Miłość ponoć przenosi góry, może posuszyć z posad świat, jest wszystkim, czego nam potrzeba, ale zawodzi w zderzeniu z realiami życia

(...) miłość nie zawsze jest mądra. Często wiedzie nas do wielkich szaleństw, lecz mimo to słuchamy serca... bez względu na to, co nam nakazuje.

(...) miłość nie zawsze jest mądra. Często wiedzie nas do wielkich szaleństw, lecz mimo to słuchamy serca... bez względu na to, co nam nakazuje.

Wyłączyłam rozum, a otworzyłam serce. Czasami należy tak zrobić, by nie ominąć szczęścia na prostej drodze.

Wyłączyłam rozum, a otworzyłam serce. Czasami należy tak zrobić, by nie ominąć szczęścia na prostej drodze.

-Nie jesteś moim sekretem, Claro- oznajmił. - Jesteś moim skarbem. Jedynym dobrym i pięknym światłem mojego życia.

-Nie jesteś moim sekretem, Claro- oznajmił. - Jesteś moim skarbem. Jedynym dobrym i pięknym światłem mojego życia.

Człowiek jest wart tyle, ile jego słowo.

Człowiek jest wart tyle, ile jego słowo.

Psy powinny walczyć dla samych siebie. A nie dla chciwych ludzi. Powinny być dzikie i wolne. Nie należy ich trzymać w klatkach.

Psy powinny walczyć dla samych siebie. A nie dla chciwych ludzi. Powinny być dzikie i wolne. Nie należy ich trzymać w klatkach.

Dlaczego zależy nam na ludziach, dlaczego ich kochamy, opłakujemy, potrzebujemy, dlaczego tęsknimy za nimi, skoro i tak umrzemy samotnie?

Dlaczego zależy nam na ludziach, dlaczego ich kochamy, opłakujemy, potrzebujemy, dlaczego tęsknimy za nimi, skoro i tak umrzemy samotnie?

Forsa; to był ich argument.(...)Jak można sprzedać to czym się jest? Nie rozumieli

Forsa; to był ich argument.(...)Jak można sprzedać to czym się jest? Nie rozumieli

A złoto potrafiło uczynić z ludzi niewolników. Bo oto wydawało się człowiekowi, że to on ma majątek, a tak naprawdę majątek miał jego i twardymi pazurami trzymał za gardło, i nie wypuszczał już czasem do końca życia. I sądził taki człowiek, że to własne myśli i sądy nim kierują, a to złoto prowadziło go od jednej grząskiej ścieżki do drugiej...

A złoto potrafiło uczynić z ludzi niewolników. Bo oto wydawało się człowiekowi, że to on ma majątek, a tak naprawdę majątek miał jego i twardymi pazurami trzymał za gardło, i nie wypuszczał już czasem do końca życia. I sądził taki człowiek, że to własne myśli i sądy nim kierują, a to złoto prowadziło go od jednej grząskiej ścieżki do drugiej...

Pieniądze i władza były w tej epoce bogami nie mniej świętymi niż bóstwa wszystkich poprzednich epok.

Pieniądze i władza były w tej epoce bogami nie mniej świętymi niż bóstwa wszystkich poprzednich epok.