko. Wszystko, i, czy ja wiem... może jutro zgaśnie słońce, przecież może; albo nam je przesłoni, na zawsze, jakiś straszny potworny grzyb... Przecież może.

- Wiesz, temu jednemu mężczyźnie chciałabym dać, tak zwyczajnie, tak najzwyczajniej w świecie - jak podarek imieninowy czy urodzinowy - całe moje życie. Bez reszty. Chciałabym być z nim i podróżować z nim, i czekać na niego wtedy, kiedy nie mógłby mnie ze sobą zabierać. Chciałabym dla niego utrzymywać dom w czystości i robić zapasy na zimę, kompoty, konfitury, marynować grzyby,...

-Słuchaj a powiem ci coś, co kiedyś powiedział mi akri. Mamy trzy rodzaje
rodziny. Tę, w której się rodzimy, tych, którzy rodzą się z nas i tych, których
wpuszczamy do swojego serca. Wpuściłam cie do swojego serca, więc Simi jest
twoją rodziną i cię nie odda. Jeśli jesteś teraz smutny, więc myślę, że twoja
rodzina jest ciągle w twoim sercu i zabierają tyle miejsca, że nie ma miejsca na
nikogo innego.
- Nie mogę ich oddać.
- I nie powinieneś. Nigdy. Nikt nigdy nie powinien zapominać tych, których
kocha. Ale to jak z QVC… gdy tylko zapełnię swój pokój zbyt wieloma rzeczami,
akri buduje mi kolejny pokój. Jakoś zawsze jest przestrzeń na więcej.
Ludzie, którzy tam żyją, oni nie odejdą. Musisz po prostu zrobić miejsce na
kolejną osobę, potem kolejną i kolejną i kolejną i kolejną.

-Słuchaj a powiem ci coś, co kiedyś powiedział mi akri. Mamy trzy rodzaje
rodziny. Tę, w której się rodzimy, tych, którzy rodzą się z nas i tych, których
wpuszczamy do swojego serca. Wpuściłam cie do swojego serca, więc Simi jest
twoją rodziną i cię nie odda. Jeśli jesteś teraz smutny, więc myślę, że twoja
rodzina jest ciągle w twoim sercu i zabierają ty...

Zdjęcie jest jak lustro, w którym odbijają się myśli.

Zdjęcie jest jak lustro, w którym odbijają się myśli.

Straszne czasy doprowadzają ludzi do przerażających postępków.

Straszne czasy doprowadzają ludzi do przerażających postępków.

Nikt nie jest doskonały, ale zasługuje na wyrozumiałość i uśmiech, gdy się stara i pokazuje, że mu zależy!

Nikt nie jest doskonały, ale zasługuje na wyrozumiałość i uśmiech, gdy się stara i pokazuje, że mu zależy!

Jego dochody - skromne, aczkolwiek bynajmniej nie do pogardzenia - pozwalały mu wieść dość hulaszczy żywot, bez żadnego poważnego zajęcia, co ustawiało go w kategorii dżentelmenów.

Jego dochody - skromne, aczkolwiek bynajmniej nie do pogardzenia - pozwalały mu wieść dość hulaszczy żywot, bez żadnego poważnego zajęcia, co ustawiało go w kategorii dżentelmenów.

Każdy marzy o bogactwie, ale kiedy w końcu staje się ono czymś osiągalnym, człowiek pojmuje, że tego, co najcenniejsze, nie można kupić.

Każdy marzy o bogactwie, ale kiedy w końcu staje się ono czymś osiągalnym, człowiek pojmuje, że tego, co najcenniejsze, nie można kupić.

Wielu wierzyło, że gdy ma się Boga, pieniądze są niepotrzebne, ale pastor wiedział lepiej. "W naszym przyszłym świecie obędziemy się bez pieniędzy, wszystkie nasze potrzeby będą zaspokajane. Ale w tym obowiązują inne zasady".

Wielu wierzyło, że gdy ma się Boga, pieniądze są niepotrzebne, ale pastor wiedział lepiej. "W naszym przyszłym świecie obędziemy się bez pieniędzy, wszystkie nasze potrzeby będą zaspokajane. Ale w tym obowiązują inne zasady".