Dorota
Zrobiłam to tylko dla Jurka! Ale muszę przyznać, że serce mi trochę stopniało jak Tadeusz pochwalił się swoim maluchem. Takie słodkie stworzonko, te piąsteczki, ten puszek na głowince... O rany! Przepraszam! Nie powinnam opowiadać ci takich rzeczy! Za to Tadeusz wygląda jak z krzyża zdjęty. Oczy podkrążone, schudł... Taki niemowlak potrafi dać w kość.

Zgasimy światło i usiądziemy oparci o siebie plecami, i porozmawiamy tak, jak kiedyś rozmawialiśmy przez telefon. Albo pomilczymy. W sumie jakie to ma znaczenie. Byle przez chwilę czuć, że człowiek nie jest całkiem sam na świecie.

Zgasimy światło i usiądziemy oparci o siebie plecami, i porozmawiamy tak, jak kiedyś rozmawialiśmy przez telefon. Albo pomilczymy. W sumie jakie to ma znaczenie. Byle przez chwilę czuć, że człowiek nie jest całkiem sam na świecie.

Wtedy zwać go mogłem człowiekiem, dzisiaj zaś mówię nieczłowiek. Wtedy wolność odczuwał beztroską, dzisiaj kajdany przywdział i klucz wyrzucił od kłódki, którą przymknął usta swoje.

Wtedy zwać go mogłem człowiekiem, dzisiaj zaś mówię nieczłowiek. Wtedy wolność odczuwał beztroską, dzisiaj kajdany przywdział i klucz wyrzucił od kłódki, którą przymknął usta swoje.

Natura, jakkolwiek niesprawiedliwa w swej złośliwości, by zaślepiać mężczyzn, gdy ci się zakochają, wyrównuje tę niesprawiedliwość, pozwalając, by blask kobiet, który tych mężczyzn tak oślepił, dość szybko zgasł, zmuszając tym samym damy na stare lata do korzystania z usług fryzjerów, masażystów, chirurgów, aby nadać swym podupadłym piersiom, brzuchom, policzkom i udom jakąś choć po części akceptowalną formę. Jako rodzaj wyremontowanych gipsowych figur schodzą te kiedyś piękne kobiety do grobu. Ale mężczyźni, którzy byli na tyle mądrzy, by nie umierać z powodu kobiet, będą przez naturę wynagrodzeni: obsypani srebrem i nie mniejszą godność ułomności udają się na łono Boga. s.256-7.

Natura, jakkolwiek niesprawiedliwa w swej złośliwości, by zaślepiać mężczyzn, gdy ci się zakochają, wyrównuje tę niesprawiedliwość, pozwalając, by blask kobiet, który tych mężczyzn tak oślepił, dość szybko zgasł, zmuszając tym samym damy na stare lata do korzystania z usług fryzjerów, masażystów, chirurgów, aby nadać swym podupadłym piersiom, brzuchom, policzkom i udom jakąś ch...

Są historie, które wbijają w fotel. I takie, które powodują, że osoba, która je usłyszy, już potem nie będzie taka sama.

Są historie, które wbijają w fotel. I takie, które powodują, że osoba, która je usłyszy, już potem nie będzie taka sama.

Wiem z obserwacji, że ilekroć poważni ludzie używają dwa razy w jednym zdaniu słowa „jakkolwiek”, można niemal za pewnik matematyczny przyjąć ich nieczyste sumienie.

Wiem z obserwacji, że ilekroć poważni ludzie używają dwa razy w jednym zdaniu słowa „jakkolwiek”, można niemal za pewnik matematyczny przyjąć ich nieczyste sumienie.

- Owszem, wiem, co to jest... To nie Szatan ani Lucyfer, nic w tym rodzaju. Na tym polega cały pieprzony dowcip! I oznacza, że nie ma dla nas nadziei.
- Więc co...
- To coś pochodzi od ludzi, Callender. I tyle. Jest ludzkie.

- Owszem, wiem, co to jest... To nie Szatan ani Lucyfer, nic w tym rodzaju. Na tym polega cały pieprzony dowcip! I oznacza, że nie ma dla nas nadziei.
- Więc co...
- To coś pochodzi od ludzi, Callender. I tyle. Jest ludzkie.

- Mówi się, że ludziom, którzy mają talent do pieniędzy, można wszystko zabrać, a oni za rok znów będą milionerami.

- Mówi się, że ludziom, którzy mają talent do pieniędzy, można wszystko zabrać, a oni za rok znów będą milionerami.

pieniądze lubią prędkość, wszechświat lubi prędkość. Kiedy wpadasz na jakiś pomysł, natychmiast zacznij działać.

pieniądze lubią prędkość, wszechświat lubi prędkość. Kiedy wpadasz na jakiś pomysł, natychmiast zacznij działać.

Zabawne, jak w gruncie rzeczy niewiele potrafią zagwarantować pieniądze. Podobnie sława, sukces, kariera, czy jakkolwiek to zwać. Zwłaszcza sukces, prawda? Latami stawiałaś go na piedestale, był siłą sprawczą większości twoich działań, a nagle przekonujesz się, jak śmiesznie mało znaczy. Gdy nie masz go z kim dzielić, deprecjonuje się i żałośnie traci na wartości, to jedno, ale wiesz co jest gorsze? To pusta karta, dodrukowany Joker, żart z ciebie samej. Masz to, czego tak desperacko pragnęłaś, odkąd tylko nauczyłaś się mówić, i co? I nic. Jedno wielkie smutne nic. Natomiast porażka… o, to zupełnie inna historia. Porażka jest jedyną stałą, jest niezachwianym filarem rzeczywistości. Boli ona tak samo bez względu na to, czy doświadczasz jej w osamotnieniu, czy w ramionach ukochanego. A ty, mała pisareczko, doświadczasz wielkiej porażki, doświadczasz katastrofy swojego życia. I och, czy to nie ukochany jest sprawcą twojego cierpienia? Spróbuj mu zapłacić, spróbuj powołać się na swoją niewątpliwą sławę, może to go powstrzyma? Nie? Nie powstrzyma? Widzisz, nie tak to działa. Jakże się pomyliłaś, pisareczko, jakże się niemożebnie pomyliłaś. A teraz powiedz… czy jesteś szczęśliwa?

Zabawne, jak w gruncie rzeczy niewiele potrafią zagwarantować pieniądze. Podobnie sława, sukces, kariera, czy jakkolwiek to zwać. Zwłaszcza sukces, prawda? Latami stawiałaś go na piedestale, był siłą sprawczą większości twoich działań, a nagle przekonujesz się, jak śmiesznie mało znaczy. Gdy nie masz go z kim dzielić, deprecjonuje się i żałośnie traci na wartości, to jedno, ale...